Νταβίντ Φουστέρ στο Gazzetta: «Οι οπαδοί του Ολυμπιακού είναι ο χτύπος της καρδιάς του, τιμή μου να είμαι μέρος της 100χρονης ιστορίας του»

Ποιον προπονητή θεωρείς είδωλο και πρότυπο για τη δική σας προπονητική καριέρα;

«Φυσικά, ο Ερνέστο Βαλβέρδε είναι ένας από τους προπονητές που με έχουν επηρεάσει περισσότερο. Ωστόσο, δεν επικεντρώνομαι μόνο σε έναν. Πιστεύω ότι όσοι φιλοδοξούμε να γίνουμε προπονητές πρέπει να παίρνουμε ιδέες από πολλούς διαφορετικούς προπονητές.

Μου αρέσει το παιχνίδι του Γκουαρδιόλα, το "rock and roll" στυλ του Κλοπ που γεμίζει τους αγώνες με επιθετικότητα, αλλά και η πειθαρχία και η αμυντική ένταση του Σιμεόνε. Παράλληλα, παρακολουθώ προσεκτικά και άλλους προπονητές, όπως τον Ντε Τσέρμπι, τον Αρνε Σλοτ, τον Ιραόλα και τον Νούνο Εσπίριτο Σάντο».

Πώς η άδεια UEFA Pro βοήθησε να διαμορφώσεις την προσέγγισή σου στην ανάπτυξη ομάδων;

«Η άδεια UEFA Pro ήταν πολύ σημαντική για τον τρόπο που σκέφτομαι το ποδόσφαιρο σήμερα. Δεν έχει να κάνει μόνο με την κατανόηση της τακτικής ή την προπόνηση μιας ομάδας, αλλά και με το πώς να εργάζεσαι με νεαρούς παίκτες, πώς τους καθοδηγείς τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου και πώς να αναπτύσσεις μια κουλτούρα ομάδας που να είναι βιώσιμη.

Η άδεια σε διδάσκει να εστιάζεις στην ατομική ανάπτυξη, ενώ παράλληλα την ενσωματώνεις στη συνολική επιτυχία της ομάδας. Έχω μάθει να δίνω προτεραιότητα στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και όχι στα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα. Αυτό με βοήθησε να εξελίξω τη δουλειά μου τόσο στη Βαλένθια όσο και στη Βιγιαρεάλ την περασμένη σεζόν. Στη Βαλένθια, πέρασα 3 σεζόν ως επικεφαλής του τμήματος ατομικής διαχείρισης ταλέντων. Ήταν μια δουλειά για την οποία είμαι πολύ περήφανος, επειδή τώρα βλέπουμε τα αποτελέσματα με τους νεαρούς παίκτες, όπως οι Μοσκέρα, Χάβι Γκέρα, Ντιέγκο Λόπεθ και Θέσαρ Ταρέγκα, οι οποίοι έχουν καθιερωθεί στην πρώτη κατηγορία.

Την περασμένη σεζόν, η Βιγιαρεάλ μού πρόσφερε την ευκαιρία να γίνω μέλος του προπονητικού επιτελείου της πρώτης ομάδας, δουλεύοντας πάνω στην ατομική ανάπτυξη των παικτών. Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία και μου επέτρεψε να μάθω από τρεις σπουδαίους προπονητές του ισπανικού ποδοσφαίρου, τον Κίκε Σετιέν, τον Πατσέτα και τον Μαρσελίνο.

Επί του παρόντος, αναζητώ νέες προκλήσεις».

Τι θεωρείς το πιο σημαντικό στην εκπαίδευση των νέων παικτών, τακτική, τεχνική ή ψυχολογία;

«Πιστεύω ότι η τεχνική είναι το θεμέλιο για κάθε νεαρό παίκτη. Χωρίς σταθερές τεχνικές δεξιότητες, είναι δύσκολο να εκτελεστούν σωστά οποιεσδήποτε τακτικές ιδέες. Ωστόσο, μόλις οι παίκτες αποκτήσουν μια καλή κατανόηση της τεχνικής, το επόμενο πιο σημαντικό στοιχείο είναι η ψυχολογία. Η νοοτροπία, η συμπεριφορά και ο συναισθηματικός έλεγχος ενός νεαρού παίκτη στον αγωνιστικό χώρο μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά στην ανάπτυξή του. Η τακτική είναι φυσικά σημαντική, αλλά ένας παίκτης πρέπει να έχει τη σωστή νοοτροπία για να μπορεί να την εφαρμόζει αποτελεσματικά.

Γι' αυτό έχω δώσει μεγάλη έμφαση στο να βοηθώ τους νεαρούς παίκτες να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους, να διαχειρίζονται την πίεση και να διατηρούν το κίνητρό τους, ακόμα και στις δύσκολες στιγμές».

Πώς βιώσατε με την οικογένεια σου την κατάσταση με τις πλημμύρες; Πόσο επηρέασε την καθημερινή ζωή;

«Η εμπειρία με τις πλημμύρες ήταν πραγματικά συγκλονιστική και δύσκολο να την εκφράσω με λόγια. Η Βαλένθια είναι η γενέτειρά μου, και το να βλέπω κάτι τόσο καταστροφικό να επηρεάζει τόσους ανθρώπους, ειδικά με περισσότερους από 200 νεκρούς, ήταν μια τραγωδία που άγγιξε τις καρδιές όλων. Σε προσωπικό επίπεδο ήταν πολύ δύσκολο να βλέπω φίλους και συγγενείς να περνούν τόσο δύσκολες στιγμές, με κάποιους να χάνουν ακόμα και τα πάντα. Όσον αφορά την καθημερινή ζωή ο αντίκτυπος ήταν άμεσος και βαθύς. Οι δρόμοι έγιναν απροσπέλαστοι, οι επικοινωνίες διαταράχθηκαν σοβαρά και οι άνθρωποι δεν ήξεραν πώς να αντιδράσουν μπροστά σε μια τόσο μεγάλη καταστροφή.

Σε ανθρώπινο επίπεδο, το πιο εντυπωσιακό ήταν η αλληλεγγύη. Όλοι ενώθηκαν για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον και να ξεπεράσουν την κατάσταση. Ήταν μια στιγμή περισυλλογής και αλληλεγγύης, που, αν και πολύ επώδυνη, ανέδειξε τη δύναμη και την ενότητα του λαού της Βαλένθια».

Έχεις «σκοτώσει» τον ποδοσφαιριστή μέσα σου ή η φλόγα είναι ακόμα ζωντανή;

«Νομίζω ότι ο ποδοσφαιριστής μέσα μου είναι ακόμα ζωντανός. Δεν είναι κάτι που απλά «σκοτώνεις», γιατί είναι κομμάτι του εαυτού μου. Παρόλο που δεν αγωνίζομαι πλέον επαγγελματικά, εξακολουθώ να ζω το παιχνίδι έντονα. Παρακολουθώ αγώνες, τους αναλύω και σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσα σε συγκεκριμένες καταστάσεις μέσα στο γήπεδο. Το πάθος για το ποδόσφαιρο δεν θα σβήσει ποτέ. Είναι στο αίμα μου και θα με ακολουθεί πάντα. Απλώς, πλέον, εκφράζεται μέσα από έναν διαφορετικό ρόλο, καθώς επικεντρώνομαι στην προπόνηση και στο να βοηθώ άλλους παίκτες να φτάσουν στις μέγιστες δυνατότητές τους».

Σε ποια θέση σου άρεσε να παίζεις περισσότερο και γιατί;

«Πάντα μου άρεσε να αγωνίζομαι ως επιτελικός μέσος. Αυτή η θέση μου επέτρεπε να συμμετέχω στο παιχνίδι σε όλα τα μέτωπα – τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Μου άρεσε η δημιουργικότητα που απαιτείται, το να μπορώ να καθορίζω τον ρυθμό του παιχνιδιού, να συνδέω τις γραμμές και να δημιουργώ ευκαιρίες για τους συμπαίκτες μου. Είναι μια θέση όπου πρέπει να διαβάζεις το παιχνίδι συνεχώς, και εγώ ευδοκίμησα με αυτή την ευθύνη. Βρίσκεσαι στην καρδιά της δράσης κι εκεί ένιωθα πιο άνετα. Επιπλέον, ήταν μια θέση που μου έδινε την ευκαιρία να σκοράρω, κάτι που πάντα απολάμβανα».

Σκέφτεσαι να γίνεις προπονητής πρώτης ομάδας στο μέλλον;

«Δεν ξέρω με σιγουριά, αλλά μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου σ' αυτόν τον ρόλο στο μέλλον, γιατί πιστεύω ότι διαθέτω τις απαραίτητες ικανότητες. Ωστόσο, γνωρίζω ότι είναι μια διαδικασία... Πρέπει να κερδίσεις αυτή την ευκαιρία και να μάθεις πολλά στην πορεία. Η εμπειρία μου δουλεύοντας με ομάδες νέων και χτίζοντας τη γνώση μου στην προπονητική αποτελεί ένα σημαντικό θεμέλιο.

Θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να βελτιώνομαι ως προπονητής, και ελπίζω ότι κάποια μέρα θα μου δοθεί η ευκαιρία να ηγηθώ μιας πρώτης ομάδας. Είναι ένας στόχος για τον οποίο δουλεύω, αλλά ξέρω ότι απαιτείται χρόνος και υπομονή».

Τι σου λείπει περισσότερο από την Ελλάδα;

«Αυτό που μου λείπει περισσότερο από την Ελλάδα είναι η σύνδεση με τους ανθρώπους, τους οπαδούς και η ατμόσφαιρα. Οι Έλληνες οπαδοί είναι απίστευτα παθιασμένοι και πιστοί, και παίζοντας σε μπροστά τους ήταν πάντα κάτι ξεχωριστό. Τα γήπεδα ήταν γεμάτα ενέργεια και η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη. Μου λείπει επίσης η κουλτούρα - το φαγητό, ο καιρός και ο χαλαρός τρόπος ζωής. Και φυσικά, μου λείπουν οι πραγματικές φιλίες που έκανα στον Ολυμπιακό. Εκείνοι
ξέρουν ποιοι είναι. Η Ελλάδα θα είναι πάντα σαν ένα δεύτερο σπίτι για μένα».

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε ήταν αυτός που σε έφερε στον Ολυμπιακό. Εξακολουθείς να έχεις επαφή μαζί του σήμερα;

«Ναι, εξακολουθώ να έχω επαφές με τον Ερνέστο. Ήταν ένα μεγάλο κομμάτι της καριέρας μου, όχι μόνο ως προπονητής, αλλά και ως μέντορας. Μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω για τον Ολυμπιακό, και γι' αυτό θα είμαι πάντα ευγνώμων. Ανταλλάσσουμε μηνύματα και παρακολουθώ την καριέρα του στενά. Τον σέβομαι πολύ, τόσο ως προπονητή όσο και ως άνθρωπο. Αυτός βοήθησε στη διαμόρφωση της καριέρας μου και χαίρομαι πάντα να ακούω νέα του».

Πώς βλέπεις την εξέλιξή του ως προπονητή και πώς η εμπειρία του στον Ολυμπιακό επηρέασε την καριέρα του;

«Ο Ερνέστο έχει εξελιχθεί πολύ ως προπονητής. Η θητεία του στον Ολυμπιακό του έδωσε πολύτιμη εμπειρία στη διαχείριση καταστάσεων υψηλής πίεσης και μεγάλων προσωπικοτήτων. Δεν ήταν μόνο για την κατάκτηση τροπαίων, αλλά και για το χτίσιμο μιας ομάδας με ισχυρή ταυτότητα.

Αυτή η εμπειρία τον βοήθησε να εξελιχθεί στον κορυφαίο προπονητή που γνωρίζουμε σήμερα. Τώρα βρίσκεται σε ένα υψηλότερο επίπεδο και έχει δουλέψει με μεγάλες ομάδες, και νομίζω ότι η θητεία του στον Ολυμπιακό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία του γι' αυτές τις προκλήσεις. Έμαθε πώς να αντιμετωπίζει την πίεση της διαχείρισης ενός μεγάλου συλλόγου και τις προσδοκίες που συνοδεύουν αυτό».

Πώς θυμάσαι τις πρώτες σας μέρες στον Ολυμπιακό; Τι σε έκανε να νιώσεις άνετα στην ομάδα;

«Θυμάμαι ότι οι πρώτες μου μέρες στον Ολυμπιακό ήταν συγκλονιστικές στην αρχή. Ήταν ένα μεγάλο βήμα στην καριέρα μου, μετακομίζοντας σε έναν σύλλογο με τόσο πλούσια ιστορία και παθιασμένο κόσμο.

Ωστόσο, αυτό που με έκανε να νιώσω άνετα ήταν ο τρόπος με τον οποίο η ομάδα και όλοι οι άνθρωποι που εργάζονταν στον σύλλογο με καλωσόρισαν. Οι παίκτες, το προσωπικό και όλοι στον σύλλογο έκαναν ξεκάθαρο ότι ήταν εκεί για να με υποστηρίξουν. Υπήρχε ένα ισχυρό ομαδικό πνεύμα κι αυτό ήταν το κλειδί για να εγκατασταθώ. Ένιωσα αμέσως την αίσθηση του "ανήκειν" και αυτό με βοήθησε να συγκεντρωθώ και να κάνω τη δουλειά μου στο γήπεδο».

- Ήσουν πολύ κοντά τόσο με τον Αριέλ Ιμπαγάσα όσο και με τον Μπάλας Μέγιερι. Υπάρχει κάποια ιστορία που θυμάσαι μαζί τους;

«Είναι δύο σπουδαίοι συμπαίκτες και φίλοι. Περάσαμε πολλές καλές στιγμές μαζί τόσο σε αγώνες όσο και σε προπονήσεις καθώς και εκτός γηπέδου. Είναι δύο άνθρωποι με μεγάλη αίσθηση χιούμορ και ήταν εύκολο να περνάς καλά μαζί τους. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που τους είδα και θα ήθελα πολύ να τους ξανασυναντήσω».

- Ποιος ήταν ο πιο σημαντικός άνθρωπος για εσένα στον Ολυμπιακό;

«Χωρίς αμφιβολία, ο Ερνέστο Βαλβέρδε ήταν το πιο σημαντικό πρόσωπο. Με έφερε στον Ολυμπιακό και μου έδωσε την ευκαιρία να δείξω τι μπορώ να κάνω. Η εμπιστοσύνη του σε μένα ήταν κάτι ανεκτίμητο και ήταν πάντα εκεί για να με καθοδηγήσει. Όχι μόνο με βοήθησε να βελτιωθώ ως παίκτης, αλλά με βοήθησε και να εξελιχθώ και ως άνθρωπος. Ήταν πάντα ήρεμος υπό πίεση και έδειξε πολλή σοφία, κάτι που πάντα θαύμαζα».

- Είσαι ένας από τους πιο αγαπητούς παίκτες στην ιστορία του Ολυμπιακού. Τι σημαίνει για εσένα αυτό;

«Το να σε αγαπούν οι οπαδοί είναι τιμή. Πάντα προσπαθούσα να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό για τον σύλλογο και είναι πολύ ικανοποιητικό να γνωρίζεις ότι οι οπαδοί το εκτιμούσαν αυτό. Το ποδόσφαιρο είναι η σύνδεση μεταξύ των παικτών και των οπαδών και ήμουν αρκετά τυχερός που είχα αυτή τη σύνδεση με τους φιλάθλους του Ολυμπιακού. Σημαίνει πολλά για μένα ότι μπόρεσα να φτιάξω αυτή τη σχέση και θα το έχω πάντα μαζί μου».

- Ποια ήταν η σχέση σου με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, Βαγγέλη Μαρινάκη;

«Η σχέση μου με τον κ. Μαρινάκη ήταν πάντα σεβαστή. Ήταν πολύ παθιασμένος με τον σύλλογο και πάντα φρόντιζε η ομάδα να έχει όλα όσα χρειαζόταν για να πετύχει. Ήταν μια φιγούρα που είχε πάντα ως στόχο τα καλύτερα για τον σύλλογο, ήταν ξεκάθαρος σε ό,τι έκανε. Εκτίμησα τη δέσμευσή του στον Ολυμπιακό και ήταν πάντα εκεί να υποστηρίζει τους παίκτες. Και κυρίως, πάντα ένιωθα τη στήριξή του».

- Έχεις κάποια ιστορία με τον κ. Μαρινάκη;

«Μια ιστορία που μου έχει μείνει ήταν αφού κατακτήσαμε έναν τίτλο. Ο κ. Μαρινάκης ήταν πάντα τόσο συναισθηματικός και περήφανος για την ομάδα. Όμως, θυμάμαι μια ιδιαίτερη στιγμή, ήταν όταν μετά από έναν αγώνα όταν οι οπαδοί άρχισαν να φωνάζουν το όνομά μου, αυτός με κάλεσε στη σουίτα του στο γήπεδο για να μου πει ότι είχα κερδίσει τον σεβασμό των οπαδών ότι μου άξιζε να είμαι αρχηγός του Ολυμπιακού. Ηταν κάτι που με έκανε να νιώσω πολύ ξεχωριστός και περήφανος».

- Τι είχε συμβεί το καλοκαίρι του 2016 και δεν ανανέωσες το συμβόλαιο σου;

«Ήταν μια δύσκολη κατάσταση. Και οι δύο ελπίζαμε να συνεχίσουμε και φαινόταν ότι όλα ήταν σε καλό δρόμο. Ωστόσο, όσο προχωρούσαν τα πράγματα, οι συνθήκες άλλαξαν. Δεν γνωρίζω όλους τους λόγους, αλλά αυτή η περίοδος ήταν σίγουρα πολύ λυπηρή για μένα. Είχα μια δυνατή σύνδεση με τον σύλλογο, τους οπαδούς και τους συμπαίκτες μου και ήθελα να συνεχίσω να παίζω για τον Ολυμπιακό μέχρι το τέλος της καριέρας μου. Αλλά μερικές φορές στο ποδόσφαιρο τα πράγματα δεν πάνε όπως τα έχουμε σχεδιάσει. Ήταν μια δύσκολη στιγμή για μένα προσωπικά, αλλά προσπάθησα να προχωρήσω στην καριέρα μου».

- Ποιο είναι το αγαπημένο σου γκολ με τον Ολυμπιακό;

«Αυτή είναι μια δύσκολη επιλογή. Νομίζω ότι σκόραρα μερικά αξιοπρεπή γκολ. Κόντρα στον ΠΑΟΚ ήταν το πιο όμορφο από όλα. Αλλά αν πρέπει να διαλέξω ένα, επιλέγω αυτό από στον τελικό κυπέλλου κόντρα στον Ατρόμητο στα τελευταία λεπτά και το πώς πανηγυρίζω με τους φιλάθλους».

- Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλος που είχες ως παίκτης;

«Θα έλεγα ότι ένας από τους πιο δύσκολους παίκτες που αντιμετώπισα ποτέ ήταν ο Σέρχιο Μπουσκέτς. Η ευφυΐα και η κατανόηση του παιχνιδιού ήταν απίστευτες. Δεν χρειάστηκε να κάνει πολλά τάκλιν γιατί διάβαζε το παιχνίδι τόσο καλά και μπορούσε πάντα να κόψει την μπάλα. Αυτός ήταν... μάστορας της τοποθέτησης και ήταν πολύ δύσκολο να τον προσπεράσεις».

- Ποιο από τα πρωταθλήματα που κατέκτησες είναι το αγαπημένο σου και γιατί;

«Ο αγαπημένος μου τίτλος ήταν το πρωτάθλημα που κατακτήσαμε το 2011. Ήταν η πρώτη μου σεζόν στον Ολυμπιακό και η κατάκτηση του πρωταθλήματος με μια τόσο μεγάλη ομάδα ήταν αξέχαστο συναίσθημα. Η σεζόν είχε πολλά σκαμπανεβάσματα, αλλά το να τερματίσεις στην κορυφή ήταν πολύ ικανοποιητικό. Μου έδωσε επίσης την αυτοπεποίθηση να ξέρω ότι θα μπορούσα να συνεισφέρω σε έναν τόσο μεγάλο σύλλογο».

- Αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, από ποια στιγμή θα ήθελες να ζήσεις ξανά στον Ολυμπιακό;

«Θα ήθελα πολύ να επιστρέψω στις νύχτες που όλοι οι φίλαθλοι άρχισαν να τραγουδούν το όνομά μου. Η χαρά και η περηφάνια που ένιωθα ήταν κάτι πολύ ιδιαίτερο. Ένιωθα ότι όλα συνδυάστηκαν σ' αυτή τη στιγμή και θα ήθελα να ξαναζήσω αυτή την ευτυχία».

- Τι σημαίνει για εσένα να γιορτάζεις τα 100 χρόνια του Ολυμπιακού;

«Ο εορτασμός των 100 χρόνων του Ολυμπιακού είναι μια απίστευτη τιμή. Όντας μέρος στην ιστορία του συλλόγου σημαίνει πολλά για μένα και είμαι περήφανος για όλα όσα πετύχαμε κατά τη διάρκεια της καριέρας μου. Θα ήθελα πολύ να συμμετάσχω στους εορτασμούς με όποιον τρόπο μπορώ. Είτε να μοιράζομαι τις αναμνήσεις μου, να αλληλεπιδρώ με τους οπαδούς ή να υποστηρίζω την ομάδα στο μέλλον της προσπάθειες. Είναι μια στιγμή για όλους εμάς που είμαστε μέρος του Ολυμπιακού να πανηγυρίσουμε μαζί».

- Πώς βίωσες την κατάκτηση του Ολυμπιακού στο Conference League και τι σημαίνει για σένα να βλέπεις την ομάδα σου να σηκώνει ευρωπαϊκό τίτλο, παρόλο που εσύ δεν ήσουν εκεί;

«Το να βλέπεις τον Ολυμπιακό να κερδίζει το Conference League ήταν μια φανταστική στιγμή. Παρότι δεν ήμουν εκεί, ένιωσα τεράστια περηφάνια βλέποντάς τους να σηκώνουν έναν ευρωπαϊκό τίτλο. Ο Ολυμπιακός έχει είχε πάντα τη δυνατότητα να πετύχει σπουδαία πράγματα,και η νίκη σε αυτή τη διοργάνωση είναι απόδειξη της προόδου και των φιλοδοξιών του συλλόγου. Είμαι χαρούμενος που η ομάδα πέτυχε και ότι οι παίκτες μπόρεσαν να φέρουν άλλο ένα τρόπαιο στον σύλλογο. Ήταν μία ιδιαίτερη στιγμή για τους φιλάθλους και για όλους όσους συνδέονται με τον Ολυμπιακό».

- Πες μου τη γνώμη σου για τους οπαδούς του Ολυμπιακού...

«Απίστευτοι. Είναι παθιασμένοι, πιστοί και πάντα υποστηρίζουν την ομάδα ό,τι κι αν γίνει. Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο, ειδικά όταν η ομάδα κερδίζει, είναι εκρηκτική. Είναι ο χτύπος της καρδιάς του συλλόγου, η ενέργεια και ο ενθουσιασμός τους. Αυτά είναι που κάνουν τόσο ξεχωριστό το να παίζεις στον Ολυμπιακό. Θα είμαι πάντα ευγνώμων για τον τρόπο με στήριξαν καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής μου εκεί».

- Τις ευχές σου για τα 100 χρόνια του συλλόγου...

«Εύχομαι στον Ολυμπιακό να συνεχίσει τις επιτυχίες για πολλά ακόμη χρόνια. Ο σύλλογος έχει μια πλούσια ιστορία, και είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να χτίζουμε πάνω σε αυτό το θεμέλιο. Ελπίζω η ομάδα να συνεχίσει να κερδίζει τίτλους και να φέρνει χαρά στους φιλάθλους και το μέλλον του συλλόγου είναι γεμάτο ακόμη μεγαλύτερα επιτεύγματα. Είναι τιμή μου που ήμουν μέρος της ιστορίας και το κοιτάζω και ανυπομονώ να δούμε τον σύλλογο να φτάνει σε ακόμα μεγαλύτερα ύψη τα επόμενα 100 χρόνια».