Γιατί μερικοί δεν βγάζουν ποτέ τα ρούχα τους πριν τον ύπνο: Οι τρεις ψυχολογικοί λόγοι
Αν πέφτεις για ύπνο με τα ρούχα της ημέρας αντί για πιτζάμες, η ψυχολογία έχει κάτι να σου πει. Ο Ισπανός ψυχολόγος Χοσέ Μαρτίν δελ Πλιέγο, σε συνέντευξή του στο Diario AS, εξηγεί ότι αυτή η συνήθεια σπάνια είναι τυχαία: πίσω της κρύβονται σημάδια στρες, αποσύνδεσης από το σώμα και έλλειψης αυτοφροντίδας.
Οι άνθρωποι που κοιμούνται ντυμένοι, λέει, συχνά ζουν σε τέτοιους ρυθμούς που δεν προλαβαίνουν ούτε να πατήσουν «φρένο», ούτε καν για κάτι τόσο απλό και θεραπευτικό όσο το να αλλάξουν ρούχα πριν τον ύπνο. Άλλοι, πάλι, έχουν χάσει την αίσθηση του σώματός τους, τόσο που δεν νιώθουν την ενόχληση της ζώνης ή του τζιν όταν ξαπλώνουν.
Όταν το σώμα ζητά ξεκούραση αλλά το μυαλό δεν μπορεί να τη δεχτεί
Σύμφωνα με τον Πλιέγο, πίσω από αυτή τη συμπεριφορά υπάρχει συχνά δυσκολία να χαλαρώσουμε πραγματικά. Άνθρωποι με ανάγκη για συνεχή έλεγχο ή με υπερβολική ανάγκη επιτυχίας νιώθουν ότι πρέπει να είναι πάντα σε ετοιμότητα, ακόμα και τη νύχτα. Για εκείνους, το να φορέσουν πιτζάμες σημαίνει «παραδίνομαι», «χαλαρώνω», «παύω να ελέγχω».
Άλλοι, πιο εξαντλημένοι ή παθητικοί, το κάνουν απλώς γιατί δεν έχουν πια ενέργεια. Δεν είναι πάντα σημάδι τεμπελιάς ή ακαταστασίας, αλλά εξάντλησης και ψυχικής κόπωσης.
Κοινό στοιχείο όλων αυτών των ανθρώπων, σύμφωνα με τον ειδικό, είναι τρία βασικά χαρακτηριστικά:
Δυσκολία αποσύνδεσης και χαλάρωσης: Δεν αφήνονται ποτέ πλήρως να ξεκουραστούν, θέλουν να κρατούν τον έλεγχο ακόμη και στον ύπνο.
Υψηλή ανοχή στη σωματική δυσφορία: Εστιάζουν περισσότερο «στο μυαλό» παρά στο σώμα και αντέχουν την ενόχληση χωρίς να τη συνειδητοποιούν.
Απουσία μικρών τελετουργιών αυτοφροντίδας: Δεν αφιερώνουν χρόνο σε απλά πράγματα όπως ένα ζεστό ντους ή η αλλαγή ρούχων, κινήσεις που προειδοποιούν το σώμα ότι ήρθε η ώρα της χαλάρωσης.
Τελικά, το να κοιμάσαι με τα ρούχα της ημέρας δεν είναι τόσο «ασήμαντο» όσο μοιάζει. Είναι σαν το σώμα να λέει «χρειάζομαι ξεκούραση», αλλά το μυαλό να αντααπαντά ει «όχι ακόμα».
