Metallica: Seek & Destroy για πάντα! (vids)

Μετά από 16 χρόνια αναμονής, λοιπόν, οι Metallica επιστρέφουν στην Ελλάδα στο πρώτο show τους για το 2026, φέρνοντας την εντυπωσιακή 360° σκηνή του M72 World Tour στην Αθήνα, στο πιο επικό event της χρονιάς! Αύριο, λοιπόν, στο ΟΑΚΑ, έχει δοθεί το ραντεβού τους με όλους τους φανς τους για ένα ακόμα δυναμικό metal live στην χώρα μας.

Από την έναρξή της τον Απρίλιο του 2023 στο Άμστερνταμ, η M72 περιοδεία έχει φέρει τους Metallica μπροστά σε περίπου 4 εκατομμύρια θεατές. Έχει χαρακτηριστεί από τα διεθνή μέσα ως «μια συνολικά ζωοποιός εμπειρία» (Billboard), «αδιαμφισβήτητα επική» (Metal Hammer), «ένα σόου που κόβει την ανάσα» (Detroit News), «θριαμβευτική» (Kerrang!) και «η πιο δεμένη και φλογερή εμφάνιση των Metallica εδώ και χρόνια» (Los Angeles Times).

Η περιοδεία M72 2026 θα συνεχίσει την παράδοση των No Repeat Weekends, με κάθε μία από τις δύο βραδιές να έχει εντελώς διαφορετικό setlist και διαφορετικά support σχήματα. Ανάμεσα σε αυτές, περιλαμβάνονται οι πρώτες συναυλίες του συγκροτήματος σε Φρανκφούρτη και Δουβλίνο από την εποχή της World Magnetic Tour το 2009 (Deutsche Bank Park, 22 & 24 Μαΐου και Aviva Stadium, 19 & 21 Ιουνίου αντίστοιχα), καθώς και η πολυαναμενόμενη επιστροφή τους στη Βουδαπέστη (11 & 13 Ιουνίου) και στο Λονδίνο (3 & 5 Ιουλίου).

Η περιοδεία περιλαμβάνει επίσης μεμονωμένες εμφανίσεις με πλήρη παραγωγή και τη θρυλική in-the-round σκηνή σε πόλεις όπως: Αθήνα (9 Μαΐου), Βουκουρέστι (13 Μαΐου), Χορζούφ (19 Μαΐου), Ζυρίχη (27 Μαΐου), Βερολίνο (30 Μαΐου), Μπολόνια (3 Ιουνίου), Γλασκώβη (25 Ιουνίου) και Κάρντιφ (28 Ιουνίου). Καλώς να ορίσουν λοιπόν. Εμείς ως ταπεινοί οπαδοί τους θα είμαστε πάντα υπέρ τους ότι και να γίνει.

Το όνομα των Metallica φέρνει συνειρμούς… ελληνικούς. Η ανάμνηση-εικόνα χιλιάδων νέων, μεγαλύτερων, εφήβων, να φοράνε μαύρα δερμάτινα, τζιν «σωλήνες», να έχουν μακριά μαλλιά και να πηγαίνουν στον χώρο της συναυλίας σαν να κάνουν διαδήλωση, δεν φεύγει εύκολα. Για κάποιο λόγο, το στιγμιότυπο αυτό έχει μείνει πιο έντονο το 1999, όταν έπαιξαν στη Ριζούπολη. Αν ήσουν στον σταθμό του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου στον Περισσό, έβλεπες τη μαύρη λαοθάλασσα να περπατά προς το γήπεδο του Απόλλωνα. Αυτή, όμως, δεν ήταν η πρώτη φορά που η μπάντα ανέβηκε σε ελληνική σκηνή.

Το 1993 το γήπεδο της Νέας Σμύρνης γίνεται το πεδίο που ακούγεται (και βλέπεται) το… πρώτο αίμα! Το ημερολόγιο γράφει 27 Ιούνιου, Κυριακή, και η ζέστη προετοιμάζει το έδαφος για τους ζόρικους κα@#!δες από τις ΗΠΑ. Η μπάντα είναι στην ακμή της και όλοι περιμένουν να δουν ζωντανά το συγκρότημα που ακούνε φανατικά. Το καλλιτεχνικό, εμπορικό, μέγεθος της μπάντας είναι τεράστιο και προκαλεί απρόβλεπτες καταστάσεις.

Όπως διαβάζουμε στο άρθρο του Νίκου Δεμισιώτη, στο reader.gr, το live «ήταν Κυριακή και αυτό είχε δημιουργήσει τότε ένα τεράστιο πρόβλημα. Την επόμενη ημέρα οι μαθητές των Λυκείων έδιναν πανελλήνιες και βέβαια κάνεις από αυτούς που άκουγαν Metallica δεν είχε το μυαλό του στις εξετάσεις. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα όλο το προηγούμενο διάστημα γονείς και εκπαιδευτικοί να αντιδρούν έντονα με τις πιο ακραίες φωνές να ζητούν ακόμα και αναβολή ή ακύρωση της συναυλίας προκειμένου τα παιδιά να αφοσιωθούν στα διαβάσματά τους». Κι αν εξετάσεις δίνουν κάθε χρόνο οι μαθητές, κι αν οι ταξικοί φραγμοί τους εμποδίζουν να σπουδάσουν, η μοναδική εμπειρία των Metallica δεν μπορούσε να χαθεί.

Όσοι πλήρωσαν το εισιτήριο των εφτά χιλιάδων δραχμών (σ.σ πληροφορία από το άρθρο του Ν. Δεμισιώτη στο reader.gr) και γέμισαν το γήπεδο, έζησαν κάτι που διηγούνται μέχρι σήμερα. Η συναυλία έχει ανέβει στο YouTube και στα σχόλια θα δείτε λόγια όπως όρισαν την εφηβεία μου. Ο καλύτερος live ήχος όλων των εποχών. Τέλειο live και με τρελά επεισόδια (σ.σ υπήρξε αναίτια επίθεση της αστυνομίας). Ήρθαν όταν ήταν στην καλύτερή τους φάση. Τη συναυλία άνοιξαν οι «Λευκή Νύχτα» και οι Βρετανοί «The Cult». Η εμπειρία έμεινε αξέχαστη και σίγουρα ανήκει στις αιτίες που έβαλαν την Ελλάδα στον παγκόσμιο συναυλιακό χάρτη.

Ένα γκαράζ και μία αλλαγή δεδομένων έφτιαξε την αρχή του μουσικού παραμυθιού των Metallica. Ο Λαρς Ούρλιχ, ο Δανός που θα εξελισσόταν σε ιδρυτικό τους μέλος και βασικό τους ντράμερ από το 1981 έως και σήμερα, προερχόταν από μία πλούσια οικογένεια. Οι γονείς του είχαν άλλα όνειρα για αυτόν. Να γίνει ένα παιδί με γαλλικά και πιάνο, εξού και το τένις που επιχείρησαν να τον μυήσουν.

Ο νεαρός Λαρς όμως είχε επιχειρηματικό μυαλό. Ήταν κάτι σαν μουσικός μάνατζερ από μικρός. Ο θρύλος αναφέρει πώς στην πρώτη του συνάντηση με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Τζέιμς Χέτφιλντ, ο Χέτφιλντ δεν ενθουσιάσηκε καθώς η αλήθεια είναι πώς ο Ούρλιχ μουσικά ήταν όχι απλά μέτριος, αλλά κάκιστος. Μία πρώτη συνάντηση που είχε προκύψει όταν έβαλε αγγελία σε εφημερίδα στο Λος Άντζελες ο Ούρλιχ και απάντησαν οι Χέτφλιντ και Τάνερ.

Η ίδια η μπάντα αναφέρει την συνάντηση των Λαρς και Τζέιμς τον Μάϊο του 1981. Ο Χιού Τάνερ, φίλος του Χέτφιλντ και υποστηρικτής της τότε προσπάθειας, γνώρισε τον Τζέιμς στον Λαρς και τον Οκτώβριο του 1981 ο Λαρς θα επικοινωνήσει με τον Τζέιμς προκειμένου η μπάντα να μετάσχει σε ένα άλμπουμ compilation (με κομμάτια δηλαδή από έναν ή περισσότερους καλλιτέχνες ή μία ή πιο πολλές μπάντες). Ο Μπράιαν Σλάγκελ, που υπήρξε ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records, αλλά και γενικότερα μουσικό στέλεχος, ήταν που έκανε την πρόσκληση προς την μπάντα. Και από τότε το νερό κύλησε στο αυλάκι...

Οι Metallica ξεχώρισαν πολύ γρήγορα για τον επιθετικό τρόπο παιξίματός τους, το στιλ τους, τον ήχο τους και τους στίχους τους. Το Kill 'Em All το 1983 τους πρωτοβάζει στον μουσικό χάρτη και το Master of Puppets του 1986 αρχίζει να τους βάζει σε ένα μονοπάτι μουσικής δόξας και καταξίωσης. Υπήρξε φυσικά μεταξύ άλλων και η δισκάρα And Justice for all. Πρωτοπόροι, διαφορετικοί, αιρετικοί, επαναστατικοί και χωρίς φόβο να βγάλουν ότι είχαν και δεν είχαν επί σκηνής.

Το Black Album του 1991 έκανε την μπάντα αυτό που είναι σήμερα. Ένα άλμπουμ που εκτόξευσε στην κορυφή τους Metallica, τους έκανε πολύ πιο εμπορικούς, έφτασαν στο σημείο να πουλάνε πάνω από 31 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως και βέβαια να μπαίνουν σε κάθε σπιτικό. Το ύφος και τα τραγούδια έκαναν τους πιο παλιούς και φανατικούς μέταλ φίλους τους να τους κάνουν πέρα θεωρώντας ότι... πουλήθηκαν ή ξεπουλήθηκαν, όμως από την άλλη το range των οπαδών τους πήγε σε άλλο επίπεδο.

Οι Metallica έχουν προσφέρει τα... πάντα στη metal σκηνή. Είναι μία από τις κορυφαίες μπάντες του είδους όλων των εποχών. Άλλαξαν τη μουσική βιομηχανία, άλλαξαν την ιστορία του είδους, άλλαξαν τον τρόπο που γίνονται τα live, άλλαξαν το πώς αντιμετωπίζεται το brand name ενός συγκροτήματος. Βασικά δεν υπάρχει κάτι που να μην άλλαξαν. Τα περισσότερα προς το καλύτερο.

Οι Metallica έχουν παίξει σχεδόν σε όλο τον κόσμο! Έχουν πουλήσει εκατομμύρια δίσκους. Έχουν εκατομμύρια θαυμαστές. Έχουν, προφανώς, αποκομίσει τεράστια κέρδη. Ανήκουν στις βάσεις του μέταλ. Τους αναγνωρίζεις από την εισαγωγή των κομματιών τους. Τη φωνή του Τζέιμς Χέτφιλντ την έχει μες το αυτί σου και δεν το ξέρεις! Τον ήχο και την εικόνα που δίνει ο Λαρς Ούλριχ στα ντραμς, δύσκολα τον βρίσκεις. Οι θεάσεις στις πλατφόρμες αμέτρητες. Τα αγαπημένα κομμάτια πάμπολλα. Οι αναμνήσεις που έδωσαν και δίνουν όσες και οι άνθρωποι που τους έχουν ακούσει/δει ζωντανά. Η φράση sold out συνοδεύει κάθε ανακοίνωση για επικείμενη συναυλία τους. Και, η καλύτερη live εμφάνιση τους που δεν θα ξεχαστεί ποτέ, αυτή στο «Monsters of Rock» το 1991, στη Μόσχα. Ο μύθος κάνει λόγο για 1.6 εκατομμύρια θεατές! Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, μια και δεν υπήρχαν εισιτήρια. Υπάρχουν, όμως, εικόνες που δείχνουν πραγματικά μια θάλασσα ανθρώπων να παρακολουθεί το σόου.

Το «Monsters of Rock» ξεκίνησε το 1980. Κανείς δεν περίμενε να εξελιχθεί σε μια πολυετή σειρά live γεγονότων. Η επιτυχία του εγχειρήματος το καθιέρωσε σε ετήσια βάση. Και όταν ήρθε η σειρά της Μόσχας και του 1991, όλα ήταν έτοιμα για να γραφτεί ιστορία. Οι Metallica ήταν εκεί, κέρδισαν τις εντυπώσεις και τη διαχρονική μνημόνευση τους.

Η ΕΣΣΔ βρισκόταν στα πρόθυρα της διάλυσης και το εν λόγω event ήταν το πρώτο ελεύθερο που διοργάνωνε. Η συναυλία έλαβε χώρα στο αεροδρόμιο του Τούσινο. Προσέξτε τώρα… Σε εκείνο το «Monsters of Rock» επί κεφαλής ήταν οι AC/DC. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες ήταν οι: The Black Crowes, Motley Crue. Tην προτίμηση του κοινού, όμως, κέρδισαν οι Metallica. Το πολυπληθές κοινό ήταν ενθουσιασμένο και η ενέργεια που έδινε ενίσχυε κι άλλο την μπάντα. Το πάθος του κοινού ήταν τέτοιο, που οι διοργανωτές σήκωσαν ελικόπτερα για να κατευνάσουν κάπως την ορμή του. Μέσα στους θεατές υπήρχαν και στρατιωτικοί και πολλοί απ’ αυτούς απεκδύονταν την εξάρτυσή τους για να αφεθούν στη μουσική και στο ανελέητο headbanging!

Οι Metallica ξεκίνησαν με το Enter Sandman. Με το «καλημέρα» ωμή και ακαταμάχητη ενέργεια ξεχύθηκε από τη σκηνή. Αστραπιαία πέρασε στους θεατές και μετά έγινε… χαμός! Το βίντεο απ’ αυτό το live υπάρχει πια στο YouTube και θεάσεις του μετρά πολλά κατομμύρια! Αυτή, λοιπόν, είναι η live εμφάνιση των Metallica που δεν θα ξεχαστεί ποτέ!

Δύο πρόσωπα υπήρξαν στην μπάντα τα οποία έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο. Ο πρώτος ο σούπερ χαρισματικός, ταπεινός και φοβερά άτυχος Κλιφ Μπέρτον. Ο Κλίφορντ Λι Μπέρτον, γνωστότερος ως Κλιφ Μπέρτον (10 Φεβρουαρίου 1962 – 27 Σεπτεμβρίου 1986), υπήρξε Αμερικανός συνθέτης και μουσικός και ήταν ο μπασίστας του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος των Metallica. Συμμετείχε μόνο στα τρία πρώτα studio albums του συγκροτήματος, καθώς το 1986 απεβίωσε σε τροχαίο δυστύχημα στη Σουηδία κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου των Master of Puppets. Αποτελεί έναν από τους πιο επιδραστικούς μπασίστες όλων των εποχών στο heavy metal. Η απώλεια του Κλιφ - που ήταν ο μόνος που σκοτώθηκε σε εκείνο το δυστύχημα καθώς πετάχθηκε από το παράθυρο - ήταν πολύ μεγάλη και δυσβάσταχτη για το συγκρότημα. Όλα τα άλλα μέλη της μπάντας τότε δεν έπαθαν τίποτα. Μέχρι σήμερα υπάρχει αυτό το μεγάλο what if: τι θα συνέβαινε εάν ζούσε ακόμα ο Κλιφ και το πόσο θα μεγαλουργούσε. Η πρώτη του πρόβα με την μπάντα αναφέρεται ακόμα ως σημείο - ορόσημο. Ήταν στις 28 Δεκεμβρίου του 1982.

Υπήρχε φυσικά και ο Ντέιβ Μαστέιν. Ένας... τρελάρας (με την καλή και ενίοτε κακή έννοια) που όταν αποχώρησε από τους Metallica ίδρυσε τους Megadeth. Ο Μαστέιν υπήρξε μέλος στην αρχική μορφή της μπάντας.
Όταν οι Metallica κέντρισαν το ενδιαφέρον της δισκογραφικής εταιρείας Megaforce Records θα μετακόμιζαν στη Νέα Υόρκη. Στην συνέχεια θα ερχόταν το τέλος του Μαστέιν, στον οποίο τα άλλα μέλη της μπάντας χρέωσαν ότι έπινε συνέχεια, είχε εξάρτηση από ουσίες και είχε πολύ κακή συμπεριφορά. Ο Μαστέιν που δεδομένα ήταν και παραμένει χαρισματικότατος τραγουδιστής και μουσικός, θα έφτιαχνε μετά το 1983 τους Megadeth, μία άλλη αμερικάνικη μέταλ μπάντα που επίσης εξελίχθηκε σε μία εκ των κορυφαίων του είδους.

«Seek and Destroy»

Οι θαυμαστές του γκρουπ ξέρουν τι σημαίνει όταν έρχεται η ώρα να παίξει αυτό το κομμάτι: βάλτε τα παλτά, τα μπουφάν, τσεκάρετε μήπως χάσατε τίποτα και ετοιμαστείτε για το φινάλε της συναυλίας. Το συγκεκριμένο τραγούδι συνήθως κλείνει τα σόου των Metallica και ανήκει στα πιο παλιά τους δημιουργήματα. Αυτό το κομμάτι έχει παιχτεί πάνω από 1300 φορές (!) και σίγουρα μπαίνει στο top 10 τους.

«Battery»

Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ένας από τους λόγους που οι φαν των Metallica αγάπησαν το Master of Puppets. Είναι ένας από τους λόγους που αγάπησαν λίγο περισσότερο την μπάντα και τη μουσική τους. Το τραγούδι έχει «αρρωστημένα» γρήγορο ρυθμό, ανήκει στα κλασικά του thrash και είναι ό,τι πρέπει για head banging. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό το κομμάτι είναι χαραγμένο πια στην ταυτότητα του γκρουπ. Διαφωνεί κανείς;

«Welcome Home (Sanitarium)»

Οι Metallica ξέρουν φτιάχνουν δυναμικά, γεμάτα ενέργεια, κομμάτια, αλλά ξέρουν να δίνουν και αξιομνημόνευτες μέταλ μπαλάντες. Το συγκεκριμένο τραγούδι ανήκει στο άλμπουμ Master of Puppets και αφηγείται μια σκοτεινή ιστορία. Είναι η ιστορία κάποιου που είναι έγκλειστος σε ψυχιατρείο και σχεδιάζει τη βίαιη εξέγερσή του.

«Blackened»

Το τραγούδι αυτό φέρει τον χαρακτηρισμό ιδιαίτερο. Και εξηγούμαστε. Ανήκει στο LP And justice for all, άλμπουμ κομβικό στην πορεία του γκρουπ. Ήταν ο πρώτος δίσκος της μπάντας μετά τον θάνατο του μπασίστα Κλιφ Μπάρτον και η πρώτη δουλειά που προώθησαν μέσα από βίντεο κλιπ. Το άλμπουμ, λοιπόν, ξεκινά με αυτό το κομμάτι που είναι αρκετά πολύπλοκο. Την ίδια στιγμή είναι και πολιτικό, μια και μιλάει για τον περιβαλλοντικό κίνδυνο και την απειλή του πυρηνικού πολέμου.

«For Whom the Bell Tolls»

Εντάξει, τι να λέμε τώρα… Οι Metallica διαβάζουν Έρνεστ Χέμινγουεϊ και «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα;». Οι στίχοι αναφέρονται στον Ισπανό/Αμερικανικό πόλεμο και σε μια μάχη στην οποία πολλοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους. Το κομμάτι ανήκει στο άλμπουμ Ride the Lightning και είναι απ’ αυτά που έχουν μείνει μέχρι σήμερα.

«Creeping Death»

Και οι διακειμενικές αναφορές συνεχίζονται. Μετά τον Χέμινγουεϊ, η ταινία «Οι δέκα εντολές» με τον Τσάρλον Ίστον και το βιβλικό βιβλίο της Εξόδου. Ο τίτλος προέκυψε στη διάρκεια παρακολούθησης της ταινίας. Σε αυτήν, υπάρχει σκηνή που ο Άγγελος του Θανάτου σκοτώνει τον πρωτότοκο γιο κάθε Αιγύπτιου. Ο Κλιφ Μπάρτον εντυπωσιάστηκε και του βγήκε η συγκεκριμένη φράση. Το κομμάτι ανήκει στα thrash αριστουγήματα της μπάντας.

«Orion»

Ό,τι πιο κοντινό, για Metallica, σε progressive rock. Το τραγούδι ανήκει στο Master of Puppets και είναι ορχηστρικό. Η μαεστρία του οφείλεται κυρίως στον Κλιφ Μπάρτον, όπου το σόλο του στο μπάσο έχει μείνει θρυλικό. Το όνομά του αναφέρεται στον αστερισμό του Ωρίωνα και συνδέεται με τη διαστημική «γέφυρα» του κομματιού.

«Fade to Black»

Το κομμάτι αυτό οδήγησε πολλούς φίλους του γκρουπ να πουν ότι η μπάντα ξεπουλήθηκε! Αυτή η αντίδραση ήρθε το 1984, όταν οι Metallica δεν είχαν δώσει τέτοιες προσδοκίες στο κοινό τους. Είναι η πρώτη μπαλάντα του συγκροτήματος και μιλά για την κατάθλιψη και την αυτοκτονία. Πλέον έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της πορείας του γκρουπ.

«Master of Puppets»

Ο τίτλος και μόνο δίνει την εικόνα, τις νότες, τις μελωδίες, τη δύναμη και την αχαλίνωτη ενέργεια των Metallica. Το κομμάτι έχει παιχτεί σε όλα σχεδόν τα live τους και έχει ξεπεράσει τις 1400 φορές! Ο Τζέιμς Χέτφιλντ έχει πει πως αφορά τα ναρκωτικά και πώς αυτά παίρνουν τον έλεγχο του ατόμου. Είτε στο στούντιο είτε ζωντανά, το εν λόγω τραγούδι δεν χάνει ποτέ την ορμή του.

«One»

Για πάρα πολλούς θαυμαστές των Metallica, αυτό είναι το κομμάτι με το οποίο ξεκίνησαν να τους ακούνε! Γιατί; Διότι ανήκει στην περίοδο που η μπάντα αποφάσισε να κάνει βίντεο κλιπ, το 1989. Η οπτικοακουστική αποτύπωσή του παίχτηκε στο MTV και έκανε πάταγο. Εντελώς αντισυμβατικό, αφού πρόβαλλε εικόνες από την αντιπολεμική ταινία Ο Τζόνυ πήρε το όπλο του. Από τότε, το κομμάτι αυτό παίζει σημαντικό ρόλο σε κάθε ζωντανή τους εμφάνιση.

Αμούστακα παιδιά ήμασταν όταν πρωτοακούσαμε τους πρώτους δίσκους αυτής της θρυλικής / τεράστιας μπάντας. Οι Metallica ποτέ δεν ήταν μία απλή μπάντα και ποτέ δεν θα είναι! Η επιδραστικότητά τους, ο ήχος τους, το γεγονός ότι είχαν άγνοια κινδύνου και δεν υπολόγιζαν κανέναν - τουλάχιστον στα πρώτα τους χρόνια - ως προς το τι θα έβγαζαν προς τα έξω, τους μετέτρεψε σε μία απόλυτη metal μηχανή και σε ένα γκρουπ που έβγαλε ουκ ολίγα πολύ μεγάλα albums.

Μέχρι και το Reload η πορεία τους μουσικά ήταν σχεδόν αψεγάδιαστη. Ναι έχουν βγάλει και... πατάτες αλλά έχουν και αριστουργήματα στην δισκοθήκη τους. Καταξιωμένοι, πολυβραβευμένοι και με προσφορά και στη μουσική και στο σινεμά, οι Metallica έφτασαν σήμερα στο να είναι το κορυφαίο brand name από μεριάς εμπορικότητας. Ναι πλέον τους ακούνε και εκατομμύρια μη μεταλάδες. Μήπως όμως είναι και αυτό μία ακόμα επιτυχία τους;

Cover Photo: Χρήστος Ζωίδης