Εθνική Ελλάδος: Τα 189 λεπτά που θύμισε... 4Χ4 (vids)

Η συγκεκριμένη «φουρνιά» της Εθνικής μας επανέφερε τη σύνδεσή της με τον κόσμο, κάτι που αποτυπώθηκε ανάγλυφα (και) στο πώς «υποδέχτηκαν» τη «γαλανόλευκη» στο Ηράκλειο.

Τόσο κόντρα στη Σλοβακία όπου το ματς διεξήχθη Σαββατόβραδο εν μέσω της αργίας του Αγίου Πνεύματος, όσο και στο παιχνίδι με τη Βουλγαρία που έγινε καθημερινή στις 21:45, το Παγκρήτιο είχε περισσότερους από 20.000 φιλάθλους. Σε φιλικούς αγώνες όλα αυτά!

Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα βρίσκεται ξανά σε όλα τα σπίτια, αποτελεί σημείο αναφοράς και άπαντες ανυπομονούν να τη δουν.

Πρόκειται για ένα «παράσημο» που φυσικά και πιστώνεται στους διεθνείς μας και τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς και δεν είναι τυχαίο πως ύστερα από τους άνωθεν αγώνες όλοι στάθηκαν στις γεμάτες εξέδρες. Ο Παυλίδης μάλιστα ήταν εκείνος που το αποτύπωσε πλέον χαρακτηριστικά. «Οταν ήρθα για πρώτη φορά στην Εθνική παίζαμε με 600-700 άτομα, τώρα όπου και αν παίζουμε έχει παντού κόσμο».

Για του λόγου το αληθές η εκκαθάριση κόντρα στους Σλοβάκους έδειξε πως «κόπηκαν» 18.930 εισιτήρια και το αντίστοιχο νούμερο απέναντι στους Βούλγαρους ήταν 17.483, ενώ σε αμφότερες των περιπτώσεων στο στάδιο ήταν πολλοί περισσότεροι.

Την ίδια στιγμή οι παίκτες αποτέλεσαν πόλο έλξης και είναι χαρακτηριστικά τα όσα διαδραματίστηκαν το πρωί της περασμένης Κυριακής (8/6) όπου οι Mανδάς, Καρέτσας, Ζαφείρης, Κωνσταντέλιας έδωσαν το παρών στο Παγκρήτιο για την τελετή λήξης του παιδικού πρωταθλήματος της τοπικής ΕΠΣ και «πολιορκήθηκαν» από σχεδόν 4.000 πιτσιρίκια.

Πρόκειται για την επίσημη αγαπημένη όλων των Ελλήνων.

Αθροιστικά λοιπόν σε αυτά τα παιχνίδια η Εθνική μας βρήκε οκτώ φορές δίχτυα με έξι διαφορετικούς ποδοσφαιριστές, απόδειξη του σχετικού πλουραλισμού που διαθέτει. Ο Κωνσταντέλιας σημείωσε δύο τέρματα, οι Πέλκας, Ιωαννίδης, Τζόλης, Παυλίδης, Δουβίκας από ένα, ενώ το τελικό 4-1 επί των Σλοβάκων διαμορφώθηκε με το αυτογκόλ του Χρντσαρ.

Την ίδια στιγμή η «γαλανόλευκη» είχε συνολικά 41 τελικές, δηλαδή κατά μέσο όρο έβγαζε μία κάθε 4,7 λεπτά των δύο αυτών αναμετρήσεών της (189’/41), νούμερο ιδιαίτερα υψηλό και συνάμα εντυπωσιακό.

Τι σημαίνουν όμως τα δύο παραπάνω ευρήματα;

Επιβεβαιώνουν πως η Ελλάδα διαθέτει πολλούς και ποιοτικούς παίκτες που διατηρούν επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα και την ίδια στιγμή «φτιάχνουν» φάσεις. Ουσιαστικά όλα τα «γαλανόλευκα» τέρματα ήταν απόρροια συνδυασμών, όπου η ομάδα έβαλε κάτω την μπάλα, την «τσούλησε» και πάτησε στο αντίπαλο κουτί. Θέλετε να θυμηθούμε πώς μπήκαν τα οκτώ της τέρματα;

Το 1-0 επί των Σλοβάκων ήταν σε φάση μετάβασης όπου ο Τζόλης έστρωσε ωραία στον Παυλίδη που πλάσαρε, ο αντίπαλος πορτιέρε απέκρουσε και ο Κωνσταντέλιας που πήρε το «ριμπάουντ» έσπρωξε, με την πλάτη, την μπάλα στο πλεκτό. Το 2-1 στο ίδιο ματς προήλθε από γέμισμα του Γιαννούλη στον Μασούρα και κοντινό τελείωμα του Παυλίδη, το 3-1 όταν οι Μασούρας, Βαγιαννίδης, Πέλκας «βρέθηκαν» όμορφα σε μικρό χώρο και το τόπι «στρώθηκε» στον Δουβίκα που «εκτέλεσε», ενώ το 4-1 ήταν μεν αυτογκόλ όμως ο Βαγιαννίδης «έψαξε» τον Δουβίκα και αν δεν παρεμβάλλονταν ο Χρντσαρ είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα σκόραρε ο 25χρονος στράικερ.

Κόντρα στη Βουλγαρία το 1-0 του Πέλκα ήταν «προϊόν» πολύ ωραίας κούρσας του Τσιμίκα και «στρώσιμο» του Ιωαννίδη στον Μπακασέτα που έκανε το πρώτο σουτ, ενώ στο 2-0 ο Πέλκας βρήκε με εξαιρετική κάθετη τον Ιωαννίδη που πλάσαρε εύστοχα. Στο 3-0 ήταν η σειρά του Μπακασέτα να κάνει «μαγική» ασίστ στον Τζόλη, ενώ στο 4-0 είχαμε σε κοντινά μέτρα συνδυασμό των Ρότα, Παυλίδη, Ζαφείρη και «κόψιμο» του τελευταίου για τον Δουβίκα.

Που θέλουμε να καταλήξουμε λοιπόν. Οι διεθνείς μας «βρίσκονται», απλώνουν εξαιρετικά το παιχνίδι τους και αναπτύσσονται ορθολογικά, αφού ας μην ξεχνάμε πως «κατέχουν» τα… μυστικά του αθλήματος. Οταν παίζεις σωστά το ποδόσφαιρο θα σε… ανταμείψει.

Εδώ τώρα ας ανοίξουμε μία παρένθεση. Στα δύο φιλικά ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ξεκίνησε με ισάριθμες διαφορετικές ενδεκάδες και έδωσε χρόνο συμμετοχής σε «δίδυμα» που είναι πολύ πιθανό να δούμε και στα επερχόμενα επίσημα ματς.

Για παράδειγμα στα στόπερ οι Κουλιεράκης-Ρέτσος έπαιξαν με τη Σλοβακία για πρώτη φορά πλάι-πλάι από την αρχή μέχρι το τέλος κάποιου αγώνα, κάτι που προφανώς θα ενισχύσει το επίπεδο της ομοιογένειάς τους και θα βελτιώσει τη μεταξύ τους συνεργασία. Αλλωστε πρόκειται για κεντρικούς αμυντικούς παγκοσμίου βεληνεκούς, όπως άλλωστε ισχύει και για τους Μαυροπάνο, Χατζηδιάκο που αγωνίστηκαν με τους Βούλγαρους, όμως λόγω… παλαιότητας έχουν πολλάκις στο παρελθόν συνυπάρξει ξανά μαζί.

Την ίδια στιγμή κάτι αντίστοιχο συνέβη και στους παίκτες του δημιουργικού/εκτελεστικού σκέλους αφού… ανακατεύτηκε αρκετά η σχετική τράπουλα.

Παράλληλα κόντρα στους Σλοβάκους οι Βαγιαννίδης, Καρέτσας πήραν για μόλις δεύτερη φορά μαζί την πλευρά, ενώ το σχετικό φαινόμενο παρατηρήθηκε πιο έντονα στον άξονα και τα λεγόμενα «6αρο-8άρια».

Οι Μουζακίτης-Σιώπης (σ.σ. ο πρώτος αν και μόλις 18 ετών δείχνει ήδη «παλιός» στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα) έπαιξαν για πρώτη φορά μαζί (σ.σ. είχαν προηγηθεί λίγα δευτερόλεπτα στη Φινλανδία) ενώ οι Κουρμπέλης-Ζαφείρης είχαν μέχρι πρότινος μόλις 18 λεπτά παράλληλης συνύπαρξης αλλά στην Κρήτη προσέθεσαν επιπλέον 88’!

Ελέω της ατομικής ποιότητας που υπάρχει ο «σκόπελος» του ότι αρκετοί παίκτες δεν έχουν… γράψει αρκετά χιλιόμετρα μαζί δύναται να ξεπεραστεί, αφού οι διεθνείς μας γνωρίζουν πολλά κιλά μπάλα και το τόπι είναι «ένα». Ωστόσο τα συγκεκριμένα φιλικά προσέφεραν τη δυνατότητα να μεγιστοποιηθεί και η μεταξύ τους ομοιογένεια.

Η σύνθεση της Εθνικής κόντρα στη Σλοβακία: Μανδάς, Βαγιαννίδης, Κουλιεράκης, Ρέτσος, Γιαννούλης, Κουρμπέλης (83′ Μουζακίτης), Ζαφείρης (64′ Σιώπης), Κωνσταντέλιας (64′ Μπακασέτας), Καρέτσας (64′ Μασούρας), Παυλίδης (71′ Δουβίκας), Τζόλης (71′ Πέλκας).

Η σύνθεση της Εθνικής κόντρα στη Βουλγαρία: Τζολάκης, Ρότα, Μαυροπάνος, Χατζηδιάκος, Τσιμίκας, Σιώπης (72' Ζαφείρης), Μουζακίτης (72' Κουρμπέλης), Μπακασέτας (81' Αλεξανδρόπουλος), Μασούρας (72' Τζόλης), Πέλκας (87' Κωνσταντέλιας), Ιωαννίδης (75' Παυλίδης).

Σε ένα άλλο κεφάλαιο τώρα, που φυσικά και είναι εξίσου σημαντικό. Η Ελλάδα έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο, παραγωγικό και κέρδισε - εύλογα- το χειροκρότημα όλων μας.

Την ίδια στιγμή όμως τα φώτα δεν πρέπει να πέφτουν μόνο στους «μπροστά» αλλά εξίσου και τους «πίσω». Τι εννοούμε;

Κόντρα σε δύο αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα που μόνο αμελητέες ποσότητες δεν είναι (π.χ. οι Σλοβάκοι υπολείπονται της Εθνικής μας μόλις έξι θέσεων στο world ranking) η «γαλανόλευκη» αμύνθηκε υποδειγματικά. Με μόνη εξαίρεση το τελευταίο τέταρτο του πρώτου ημιχρόνου απέναντι στη Σλοβακία όπου και δέχθηκε 2-3 φάσεις, στο υπόλοιπο διάστημα των συγκεκριμένων αναμετρήσεών της δεν επέτρεψε στους αντιπάλους της να φανούν απειλητικοί.

Σίγουρα σε μία ομάδα όλοι συμμετέχουν και στο ανασταλτικό πλάνο και μάλιστα στην προκειμένη περίπτωση η «γαλανόλευκη» πίεζε ως επί το πλείστων ψηλά και απέτρεπε την οποιαδήποτε σκέψη των αντιπάλων της για ενδεχόμενο build up, ωστόσο τα παραπάνω credits αξίζει να πάνε σε όσους συνέθεταν την αμυντική της γραμμή αλλά και τους κεντρικούς της χαφ που βρίσκονταν μπροστά από την τετράδα και τον πορτιέρε. «Καθάριζαν» τα πάντα και ήταν «κέρβεροι».

Ας δούμε και τι... λένε οι αριθμοί.

Στα 189’ των παιχνιδιών της στο Παγκρήτιο η Ελλάδα δέχθηκε μόνο ένα γκολ και της έγιναν αθροιστικά μόλις 15 τελικές, δηλαδή μία κάθε σχεδόν 13 λεπτά (σ.σ. πάνω-κάτω τρεις ανά ημίχρονο). Συν τοις άλλοις «έδωσε» μόνο τέσσερα κόρνερ, δηλαδή και δεν επέτρεψε να τις γίνουν ευκαιρίες και εκμηδένισε να προκύψουν τέτοιες από στατικά.

Με τέτοιου επιπέδου προσήλωση σε έναν τόσο σημαντικό τομέα, η «γαλανόλευκη» δεν έχει να… φοβάται το παραμικρό.

Στα δύο φιλικά της «γαλανόλευκης» δεν έπαιξε κάποιος παίκτης για πρώτη φορά με το εθνόσημο στο στήθος, όμως για δύο εξ’ αυτών τα παιχνίδια της Κρήτης ήταν ιδιαίτερα και σημαντικά.

Ο «κάπτεν» Μπακασέτας προέρχονταν από έναν τραυματισμό και το τελευταίο διάστημα αγωνίστηκε ελάχιστα, κάτι που άλλωστε είπε και ο ίδιος μετά το 4-0 επί της Βουλγαρίας. «Δεν είχα παιχνίδια στα πόδια. Σε τρεις μήνες έπαιξα δύο λεπτά απέναντι στην ΑΕΚ. Για μένα ήταν αρκετά δύσκολο», σχολίασε μεταξύ άλλων. Ομως τώρα… is back. Ο 31χρονος μεσοεπιθετικός πέρασε ως αλλαγή κόντρα στους Σλοβάκους, ήταν starter την Τρίτη όπου μάλιστα «έφτιαξε» με υπέροχη ασίστ το 3-0 του Τζόλη και ανακτά ρυθμό.

Ο αρχηγός είναι ένα πολύτιμο «γρανάζι» στη «μηχανή» του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, η παρουσία του εντός και εκτός γηπέδου προβάλει κομβική και η επιστροφή του στη…δράση είναι ένα μεγάλο «συν» για τη «γαλανόλευκη».

Οπου κάτω από την εστία της έπαιξε για πρώτη φορά βασικός ο Μανδάς, καθώς ήταν στο αρχικό σχήμα κόντρα στους Σλοβάκους (σ.σ. μέχρι τότε είχε έρθει από τον πάγκο σε ένα παλαιότερο φιλικό με αντίπαλο τη Μάλτα).

Η εμφάνιση που πραγματοποίησε στην αναμέτρηση του Σαββάτου πιστοποίησε τις μεγάλες ικανότητες που διαθέτει, αφού και μεταξύ άλλων απέκρουσε πέναλτι και έκανε ορισμένες δύσκολες επεμβάσεις. Σε μία θέση όπου υπάρχει ο world class Τζολάκης και η σταθερή αξία του Βλαχοδήμου, ο συναγωνισμός εκτινάσσεται. Πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις «κέρδος» αποκομίζουν και η ομάδα που παρατηρείται αυτό, αλλά και οι παίκτες ατομικά.

Αυτόματα οι Μπακασέτας και Μανδάς είναι, για διαφορετικούς λόγους, τα δύο «πρόσωπα», των φιλικών του Ηρακλείου.

Κάπως έτσι λοιπόν οδηγούμαστε στο φινάλε, όπου αξίζει να κάνουμε μία ανακεφαλαίωση και καταλήγουμε σε ένα αδιαμφισβήτητο fact για την Εθνική του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.

Πλέον βλέπουμε μία ομάδα με νοοτροπία νικητή και ένα σύνολο «μπολιασμένο» με αντίστοιχο mentality. Ανεξαρτήτως αντιπάλου η Ελλάδα μπαίνει στο γήπεδο όχι απλά για να κερδίσει, αλλά και για να κάνει το παιχνίδι της. Την ίδια στιγμή όποιος και να έρθει από τον πάγκο «κουμπώνει» στα «θέλω» του προπονητή και ενσωματώνεται αμέσως στο πώς «δουλεύει» η όλη «μηχανή».

Με τους Σλοβάκους οι Μασούρας και Δουβίκας έπαιξαν ως αλλαγή και είχαν άμεση συμμετοχή σε δύο γκολ έκαστος, ενώ κόντρα στους Βούλγαρους οι Τζόλης, Κωνσταντέλιας σκόραραν δευτερόλεπτα ύστερα από την είσοδό τους στο ματς. Ολα αυτά αποτυπώνουν, ξέχωρα από τη δεδομένη ποιότητα που υπάρχει, πως προκύπτει και ένα καλοκουρδισμένο σύνολο που μάλιστα γίνεται όλο και καλύτερο.

Από αγώνα σε αγώνα παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης, εύρημα πάρα πολύ σημαντικό ενόψει των προκριματικών του Μουντιάλ. Εκεί όμως είναι το «κλειδί». Δεν υπάρχουν βασικοί και αναπληρωματικοί, αλλά μόνο η ομάδα.

Η Ελλάδα «συνηθίζει» στις επιτυχίες (8-0-2 ρεκόρ στη Γιοβάνοβιτς εποχή και μία άνοδο στην League A του Nations League μετά το έπος της Σκωτίας), παίζει καλό ποδόσφαιρο, βγάζει ενέργεια και εκπέμπει υγεία.

Η νυν «φουρνιά» διαθέτει πολύ ποιότητα την οποία ο 62χρονος κόουτς μετατρέπει σε «ένα» και «φωνάζει» πως οι παίκτες γουστάρουν - να το πούμε απλά - να αγωνίζονται με το εθνόσημο στο στήθος. Το έβλεπες στα πρόσωπά τους, καθώς στο Ηράκλειο «κυνηγούσαν» κάθε φάση μέχρι και το τελευταίο λεπτό.

Με αντίστοιχο focus όλα συνηγορούν πως είναι απλά θέμα χρόνου η επιστροφή του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στις μεγάλες διοργανώσεις.