Η Alexandra Sieti στο Gazzetta: «Θέλω η μουσική μου να αγγίζει όσο περισσότερο κόσμο γίνεται» (vid)
- «Τώρα, όμως, αισθάνομαι ότι ήρθε η στιγμή να περάσω και στον ελληνικό στίχο»
- «Μέσα από το τραγούδι βλέπουν την προσωπικότητά σου»
- «Μετά τη συμμετοχή μου στο Sing For Greece πρώτη φορά έλαβα αγενή και προσβλητικά σχόλια, κυρίως στο Tik Tok»
- «Οποιαδήποτε προβολή βοηθάει ανάλογα με το πώς θα την αξιοποιήσεις μετά»
Υπήρχε κάποτε μια διαφήμιση, γυναικείου περιοδικού, που έλεγε για μια γυναίκα με πάθος. Και τώρα υπάρχει η Alexandra Sieti που είναι η ενσάρκωση του πάθους για την τέχνη της, τη μουσική, είναι η φωνή που θα δώσει πάθος, δύναμη, σε κάθε φωνή, σε κάθε γυναίκα, άντρα, νέο, νέα, παιδί, θα δώσει φρεσκάδα, αλήθεια, νιάτα που δεν τελειώνουν και φωνητικά, μουσικά, ταξίδια που σε πάνε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Άμστερνταμ, Λονδίνο, Βερολίνο… παντού!
Η ευγενέστατη Αλεξάνδρα, η σοβαρή και αληθινή Αλεξάνδρα, η ταλαντούχα και φωνάρα Αλεξάνδρα ξεχώρισε με το «The other side» στον εθνικό διαγωνισμό για τη φετινή Eurovision, ετοιμάζει νέο δίσκο και στις 17 Απριλίου θα δώσει ένα γεμάτο ενέργεια και ομορφιά live στο ιστορικό «Κύτταρο». Μαζί της οι Ίαν Στρατής, Τραϊνα Ανανία, Alexis Nicolas. Η Alexandra Sieti δέχτηκε να μας μιλήσει και την ευχαριστούμε πολύ.
Έχεις 12 χρόνια στον καλλιτεχνικό χώρο. Τι πιστεύεις ότι έχεις καταφέρεις μέχρι τώρα;
Έχω γνωρίσει πάρα πολύ σημαντικούς ανθρώπους και έχω συνεργαστεί με καλλιτέχνες που ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν θα μπορούσα να το φανταστώ. Επίσης, έχω κάνει συνεργασίες ανατρεπτικές. Ήταν συνεργασίες που πάντα ήθελα, άλλα δεν περίμενα ότι θα έρθουν στη ζωή μου.
Όταν λες ανατρεπτικές, πώς το εννοείς;
Ας πούμε αυτή που έκανα με τον Διονύση Σαββόπουλο. Τη συνεργασία αυτή δεν την περίμενα ποτέ! Τον Σαββόπουλο τον άκουγα από μικρό παιδί με τον πατέρα μου και δεν περίμενα ότι κάποια μέρα θα μου δοθεί η ευκαιρία να λάβω μέρος στο πρότζεκτ που έκανε τότε. Ανατρεπτική ήταν και η συνεργασία με τον Φοίβο που προέκυψε μέσω του Γιώργου Αβραμίδη. Με τον Πάνο Μουζουράκη δεν μπορώ να πω ότι ήταν ανατρεπτική. Ένιωθα πάντα ότι θα ταιριάζαμε!
Ταιριάζετε πολύ με τον Μουζουράκη.
Ναι. Επίσης, μη ανατρεπτική, αλλά καθόλου αναμενόμενη ήταν και η συνεργασία με την Beth Hart. Αυτή ήταν για μένα ήταν πολύ σημαντική εμπειρία. Τη θαύμαζα από 16 χρονών, ήταν το είδωλό μου… Πέρα, λοιπόν, από τη γνωριμία και συνεργασία με σημαντικούς ανθρώπους, αυτό που έχω κερδίσει είναι ότι έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση πάνω στη σκηνή και μια δίψα για να γράφω παραπάνω μουσική, μια και βλέπω ότι τώρα υπάρχει κοινό το οποίο ενδιαφέρεται για τη μουσική που κάνω.
Όταν λες «τώρα», εννοείς μετά τη συμμετοχή σου στο εθνικό διαγωνισμό για τη Eurovision ή πάει πιο πριν;
Και πριν υπήρχε κοινό που ενδιαφερόταν για τη μουσική μου, απλώς μετά τη συμμετοχή μου στον διαγωνισμό αυτό αυξήθηκε λίγο παραπάνω. Αυτό μου δίνει πολλή δύναμη. Ξέρεις, είναι δύσκολο για τον καθένα να πετύχει με τον τρόπο του και χωρίς υποχωρήσεις. Μπορεί να είσαι αφοσιωμένος σε αυτό που κάνεις και να μην λαμβάνεις την αναγνώριση που μπορεί να ήθελες και αναλογικά με τη δουλειά σου. Παλιότερα ερχόταν κόσμος και με έβλεπε να παίζω σε ξενοδοχεία και μικρότερα μαγαζιά και μου έλεγε τι κάνεις εδώ; Γιατί είσαι εδώ; Και εγώ τους έλεγα παιδιά, δεν είναι εύκολο αυτό που κάνουμε. Το να θέλεις απλά να γίνεις γνωστός με κάθε τίμημα διαφέρει πολύ από το να θέλεις να πάει καλά η μουσική σου, αυτό που σου αρέσει.
«Τώρα, όμως, αισθάνομαι ότι ήρθε η στιγμή να περάσω και στον ελληνικό στίχο»
Τι θες να πετύχεις μέσα από τη δουλειά σου;
Θέλω η μουσική μου να αγγίζει όσο περισσότερο κόσμο γίνεται και να κάνω όσες περισσότερες συναυλίες μπορώ, σε όσο περισσότερα μέρη μπορώ. Θέλω να κάνω περιοδείες, να πηγαίνω στο εξωτερικό περισσότερο… Θέλω να ζω από τη μουσική μου, από τα δικά μου κομμάτια. Γιατί ξεκίνησα μεν ως ερμηνεύτρια, αλλά τώρα γράφω και δικά μου τραγούδια.
Δύσκολο αυτό. Σου βγαίνει εύκολα το να γράφεις και εσύ;
Όχι απαραίτητα. Στην αρχή το έκανα όποτε μου έβγαινε. Δεν μπορούσα να πειθαρχήσω, να πω ότι σήμερα θα καθίσω και θα γράψω. Βέβαια, σε αυτό δεν μένω μόνο στον εαυτό μου. Η δημιουργία μου βγαίνει και με άλλους ανθρώπους, μέσα από συνεργασία. Κομμάτια γράφω και με τους συνεργάτες μου, και τους μουσικούς με τους οποίους είμαστε μαζί χρόνια. Φυσικά γράφω και με άλλους, είμαι ανοιχτή σε συνεργασίες.
Θα δεχτείς και άλλους να σου δώσουν τραγούδια.
Ναι, εννοείται!
Η αντικειμενική δυσκολία σε αυτό που κάνεις ποια είναι;
Η αντικειμενική δυσκολία στη μουσική που κάνω είναι ο ξένος στίχος, η γλώσσα. Και πάλι είμαι ευγνώμων για ότι έχω καταφέρει με τον ξένο στίχο και θα συνεχίσω. Τώρα, όμως, αισθάνομαι ότι ήρθε η στιγμή να περάσω και στον ελληνικό στίχο. Μάλιστα, έχω ήδη γράψει κάποια κομμάτια στα ελληνικά… Η γλώσσα, λοιπόν, ήταν η δυσκολία, καθώς δεν μπορούσε να με συνδέσει τόσο πολύ με το ελληνικό κοινό.
Το ότι επέλεξες τον αγγλόφωνο στίχο έγινε τυχαία ή ήταν στοχευμένο;
Έγινε τυχαία, με την έννοια ότι τα μουσικά είδη που άκουγα, οι επιρροές μου, με οδήγησαν εκεί. Άλλος παράγοντας ήταν ότι ξεκίνησα να τραγουδάω τζαζ, σόουλ, φανκ, R n B… Ξέρεις, αυτά τα είδη είναι δύσκολο να τα φανταστείς σε κάποια άλλη γλώσσα πέρα από την αγγλική. Είναι όπως τα λάτιν. Δεν είναι το ίδιο να τα ακούς στα ισπανικά και το ίδιο στα αγγλικά.
Η φωνή σου έχει τη χροιά της σόουλ.
Έχω μέσα μου πάρα πολύ αυτά τα ακούσματα…
Οι επιρροές σου, λοιπόν, είναι απ’ αυτόν τον χώρο.
Και από τη ροκ, από τα μπλουζ… Τώρα, όμως, έχω αρχίσει και ξεκλειδώνομαι και βρίσκω κάπως τη δική μου ταυτότητα και ως song writer.
Στο αγγλόφωνο πεδίο εννοείς;
Αφορά και τη μουσική, εφόσον τα τραγούδια μου είναι ένα κράμα όλων αυτών που προανέφερα. Το σημαντικότερο, όμως, είναι τι ιστορία έχεις να πεις μέσα απ’ αυτό, μέσα από τη μουσική και τον στίχο σου. Μου ήταν δύσκολο, μέχρι πριν λίγο καιρό, να μιλήσω για δικές μου εμπειρίες μέσα από τα τραγούδια μου. Στα τελευταία δύο singles το έκανα, με το Broken Heart Syndrome και το The other side, και είδα ότι μου βγήκε σε καλό.
«Μέσα από το τραγούδι βλέπουν την προσωπικότητά σου»
Πώς το διαχειρίζεσαι όταν μιλάς μέσα από τραγούδια για προσωπικά σου ζητήματα; Σε κάνει να νιώθεις πιο δυνατή; Είναι πιο άβολο;
Να σου πω την αλήθεια, το φοβόμουνα, ένιωθα κάπως ευάλωτη. Μου ήταν πιο εύκολο να μπαίνω μέσα στις ιστορίες άλλων, να μπαίνω και να τις βιώνω, να τις ζω. Στη δουλειά μας είμαστε και λίγο ηθοποιοί, με την έννοια ότι κάθε τραγούδι είναι σαν μια μικρή παράσταση. Η διαφορά, βέβαια, είναι ότι ναι μεν είναι παράσταση, αλλά δεν είσαι ο ρόλος, είσαι εσύ μέσα σε αυτή την κατάσταση. Έχει να κάνει με το πώς θα βίωνες αυτή την κατάσταση όταν τραγουδάς το τραγούδι κάποιου άλλου. Αυτό έμενα μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον. Πολλοί καλλιτέχνες θα σου πουν εμένα δεν μου αρέσει να τραγουδάω τραγούδια άλλων. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ να το κάνω αυτό, να κάνω revisit ένα κομμάτι και να το λέω με δικό μου τρόπο. Αυτό λοιπόν, να μιλάω για προσωπικά μου ζητήματα μέσα από τραγούδια, στην αρχή κάπως με τρόμαζε. Βασικά νόμιζα ότι δεν αφορά κανέναν. Πίστευα πως αν μιλήσω για κάτι πολύ συγκεκριμένο, ο κόσμος δεν θα μπορέσει να συνδεθεί. Ισχύει, ωστόσο, το αντίθετο! Στην πραγματικότητα, όταν μιλάς για κάτι γενικό ο κόσμος δεν μπορεί συνδεθεί. Όταν στο κομμάτι σου του δίνεις λεπτομέρειες από κάτι δικό σου, χτίζει μια εικόνα, ακόμα κι αν δεν έχει ζήσει ακριβώς αυτό που έχεις ζήσει εσύ, μπορεί να κάνει relate.
Έχει κάποια αναφορά.
Ναι.
Αυτό σε κάνει πιο οικεία στον άλλο. Μπορεί, όμως, αυτό να κάνει τον ακροατή/θεατή να πάρει μεγαλύτερο θάρρος απ’ ό,τι πρέπει;
Αυτό που λες το νιώθω τώρα. Δεν ξέρω αν είναι κακό… Προς το παρόν έχω κερδίσει πολύ νέο κόσμο, μικρά παιδιά, πιο νέα… Αυτό με χαροποιεί πάρα πολύ, με κάνει να νιώθω ότι με εμπιστεύονται. Δεν το περίμενα και με έχει συγκινήσει πολύ.
Αυτό έχει να κάνει μόνο με τη φωνή σου; Γιατί την προσωπικότητά σου δεν μπορούν να την ξέρουν. Κάτι βλέπουν σε σένα…
Μέσα από το τραγούδι βλέπουν την προσωπικότητά σου. Αν το κομμάτι μιλάει για κάτι δικό σου, μιλάς εσύ από τη δική σου οπτική, ο κόσμος σε γνωρίζει και ως άνθρωπο.
Βλέπουν την αλήθεια σου.
Ναι. Πριν, νομίζω ότι είχα έναν προστατευτικό κλοιό και έβαζα μπροστά τη φωνή, την ερμηνεία και φοβόμουν να βγω μπροστά.
Σαν να έσπασες, λοιπόν, ένα όριο.
Ναι.
«Μετά τη συμμετοχή μου στο Sing For Greece πρώτη φορά έλαβα αγενή και προσβλητικά σχόλια, κυρίως στο Tik Tok»
Υπάρχει όριο στη δημιουργία; Θα πεις «μέχρι εδώ!»;
Ναι, βάζω όρια. Ας πούμε, δεν θα εξέθετα ποτέ ανθρώπους μέσα από τους στίχους μου.
Μουσικά μπορείς να δοκιμάσεις τα πάντα; Μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων σου φυσικά.
Ναι, σε αυτό δεν θέλω να έχω όρια. Κάνω πράγματα που μου αρέσουν και μου αρέσει να βάζω προκλήσεις στον εαυτό μου, να μην είμαι συνέχεια σε ένα comfort zone. Έχω υπάρξει για καιρό σε τέτοια κατάσταση και αισθανόμουν άνετα με αυτό.
Συνειδητά μπήκες σε comfort zone;
Όχι, δεν το κατάλαβα. Ερχόντουσαν μετά άνθρωποι και μου έβαζαν προκλήσεις και εγώ έλεγα εντάξει, μου αρέσει αυτό, ας το δοκιμάσω! Αν, πάντως, κάτι δεν μου αρέσει ή νιώθω ότι δεν μου ταιριάζει, δεν το κάνω. Είμαι της άποψης έκαστος στο είδος του.
Το καλλιτεχνικό πεδίο δεν έχει τον πειραματισμό και την εξερεύνηση;
Κοίταξε, υπάρχουν πολλοί δρόμοι που μπορεί να τραβήξει ο καθένας. Βλέπεις καλλιτέχνες οι οποίοι 60 χρόνια είναι δοσμένοι σε ένα είδος, κάνουν κάτι συγκεκριμένο. Παράδειγμα η Beth Hart. Κάνει μπλουζ, ροκ. Δεν θα τη δεις να κάνει κάτι άσχετο. Και έχει κοινό που την ακολουθεί πιστά. Πάρα πολλοί το κάνουν αυτό και δεν το βρίσκω κακό. Υπάρχουν και άλλοι που διαρκώς σπάνε όρια, κάνουν καινούργια πράγματα. Ας πούμε η Μαρίνα Σάττι. Δοκιμάζει πολλά διαφορετικά πράγματα, μπερδεύει είδη. Αυτά είναι τα δύο άκρα για μένα.
Για το πρώτο που λες, να κάνεις το ίδιο, θέλει και αυτό ταλέντο. Υπό την έννοια ότι το κάνεις, αλλά το εξελίσσεις κιόλας, δεν αντιγράφεις συνέχεια το ίδιο.
Ακριβώς! Είναι λεπτή η γραμμή. Ο κόσμος, βέβαια, είναι σκληρός. Βλέπεις μεγάλες μπάντες όπως οι «Red Hot Chili Peppers» να βγάζουν δίσκο που μοιάζει με το By The Way και το κοινό να κράζει ότι είναι ίδιο! Μετά βγάζουν κάτι που είναι διαφορετικό και λένε μα, τι είναι αυτό! Δεν σας έχουμε συνηθίσει έτσι. Οπότε, δεν μπορείς να αρέσεις σε όλους.
Αυτό μου θυμίζει έναν δίσκο που έβγαλε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου μετά τις πρώτες επιτυχίες του. Ήταν πειραματικός. Δεν πήγε καλά, αλλά ήθελε να το κάνεις. Ως καλλιτέχνης πρέπει να απολογείσαι;
Όχι βέβαια!
Μια και ανέφερες τον κόσμο… Πλέον, μέσα από τα social media υπάρχει πιο εύκολη επαφή. Δίνεις σημασία στα σχόλια του; Αν είναι καλοπροαίρετα φυσικά, δεν μιλάω για τα αγενή, προσβλητικά.
Εμένα αυτά ήταν που σόκαραν. Μετά τη συμμετοχή μου στο Sing For Greece πρώτη φορά έλαβα αγενή και προσβλητικά σχόλια, κυρίως στο Tik Tok. Είναι πολύ σκληροί οι χρήστες στο Tik Tok.
Δεν έχω Tik Tok.
Καλά κάνεις (γέλια).
Αυτό έγινε επειδή εκτεθήκατε περισσότερο;
Ναι. Όμως δεν είναι λογικό να κάνει κάποιος τοξικό σχόλιο που να θέλει να πληγώσει τον άλλο. Βρίσκω λογικό να μην σου αρέσει η μουσική μου, η φάτσα μου, το καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω, ωστόσο, την ανάγκη κάποιου να θέλει να σε πληγώσει, να σε μειώσει. Και να το κάνει εμμονικά! Εγώ στην αρχή απαντούσα και προσπαθούσα να το εκλογικεύσω.
Πήγαινες με την κοινή λογική.
Μετά κατάλαβα τι συμβαίνει. Μου έλεγαν άλλοι χρήστες, καλοπροαίρετα, γιατί ασχολείσαι; Γιατί απαντάς; Δίνεις τροφή. Και σταμάτησα να το κάνω. Είδα, μάλιστα, ότι έγραφαν και στους άλλους (καλλιτέχνες) τα ίδια και χειρότερα. Εδώ ορισμένοι γράφουν ότι η Beyonce δεν έχει φωνή!
Όταν είδες άσχημα σχόλια, ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση;
Στεναχωρήθηκα.
Και το ξεπέρασες με τη βοήθεια κάποιου; Γιατί αυτό σε επηρεάζει…
Σίγουρα σε επηρεάζει. Σε αυτό βοηθάει η ψυχοθεραπεία, οι φίλοι… Για μένα το σημαντικό είναι να είσαι με ανθρώπους που σε βοηθάνε, είναι αληθινοί, σου λένε την αλήθεια. Δεν πρέπει να έχεις αυλικούς που σου λένε μόνο πόσο τέλειος/α είσαι. Πρέπει να έχεις ανθρώπους δίπλα σου που να σου λένε τα λάθη σου. Εγώ είμαι πάντα ανοιχτή στην κριτική, από μικρή ήμουν, ποτέ δεν παρεξηγήθηκα. Η σωστή κριτική είναι προϋπόθεση για να εξελιχθείς. Καταλαβαίνω και ως καλλιτέχνιδα και ως καθηγήτρια (σ.σ διδάσκει μοντέρνο τραγούδι), το βλέπω και στους μαθητές μου, πόσο σκληρό είναι να δέχεσαι κριτική, πληγώνεται ο εγωισμός σου. Πρέπει, όμως, να καταλάβεις ότι αυτό θα σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος. Αρκεί, βέβαια, να γίνεται καλοπροαίρετα.
Ναι, και να γίνεται (η κριτική) από κάποιον που ξέρει.
Ναι, να ξέρεις από ποιον ακούς την κριτική. Όταν έρχεται ας πούμε κάποιος, σε live σου, και σου λέει γιατί δεν τραγουδάς αυτό; Ή δεν το τραγούδησες έτσι όπως το λέει ο τάδε, έ, αυτό δεν θα το ακούσεις.
«Οποιαδήποτε προβολή βοηθάει ανάλογα με το πώς θα την αξιοποιήσεις μετά»
Το καλό στην τέχνη έχει όρια;
Δεν νομίζω ότι έχει, πάντα μπορεί να γίνει καλύτερο. Επίσης, το καλό είναι υποκειμενικό. Κάποια πράγματα (στην τέχνη), ναι είναι αντικειμενικά. Δεν μπορείς να πεις ότι η Σελίν Ντιόν δεν είναι καλή τραγουδίστρια. Μπορείς να πεις ότι δεν μου αρέσει, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι δεν είναι σωστή τραγουδίστρια. Από κει κι πέρα, το τι σου αρέσει και τι δεν σου αρέσει και πόσο καλό είναι, είναι υποκειμενικό.
Κάποια συμβουλή που να έχεις κρατήσει μέχρι σήμερα;
Έχω κρατήσει αρκετές συμβουλές… Ας πούμε, πάντα κρατάω αυτή που μου έδωσε η δασκάλα μου, η Βίκυ Αλμαζίδου. Από εκείνη έμαθα να τραγουδάω… Μου είχε πει να μην τα δίνω όλα στη σκηνή. Μην το δίνεις όλο στη σκηνή. Ο κόσμος έτσι το θεωρεί δεδομένο. Μην το δίνεις όλο, κράτα κάτι μυστικό. Αυτό ήταν η πιο σημαντική συμβουλή που πήρα. Μου είχε ακουστεί περίεργο στην αρχή…
Εννοούσε να μην εξαντλείσαι πνευματικά, να μην περιμένουν οι θεατές ότι η Σιετή πάντα θα βγαίνει και θα σαρώνει! Μπορεί μια μέρα να μην είσαι καλά.
Όχι, δεν εννοούσε αυτό. Εννοούσε να αφήνεις ένα μυστήριο, να μην τους δείχνεις τα πάντα. Εγώ έπεφτα στο πάτωμα! Τα έδινα όλα! Να αφήνεις ένα μυστήριο για να δώσεις κι άλλο, κι άλλο…
Υπάρχει κακός λόγος που σε έχει πληγώσει; Να σου είπε κάποιος κάτι και να το διέψευσες με την πορεία σου; Να σε αμφισβήτησε κάποιος.
Ήταν κάτι που έγραψε κάποιος στο Tik Tok και αφορούσε το The Other Side. Γράφανε ότι το τραγούδι είναι αντιγραφή από τον Benson Boone. Το λέγανε γιατί επαναλαμβάνεται δυο φορές μια νότα μέσα στο κομμάτι. Ε, το είπε ένα άτομο και μετά το είπαν κι άλλοι στο Tik Tok. Εμένα αυτό με είχε διαλύσει! Λέγανε ότι το έχει κλέψει. Οι γύρω μου, μου λέγανε καλά, αφού ξέρεις ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Και όμως, εμένα με επηρέασε πάρα πολύ (γέλια).
Μήπως να έκλεινες τα σχόλια; Νομίζω ο Καπουτζίδης έχει πει κάτι ότι «όπως ο άλλος έχει δικαίωμα να σχολιάζει, έτσι και εγώ έχω δικαίωμα να τα κλείνω».
Να σου πω κάτι σχετικό με αυτό και ως συνέχεια του προηγούμενου. Κάποια στιγμή απάντησα σε κάποιον άνθρωπο που είχε γράψει αυτό το πράγμα (σ.σ για κλεμμένο τραγούδι). Του εξηγούσα από κάτω γιατί δεν ισχύει αυτό και πώς γίνεται να είναι τόσο απόλυτος και να προσβάλλει έναν άνθρωπο και τη δουλειά του. Από κάτω υπήρχαν άνθρωποι που με κατέκριναν επειδή του απάντησα! Ότι δεν θα έπρεπε να αναλωθώ σε κάτι τέτοιο και ότι εγώ έχω το πρόβλημα που του απάντησα!
Πάμε ξανά στο διαγωνισμό «Sing for Greece». Πέρα από την προβολή και την αύξησης της φήμης, τι άλλο κέρδισες; Απ’ ό,τι κατάλαβα φιλίες, όπως με τον D3lta.
Τον D3lta τον γνώριζα από πριν! Είχαμε γνωριστεί όταν κατέβηκα από Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Και τη Rosanna ήξερα, είμαστε φίλες χρόνια. Γνώρισα, όμως, πολλά καινούργια παιδιά. Τον Ακύλα, τον Στυλιανό… πολύ κόσμο γενικά. Μάλιστα, έχουμε κρατήσει επαφή. Πηγαίνουμε ο ένας στα live του άλλου, βρισκόμαστε… είναι πολύ όμορφο. Ετοιμάζουμε και συνεργασίες κάποιοι! Αυτό που μου άρεσε φέτος στον διαγωνισμό είναι ότι είχε πολλά διαφορετικά μουσική είδη.
Δεν υπάρχει περιορισμός.
Ναι, δεν υπάρχει, αλλά δεν είχαμε ξαναδεί τόσους καλλιτέχνες με τόσο διαφορετικό ήχο. Τα προηγούμενα χρόνια που έγινε κάτι παρόμοιο, τα περισσότερα κομμάτια ήταν ποπ. Τώρα υπήρχε ένα ευρύ φάσμα: ηλεκτρονική μουσική, ροκ, μπαλάντα…
Η Eurovision βοηθάει ουσιαστικά τον καλλιτέχνη; Εντάξει, θα σε μάθει η Ευρώπη, θα έρθουν views κτλ. Τον καλλιτέχνη, όμως, τον βοηθάει ουσιαστικά; Μήπως υπάρχει ο κίνδυνος της τυποποίησης; Στην Eurovision τα περισσότερα κομμάτια είναι ποπ και μπαλάντες.
Οποιαδήποτε προβολή βοηθάει ανάλογα με το πώς θα την εκμεταλλευτείς μετά. Πρέπει άμεσα να έχεις κάτι να παρουσιάσεις μετά απ’ αυτό. Αν δεν έχεις, θα ξεχαστείς. Αυτό δείχνει για μένα αν θα κρατήσει η προβολή. Εμένα αυτό που με ενδιαφέρει είναι αυτό που κάνω να έχει διάρκεια. Να μπορώ δηλαδή να κάνω αυτό που κάνω και σε δέκα, 20, 30 χρόνια.
Διάρκεια και αξιοπρέπεια.
Ναι, και να είμαι εγώ καλά και να κοιμάμαι το βράδυ ικανοποιημένη με αυτό που κάνω, να είμαι ευτυχισμένη.
Αυτό το έχεις καταφέρει σίγουρα.
Προς το παρόν το καταφέρνω και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό.
Είσαι καλή σε αυτό που κάνεις, σοβαρή και όχι σοβαροφανής, δεν το παίζεις κάποια.
Όχι, ποτέ! Σε ευχαριστώ πολύ. Αυτό που με χαροποίησε στην περίπτωση αυτή (σ.σ της συμμετοχής στο «Sing for Greece) είναι ότι κέρδισα ένα μεγαλύτερο κοινό σε αυτό που κάνω. Τώρα θα προσπαθήσω να το «εκμεταλλευτώ» ώστε να βγάλω καινούργια μουσική, να κάνω τα live μου, να συνδεθώ με περισσότερο κόσμο, να με γνωρίσει γι’ αυτό που κάνω.
Και στις 17 Απριλίου, στο «Κύτταρο», κάνεις live με guests τους Ίαν Στρατή, Τραϊάνα Ανανία, Alexis Nicolas. Αυτό γίνεται για την προώθηση του «The Other Side» και για τον επερχόμενο δίσκο;
Ναι! Ανυπομονώ για αυτό το live, θα περάσουμε τέλεια!! Έρχεται δίσκος…
Δισκάρα!
Ναι, δισκάρα! (γέλια). Έρχεται σχετικά σύντομα. Θα βγει το πρώτο τραγούδι μετά το Πάσχα και ελπίζω Σεπτέμβριο-Οκτώβριο να κυκλοφορήσει το άλμπουμ.
Με το καλό.
Σε ευχαριστώ πολύ. Αυτό το live είναι το πρώτο μετά από καιρό που παίζω στην Αθήνα, μετά απ’ αυτό που έκανα στο « Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος» για την πρωτοχρονιά.
«Κύτταρο», ιστορικός χώρος.
Ναι και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό!
Πρώτη φορά στο «Κύτταρο»;
Πρώτη φορά με δικό μου live. Έχω παίξει ως καλεσμένη. Τώρα, όμως, θα κάνω live με παλιούς και νέους φίλους. Με τον Ίαν και την Τραϊάνα θα βρεθούμε πρώτη φορά σκηνικά. Με τον Alexis Nicolas είμαστε από τη Θεσσαλονίκη…
…καρντάσια!
Ναι, καρντάσια και έχουμε δουλέψει μαζί. Επιπλέον, με την μπάντα μου, που είμαστε δέκα χρόνια μαζί, τους Souled Out, ετοιμάζουμε κάποια πολύ όμορφα πράγματα. Θα έρθουν από Θεσσαλονίκη για το live στο «Κύτταρο».
Σε ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ!
INFO
Alexandra Sieti live στο Κύτταρο
Special guests: Ian Stratis, Τραϊάνα Ανανία, Alexis Nicolas
Ημερομηνία: Παρασκευή 17 Απριλίου 2026
Doors open 21.30
Ώρα έναρξης: 22.00
Προπώληση: more.com
Εισιτήρια Εισόδου: 14 ευρώ
Το εισιτήριο αφορά αποκλειστικά την είσοδο στον χώρο.
Για κράτηση θέσης καθημένου σε τραπέζι ή stand επικοινωνείτε τηλεφωνικά. Κρατήσεις: 2108224134 / 6977641373
Διεύθυνση: Ηπείρου 48 και Αχαρνών, Αθήνα (Στάση Βικτώρια).
