Βασίλης Μπισμπίκης: «Πέρασα ένα κομμάτι σκληρής αλητείας από τα 13 μου, ήμουν αδέσποτος» (vid)
Ο Βασίλης Μπισμπίκης μίλησε ανοιχτά για τα δύσκολα χρόνια της εφηβείας του, θυμίζοντας μια περίοδο γεμάτη συγκρούσεις, λάθη και αδιέξοδα που σημάδεψαν τα πρώτα του βήματα στη ζωή. Ο γνωστός ηθοποιός, που φέτος πρωταγωνιστεί στη σειρά «Porto Leone» του Alpha, γύρισε πίσω στον χρόνο και περιέγραψε στην Athens Voice περιστατικά που, όπως λέει, δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ.
Ανάμεσα σε αυτά βρίσκεται και η πρώτη φορά που έπαιξε ξύλο, ένα περιστατικό που τον τρόμαξε βαθιά όταν ήταν ακόμη παιδί.
Κατά φαντασίαν... δολοφόνος
Όπως θυμάται ο ίδιος, ήταν μόλις 10 ετών όταν σε έναν παιδικό καβγά χτύπησε ένα άλλο παιδί. Η εξέλιξη του περιστατικού όμως τον έκανε να πανικοβληθεί. «Ήμουν δέκα χρονών και είχα χτυπήσει ένα παιδί, μια σφαλιάρα, μια μπουνιά, κάτι τέτοιο. Κι έπεσε κάτω, λιποθύμησε και νόμιζα ότι το σκότωσα. Αυτό μου έχει μείνει. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί φοβήθηκα πολύ, έπαθα πανικό. Είπα “έκανα κάτι κακό”», ανέφερε.
Τελικά, όπως εξηγεί, επρόκειτο για έναν καβγά ανάμεσα σε παιδιά που έπαιζαν στις αλάνες. Την επόμενη ημέρα οι δυο τους είχαν ήδη συμφιλιωθεί. «Ήταν ξύλο μέσα στο παιχνίδι. Την άλλη μέρα ήμασταν πάλι φιλαράκια. Παίζαμε μπάλα στις αλάνες και τσακωνόμασταν», θυμάται.
Τα χρόνια της «σκληρής αλητείας»
Ο ηθοποιός μίλησε και για μια πιο σκοτεινή περίοδο της ζωής του, που ξεκίνησε λίγο αργότερα, στην εφηβεία. Όπως περιγράφει, από τα 13 του βρέθηκε σε έναν τρόπο ζωής που χαρακτηρίζει ο ίδιος «σκληρή αλητεία», με ουσίες, συγκρούσεις και μια γενικότερη αίσθηση ότι βρισκόταν εκτός πλαισίου.
«Ήμουν άτυχος, πολύ. Πέρασα ένα κομμάτι σκληρής αλητείας από τα δεκατρία και μετά. Αδέσποτος στην Αθήνα, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο», εξομολογήθηκε.
Παράλληλα, ανέφερε ότι οι ιδέες και τα βιβλία που διάβαζε τότε επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τη στάση του απέναντι στο σχολείο και την εξουσία. Ο ίδιος θυμάται ότι διάβαζε έντονα πολιτικά βιβλία, από τη βιβλιοθήκη του παππού του, τα οποία επηρέασαν την κοσμοθεωρία του εκείνη την περίοδο.
«Ένας από τους λόγους ήταν και τα βιβλία που διάβαζα, τα κομμουνιστικά του παππού μου και τα αναρχικά. Και μέσα σε όλα αυτά υπήρχε και η ιδέα ότι το σχολείο σε κάνει ρομποτάκι, κατευθύνει τη σκέψη… και κάπου ήρθε η ρήξη. Αναρχισµός, πανκ, λοφίο, µπλε µαλλί, στα 15...», ανέφερε.
Η σύγκρουση αυτή κορυφώθηκε στα μέσα της εφηβείας του, όταν υιοθέτησε την πανκ κουλτούρα της εποχής.
Σε μια προσπάθεια να συνεχίσει τη φοίτησή του, τον έστειλαν για λίγο σε τεχνικό λύκειο στην Κόρινθο, αφού είχε ήδη αποβληθεί από άλλα σχολεία. Ωστόσο η προσπάθεια αυτή δεν κράτησε πολύ. Όπως εξηγεί, άντεξε λιγότερο από δύο μήνες, πριν οι υπεύθυνοι καλέσουν τη μητέρα του για να της πουν ότι δεν μπορούσαν να διαχειριστούν τη συμπεριφορά του.
«Κάλεσαν τη μάνα μου και της είπαν “δεν γίνεται δουλειά με το παιδί σου”. Ντράπηκε η γυναίκα, ντράπηκα κι εγώ. Τον έβρισα τον λυκειάρχη και τέλος», κατέληξε ο ηθοποιός.
