Στα καλά καθούμενα να τρως στο Κερατσίνι

Ο ταξιτζής χανόταν στην κατηφόρα χωρίς να βλέπει στα φώτα που αναβόσβηνα για να σταματήσει. Πιθανόν να μην μπορούσε και να σταματήσει. Η κατηφόρα του «Στα καλά καθούμενα» στο Κερατσίνι που δεν υπήρχε περίπτωση να την βρω αν δεν με είχε οδηγήσει ο ταξιτζής είναι από αυτές που στο Σαν Φραντσίσκο οι αστυφύλακες κυνηγιούνται με τους κακούς. Και στο μεγάλο ερώτημα γιατί να ξεκινήσεις από τα Βουπού, που μένω, για να πας σε μια ταβέρνα στο Κερατσίνι η απάντηση θα ερχόταν αμέσως. Το «Στα καλά καθούμενα» είναι μια από τις τελευταίες αυθεντικές ταβέρνες που έχουν απομείνει.

Μπορείτε να ζήσετε την αυθεντική ατμόσφαιρα της γενιάς που μπορούσε να τραγουδάει τα αντάρτικα του Τζαβέλα τρώγοντας τυροκροκέτες χωρίς όμως την αμφίβολη καθαριότητα των μαγαζιών της δεκαετίας του ’70. Η κουζίνα είναι ανοιχτή για να βλέπεις τι γίνεται και τα φαγητά που γίνονται είναι άκρως συμπαθητικά. Με καλύτερα τα τυροπιτάκια με τυρί μετσοβόνε και τα φρικαδέλια και ασθενή κρίκο ένα κεμπάμπ με σάλτσα μουστάρδας που κάτι ήθελε να πει αλλά το ξέχασε στον δρόμο. Οι πατάτες δεν ήταν προτηγανισμένες. Στα περισσότερα μαγαζιά οι σαλάτες είναι δύο ειδών. Η μία είναι κάτι ταλαίπωρα λαχανικά που ο μάγειρας σαν Ντάνι Τρέχο τα έχει διαμελίσει με την μασέτα. Η δεύτερη ίδια με την πρώτη μόνο που έχει ρίξει αραιωμένη μουστάρδα και το μαγαζί την χρεώνει διπλά. Περιέργως για ταβέρνα το «Στα καλά καθούμενα» είχε άψογη σαλάτα. Το χύμα κρασί προς το ελαφρύ. Στα γλυκά καλύτερη η πορτοκαλόπιτα. Καλύτερες οι πορτοκαλόπιτες γιατί έφαγα δύο. Το gliding σερβίς από μυστακοφόρο παοκτζή από το Κερατσίνι.

Τιμές τρόικας με το χύμα κρασί ένα πρώτο ανά δύο και κυρίως δεν νομίζω ότι ο λογαριασμός θα ξεπεράσει τα 20 ευρώ το κεφάλι. Από πελατεία το βράδυ που πήγαμε δεν είδα να με ξεπερνάει άλλος στην κλίμακα των σελέμπριτι αλλά άλλες μέρες πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός αφού είδα σε φωτό τον Ταγματάρχη τον Μαχαιρίτσα και τον Μουτζουράκη.

Συμπέρασμα για αυτό που είναι τεσσαράκι στα πέντε όσο για την απόσταση οι καλές ταβέρνες είναι σαν τις καλές παραλίες. Ποτέ δεν λες που ακριβώς είναι για να μην γεμίσουν από κόσμο. Οπότε αν ψήνεστε ξεκινήστε σαν τον Sir Percival για το εξωτικό Κερατσίνι ψάχνοντας αντί για το Holy Grail τυροπιτάκια με μετσοβόνε.