Παναθηναϊκός, Σιώπης-Σφιντέρσκι: Οι απόλυτα επιδραστικές μεταγραφές του Ιανουαρίου

• Ο Σιώπης έφερε την ενέργεια και την ένταση που έλειπε
• Ο Σφιντέρσκι έφερε την απλότητα στην επίθεση του Παναθηναϊκού

Όταν ολοκληρωνόταν το μεταγραφικό παράθυρο του Γενάρη, πολλοί κοιτούσαν με δυσπιστία τις δύο κινήσεις που είχε κάνει ο Παναθηναϊκός τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά.

Οι «πράσινοι», αφότου εγκατέλειψαν την περίπτωση του Μεϊτέ, κινήθηκαν κι έκλεισαν τον Μανώλη Σιώπη, σε μία κατάσταση που τελικά τους βρήκε απόλυτα κερδισμένους, αν συγκρίνουμε την συνεισφορά των δύο παικτών στις ομάδες τους, αλλά και την αγωνιστική τους κατάσταση.

• «Παναθηναϊκός και Άλκμααρ για τον Σουαΐμπ Μπελαρούς»

Έπειτα πήραν τον Κάρολ Σφιντέρσκι για την θέση του φορ, αφού ο ευσεβής πόθος του Ρουί Βιτόρια, Μοσταφά Μοχάμεντ δεν ήταν δυνατό να έρθει στο κλαμπ. Ο Πολωνός φορ επιλέχθηκε ως μία καλά δοκιμασμένη λύση στο ελληνικό πρωτάθλημα συνδυάζοντας παράλληλα κι ένα καλό οικονομικό πακέτο, που μπορούσαν να πληρώσουν οι «πράσινοι».

Δείτε Επίσης

Μπείτε στο κανάλι του Gazzetta στο Viber για να μην χάνετε το κορυφαίο περιεχόμενο.

Αμφότεροι μπήκαν στην ομάδα και άρχισαν από τις πρώτες του κιόλας εμφανίσεις να δίνουν πράγματα με αποτέλεσμα γρήγορα ο Σιώπης να γίνει βασικός και αναντικατάστατος στο «6» και ο Σφιντέρσκι να συναγωνίζεται τον Ιωαννίδη για την θέση του βασικού σέντερ φορ, έχοντας μάλιστα επικρατήσει στην σχετική «μάχη» το τελευταίο διάστημα.

Ο Σιώπης έφερε την ενέργεια και την ένταση που έλειπε

Ο Μανώλης Σιώπης αποδείχθηκε ένα τέλειο φιτ για την ενδεκάδα του Παναθηναϊκού, γιατί ήρθε να κουμπώσει ακριβώς στα αδύνατα σημεία που είχε το «τριφύλλι». Και γι' αυτό δεν χρειάστηκε παρά δύο παιχνίδια μέχρι να πάρει την φανέλα του βασικού λόγω και των απουσιών που υπήρχαν.

Ο Έλληνας αμυντικός μέσος έφερε την φρεσκάδα και την ενέργεια που χρειαζόταν η ομάδα στην θέση «6». Ο Αράο δεν ήταν στα καλύτερά του και μόνη εναλλακτική ήταν εκείνη του Τσέριν, του οποίου όμως δεν είναι φυσικά του θέση, όσο κι αν μπορεί να ανταποκριθεί αξιοπρεπώς λόγω των ισορροπημένων χαρακτηριστικών που έχει ως παίκτης.

Ωστόσο, η διαφορά που έκανε ο Σιώπης μπαίνοντας να παίξει στην θέση αυτή, ήταν μεγάλη και γι' αυτό γρήγορα καθιερώθηκε. Και μάλιστα την έκανε σ' έναν τομέα που είχε ανάγκη το «τριφύλλι», βοηθώντας να βελτιώσει ακόμη περισσότερο την αμυντική του λειτουργία.

Τα σημεία που έχει κάνει επαφές με την μπάλα στο γήπεδο

Και για να έχουμε μία καλύτερη εικόνα του πως συνέβη αυτό, πάμε να συγκρίνουμε τα όσα έχει κάνει στα ματς που έχει δώσει με την φανέλα του Παναθηναϊκού με όσα έκαναν οι Αράο και Τσέριν, οι άλλοι δύο που υπηρέτησαν φέτος περισσότερο την θέση αυτή. Σημειωτέον τα νούμερα του Σλοβένου είναι λίγο επηρεασμένα από το γεγονός πως συνήθως έπαιζε πιο μπροστά (8 ή 10), αφού είπαμε πως το «6» δεν είναι η φυσική του θέση.

Στο κομμάτι της συμμετοχής του στην ανάπτυξη της ομάδας και των μεταβιβάσεων συμμετέχει λιγότερο από τους δύο συμπαίκτες του. Μετράει περίπου 12 και 14 πάσες λιγότερες ανά ματς από τους Αράο και Τσέριν, καθώς και περίπου 4 και 2 λιγότερες πάσες προς το επιθετικό τρίτο του γηπέδου.

Ωστόσο, αυτό που τον έχρισε βασικό δεν ήταν η συμμετοχή του στο χτίσιμο των επιθέσεων, αλλά η ικανότητά του στις μονομαχίες, την πίεση και τις επανακτήσεις.

Ο 30χρονος Έλληνας μέσος είναι μία πραγματικά μηχανή... μονομαχιών. Είναι εντυπωσιακό πως μπορεί να πηγαίνει σε τόσες πολλές ανά 90 λεπτά αγώνα (20,17), διατηρώντας παράλληλα κι ένα αρκετά ικανοποιητικό ποσοστό επιτυχίας (58,6%). Δίνει 7,05 περισσότερες από τον Αράο και 3,54 από τον Τσέριν κι έχει, έστω και οριακά, καλύτερο ποσοστό.

Ακόμα κι αν χωρίσουμε τις μονομαχίες σε επιθετικές και αμυντικές είναι πάλι εκείνος που δίνει τις πιο πολλές και στους δύο τομείς του παιχνιδιού ενώ παράλληλα κερδίζει και περισσότερα φάουλ ανά ματς. Όταν οι Αράο και Τσέριν είναι αρκετά κάτω από το ένα κατά μέσο όρο ανά 90 λεπτά, εκείνος πλησιάζει τα τρία.

Φυσικά προηγείται και στον πολύ σημαντικό τομέα των ανακτήσεων της μπάλας, που είναι και το... ψωμάκι του. Οι 12,02 που επιτυγχάνει ανά 90 λεπτά αγώνα κερδίζουν τις 10,18 του Αράο και τις 8,14 του Τσέριν. Ο Σλοβένος βέβαια έχει μεγαλύτερο ποσοστό αυτών στο μισό του αντιπάλου (54,1%), πράγμα σημαντικό αφού έτσι μπορεί να δημιουργηθούν ευκολότερα συνθήκες για μία καλή αντεπίθεση. Όμως αυτό οφείλεται στο γεγονός πως ο Τσέριν συνήθως παίζει σε πιο ψηλά μέτρα στο γήπεδο, όταν αγωνίζεται στην φυσική του θέση.

Δείτε τα στατιστικά των τριών παικτών που έχουν αγωνιστεί φέτος το «6»:

Ο Σφιντέρσκι έφερε την απλότητα στην επίθεση του Παναθηναϊκού

Ο Πολωνός επιθετικός επιλέχθηκε με στόχο να αποτελέσει μία αξιόπιστη δεύτερη επιλογή ικανή να δώσει λύσεις στο σκοράρισμα και στην δημιουργία, βάζοντας παράλληλα «πίεση» στον Ιωαννίδη, ο οποίος δεν είχε, και δεν έχει, καταφέρει να βρει τα πατήματά του την φετινή σεζόν.

Αυτός ανακοινώθηκε στις 23 του Ιανουαρίου και παρ' ότι με την ομάδα του βρισκόταν σε περίοδο προετοιμασίας και άρα δεν ήταν απόλυτα έτοιμος, κλήθηκε να αγωνιστεί στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ την 1η του Φλεβάρη και μπήκε στο ματς στο ημίχρονο του αγώνα, μιας και οι «πράσινοι» βρίσκονταν πίσω στο σκορ με δύο τέρματα.

Τελικά το «τριφύλλι» σκόραρε τρία τέρματα, πήρε τη νίκη, με τον Πολωνό φορ να μην σκοράρει μεν, αλλά να κάνει μία εξαιρετική εμφάνιση, τηρουμένων και των αναλογιών και να δίνει και μία ασίστ.

Μάλιστα, η ασίστ ήταν ένα δείγμα αυτού ακριβώς του χαρακτηριστικού που θα τον ξεχώριζε από τους υπόλοιπους φορ της ομάδας, τόσο εκείνους που υπάρχουν τώρα, όσο κι εκείνους που έχουν περάσει τον τελευταίο καιρό.

Ο αλτρουισμός αυτός που επέδειξε στην φάση αυτή, δίνοντας την μπάλα για να σιγουρέψει το γκολ της ομάδας του από μία θέση που όλοι οι επιθετικοί, κι όχι μόνο, θα εκτελούσαν, κέρδισε πάρα πολύ κόσμο εντός κι εκτός ομάδας.

«Σίγουρα το πρώτο που ψάχνουν και θέλουν οι επιθετικοί είναι το γκολ. Αυτή είναι η βασική δουλειά μας. Ωστόσο, όταν νικάει η ομάδα, ακόμα κι αν δεν σκοράρω, δεν διαμαρτύρομαι ποτέ γιατί πάνω απ’ όλους και απ’ όλα είναι η ομάδα» είπε σε συνέντευξή του στο Matchday Mag του Παναθηναϊκού, οπότε είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πως το στοιχείο αυτό βρίσκεται στην ιδιοσυγκρασία του.

Ήταν αυτό ακριβώς που ήθελε και ζητούσε ο Ρουί Βιτόρια, όταν είχε δει την ομάδα του να χάνει κάποια παρόμοια γκολ το προηγούμενο διάστημα, ακριβώς επειδή σε αντίστοιχες περιπτώσεις, ο παίκτης που είχε την μπάλα αποφάσισε να εκτελέσει αντί να πασάρει. Κι αυτό δεν έγινε μόνο μία φορά. Στο τελευταίο ματς με τον ΠΑΟΚ έκανε το ίδιο γυρίζοντας την μπάλα στον Ουναΐ για το 1-0.

Κάτι άλλο που βοηθάει αρκετά την ομάδα είναι θέληση που έχει για συνδυαστικό ποδόσφαιρο στα όρια της περιοχής, κάτι που θέλει πολύ και από την ομάδα του ο Βιτόρια. Γενικά αποφεύγει να κουβαλάει την μπάλα κι αυτό κάνει το παιχνίδι των «πρασίνων» αρκετά πιο γρήγορο όταν είναι εκείνος στον αγωνιστικό χώρο. Σκεφτείτε πως δοκιμάζει μόλις 0,89 ντρίμπλες ανά 90 λεπτά, όταν ο Ιωαννίδης κάνει 3,92 στο ίδιο διάστημα.

Αυτό φυσικά έχει να κάνει και με το αγωνιστικό στυλ των δύο παικτών, αφού ο Έλληνας φορ είναι ένας παίκτης που του αρέσει να κατεβαίνει να παίρνει την μπάλα και να παίζει κι έχει ικανότητα στο κομμάτι της ντρίμπλας, αν και φέτος έχουν υπάρξει στιγμές που έχει κάνει κατάχρηση της ντρίμπλας.

Συνολικά στα 13 παιχνίδια που έχει δώσει μέχρι στιγμής με το «τριφύλλι» στο στήθος, στα οποία έχει φτάσει τα 839 λεπτά, έχει σκοράρει τρία γκολ κι έχει δώσει τρεις ασίστ. Κοινώς συνεισέφερε ένα γκολ ή μία ασίστ κάθε 139,8 λεπτά. Αν αφαιρέσουμε τα έξι γκολ που έχει πετύχει με πέναλτι ο Ιωαννίδης έχει τις ίδιες συμμετοχές σε γκολ με κείνον και μόλις δύο γκολ λιγότερα ενώ έχει παίξει περίπου 3,5 φορές λιγότερο χρόνο.

Μετράει δε 2,35 σουτ ανά 90 λεπτά, εκ των οποίων το 42,9% αυτών καταλήγει στην εστία. Η απειλή του κατά μέσο όρο στους αγώνες φτάνει τα 0,36xG, νούμερο αρκετά ικανοποιητικό για έναν σέντερ φορ.

Δίνει 20,46 μονομαχίες με ποσοστό επιτυχίας 32,2% ανά 90 λεπτά και 14,76 πάσες (71,2%). Στο κομμάτι της δημιουργίας, ο δείκτης των xA φτάνει το 0,13 αγώνα ενώ εκείνος δίνει και 0,56 shot assists ανά 90 λεπτά. Έρχεται σε επαφή με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή 3,8 φορές ενώ κερδίζει 1,79 φάουλ.

Συμπερασματικά, οι Σφιντέρσκι και Σιώπης αποτέλεσαν δύο κινήσεις που είχαν απόλυτη επιτυχία για τους «πρασίνους». Ακόμη και από οικονομικό πρίσμα να εξετάσει κανείς τις δύο αυτές μεταγραφές, τα χρήματα που επενδύθηκαν άξιζαν την κάθε... δεκάρα. Έτσι τώρα ο Ρουί Βιτόρια δρέπει τους καρπούς των επιλογών αυτών.