![Εστρέλα Νούρι: Ποια είναι η πολυτάλαντη, καλλονή σύζυγος του Τόμας Γουόκαπ](/sites/default/files/styles/bolm_desktop/public/bolmDs/2024-09/estrellanouri_18.jpg?itok=JmJrXq2e)
![Νιούκαστλ: Όταν η αρμάδα των Κίγκαν και Σίρερ κέρδισε το δικαίωμα στο όνειρο!](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2022-10/kalyt_hronia_special1920x744_1.jpg?itok=2_9FZOQg)
Νιούκαστλ: Όταν η αρμάδα των Κίγκαν και Σίρερ κέρδισε το δικαίωμα στο όνειρο!
Το Gazzetta αποτίει φόρο τιμής στις ομάδες που άφησαν τη σφραγίδα τους στο ποδόσφαιρο που αγαπήσαμε, με τη στήλη «Τα καλύτερά τους χρόνια». Μετά την υπερηχητική Ντιναμό Κιέβου του «στρατηγού» Βαλερί Λομπανόφσκι, σειρά παίρνει η φαντασμαγορική Νιούκαστλ των Κέβιν Κίγκαν και Άλαν Σίρερ που συντάραξε τη νεοσύστατη τότε Premier League στα μέσα της δεκαετίας του ΄90. Μια ομάδα που «έσβησε» μαζί με την τελευταία ελπίδα...
Τριάντα περίπου χρόνια πριν εμφανιστεί στο προσκήνιο η Αμάντα Στέβλεϊ μαζί με το πανίσχυρο PIF της Σαουδικής Αραβίας για να χαρίσουν ξανά αισιοδοξία πάνω από τον συννεφιασμένο ουρανό του «St. James' Park», υπήρχε μια εποχή όπου η Νιούκαστλ αγνάντευε το μέλλον με ένα αφελές χαμόγελο.
Πολύ πριν τα χρόνια του Μάικ Άσλεϊ που πότισαν τον σύλλογο με ατέρμονη μιζέρια, ένα πέπλο ενθουσιασμού και ελπίδας σκέπαζε το κλαμπ. Ήταν τότε που ο Κέβιν Κίγκαν είχε κλειδώσει στο σεντούκι των αναμνήσεων τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και δοκίμαζε τον εαυτό του σε μια νέα περιπέτεια, εκείνη που τον ήθελε να βρίσκεται στην άκρη του πάγκου των Magpies.
Εξέχοντος του Άλαν Σίρερ και με παικταράδες όπως οι Ασπρίγια, Φέρντιναντ και Άντι Κόουλ, η Νιούκαστλ τα επόμενα χρόνια θα μάγευε την Αγγλία με το επιθετικό της ποδόσφαιρο και θα προκαλούσε σε μάχη μέχρι τελικής πτώσης τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που ακόμα έβαζε τα πρώτα τούβλα, χτίζοντας τη δική της δυναστεία.
Οι κόντρες τους στην Premier League αντηχούν μέχρι και σήμερα στα στενά σοκάκια του Νιούκαστλ και στους διαδρόμους του «St James' Park», με μια αύρα απογοήτευσης πάντως να πλανάται κάπως ενοχικά στην ατμόσφαιρα. Άλλωστε, μπροστά μας θα ξετυλίξουμε το χρονικό μιας ιστορίας που έσφυζε με ενθουσιασμό και φιλοδοξία, αλλά έληξε άδοξα με το αίσθημα μιας κενής ελπίδας.
![image](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2022-10/keegan.jpg?itok=fD84x5dK)
Η αναγέννηση με τον... πρωτάρη Κίγκαν
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όταν ακόμα το αγγλικό πρωτάθλημα ετοιμαζόταν για τα... εγκαίνια υπό την «επωνυμία» Premier League (1992) εγκαθιστώντας ένα νέο status quo στην παγκόσμια ποδοσφαιρική σκηνή, η Νιούκαστλ παρέμενε μακριά από τα φώτα της προσοχής, παγιδευμένη στα γήπεδα της δεύτερης κατηγορίας. Η ανυπόληπτη θέση των Magpies άφηνε περιθώριο για... πειράματα στη θέση του προπονητή, με τη διοίκηση να δίνει την ευκαιρία σε έναν φέρελπι coach που κουβαλούσε ωστόσο μια θρυλική κληρονομιά.
Ο Κέβιν Κίγκαν άλλωστε δεν χρειαζόταν να συστηθεί στο αγγλικό κοινό. Ως Legend της Λίβερπουλ και μια φιγούρα που είχε συνδεθεί με τη «χρυσή» εποχής της πίσω στη δεκαετία του ΄70, ο Άγγλος πρώην επιθετικός διέθετε το απαραίτητο κύρος ώστε να επιβάλλει τις ιδέες του χωρίς αντιδράσεις μέσα στα αποδυτήρια. Το όραμα και οι στόχοι της διοίκησης βέβαια πίσω από την πρόσληψή του ήταν αρκετά πιο... φειδωλοί σε σχέση με το τελικό αποτέλεσμα.
Ο Τζον Χολ που μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές επικρίθηκε από δημοσιογράφους και οπαδούς για την απόφασή του να δώσει τα κλειδιά της ομάδας σε έναν προπονητή με μηδενική εμπειρία, ενώ οι δηλώσεις του ίδιου του Κίγκαν πως κατά τη διάρκεια των οκτώ χρόνων που παρέμενε μακριά από το ποδόσφαιρο είχε δει μόλις... δυο αγώνες ζωντανά, έριξαν λάδι στη φωτιά.
Οι απαντήσεις ωστόσο δόθηκαν άμεσα. Ο Κίγκαν φρόντισε να σουλουπώσει το προπονητικό κέντρο του κλαμπ και να επαναφέρει τον επαγγελματισμό ανάμεσα στις τάξεις της ομάδας, γεγονός που ανάγκασε τους ποδοσφαιριστές να ακολουθήσουν το πρόσταγμά του. Λι Κλαρκ, Στιβ Γουότσον, Στιβ Χάουι, Άλαν Τόμπσον και Ρόμπι Έλιοτ ξεχώρισαν γρήγορα στα μάτια του 41χρονου (τότε) τεχνικού, ονόματα τα οποία έμελλε να αποτελέσουν και τον κορμό της Νιουκάστλ καθ΄όλη τη διάρκεια της θητείας του στον πάγκο.
Πολύ γρήγορα η ομάδα άρχιζε να ρολλάρει, να παράγει γκολ και θέαμα με το... κιλό απέναντι στους πιο συντηρητικούς και φοβικούς αντιπάλους της, με αποτέλεσμα στο τέλος της σεζόν (1992-1993) η Νιούκαστλ να τερματίσει πρώτη και να επικυρώσει το εισιτήριο της επιστροφής στα σαλόνια της Premier League.
Η άνοδος φυσικά αποτέλεσε και το τέλος των αμφισβητήσεων προς το πρόσωπο του Κίγκαν, ο οποίος άλλωστε είχε υπερβεί κατά πολύ τους αρχικούς στόχους της διοίκησης που περιορίζονταν στην αποφυγή ενός ιστορικού υποβιβασμού στην τρίτη κατηγορία. Χάρη σε ένα στρωτό και μοντέρνο ποδόσφαιρο που πήγαζε από την επιθετική πρωτοβουλία, η ομάδα του Κίγκαν τελικά όχι μόνο κατάφερε να μην πέσει, αλλά μέσα σε 1,5 χρόνο διέλυσε όλα τα προγνωστικά, τσεκάροντας το εισιτήριο για την άνοδο.
Η επιστροφή φυσικά στην Premier League σήμανε και τη μεταγραφική ενδυνάμωση των Magpies.Ο Κίγκαν αγόρασε τον Πίτερ Μπίρντσλεϊ από την Έβερτον, όμως η προσθήκη που έκανε πραγματικά τη διαφορά ήταν εκείνη του Άντι Κόουλ πίσω στον Φεβρουάριο του 1993. Πολύ γρήγορα η Νιούκαστλ απέδειξε πως δεν πρόκειται για κάποιο είδος... πυροτεχνήματος, αφού τα επόμενα δυο χρόνια φρόντισε να επιδείξει την ποιότητά της και στην κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Τη σεζόν 1993 -1994 έκανε δήλωση προθέσεων αφού τερμάτισε στην τρίτη θέση πίσω μόνο από τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μπλάκμπερν, ενώ παρά την πτώση στην 6η θέση την επόμενη σεζόν, το σύνολο του Κίγκαν είχε καταστήσει σαφές πως ο απόλυτος στόχος του ήταν η κατάληψη της κορυφής!
![image](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2022-10/les_ferdinand.jpg?itok=OjSiP6b2)
Αφού ολοκλήρωσε δυο σεζόν γεμάτες παραγωγικό ποδόσφαιρο και με πλασάρισμα στις κορυφαίες θέσεις της βαθμολογίας, η Νιούκαστλ του Κίγκαν έθεσε τον πήχη ακόμα πιο ψηλά. Η μεταγραφική τους δραστηριότητα άλλωστε το καλοκαίρι του 1995 πρόδιδε πως οι Magpies σκόπευαν να αμφισβητήσουν την κυριαρχία της Γιουνάιτεντ και να ρίξουν την Μπλάκμπερν από την κορυφή, υπογράφοντας ονόματα όπως οι Λες Φέρντιναντ, Νταβίντ Τζινόλα, Γουόρεν Μπάρτον, ενώ στα μέσα της σεζόν απέκτησαν και τον Κολομβιανό αρτίστα, Φαουστίνο Ασπρίγια.
Η Νιούκαστλ δημιούργησε από το ξεκίνημα ένα τρομακτικό σύνολο που ήταν έτοιμο να διεκδικήσει όλους τους τίτλους, μεταξύ των οποίων και την κορυφή της Premier League. Έτσι κι έγινε με την ομάδα του Κίγκαν να ξεκινά εκρηκτικά τη σεζόν και να σκορπά τρόμο στο πέρασμά της. Στη Βρετανία δεν άργησε να λάβει τον τίτλο του φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, με τον σύλλογο να επισκέπτεται το «Ολντ Τράφορντ» δυο μέρες μετά τα Χριστούγεννα, έχοντας προβάδισμα δέκα βαθμών!
Παρά την ήττα τους με 2-0, οι Magpies ήταν σε θέση να διευρύνουν τη διαφορά στους 12 βαθμούς μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου, όμως τον χειμώνα του 1995 είχαν διαπράξει ένα μοιραίο λάθος για το οποίο έμελλε να τιμωρηθούν μόλις λίγους μήνες αργότερα. Στο χειμερινό μεταγραφικό παζάρι του ίδιου έτους ο Κίγκαν σόκαρε τους φιλάθλους της ομάδας ανάβοντας το πράσινο φως για την πώληση του Άντι Κόουλ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, προκαλώντας οργή και απογοήτευση στην οπαδική τάξη. Αν και το ποσό της πώλησης έσπασε ρεκόρ για Βρετανό ποδοσφαιριστή (επτά εκατομμύρια λίρες), η Νιούκαστλ στο τέλος θα πλήρωνε το λάθος της.
Ο σύλλογος εξάλλου είχε ενδυναμώσει συνειδητά τον μεγάλο του αντίπαλο, ο οποίος σε συνδυασμό με την επιστροφή του Ερίκ Καντονά στην αγωνιστική δράση άρχισε σταδιακά να κλείνει την ψαλίδα και να μπαίνει ξανά στη μάχη του πρωταθλήματος. Ο Λες Φέρνιναντ τραβούσε κουπί όσο μπορούσε για τη Νιούκαστλ, όμως δεν ήταν αρκετός για να της αλλάξει τη μοίρα.
Μέχρι τον Μάιο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε καταφέρει να ανατρέψει τα δεδομένα και να προσπεράσει τους Magpies στην κούρσα του τίτλου, κατακτώντας τελικά την Premier League με τέσσερις βαθμούς διαφορά. Η ήττα με 4-3 από τη Λίβερπουλ σε ένα από τα πιο κλασικά ματς στην ιστορία της Premier League, καθώς και οι ισοπαλίες απέναντι σε Τότεναμ και Νότιγχαμ Φόρεστ είχαν λαβώσει θανάσιμα το σύνολο του Κίγκαν, το οποίο στο τελευταίο τρίμηνο της σεζόν ξέμεινε από τα απαραίτητα καύσιμα.
«Ακόμα με στοιχειώνει» παραδέχεται ο Λες Φέρντιναντ όταν ανασύρει στη μνήμη εκείνο τον χαμένο μαραθώνιο. «Το να φτάσεις τόσο κοντά και να μην κερδίσεις.... Δεν υπάρχει ούτε μέρα που να μην το σκέφτομαι».
«Ακόμα με στοιχειώνει»
![image](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2022-10/shearer_1.jpg?itok=i15zE7T-)
Το «άστρο» του Σίρερ και η παραίτηση Κίγκαν
Ο Φέρντιναντ φυσικά δεν ήταν ο μόνος που αρνούνταν να δεχτεί αυτή την «ήττα». Ολόκληρος ο οργανισμός διψούσε για εκδίκηση, για ένα restart που θα έδινε στη Νιούκαστλ την ευκαιρία να στεφθεί πρωταθλήτρια. Προκειμένου ωστόσο να το καταφέρει έπρεπε να ταράξει τα νερά της μεταγραφικής αγοράς, ολοκληρώνοντας το «μπαμ» με την απόκτηση του Άλαν Σίρερ από την Μπλάκμπερν έναντι 15 εκατομμυρίων λιρών (πρώτος σκόρερ στο Euro του 1996 με πέντε γκολ). Ένα όνομα που συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με τον σύλλογο της Νιούκαστλ, με τα πρώτα δείγματα γραφής να διαγράφονται από την πρώτη κιόλας σεζόν.
Αν και το ντεμπούτο του Άγγλου φορ αποδείχθηκε εφιαλτικό λόγω της συντριβής της Νιούκαστλ με 4-0 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Charity Shield, η συνέχεια με τον ίδιο σε ρόλο ηγέτη γέννησε ξανά υποσχέσεις. Οι επτά νίκες στα οκτώ πρώτα ματς του πρωταθλήματος λειτούργησαν σαν... προειδοποίηση για τις υπόλοιπες ομάδες, με τη Νιούκαστλ να παράγει για ακόμα μια σεζόν εξαιρετικό ποδόσφαιρο χάρη στη χαρισματική τριπλέτα των Σίρερ, Φέρντιναντ και Ασπρίγια.
Μια επιβλητική εμφάνιση και νίκη με 5-0 απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τον Σίρερ να σκοράρει δυο φορές έπεισε προσωρινά ακόμα και τους πιο δύσπιστους πως η Νιούκαστλ θα πήγαινε μέχρι τέλους για το πρωτάθλημα, όμως αποδείχθηκε πως τελικά δεν ήταν της μοίρας της γραφτό.
Ένα γερό ντεφορμάρισμα στους χειμερινούς μήνες ανάγκασε τους Magpies να παραστρατήσουν από το δρόμο τους, τη στιγμή που οι Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Λίβερπουλ και Άρσεναλ βρήκαν την ευκαιρία να τους προσπεράσουν στη βαθμολογία. Τα μαύρα σύννεφα επέστρεψαν απότομα πάνω από τον ουρανό του «St. James Park», με τον Σίρερ να παλεύει κόντρα σε θηρία αλλά να μην στέκεται αρκετός. Τελικά, το οριστικό πλήγμα στις ελπίδες των Magpies ήρθε εκ των έσω μέσω μιας ψυχρής ανακοίνωσης.
«Η Νιούκαστλ ανακοινώνει την παραίτηση του προπονητή Κέβιν Κίγκαν. Ο Κέβιν ενημέρωσε τη διοίκηση για την επιθυμία του να παραιτηθεί, έχοντας αποφασίσει πως δεν θέλει να συνεχίσει στον πάγκο της ομάδας. Μετά από μακροσκελείς διαβουλεύσεις όπου το συμβούλιο προσπάθησε να αλλάξει γνώμη στον Κέβιν, αμφότερες οι δυο πλευρές αποφάσισαν πως το καλύτερο για το κλαμπ ήταν να αποδεχτεί την παραίτησή του με άμεση ισχύ». Το διαζύγιο που υπογράφηκε στις 7 Ιανουαρίου του 1997 αποτέλεσε απλώς την αρχή του τέλους.
Παρά τη σπίθα που άναψε στις τελευταίες στροφές υπό τις οδηγίες - πλέον - του Κένι Νταλγκλίς και βρήκε τη Νιούκαστλ να αφήνει πίσω τις Λίβερπουλ και Άρσεναλ στη βαθμολογία, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον φρόντισε να της στερήσει ξανά το όνειρο. Αφού επικράτησε την τελευταία αγωνιστική με 3-1 επί της Ντέρμπι Κάουντι, η Νιούκαστλ σφράγισε την παρουσία της στη δεύτερη θέση, επτά βαθμούς πίσω από τους Κόκκινους Διάβολους.
Τα 25 γκολ του Άλαν Σίρερ στο πρωτάθλημα αποδείχθηκαν μάταια. Όπως και τα όνειρα για την ολοκλήρωση ενός θαύματος, για την κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος από το 1927. Μοναδική... παρηγοριά για τους Magpies στάθηκε η παρθενική τους συμμετοχή στους ομίλους του Champions League της επόμενης σεζόν, ένα ταξίδι βέβαια που διακόπηκε απότομα και ακαριαία.
![image](/sites/default/files/styles/special_article_desktop/public/2022-10/gettyimages-909068352_1.jpg?itok=7hhulkkE)
Χαμένη ελπίδα
«Πάντα ήμασταν η παράνυμφος αλλά ποτέ η νύφη. Αυτό το κλαμπ έπρεπε να κερδίσει τρόπαια. Προσπάθησα να τα καταφέρω αλλά απέτυχα και θα το μετανιώνω μέχρι να πεθάνω» παραδέχθηκε χρόνια αργότερα με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο τότε πρόεδρος της ομάδας, Σερ Τζον Χολ. Ο ίδιος άλλωστε είχε θέσει στόχο ζωής να γεμίσει ξανά με χαμόγελα το «St. James' Park», το οποίο τα προηγούμενα χρόνια είχε μαραζώσει από την παρουσία της ομάδας στις χαμηλότερες κατηγορίες.
Για λεπτομέρειες ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ να χαρίσει τρόπαια σε ένα σύλλογο που εκείνη την εποχή ίσως το άξιζε όσο κανένας. Ακόμα κι έτσι ωστόσο, η αποστολή του είχε ολοκληρωθεί... έστω και κατά το ήμισυ. Οι «Entertainers» της Premier League άλλωστε φρόντισαν γράψουν το όνομά τους με... ασημένια γράμματα στην ιστορία του πρωταθλήματος, χάρη στους παικταράδες τους, το παραγωγικό τους ποδόσφαιρο και το όραμα που έθεσε σε πλήρη εφαρμογή ο Κέβιν Κίγκαν.
Η αποχώρηση του οποίου βέβαια στοίχισε όσο τίποτα στην πόλη του Νιουκάστλ, το οποίο ακόμα αναπολεί τις ένδοξες εποχές με ένα βλέμμα νοσταλγικό αλλά που σχεδόν ενοχικά «σκοτεινιάζει» όταν το προστάζει το ασυνείδητο. Άπαντες άλλωστε στον βροχερό Βορρά θυμούνται εκείνη την εποχή με ένα μικρό παράπονο που αποκωδικοποιείται πλήρως μέσα από τα λόγια του άλλοτε μέλους εκείνης της θρυλικής γενιάς, Γουόρεν Μπάρτον.
«Πάντα θυμάμαι τον Κίγκαν να μας λέει ότι το πιο δύσκολο τρόπαιο είναι να κερδίσεις το πρώτο. Στη Λίβερπουλ κέρδισε όλους αυτούς τους τίτλους, αλλά πάντα θεωρούσε τον πρώτο ως τον πιο δύσκολο. Και αυτό συνειδητοποιήσαμε κι εμείς. Απλά δεν μπορέσαμε ποτέ να πάρουμε το πρώτο. Πάντα έλεγα στον εαυτό μου ότι θα τα καταφέρουμε την επόμενη σεζόν. Δυστυχώς όμως, ξεμείναμε από χρόνια...».
Δείτε επίσης: