ΑΕΚ: Ο Ζινί-σιους… της Ενωσης που οδηγεί τον Λεβαδειακό στην παραμονή (vids)

Βήμα παραμονής έκανε προχθές (10/2) ο Λεβαδειακός ύστερα από το 2-0 που επικράτησε στο «Αθανάσιος Διάκος» της Λαμίας, σε (ακόμη) ένα ματς που φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του Ζίνι ή πιο επίσημα του Αμπροζίνι Σαλβαδόρ, ο οποίος συγκαταλέγεται και εύλογα στις αποκαλύψεις της τρέχουσας σεζόν.

Οχι, ο Ανγκολέζος επιθετικός φυσικά και δεν μας «συστήθηκε» τώρα αφού από το 2023 βρίσκεται στο εγχώριο football μας, όμως τα αποτελέσματα της δουλειάς που έκανε στα Σπάτα υπό τις οδηγίες του Ματίας Αλμέιδα αποτυπώνονται πλέον στους Βοιωτούς και αυτόματα, εισέρχεται σταδιακά στην αγωνιστική εξίσωση της ΑΕΚ που ανήκει.

Βλέπετε βρίσκεται στους «πράσινους» με τη μορφή του δανεισμού από τους «κιτρινόμαυρους» που επένδυσαν πάνω του, ο Πελάδο άρχισε να τον ρίχνει στα βαθιά και το περασμένο καλοκαίρι κρίθηκε σκόπιμο να πάει σε κάποια άλλη ομάδα με on loan καθεστώς, ώστε προφανώς να πάρει αρκετό χρόνο συμμετοχής.

Το εγχείρημα κρίνεται, παρότι η σεζόν έχει δρόμο μπροστά της, ήδη πετυχημένο και ο 23χρονος που στο φινάλε της θα επιστρέψει στην Ενωση, βάζει ήδη «υποψηφιότητα» ώστε να παραμείνει στο ρόστερ της. Οι εμφανίσεις του άλλωστε στη φετινή Stoiximan Super League αποτελούν το «διαβατήριό» του προς το όνειρο.

Μικρός διάλεγε πως θα χωρίζονταν οι ομάδες στις αμμουδιές της Καζένγκα

Γεννημένος τον Ιούλιο του 2002 στην πόλη Καζένγκα των περίπου 800.000 ψυχών, από την πρώτη στιγμή ήθελε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.

Ο πατέρας του άλλωστε, ο Πέδρο Αρτούρ Σαλβαδόρ «Ζατούλα», είναι παλαίμαχος παίκτης με μεταξύ άλλων θητεία στις εκεί Dínamos de Luanda και Rangol FC, άρα το «μικρόβιο» προϋπήρχε.

Τώρα βέβαια μην φανταστείτε πως τα πρώτα του βήματα έγιναν σε κάποια ακαδημία ή κάτι παρεμφερές, ελέω και των συνθηκών που επικρατούν στη χώρα της Αφρικής. Στα παιδικά του χρόνια μαζεύονταν με την παρέα του ως επί το πλείστων στην παραλία, εκεί χωρίζονταν σε ομάδες και έπαιζαν μέχρι να νυχτώσει, ενώ τα τέρματα που χρησιμοποιούσαν ήταν αυτοσχέδια από πέτρες.

Ετσι λοιπόν μυήθηκε στα «μυστικά» του χώρου, ενώ μεταγενέστερα αποκαλύφθηκε πως ήταν εμφανές πως το άστρο του δεν θα αργήσει να ανατείλει. «Ημουν αρχηγός της μίας ομάδας. Εγώ ήμουν αυτός που έκανα την ενδεκάδα και επέλεγα ποιος έπρεπε να αγωνιστεί και ποιος θα μείνει εκτός», ανέφερε ο ίδιος σε ανύποπτη στιγμή, κάτι που αποτυπώνει ανάγλυφα το πώς τον αντιμετώπιζαν οι συνομήλικοί του.

Σταδιακά λοιπόν άρχισε να «χτίζει» το όνομά του στους δρόμους της πόλης, αλλά ο πατέρας του διατηρούσε ενδοιασμούς για το κατά πόσο θα μπορούσε να συνεχίσει σε υψηλό επίπεδο. Ηταν διστακτικός, ίσως και γιατί δεν τον είχε προσέξει, όμως τα πάντα άλλαξαν όταν μία ημέρα τον χάζεψε εν δράση και στα «καπάκια» του έκανε ένα… μεγάλο δώρο. Επειδή πείστηκε πως ο πιτσιρικάς το «έχει» - για να το πούμε σε ελεύθερη μετάφραση - τον πήγε μαζί με τον αδερφό του στην πρωτεύουσα Λουάντα που βρίσκεται κοντά στη γενέτειρά του και μαζί πέρασαν την πόρτα της 1º de Agosto, της μεγάλης ομάδας της περιοχής.

Η ακαδημία της έκανε τότε δοκιμαστικά και από τα περίπου 200 παιδιά που συμμετείχαν σε αυτά επιλέχθηκαν μόνο τρία, εκ των οποίων το ένα ήταν ο Ζίνι. Πλέον για τον πιτσιρικά τίποτα δεν θα ήταν πια ίδιο.

Παράλληλα με το ποδόσφαιρο συνέχισε και το σχολείο στο Colégio Patricia Rossana, όμως εύλογα η «στρογγυλή θεά» ήταν το Α και το Ω στο μυαλό του. Περίπου 16 ετών αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα της επαρχίας του και η φήμη του άρχισε να εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα και όχι μόνο.

Επειδή μάλιστα ξεκίνησε ως τρόπο τινά «10άρι» ή περιφερειακός επιθετικός και μετά καθιερώθηκε φορ, ο πρώτος παίκτης πρότυπό του ήταν ο Ιμπουκούν Ακινφέβα από τη Νιγηρία που έπαιζε τότε στην 1º de Agosto, ενώ από το εξωτερικό θαύμαζε τον Λιονέλ Μέσι.

Το «φλερτ» του 2020 με την Γκρέμιο και η πρόταση που απορρίφθηκε

Το 2020 κλήθηκε για πρώτη φορά στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του, καθώς ο τότε αλλά και νυν τεχνικός του Πέδρο Σοάρες Γκονσάλβες τον εμπιστεύεται τα μέγιστα και για αυτό άλλωστε παραμένει μόνιμος στις κλήσεις του.

Μερικούς μήνες μετά, τον Σεπτέμβριο του 2021, ντεμπουτάρισε με το εθνόσημο στο στήθος και κάπου εκεί τέθηκε για πρώτη φορά επί τάπητος το ενδεχόμενο να φύγει για το εξωτερικό.

Η Γκρέμιο της Βραζιλίας τον είχε θέσει τότε υπό στενή «παρακολούθηση» και προσέφερε στην 1º de Agosto όπου ήταν πια αναπόσπαστο κομμάτι των «μεγάλων», ένα ποσό που υπολογίζεται στα 500.000 δολάρια ΗΠΑ (σ.σ. 484.000 Ευρώ), ως αντάλλαγμα για το 70% των δικαιωμάτων του.

Στο τότε συμβόλαιό του ωστόσο υπήρχε πολύ μεγαλύτερο buy out, από το Estádio França Ndalu έκαναν αντιπρόταση, τελικά δεν βρέθηκε η «χρυσή τομή» και έτσι ο Ζίνι έμεινε στην Ανγκόλα.

Για λίγο όμως…

Ο Αλμέιδα «διάβασε» τις ικανότητές του και του άλλαξε θέση

Βλέπετε το καλοκαίρι του 2023 έφτασε στα μέρη μας για λογαριασμό της ΑΕΚ και με σκοπό η Ενωση να τον δει εν δράση στη Β’ Ομάδα της. Τον ακολουθούσαν καλές συστάσεις, αφού μεταξύ άλλων διακρίνονταν για την εκρηκτικότητά του αλλά και για τις εναέριες ικανότητές του.

Η συμφωνία της με το τότε club του ήταν πως θα αποκτηθεί σαν δανεικός με οψιόν μόνιμης αγοράς και ο Ζίνι που έπαιξε για πρώτη φορά με τα «κιτρινόμαυρα» κόντρα στον Ολυμπιακό Β’, άρχισε σταδιακά να επιβεβαιώνει στο χορτάρι τα όσα θετικά λέγονταν για εκείνον.

Υπό το συγκεκριμένο πρίσμα δεν αποτέλεσε έκπληξη που οι «κιτρινόμαυροι» ενεργοποίησαν το buy in που διατηρούσαν για χάρη του και τον έκαναν δικό τους.

Πλέον δεν υπολογίζονταν για τη 2η ομάδα αλλά για την 1η, με μία όμως σημαντική διαφορά.

Οπως είπαμε και στον πρόλογο ο Αλμέιδα όχι απλά διέκρινε το ταλέντο του και δούλεψε μαζί του, αλλά συνάμα τον «έβγαλε» από το κουτί και τον πήγε στο αριστερό «φτερό», καθώς ο Πελάδο έκρινε ότι εκεί και μπορεί να προσφέρει περισσότερα αλλά και για εκείνον θα είναι η καλύτερη δυνατή εξέλιξη, αφού θα βελτιωθεί σε ατομικό επίπεδο.

Οπερ και εγένετο τελικά, καθώς με ανάλογη «ιδιότητα» άρχισε να παίρνει χρόνο συμμετοχής με τους «μεγάλους».

Ομως κακά τα ψέματα καλούνταν να αντιμετωπίσει έντονο συναγωνισμό και ο δρόμος για την ουσιαστική καθιέρωση σε ένα μεγάλο club όπως η ΑΕΚ όπου στα αποδυτήριά της υπάρχουν παίκτες τεράστιας κλάσης, μόνο στρωμένος με ροδοπέταλα δεν ήταν.

Ο «βιολόγος» που έχει πάρει τον Λεβαδειακό... από το χέρι

Λόγω των άνωθεν κρίθηκε σκοπιμότερο να παραχωρηθεί δανεικός και κάπου εδώ εισήλθε ο Λεβαδειακός στη ζωή του, αφού τον ζήτησε από την Ενωση και τελικά τον απέκτησε στο φινάλε της θερινής μεταγραφικής περιόδου, στα μέσα δηλαδή του περασμένου Σεπτεμβρίου.

Ο «βιολόγος» λοιπόν, όπως τον αποκαλούσαν οι φίλοι του στους δρόμους της Καζένγκα, είναι πια ο ηγέτης των Βοιωτών.

Σε μόλις 17 συμμετοχές του στο φετινό πρωτάθλημα μετρά οκτώ προσωπικά τέρματα, μία ασίστ και δύο κερδισμένα πέναλτι μέσω των οποίων σκόραρε ο Αλεζ Οζμπολτ, κάτι που σημαίνει πως του «πιστώνεται» μεγάλο μερίδιο των 11 από τα 23 τερμάτων που έχουν σημειώσει ως τώρα οι «πράσινοι» στη Super League.

Αυτόματα εξηγείται γιατί δικαίως θεωρείται ο βασικός λόγος που βρίσκονται πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού.

Απόλυτος πρωταγωνιστής τους στα εκτός έδρας ντέρμπι «σωτηρίας» με Athens Kallithea και Λαμία όπου έκαναν το απόλυτο (2χ2) και εκείνος βρήκε τέσσερις φορές δίχτυα, αποδεικνύει πως μπορεί να ξεχωρίσει και όταν η μπάλα «καίει». Ιδιαίτερα σε εκείνο της Λεωφόρου όπου και έκανε χατ-τρικ η εμφάνισή του... άγγιξε το τέλειο, καθώς «σμπαράλιασε» την άμυνα των γηπεδούχων.

Μάλιστα μέχρι στιγμής τον βλέπουμε και ως εξτρέμ αλλά και σαν κλασικό «φουνταριστό», αφού… παλιά του τέχνη κόσκινο.

Χρειάζεται δε λίγες τελικές για να κουνήσει πλεκτό (αθροιστικά 33), διαθέτει πλουραλισμό στον τρόπο που βάζει γκολ και ελέω σωματοδομής κερδίζει πολλές ατομικές «μονομαχίες».

Ακραίο, λογικά… αλλά μπορεί να τον αποκαλούμε, τηρουμένων όλων των αναλογιών, ως τον εδώ τον Ζινί-σιους…

Εξελίσσεται άλλωστε σε ένα project για την ΑΕΚ που σε καμία των περιπτώσεων δεν περνά απαρατήρητο. Κάθε άλλο μάλιστα…

Κλείνοντας ένα μοιάζει σίγουρο. Το τρέχων το διάστημα δεν θα έχει… νεύρα με τον εαυτό του.

Βλέπετε όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στην πρώτη ομάδα της 1º de Agosto ανέφερε σε μία ιστοσελίδα της χώρας του πως «δεν ξέρω γιατί, αλλά θυμώνω με τον εαυτό μου όταν δεν βάζω γκολ. Τι να πω; Μάλλον είναι παιδική συνήθεια. Μου αρέσει να σκοράρω». Επειδή λοιπόν φέτος «πυροβολεί» κατά ριπάς, δεν θα έχει κάποιο λόγο να αισθάνεται ανάλογα.

Ο Ζίνι το 2024/25 με αριθμούς