Ολυμπιακός: Ευχάριστα και…λιγότερο ευχάριστα από το Σούπερ Καπ!

Για τον Ολυμπιακό ο τελικός του Σούπερ καπ είχε ευχάριστα και λιγότερα ευχάριστα πράγματα.

Το πιο σημαντικό, βέβαια, ήταν η νίκη, γιατί στο ποδόσφαιρο πάντα αυτό μετράει πάνω απ΄ όλα, το αποτέλεσμα. Σκεφτείτε πώς θα ήταν σήμερα η κατάσταση στον Ολυμπιακό, αν είχε χάσει από τον ΟΦΗ, ακόμη κι αν αυτό συνέβαινε στη διαδικασία των πέναλτι και θα καταλάβετε πολλά…

Το να ολοκληρωθεί η περσινή σεζόν, έστω με το χθεσινό παιχνίδι κάποιους μήνες αργότερα απ΄ότι θα έπρεπε, με το τρεμπλ ήταν ό,τι το καλύτερο για τον Ολυμπιακό μετά τα τελευταία άσχημα αποτελέσματα του στο πρωτάθλημα. Το να πανηγυρίζεις μία κούπα είναι πάντα καλό! Και από ψυχολογικής πλευράς ακόμη. Στον Ολυμπιακό το ευχαριστήθηκαν στο τέλος αυτό το παιχνίδι-άλλωστε, άξιζε σε αυτή την ομάδα το τρεμπλ με βάση την περσινή της ανωτερότητα.

Στο χθεσινό παιχνίδι, κατά τα άλλα, επιβεβαιώθηκε η άριστη κατάσταση στην οποία έχει επιστρέψει εδώ και αρκετό καιρό ο Τζολάκης, αλλά και η πάρα πολύ καλή φόρμα τόσο του Μουζακίτη, όσο και του Ζέλσον, που παρεμπιπτόντως πρέπει να κέρδισε ίσα με τρεις κίτρινες κάρτες από τους παίκτες του ΟΦΗ!

Σχεδόν άριστος ήταν ο Μπιανκόν, με μεγάλη προσφορά αμυντικά, δημιουργικά, αλλά κι επιθετικά, οπότε είναι πολύ σημαντικό ότι δεν έχει κάποιον τραυματισμό.

Για τον Μεντιλίμπαρ ήταν μία καλή…παράταση το χθεσινό παιχνίδι, καθώς τότε έριξε όλα τα όπλα του και ο Ολυμπιακός υπέταξε σχεδόν πλήρως τον κουρασμένο από την υπερπροσπάθεια του 90λεπτου αντίπαλο του. Αυτή τη φορά το δίδυμο Ταρέμι-Γιάρεμτσουκ λειτούργησε πολύ καλύτερα, με τον Ουκρανό να ζωντανεύει την επίθεση, παρά το χούι του να βγαίνει υπερβολικά συχνά οφσάϊντ. Ο Τσικίνιο ήταν άφαντος σε ολόκληρο το β΄ ημίχρονο και πραγματικά λίγο απορήσαμε πώς δεν έγινε αλλαγή. Η, πώς δεν γύρισε πίσω, στο κέντρο, για να βγει ο Έσε.

Γενικά ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος από την εικόνα του, που ατυχώς αποτέλεσε συνέχεια εκείνης των ισοπαλιών με τον Άρη και την Κηφισιά. Ακόμη, εξάλλου, και μέχρι το 2-0, η ομάδα του Μεντιλίμπαρ στα τρία τελευταία παιχνίδια της είχε 0-0 με τον Άρη, 1-1 με την Κηφισιά με γκολ από πέναλτι και 1-0 με τον ΟΦΗ με γκολ από πέναλτι…

Ούτε αμυντικά ήταν ασφαλής ο Ολυμπιακός, παρότι μάλιστα ο Μπιανκόν με τον Ρέτσο είχαν δύο-τρεις κρίσιμες επεμβάσεις. Οι ακραίοι αμυντικοί μόνο αποτελεσματικοί δεν ήταν, με τον Ρόντινεϊ να ηττάται κατά κράτος στο ξεκίνημα της πρώτης μεγάλης ευκαιρίας του αγώνα, με τον Τζολάκη να σώζει την εστία του με τα πόδια του στο σχεδόν εξ επαφής πλασέ του Σαλσέδο. Αλλά και τον Ορτέγκα να πηγαίνει δεύτερος σε σχεδόν όλες τις επικίνδυνες στιγμές. Δεν βοηθούσαν καθόλου ανασταλτικά και οι Ποντένσε, Ζέλσον και έδεσε το γλυκό.

Αν είμαστε ρεαλιστές, πρέπει να αποδεχθούμε ότι ο Ολυμπιακός κανονικός ήταν μόνο για 15 λεπτά, από το 30 έως το 45’. Όπως ακριβώς ήταν και με την Κηφισιά! Σε όλο το υπόλοιπο 90λεπτο, καλό δεν τον λες, ακόμη κι όταν έπαιζε μονότερμα, φανερώνοντας την γνωστή αδυναμία του να διασπάσει πυκνές και καλά οργανωμένες άμυνες, χωρίς καλές στατικές φάσεις-με εξαίρεση ένα δύο κτυπήματα του Μουζακίτη. Και για να κάνει έστω αυτό το καλό 15λεπτο, χρειάστηκε να ξυπνήσει επειδή ο ΟΦΗ είχε την ευκαιρία του αγώνα. Όπως με την Κηφισιά είχε ξυπνήσει, αφού πρώτα είχε χρειαστεί να φάει το γκολ της ισοφάρισης.

Κοινώς, η ομάδα μοιάζει ακόμη να είναι σε περίοδο εορτών, μετά εορτών τώρα, όπως ήταν τότε προ εορτών. Μόνο που δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πράγμα. Το πρωτάθλημα ξεκινάει, στο Περιστέρι και στην Τρίπολη για τον Ολυμπιακό, ενώ ο ΠΑΟΚ σε 10 ημέρες έρχεται στο Καραϊσκάκη για το Κύπελλο και η Μπάγερ Λέβερκουζεν σε 16 ημέρες για το Τσάμπιονς Λιγκ.