Περού: Το ιστορικό τρένο των Άνδεων με 68 σήραγγες, 55 γέφυρες και 9 ζιγκ-ζαγκ που ανεβαίνει στα 4.800 μέτρα

Επιμέλεια:  Κωνσταντίνα Βεργώνη
Περού: Το ιστορικό τρένο των Άνδεων με 68 σήραγγες, 55 γέφυρες και 9 ζιγκ-ζαγκ που ανεβαίνει στα 4.800 μέτρα
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Μια σιδηροδρομική γραμμή 490 χιλιομέτρων διασχίζει τις Άνδεις με 68 σήραγγες και 55 γέφυρες, φτάνοντας σε υψόμετρο σχεδόν 4.800 μέτρων.

Η Κεντρική Σιδηροδρομική Γραμμή του Περού αποτελεί ένα από τα εντυπωσιακότερα έργα σιδηροδρομικής μηχανικής στη Νότια Αμερική. Η γραμμή εκτείνεται σε περίπου 490 χιλιόμετρα, ξεκινώντας από την περιοχή του λιμανιού του Καγιάο στον Ειρηνικό, περνώντας από τη Λίμα και συνεχίζοντας προς το εσωτερικό της χώρας και τις Άνδεις.

Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1870 και εξελίχθηκε μέσα σε μια περίοδο τεράστιων τεχνικών δυσκολιών. Η σύνδεση έφτασε στη Λα Ορόγια το 1893, ενώ το δίκτυο έφτασε στη Χουανκάγιο το 1908, ολοκληρώνοντας μια διαδικασία επέκτασης που διήρκεσε συνολικά 38 χρόνια από την έναρξη του έργου.

68 σήραγγες για να περάσει μέσα από τις Άνδεις

Η μορφολογία του εδάφους υποχρέωσε τους μηχανικούς να κατασκευάσουν 68 σήραγγες. Σε πολλά σημεία δεν ήταν δυνατό να παρακαμφθούν τα βουνά, με αποτέλεσμα οι εργάτες να χρειαστεί να διανοίξουν περάσματα μέσα στον βράχο.Το έργο ήταν ακόμη πιο δύσκολο για τα δεδομένα του 19ου αιώνα, όταν οι εκσκαφές, η μεταφορά υλικών και η κατασκευή των γραμμών γίνονταν με πολύ πιο περιορισμένα μέσα από τα σημερινά.

68 σήραγγες για να περάσει μέσα από τις Άνδεις

 

Η γραμμή χρειάστηκε επίσης 55 γέφυρες, προκειμένου να διασχίσει κοιλάδες, υδάτινα περάσματα και απότομες γεωλογικές διαμορφώσεις. Η μεταφορά των υλικών αποτέλεσε από μόνη της σημαντική πρόκληση. Σίδηρος, άνθρακας, μηχανήματα, ξυλεία και εξαρτήματα γεφυρών έπρεπε να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ μέρος του εξοπλισμού προερχόταν από χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα 9 ζιγκ-ζαγκ που επιτρέπουν στο τρένο να κερδίζει ύψος

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της διαδρομής είναι τα 9 τμήματα σε ζιγκ-ζαγκ. Η τεχνική αυτή επέτρεψε στους μηχανικούς να αντιμετωπίσουν τις εξαιρετικά απότομες πλαγιές. Αντί το τρένο να επιχειρεί μια απότομη ευθεία ανάβαση, η γραμμή αλλάζει διαδοχικά κατεύθυνση, αυξάνοντας σταδιακά το υψόμετρο και διατηρώντας την κλίση σε επίπεδα που μπορούσαν να αντιμετωπίσουν οι ατμομηχανές της εποχής.

Η διαδρομή ξεκινά κοντά στο επίπεδο της θάλασσας και συνεχίζει μέσα από κοιλάδες, ξηρές περιοχές και ορεινά τοπία, φτάνοντας σε υψόμετρο άνω των 4.800 μέτρων. Η διαφορά υψομέτρου είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της γραμμής. Σε τέτοια επίπεδα, η ατμόσφαιρα περιέχει πολύ λιγότερο διαθέσιμο οξυγόνο, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε ταξιδιώτες που δεν είναι εγκλιματισμένοι.

Μεταφέρει ακόμη ορυκτά, τσιμέντο και καύσιμα

Παρά την ιστορική της αξία, η σιδηροδρομική γραμμή δεν αποτελεί απλώς ένα μνημείο του 19ου αιώνα. Εξακολουθεί να έχει σημαντικό οικονομικό ρόλο, καθώς χρησιμοποιείται για τη μεταφορά ορυκτών, τσιμέντου και καυσίμων, ιδιαίτερα σε σχέση με τη μεταλλευτική δραστηριότητα του Περού. Το δίκτυο διαθέτει περίπου 34 σταθμούς και συνδέει την περιοχή της πρωτεύουσας με σημαντικές περιοχές του εσωτερικού, μεταξύ άλλων μέσω της Λα Ορόγια, όπου το δίκτυο διακλαδίζεται προς περιοχές όπως η Σέρο ντε Πάσκο και η Χουανκάγιο.

Εκτός από τις εμπορευματικές μεταφορές, πραγματοποιούνται και τουριστικά επιβατικά δρομολόγια μεταξύ Λίμα και Χουανκάγιο. Το ταξίδι διαρκεί περίπου 14 ώρες και δεν αποτελεί συχνή καθημερινή συγκοινωνιακή σύνδεση. Αντίθετα, προσφέρει στους επιβάτες την ευκαιρία να διασχίσουν ένα μεγάλο μέρος της ιστορικής διαδρομής και να παρακολουθήσουν την εντυπωσιακή αλλαγή του τοπίου, από τις παράκτιες περιοχές μέχρι τα μεγάλα υψόμετρα των Άνδεων.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ

Φόρτωση BOLM...