Ολυμπιακός: Ο «στρατηγός» Μεντιλίμπαρ, ο «φόβος» Ελ Καμπί, ο «κέρβερος» Τζολάκης και ο «κάπτεν» Φορτούνης (vids)

Ηταν 11 Φεβρουαρίου του 2024 όταν ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την πρόσληψη του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στον πάγκο του, σε μία συμφωνία που εκ των υστέρων δύναται να ειπωθεί πως άλλαξε του ρου της ιστορίας. Η συνεργασία των δύο πλευρών - διοίκησης και προπονητή - είναι άψογη και πριν ειπωθεί το παραμικρό για το πώς εξελίχθηκε το κουβάρι των γεγονότων μέχρι και την κατάκτηση του Conference League, αξίζει να υπογραμμιστεί η εμπιστοσύνη που έδειξαν από τον οργανισμό στο πρόσωπό του.

Η απόφαση να ανανεωθεί το συμβόλαιό του αμέσως μετά την ήττα (4-1) της 7ης Μαρτίου από την Μακάμπι Τελ Αβίβ ήταν κομβική, καθώς αποτέλεσε την πλέον τρανή απόδειξη πως το έργο του αναγνωρίζονταν.

Μόλις μία εβδομάδα μετά την official πρόσληψή του στον «ερυθρόλευκο» πάγκο έγινε το ματς με τη Φερεντσβάρος για τα Play Off του θεσμού, όπου τη λύση στον «γόρδιο δεσμό» απέναντι στους Ούγγρους έδωσε ο Αγιούμπ Ελ Καμπί λίγο πριν το φινάλε.

Εκείνο το 1-0 του Φαλήρου και σε συνάρτηση με τη νίκη στη ρεβάνς, εκ νέου με 1-0, προσέφερε στους Πειραιώτες τον απαιτούμενο χρόνο ώστε να ενσωματωθούν σταδιακά στα «θέλω» του Βάσκου κόουτς. Ο οποίος όσο περνούσε ο καιρός «κέρδιζε» τους πάντες με τη συμπεριφορά του, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.

Δίκαιος, δούλεψε πολύ στον τομέα της ψυχολογίας και άπαντες στα αποδυτήρια άρχισαν να πατούν γερά στα πόδια τους. Παράλληλα έμενε πάντα πιστός στο πλάνο του ανεξαρτήτως αντιπάλου, κάτι που τόνωσε το «εγώ» των παικτών του και διαφοροποίησε αισθητά τη νοοτροπία τους.

Μάλιστα στην αλλαγή της εικόνας του Ολυμπιακού και στα όσα διαδραματίζονταν στο λιμάνι προέκυπταν αρκετές ομοιότητες με τη θητεία του στη Σεβίλλη, όπου μία σεζόν πριν ανέλαβε τα «ηνία» της εκ νέου εν μέσω της περιόδου (2022/23) και την οδήγησε στην κατάκτηση του Europa League.

• Ο Μεντιλίμπαρ το έκανε ξανά, όπως με τη Σεβίλλη έτσι και στον Ολυμπιακό (vids)

Ακρως επιδραστικός, η ατομική βελτίωση που παρατηρήθηκε σε ποδοσφαιριστές της ομάδας του πιστώνεται στο έπακρο. Ποτέ του δεν παρασύρθηκε, η ηρεμία και το «καθαρό του μυαλό» μεταδίδονταν στα αποδυτήρια - ακόμη και όταν δεν παρακολουθούσε τα πέναλτι αφού αρέσκεται να μην τα βλέπει - και το inside κλίμα ήταν και παραμένει άλλωστε εξαιρετικό.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο/προπονητή που αποτελεί ήδη ένα ξεχωριστό «κεφάλαιο» για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Στο ποδόσφαιρο είναι μεγάλη υπόθεση να διαθέτεις έναν παίκτη που θα δύναται να στείλει την μπάλα στα δίχτυα ακόμη και στη «μισή» ευκαιρία που θα του παρουσιαστεί. Ο Αγιούμπ Ελ Καμπί όχι μόνο λογίζεται ως τέτοιος αφού διαθέτει το σχετικό know how, αλλά και είναι επί του πρακτέου ένας εκ των κορυφαίων φορ που έπαιξαν ποτέ στα ελληνικά γήπεδα και κατ’ επέκταση στα ευρωπαϊκά.

Δεν το λέμε εμείς, αλλά οι αριθμοί του, αφού μιλάμε για τον κατά τεκμήριο κορυφαίο σκόρερ του Conference League της περιόδου 2023/24, τον αντίστοιχο του φετινού Europa και συνάμα έναν επιθετικό που έχει πετύχει 35 τέρματα σε 60 εμφανίσεις του στην εγχώρια Super League. Τι άλλο πρέπει να κάνει δηλαδή;

Πόσο δε όταν έφτασε με λίγα ματς στις δύο εκτός των συνόρων «πρωτιές» του, αφού στο Conference έπαιξε μόνο σε εννέα και βρήκε 11 φορές στόχο (plus μία ασίστ) και στο Europa το έπραξε επτά φορές σε μόλις οκτώ συμμετοχές του!

Στράικερ της «μίας επαφής» που μπορεί να κάνει τη ζημιά και από αέρος, τα 11 γκολ του στην ξέφρενη πορεία του συλλόγου ως την κατάκτηση του τροπαίου ήταν απόρροια μόλις 25 τελικών που πήρε συνολικά στο τουρνουά!

Στις επτά από τις εννέα εμφανίσεις του στη διοργάνωση κούνησε τουλάχιστον μία φορά πλεκτό και ναι μεν είναι πλέον ιστορικό το γκολ του στον τελικό με τη Φιορεντίνα όπου στην παράταση διαμόρφωσε το μετέπειτα τελικό 1-0 για τον Ολυμπιακό, η εμφάνισή του στην Αγγλία και στο εκκωφαντικό 4-2 επί της Αστον Βίλα ήταν ίσως μακράν η καλύτερή του, αφού και μεταξύ άλλων σημείωσε χατ-τρικ.

Πάντως το πιο εντυπωσιακό του τέρμα ήταν το εκπληκτικό του «ψαλιδάκι» στο 6-1 επί της Μακάμπι Τελ Αβίβ, όταν «έγραψε» το 4-1 και «ισοφάρισε» το σκορ του πρώτου αγώνα του ζευγαριού.

Για την ιστορία η μόνη ομάδα της διοργάνωσης που βρέθηκε στο διάβα του και δεν την «εκτέλεσε» ήταν η Φενέρμπαχτσε, αλλά στη σειρά με τους Τούρκους «έφτιαξε» το 3-0 του Τσικίνιο στο Φάληρο. Επί της ουσίας οι αγώνες των «ερυθρολεύκων» ξεκινούσαν ελέω του Μαροκινού - βασικά ακόμη ισχύει αυτό - με 1-0 υπέρ τους και…βλέπουμε.

«Κρύο αίμα», ξέχωρα από τα γκολ του ήταν άκρως κομβικό το γεγονός πως απασχολούσε συνεχώς 2-3 αντιπάλους και έτσι «κρατούσε» σχεδόν πάντα πίσω την όποια ομάδα έπαιζε ο Ολυμπιακός. Αντε να του… δώσεις έστω μισό μέτρο χώρο…

Θα πιστέψετε αν κάποιος ψελλίσει πως ο Ολυμπιακός το 2023/24 δεν πήρε μόνο το Conference League; Μάλλον όχι. Πόσο δε αν παράλληλα ισχυριστεί ότι την περίοδο που μόλις ολοκληρώθηκε ο εν γένει οργανισμός δύναται να πανηγυρίζει για επιπλέον τρεις… τίτλους, ξέχωρα από το εγχώριο νταμπλ. Ισως όμως και να έχει δίκιο.

Για να «απαντήσουμε» στην απορία που αφορά τη σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε δεν είναι υπερβολή αν ειπωθεί πως στο λιμάνι «κέρδισαν» ακόμη τους Χρήστο Μουζακίτη, Χαράλαμπο Κωστούλα που καθιερώθηκαν αλλά και έναν «ηγέτη», αφού ο Παναγιώτης Ρέτσος απέδειξε πως ξέχωρα από εξαιρετικός αμυντικός δύναται με απόλυτη επιτυχία να ανταπεξέλθει και στο «βάρος» που φέρει το περιβραχιόνιο του αρχηγού.

Κάτι ανάλογο/αντίστοιχο λοιπόν ισχύει και για τη χρονιά του ευρωπαϊκού θριάμβου, καθώς στα μεγάλα plus των «ερυθρολεύκων» λογίζεται και η καθιέρωση του Κωνσταντίνου Τζολάκη. Βέβαια τα παραπάνω ευρήματα μπορούν με μεγάλη ευκολία να συμπεριληφθούν στο «κεφάλαιο του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ», αφού ο Ισπανός τεχνικός τα πιστώνεται στο έπακρο, αλλά όπου και αν τοποθετηθούν η ουσία δεν αλλάζει.

Ο νεαρός γκολκίπερ διέβη τότε μία διαχωριστική γραμμή και από ομολογουμένως ένας πολύ ταλαντούχος πορτιέρε αναγορεύτηκε σε starter και «κολώνα». Το βράδυ της 14ης Μαρτίου στη Σερβία όπου οι «ερυθρόλευκοι» αναζητούσαν τη μεγάλη ανατροπή κόντρα στη Μακάμπι Τελ Αβίβ ο προπονητής του που είχε ήδη διακρίνει τις ικανότητές του πήρε το ρίσκο και τον έριξε στα βαθιά και από εκείνο το βράδυ τίποτα πια δεν είναι το ίδιο.

Ο 23χρονος άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά, ήταν εκ των κορυφαίων στο εκκωφαντικό 6-1 επί των Ισραηλινών σε ένα ματς που ουδείς υστέρησε και έκτοτε η ενδεκάδα των Πειραιωτών ξεκινάει από εκείνον. Δικαιωματικά άλλωστε με γνώμονα τις εμφανίσεις του, μέσω των οποίων καθιερώθηκε και στην Εθνική μας ομάδα.

Πρόκειται για τον «ήρωα» της Κωνσταντινούπολης αφού τη νύχτα της 18ης Απριλίου του 2024 στο Şükrü Saracoğlu «νίκησε» από τα 11 βήματα τους Τάντιτς, Ουντέρ, Μπονούτσι και έτσι ο Ολυμπιακός απέκλεισε τη Φενέρμπαχτσε στη «ρώσικη ρουλέτα» των πέναλτι.

Μάλιστα η Μαρίνα Τσάλη, μεταφράστρια του club, αποκάλυψε στο πρόσφατο θεματικό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Ολυμπιακός, ο Θρύλος» που μετέδωσε το Mega, για τα όσα «μαγικά» συνέβησαν στην Τουρκία με «πρωταγωνιστή» εκείνον. «Καθόμουν πίσω από τον πάγκο και πίσω μου ήταν ένας κύριος που δεν τον ήξερα. Τον είχα δει πολλές φορές το γήπεδο, αλλά δεν τον ήξερα. Ηρθε λοιπόν πριν ξεκινήσει η διαδικασία των πέναλτι, μου άρπαξε το χέρι και μου έβαλε κάτι μέσα και μου είπε: ‘Σε παρακαλώ, πήγαινέ το στον γιο μου’. Και λέω εγώ τι είναι αυτό; Ποιος είναι ο γιός σας; Μου λέει: ‘Είναι ο Τζολάκης, πήγαινε του σε παρακαλώ αυτό’. Δεν ήξερα πώς να κατέβω κάτω, ούτε πώς να πάω στον αγωνιστικό χώρο που βρισκόταν ο Τζολάκης, καθώς είχε ήδη πάει κάτω από το τέρμα. Ομως έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα, λες και έπρεπε να σώσω τον κόσμο»!

«Φύλακας άγγελος» των «ερυθρόλευκων» γκολπόστ, στον τελικό με τους «βιόλα» προσέθεσε στο ενεργητικό του ακόμη μία εξαιρετική παρουσία, ενώ στην εν γένει παρουσία του στο Conference προστίθεται και μία ασίστ! Πιο συγκεκριμένα στον Αγιούμπ Ελ Καμπί για το μετέπειτα τελικό 2-0 επί της Αστον Βίλα στο Φάληρο.

Δηλαδή αν και τερματοφύλακας «έφτιαξε» γκολ σε ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης!

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που περνούν στην αιωνιότητα και απλά θα μνημονεύονται για πάντα. Το βράδυ της 29ης Μαΐου του 2024 ο Κώστας Φορτούνης έγινε ο πρώτος αρχηγός ελληνικής ομάδας που σήκωσε ευρωπαϊκό τρόπαιο σε συλλογικό επίπεδο ανδρών και αυτόματα πρόκειται για κάτι που θα μείνει στην ιστορία. Χωρίς «πώς», «γιατί» και κάθε άλλα συναφή επιρρήματα ή συνδέσμους διαθέτει η «πλούσια» γλώσσα της χώρας μας. Απλά ισχύει!

Λίγο αργότερα ο 32χρονος μεσοεπιθετικός ξέσπασε σε κλάματα και μάλλον είδε μπροστά του να περνούν αστραπιαία και σαν ρετρό φιλμ όλα όσα βίωσε εσχάτως, όπου ορισμένοι τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να είναι αυτός που ήθελε και μπορούσε.

Ωστόσο το 2023/24 και στην ξέφρενη κούρσα μέχρι και την κατάκτηση του Conference ήταν ο «ηγέτης» του club και τρόπο τινά ο «μαέστρος» των «ερυθρολεύκων».

Πολλάκις συμπεριλήφθηκε στην κορυφαία ενδεκάδα των νοκ-άουτ και κυρίως στη σειρά με τη Φερεντβάρος ήταν αυτός που συνέβαλε τα μέγιστα ώστε το… τρένο από τον Πειραιά να μπει στις ράγες και να πάρει πορεία προς τον τελικό.

Βέβαια το παιχνίδι που μετέτρεψε σε one man show ήταν το 3-2 επί της Φενέρ στο «Γ. Καραϊσκάκης», όπου και …. σμπαράλιασε την άμυνα των Τούρκων. Ολοκλήρωσε το τουρνουά με τρία γκολ και δύο ασίστ σε εννέα εμφανίσεις του, αλλά στην μπάλα τα στατιστικά δεν αποτυπώνουν ανάγλυφα την προσφορά του κάθε ποδοσφαιριστή.

Ηταν εκείνος που βγήκε μπροστά, παρέσυρε τους συμπαίκτες του και τοποθέτησε σε στέρεες «βάσεις» το…οικοδόμημα του club.

Ο «κάπτεν» αποχώρησε εν μέσω αποθέωσης για τη Σαουδική Αραβία, αλλά ότι… γράφει δεν ξεγράφει.

Αλλωστε ας μην ξεχνάμε πως ξέχωρα από όλα τα άλλα είχε και μία ιερή υπόσχεση να τηρήσει. Για όσους θυμούνται πριν την πρώτη αναμέτρηση κόντρα στη Φενέρ αποκάλυψε. «Είχα δυσκολίες τα προηγούμενα χρόνια, οι τραυματισμοί με πήγαν πίσω, αλλά δεν σταμάτησα ούτε δευτερόλεπτο να δουλεύω για να επιστρέψω στο επίπεδο που ήμουν και ακόμη πιο ψηλά. Εύχομαι να είμαι υγιής, απολαμβάνω το ποδόσφαιρο. Εχω δώσει υπόσχεση στον εαυτό μου ο γιος μου να με δει να παίζω όπως ήμουν. Αυτό κάνω και είμαι χαρούμενος γι’ αυτό».

Με τέτοιο επιπλέον κίνητρο…. φάνταζε απίθανο να μην το πετύχει.