Ιμπόρα στο Gazzetta: «Ο Άλβες μου είχε πει να φύγω, έκανα προπονήσεις μόνος μου, αλλά ήθελα να κατακτήσω τίτλο με τον Ολυμπιακό»

Ας ξεκινήσουμε με το... τώρα. Πώς είναι η ζωή του Βιθέντε Ιμπόρα μετά το ποδόσφαιρο;

«Ζω μία νέα ζωή είναι η αλήθεια, σε σύγκριση από τότε που έπαιζα ποδόσφαιρο με το τώρα που είμαι στην άλλη πλευρά. Ο στόχος μου είναι να μαθαίνω συνεχώς, να προσπαθώ να βοηθάω τον προπονητή και φυσικά την ομάδα και θα δείξει στο μέλλον αν θα εργαστώ ως πρώτος προπονητής αλλά προς το παρόν μαθαίνω και βοηθάω».

Σου έχει λείψει ο ποδοσφαιριστής Ιμπόρα;

«Και βέβαια μου έχει λείψει. Για παράδειγμα στην σημερινή προπόνηση έπαιξα για περίπου πέντε λεπτά με τους παίκτες γιατί ένας παίκτης βγήκε εκτός και πήρα τη θέση του. Το απόλαυσα πάρα πολύ (γέλια). Ήταν μόλις πέντε λεπτά αλλά ναι μου έλειψε. Μου έλειψε ο ανταγωνισμός, να παίζω αλλά τώρα είναι μία νέα ζωή».

Ήταν δύσκολη απόφαση να σταματήσεις το ποδόσφαιρο;

«Ναι, ήταν πραγματικά πολύ δύσκολη η απόφαση γιατί ποτέ δεν ξέρεις την απάντηση στην ερώτηση "πρέπει να σταματήσω;". Είναι ένας νόμος της ζωής όμως. Είναι μία στιγμή που δεν θες να έρθει αλλά έρχεται. Ήταν πολύ δύσκολο αλλά νομίζω ότι ήταν η σωστή απόφαση».

Με ποιον το συζήτησες;

«Πρώτα από όλα με την οικογένεια μου. Με τα παιδιά μου, τους γιους μου. Για αυτούς ήταν πολύ δύσκολο και μόλις τους το είπα άρχισαν να κλαίνε γιατί νόμιζαν ότι επειδή σταματάω δεν θα μπορούν να ξαναπάνε στο γήπεδο. Τους εξήγησα ότι θα πηγαίνουν αλλά δεν θα παίζω. Το κατάλαβαν, ήταν δύσκολο όμως τόσο για εμένα όσο και για την οικογένεια μου αλλά όσο περνούσαν οι μέρες, προσπαθούσα να σκεφτώ τις καλές στιγμές της καριέρας μου και του μέλλοντος μου. Οπότε συνέχισα σαν προπονητής».

Τι διαφορές εντοπίζεις μεταξύ του επαγγελματία ποδοσφαιριστή και στη ζωή μετά από αυτό;

«Όταν είσαι ποδοσφαιριστής πρέπει να προσέχεις σε μεγάλο βαθμό το κορμί σου, την φυσική σου κατάσταση, την ξεκούραση σου, στερίσε πράγματα. Μετά την ποδοσφαιρική καριέρα είσαι πιο ελεύθερος αλλά έχω κρατήσει αρκετά πράγματα ακόμη και τώρα στην καθημερινότητα. Προσπαθώ να διατηρώ την κατάσταση μου, την ξεκούραση μου, τη διατροφή μου, να προσέχω τον εαυτό μου και να ζω σαν επαγγελματίας αλλά με κάποιες ελευθερίες. Το καλοκαίρι θέλω να επιστρέφω στην προετοιμασία έχοντας καλή κατάσταση και προφανώς πηγαίνω γυμναστήριο, κάνω διάφορα σπορ αλλά δεν είναι η ίδια ρουτίνα».

Πάμε στο κομμάτι του Ολυμπιακού. Είσαι ένα πολύ αγαπητό άτομο για τους οπαδούς της ομάδας. Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πώς ήρθε στον Ολυμπιακό και τι ήξερες για την ομάδα;

«Είχα παίξει κόντρα στον Ολυμπιακό στο Europa League όταν έπαιζα στη Λεβάντε. Ήξερα την ατμόσφαιρα του Καραϊσκάκης, μου άρεσε να παίζω σε αυτές τις συνθήκες και ήξερα τον Ολυμπιακό. Τον έβλεπα στην τηλεόραση να παίζει Champions League, πολλοί Ισπανοί παίκτες έπαιζαν εκεί, πολλοί Ισπανοί προπονητές προπόνησαν εκεί. Οπότε ο Ολυμπιακός δεν ήταν κάτι καινούργιο για εμένα. Όταν είχα την πρόταση στα χέρια μου, ήξερα ότι ο Ολυμπιακός είναι το κορυφαίο κλαμπ της Ελλάδας, με σημαντική παρουσία στην Ευρώπη και σκέφτηκα ότι εκεί θα μπορώ να πάρω τίτλους, θα μπορώ να παλέψω για τα καλύτερα στην Ελλάδα και έτσι είπα ναι να έρθω».

Τι σου έκανε αρχικά εντύπωση;

«Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, κατάλαβα πόσο μεγάλο είναι το κλαμπ. Ο κόσμος που είχε έρθει μου το έδειξε. Είχε οπαδούς, μου είπαν πόσο μεγάλο είναι το κλαμπ και όσο περνούσαν οι μέρες, πήγαμε προετοιμασία στην Αυστρία και έβλεπα αρκετούς οπαδούς του Ολυμπιακού σε κάποιες προπονήσεις ή στα φιλικά που δίναμε. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Από την πρώτη στιγμή που πάτησα στην Αθήνα ίσχυε το ίδιο. Προσπάθησα να βρω σπίτι, έψαχνα αμάξι και όταν ο κόσμος να αναγνώριζε, καταλάβαινα πόσο αγαπούν τον Ολυμπιακό».

Ο Ολυμπιακός ερχόταν από μία περίεργη σεζόν και χωρίς τίτλο. Πόσο δύσκολη ήταν η αρχή;

«Όταν έφτασα υπήρχαν περίπου 40 παίκτες στο ρόστερ και οι 30 πήγαμε για προετοιμασία στην Αυστρία και έμειναν 10 με 15 στην Αθήνα να προπονούνται γιατί η κατάσταση δεν ήταν εύκολη. Ήταν να φύγουν ή να πάνε σε άλλα κλαμπ. Οι άνθρωποι που μόλις ήρθαν στον Ολυμπιακό είχαν πάρα πολύ δουλειά γιατί δεν είναι εύκολο να έχεις τόσους ποδοσφαιριστές στο ρόστερ. Ήξερα τον Κορδόν, ήξερα τον νέο προπονητή και πίστευα ότι θα κάνουν καλή δουλειά.

Όπως δεν γίνεται να φανεί αυτό σε λίγες μέρες ή σε λίγες εβδομάδες. Ήξερα ότι οι πρώτες στιγμές θα είναι δύσκολες αλλά πίστευα ότι μέσα από τη δουλειά που κάναμε καθημερινά όσο περνούσαν οι μέρες, ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Φυσικά στα πρώτα παιχνίδια ένιωσα την πίεση από τον κόσμο για να κερδίζουμε συνέχεια. Μου άρεσε γιατί σου έδειχναν πόσο μεγάλο είναι το κλαμπ αλλά δεν ήταν εύκολο. Θυμάμαι ότι ξεκινήσαμε τη σεζόν ως 1οι και μόλις χάσαμε το πρώτο παιχνίδι ήταν σαν να τελείωσε ο κόσμος (γέλια). Αλλά είχαμε διαφορετικά κομμάτια στη σεζόν με διαφορετικούς κόουτς. Θυμάμαι περισσότερο τους τελευταίους μήνες, τις τελευταίες εβδομάδες, τις τελευταίες μέρες».

Ειδικά και με την αλλαγή τριών προπονητών...

«Στο πρώτο κομμάτι με τον Ντιέγκο είχαμε δύσκολα παιχνίδια όπως η Γκενκ αλλά περάσαμε στους ομίλους του Europa League. Το πρωτάθλημα τα παιχνίδια ήταν καλά. Είχαμε το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό και το συμβάν που σταμάτησαν το ντέρμπι, χάσαμε πόντους μετά από κάποια ματς. Ήρθε ο Καρβαλιάλ αλλά μετά όταν ήρθε ο Μεντιλίμπαρ, όλα άλλαξαν. Όλα ήταν υπέροχα. Δίναμε το καλύτερο για την ομάδα και τους οπαδούς, όλοι μαζί τα πήγαμε εξαιρετικά και κατακτήσαμε το Conference League επειδή όλοι παλέψαμε μαζί».

Μετά την βαριά ήττα από τη Φράιμπουργκ με 5-0 στην Ευρώπη, ήρθαν οι αποδοκιμασίες από τους οπαδούς και η απομάκρυνση του Μαρτίνεθ. Εσύ πώς το έλαβες όλο αυτό;

«Καταλάβαινα τους οπαδούς. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ κακό με τη Φράιμπουργκ αλλά ήξερα, και αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα στο ποδόσφαιρο, το πάθος. Είναι δύσκολο να έχεις πάθος στο ποδόσφαιρο αλλά σκέφτηκα ότι αν όλοι στην ομάδα έχουμε το πάθος, θα βελτιωθούμε σίγουρα. Ήξερα τι δουλειά γίνεται αλλά η πίεση από τους οπαδούς ήταν τεράστια, που είναι φυσιολογικό και όταν άλλαξε ο προπονητής, ήταν αρκετά δύσκολο για εμένα γιατί ήθελα να δώσω τα πάντα για τον Ντιέγκο εκείνη τη στιγμή. Αλλά δεν είχα αυτή την αρμοδιότητα. Έπρεπε να το αποδεχθώ και να δίνω το καλύτερο για τον Ολυμπιακό».

Τι ήταν αυτό που έλεγες εσύ στα αποδυτήρια ως πιο έμπειρος;

«Για εμένα το πιο σημαντικό ήταν να μείνουμε όλοι μαζί. Κατά τη διάρκεια της σεζόν έχεις καλές στιγμές και κακές στιγμές. Αν είμαστε μαζί στα άσχημα, τότε θα έρθουν καλύτερες μέρες. Είχαμε νεαρούς παίκτες και προσπάθησα να τους βοηθήσω, να τους ηρεμήσω, να τους κάνω να πιστέψουν στη δουλειά που κάνουμε καθημερινά και στο μέλλον θα έχουμε φτιάξει μία καλή ομάδα για να γίνουμε πρωταθλητές και να κάνουμε μία καλή πορεία στην Ευρώπη. Προσπάθησα να δώσω ηρεμία στους συμπαίκτες μου και να αποδείξουμε την αξία μας».

Με όλα αυτά, είχες φανταστεί στην αρχή της σεζόν ότι ο Ολυμπιακός θα καταφέρει να πάρει ευρωπαϊκό τρόπαιο;

«Όχι, ήταν δύσκολο να το σκεφτώ. Όταν έρχεσαι σε ένα κλαμπ με 40 παίκτες και με αρκετή δουλειά για να αποδείξεις πράγματα και ξεκινάς τη σεζόν με αρκετά προβλήματα που θα πρέπει να φτιάξεις. Μπορεί να γίνουμε πρωταθλητές Ελλάδας που είναι ο βασικός στόχος αλλά όσο θα περνούν οι εβδομάδες και οι μήνες, θα είμαστε καλύτεροι στην Ευρώπη αλλά φυσικά ήταν δύσκολο να σκεφτώ ότι η σεζόν θα είναι εύκολη ή θα φτάσουμε σε ευρωπαϊκό τελικό. Ήταν ένα νέο πρότζεκτ και κανονικά είναι δύσκολο να έχει επιτυχία από την πρώτη χρονιά».

Μετά τον Μαρτίνεθ, ακολούθησε ο Καρβαλιάλ όπου είχε μείνει τελείως εκτός. Τι θυμάσαι από εκείνη την περίοδο;

«Ήταν μία δύσκολη περίοδος για εμένα. Την πρώτη μέρα που ήρθε ο Καρβαλιάλ μου είπε "Μου αρέσει να παίζεις με αυτόν τον τρόπο και είσαι σημαντικός για την ομάδα". Όλη την εβδομάδα έκανα προπόνηση με την ομάδα που θα ήταν η αρχική εντεκάδα στον αγώνα του Σαββατοκύριακου και μία μέρα πριν το παιχνίδι έμεινα εκτός βασικής εντεκάδας. Μόνο εγώ. Δεν κατάλαβα γιατί. Όσο περνούσαν οι μέρες ήρθε ο Πέδρο Άλβες και μου είπε: "Από το κλαμπ ότι οι παίκτες που ήρθαν με τον Ντιέγκο θα πρέπει να φύγουν". Τους εξήγησα ότι δεν είμαι εχθρός επειδή ήρθα με τον Ντιέγκο.

Ήρθα στον Ολυμπιακό για να γίνω πρωταθλητής αλλά καταλαβαίνω αυτή την απόφαση. Δεν ξέρω αν ήταν από το κλαμπ ή τον προπονητή ή τον τεχνικό διευθυντή. Προσπάθησα να δουλέψω, να προπονηθώ και να βοηθήσω την ομάδα που ήταν ο στόχος μου. Αλλά δεν κατάλαβα τι συνέβη γιατί η ομάδα έκανε προπόνηση, εγώ έκανα προπόνηση ξεχωριστά, η ομάδα ταξίδευε και εγώ έμενα πίσω στο προπονητικό μόνος μου να κάνω προπόνηση. Ένιωσα οι άνθρωποι που ήταν καλά με εμένα, εκείνη την περίοδο να είναι εναντίον μου. Ήταν μία περίεργη και δύσκολη περίοδος για εμένα. Πάντα ρωτούσα "Γιατί συμβαίνει αυτό; Τι έκανα λάθος;". Είμαι ο ίδιος άνθρωπος.

Με το πέρασμα των παιχνιδιών, τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά και έτσι ο Καρβαλιάλ έφυγε. Όταν ήρθε την τελευταία μέρα για να μας αποχαιρετήσει, ήρθε και μου είπε: "Σου ζητώ συγνώμη, είσαι επαγγελματίας, δεν μου δημιούργησες πρόβλημα, με βοήθησες". Κατάλαβα όσα είπε αλλά για εμένα ήταν πραγματικά δύσκολο. Αποδέχθηκα ότι έγινε, συνέχισα να δουλεύω κάθε μέρα και να δώσω το καλύτερο με τον νέο προπονητή».

Είχες προτάσεις για να φύγεις;

«Ναι είχα προτάσεις από διάφορες ομάδες αλλά είχα οικογένεια, οι γιοι μου είχαν ξεκινήσει το σχολείο και θα έπρεπε να τους μεταφέρω όλους. Περνούσαν καλά στην Αθήνα και για εμένα, ο βασικός μου στόχος ήταν να κατακτήσω το πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό. Μίλησα με τον Κώστα Καραπαπά και με ρώτησε για τη γνώμη μου για την κατάσταση. Εγώ του είπα: "Κώστα, ήρθα εδώ να γίνω πρωταθλητή. Σκέφτομαι να είμαι πρωταθλητής με τον Ολυμπιακό". Μου είπε να συνεχίσουμε τη συνεργασία και να το παλέψουμε. Ήρθε ο Μεντιλίμπαρ, ήρθε ο Ντάρκο και όλα ήταν πολύ καλύτερα».

Τι ήταν αυτό που άλλαξε ο Μεντιλίμπαρ;

«Δεν άλλαξε πολλά πράγματα. Απλώς έφερε το φυσιολογικό στην καθημερινότητα. Είναι ένας απλός προπονητής, ένας απλός κόουτς, είναι κοντά με τους ποδοσφαιριστές αλλά το νορμάλ ήταν το καλύτερο. Δουλεύαμε πολύ αλλά μας έδωσε αυτοπεποίθηση. Μοιάζει εύκολο να είσαι φυσιολογικός αλλά είναι δύσκολο να το εφαρμόσεις».

Σου μίλησε όταν ανέλαβε τον Ολυμπιακό;

«Όταν ήρθε μιλήσαμε αλλά έδινα τον καλύτερο μου εαυτό. Μου είπε τι θέλει από εμένα στον αγωνιστικό χώρο και προσπάθησα να δώσω ότι καλύτερο μπορώ για εκείνον. Μου έδωσε αυτοπεποίθηση και ήθελα να δώσω τα πάντα για εκείνον. Μας βοήθησε πολύ. Όλοι ήταν χαρούμενοι, παθιασμένοι και με διάθεση να παλέψουμε όλοι μαζί».

Πότε αρχίσατε να το πιστεύετε ότι μπορείτε να πάτε μακριά στην Ευρώπη;

«Νομίζω η πιο σημαντική στιγμή όταν αρχίσαμε να το πιστεύουμε, ήταν η ανατροπή με την Μακάμπι Τελ Αβίβ στη Σερβία. Μετά από αυτό, σκεφτήκαμε ότι έχουμε τη ψυχή για να κάνουμε μεγάλα πράγματα και είδες ότι μετά από αυτό, αποκλείσαμε τη Φενέρμπαχτσε, την Άστον Βίλα. Δεν είχαμε μόνο ποιότητα σαν παίκτες αλλά είχαμε και τη ψυχή ως ομάδα. Με όλα αυτά, μαζί με τους οπαδούς μας, ήταν δύσκολο να μην τα καταφέρουμε».

Τι το ξεχωριστό είχε η ομάδα μετά την έλευση του Μεντιλίμπαρ;

«Θυμάμαι απλώς ότι μέρα με τη μέρα ήταν η ίδια. Ήμασταν χαρούμενοι που κάναμε μαζί προπόνηση, που ταξιδεύαμε, που είχαμε αστείες στιγμές μεταξύ μας και στα ρεπό ήμασταν πάλι μαζί. Κάναμε παρέα, τρώγαμε μαζί και μετά τις προπονήσεις γνωρίζεις καλύτερα τους συμπαίκτες σου. Σαν οικογένεια».

Πριν τον τελικό, ένιωθες ότι μπορείτε να το πάρετε;

«Ένιωσα πολύ ωραία vibes από τους παίκτες, το σταφ. Ξέραμε ότι δεν είναι απλώς ένας τελικός. Είναι ένας τελικός στην Αθήνα, σε άλλο γήπεδο. Είναι σπέσιαλ τελικός. Απολαμβάναμε την κάθε ημέρα πριν τον τελικό, την κάθε προπόνηση, την κάθε στιγμή. Ήμουν σίγουρος ότι θα νικήσουμε τον τελικό. Ένιωσα όσο πηγαίναμε στο γήπεδο ή μέσα στο γήπεδο, σχεδόν όλοι ήταν οπαδοί του Ολυμπιακού. Αυτό έδινε ένα boost παραπάνω σε όλους μας».

Με το σφύριγμα της λήξης, τι ήταν αυτό που ένιωσες;

«Θυμάμαι τόσα πολλά πράγματα. Βλέπεις τους οπαδούς στις εξέδρες. Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης για πρώτη φορά. Γράψαμε ιστορία. Το ένιωσα και ήξερα τι σημαίνει για αυτό το κλαμπ να κατακτά το πρώτο ευρωπαϊκό στην ιστορία του».

Έχεις πάρει πέντε ευρωπαϊκά. Ήταν το καλύτερο;

«Δεν είναι το καλύτερο αλλά ούτε το χειρότερο. Εγώ θα το πω ως το κάτι διαφορετικό για εμένα. Στη Βίγιαρεαλ ήμασταν πρωταθλητές Ευρώπης για μία μικρή πόλη, στον Ολυμπιακό ήταν η πρώτη φορά για ένα μεγάλο κλαμπ, οπότε ήταν διαφορετικό. Ήταν τρομερό το συναίσθημα να νιώθεις το πάθος των οπαδών από τους πανηγυρισμούς».

Γιατί έφυγες από τον Ολυμπιακό;

«Ο Ολυμπιακός μου ζήτησε να μείνω. Και ο Ντάρκο και ο Μεντιλίμπαρ μου πρόσφεραν νέο συμβόλαιο αλλά είπα ότι έχω την ομάδα μου στην Ισπανία και ότι με χρειάζονται. Το είχα πάρει απόφαση. Κάποιοι μου είπαν ότι ο Ολυμπιακός δεν μου έδωσε καλό συμβόλαιο. Είπα όχι, δεν με νοιάζουν τα λεφτά αλλά θέλω να γυρίσω στο σπίτι μου. Έκανα τα πάντα εδώ, έχω τρομερές αναμνήσεις από την πόλη, την ομάδα, τους ανθρώπους, τους οπαδούς αλλά ήρθε η ώρα να γυρίσω».

Θα άλλαζες την απόφαση σου αν γυρνούσες τον χρόνο;

«Θα έπαιρνα την ίδια απόφαση. Ο Ολυμπιακός είναι μεγάλο κλαμπ, πήραμε το ευρωπαϊκό αλλά εδώ η Λεβάντε υπέφερε. Είναι το σπίτι μου, η οικογένεια μου και ένιωσα ότι πρέπει να γυρίσω και να βοηθήσω. Εν τέλει ήταν σωστή απόφαση γιατί ανεβήκαμε στην πρώτη κατηγορία και ήταν το καλύτερο για εμένα».

Η στιγμή που δεν θα ξεχάσεις ποτέ στον Ολυμπιακό;

«Η στιγμή που γίναμε πρωταθλητές Ευρώπης. Θυμάμαι και καταλαβαίνω τους ανθρώπους όταν ήμουν τραυματίας με αυτά που έλεγαν. Έδωσα τα πάντα για τον Ολυμπιακό. Υπήρξαν άνθρωποι που δεν πίστευαν σε εμένα λόγω του τραυματισμού. Αλλά έδωσα όντως τα πάντα. Και όλοι μαζί γίναμε πρωταθλητές και πετύχαμε ένα ιστορικό κατόρθωμα. Ήταν το καλύτερο συναίσθημα γιατί πέτυχα αυτό για το οποίο ήρθα στον Ολυμπιακό».

Η πρώτη εικόνα που σου έρχεται στο μυαλό;

«Η πιο ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν επιστρέψαμε από την Αγγλία, μετά τη νίκη με την Άστον Βίλα για τα ημιτελικά. Φτάσαμε 5 ή 6 το πρωί στην Αθήνα και πραγματικά δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι είχαν έρθει στο αεροδρόμιο για να μας υποδεχθούν αλλά ήταν πραγματικά απίστευτη στιγμή και κατάλαβα πόσο σπουδαίο είναι αυτό το κλαμπ»