Χλιαρό τροπικό ψιλόβροχο

To πρώτο 8ήμερο της προετοιμασίας ήταν για την Εθνική μπάσκετ κάτι σαν σκωτσέζικο ντους ή μάλλον σαν τροπική βροχή από αυτές που θα συναντήσει στην εξωτική Βενεζουέλα.

Μία ζεστό, μία χλιαρό, σαν καταιγίδα των παρθένων δασών. Ψυχρολουσία δεν υπήρξε ακόμη, ούτε όμως αστραπόβροντα.

Γνώριζε εξαρχής η ομάδα, ότι θα συναντήσει στο δρόμο της λασπωμένο έδαφος. Αλλά είναι μαθημένη να ισορροπεί ανάμεσα σε λακκούβες και αγκαθωτά κλαδιά. Στο τέλος του δρόμου την περιμένει συνήθως ξέφωτο.

Το πρώτο δείγμα γραφής, στα γνώριμα για τον Ηλία Ζούρο γήπεδα του Κάουνας, ήταν απροσδόκητα ενθαρρυντικό.

Το απροσδόκητο του πράγματος δεν αφορά μόνο τις νίκες (επί ομάδων που εμφανίστηκαν σχεδόν πλήρεις και είχαν παραπανίσιες ημέρες προπονήσεων στα πόδια τους), αλλά και την εικόνα της ομάδας.

Μολονότι έπαιξε χωρίς τους Σπανούλη, Φώτση, Μπουρούση και Ζήση, παρουσιάστηκε ομοιογενής, γρήγορη, μοντέρνα και ακμαία, με σαφή ταυτότητα και ορατούς προσανατολισμούς.

Λανσάρισε συνεργασίες και αυτοματισμούς που έφεραν εύκολα καλάθια, κυνήγησε τον αιφνιδιασμό, αμύνθηκε φανατισμένα και αδιαπραγμάτευτα, είχε πλουραλισμό, κράτησε τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας, βρήκε καινούρια σημεία αναφοράς στα πρόσωπα των Παπανικολάου, Καϊμακόγλου, Πρίντεζη, αλλά και Βασιλειάδη.

Ομολογώ ότι ενθουσιάστηκα, ξετρελάθηκα. Το ξέρω ότι είναι ακόμη αρχή, δεν χρειάζεται να μου το υπενθυμίσετε. Βλέπω όμως ότι η φετινή Εθνική έχει στο dna της τα κύτταρα μίας σπουδαίας ομάδας.

Το χλιαρό ψιλόβροχο ήταν μάλλον αναμενόμενο, ένεκα των ιδιαιτεροτήτων αυτού του παράξενου καλοκαιριού. Αλλά, μολαταύτα, δυσάρεστο.

• Ο Νικ Καλάθης πήρε άδεια από τη σημαία, απουσίασε από το εναρκτήριο διήμερο, βρέθηκε αντιμέτωπος με τελεσίγραφο και έσωσε τη θέση του (αν την έσωσε) πάνω στο νήμα.
• Ο Ίαν Βουγιούκας παρουσιάστηκε ανόρεχτος, χρεώθηκε με ασυγχώρητη έλλειψη αγωνιστικής διάθεσης, θεωρήθηκε ασύμβατος με τη χημική σύσταση της ομάδας και αποκλείστηκε «στεγνά», μολονότι η ομάδα έχει πρόβλημα στους ψηλούς. Οσοι έζησαν από κοντά την αποστολή στο Κάουνας δίνουν δίκαιο στον προπονητή. Δεν είναι τυχαίο.
• Ένας τουλάχιστον από τους βετεράνους ζήτησε πρόσθετες ημέρες ξεκούρασης αλλά είδε το αίτημά του να απορρίπτεται για λόγους ισονομίας.
• Ο ίδιος ο Ζούρος είναι μπλεγμένος, εκών-άκων, στο σήριαλ της διαδοχής των Ίβκοβιτς και Ομπράντοβιτς στους δύο «αιωνίους». Σύντομα θ'αρχίσει να βρέχει στο κεφάλι του οπαδικό δηλητήριο.

Η Εθνική αναχωρεί μεθαύριο για τη Βραζιλία με ελάχιστες προπονήσεις στα ταλαιπωρημένα πόδια των παικτών της, αλλά αισιόδοξη και αποφασισμένη.

Ο Ζούρος κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να περιφρουρήσει το κλίμα της αποστολής, αφού πιστεύει ότι αυτό τη χαλυβδώνει και κρατάει έξω από τα αποδυτήριά της την όποια γκρίνια. Αν κρίνω από τα κατορθώματα της περυσινής, αποδεκατισμένης ομάδας, έχει απόλυτο δίκαιο. Εκεί, άλλωστε, απέκτησε τα προσωπικά του γαλόνια.

Μετά τον αποκλεισμό του Βουγιούκα, η Εθνική έμεινε με τρεις μόνο σέντερ: τον κουρασμένο από τους ιταλικούς τελικούς αλλά αναντικατάστατο Μπουρούση, τον ειδικευμένο σε αμυντικές αποστολές Μαυροειδή και τον εξελίξιμο αλλά ανέτοιμο για μεγάλα πράγματα Καββαδά.

Πέρυσι, στη Λιθουανία, είχε και τον Κουφό. Πρόπερσι τους Σχορτσανίτη, Μπουρούση, Βουγιούκα. Με βάση το δείγμα γραφής προηγούμενων διοργανώσεων, η συνταγή «τρεις σέντερ» είναι αμετακίνητη.

Αλλά ο Ζούρος εμφανίζεται πρόθυμος να πειραματιστεί «εναλλακτικές» πεντάδες, επηρεασμένος θαρρείς από το “small-ball” των Μαϊάμι Χιτ ή από την ανάγκη να βρει λεπτά συμμετοχής για τα πρωτοπαλίκαρά του.

Ο Παπανικολάου, ο Καϊμακόγλου, ο Πρίντεζης, ο Φώτσης και φυσικά ο Μπουρούσης είναι παίκτες των 30+ λεπτών. Η φετινή Εθνική δεν έχει την πολυτέλεια να παραγκωνίσει οποιονδήποτε από αυτούς.

Οι θέσεις από το «3» ως το «5» παρέχουν 120 λεπτά και ούτε ένα παραπάνω. Για να τα μοιραστούν πέντε φιλόδοξοι πρωτοκλασάτοι και ο πολύτιμος Μαυροειδής.

Θα δούμε λοιπόν σχήματα με τον Πρίντεζη ή τον Φώτση σε θέση σέντερ, έστω για λίγο; Εάν ο Ζούρος ρίξει τον κύβο, θα έχει την πολυτέλεια να αφήσει πίσω έναν από τους εφεδρικούς ψηλούς του, προφανώς τον Καββαδά.

Αλλά τι θα γίνει εάν –ο μη γένοιτο- τραυματιστεί ο Μπουρούσης; Θα σηκώσουμε τον Σοφοκλή από το κρεβάτι του πόνου;

Η παρουσία του Σχορτσανίτη, του Κουφού και ενδεχομένως του Μαυροκεφαλίδη στη λίστα αναμονής θα φέρει αντιμέτωπο τον Ζούρο (και την Ομοσπονδία) με καυτά διλήμματα εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων, εάν η ομάδα προκριθεί.

Θα προστεθεί κάποιος από αυτούς στην εξίσωση για να λύσει το πρόβλημα της λειψανδρίας στη μπροστινή γραμμή ή θα συνεχίσουν για το Λονδίνο οι 12 του Καράκας;

Ακολουθώ τις πρώτες ενδείξεις και σημειώνω «Χ2». Αλλά μπορεί να υπάρξουν ανατροπές. Ήδη ακούγονται συγκρουόμενες απόψεις. Ας επιστρέψει με το Ολυμπιακό εισιτήριο η Εθνική από τη Βενεζουέλα και …βλέπουμε.

Όταν ο Ομοσπονδιακός προπονητής πάρει τις αποφάσεις του σχετικά με την αγωνιστική ισορροπία της ομάδας, θα κληθεί να λύσει τα τελευταία αινίγματα της 14άδας.

Εφ’όσον προχωρήσει με τρεις ψηλούς, θα πρέπει να αποκλείσει έναν από τους Μάντζαρη-Σλούκα και έναν από τους Βασιλειάδη-Μπράμο. Ειδάλλως, χωράνε στην αποστολή για το Προολυμπιακό τρεις από τους παραπάνω τέσσερις.

Αυτή τη στιγμή, ο βασικός στον Ολυμπιακό Μάντζαρης είναι ένα βήμα πιο μπροστά από τον Σλούκα, αφού η ομάδα θα χρειαστεί και αμυντικό εξολοθρευτή απέναντι σε εκρηκτικούς Λατινοαμερικάνους γκαρντ όπως ο Πορτορικανός Μπαρέα ή ο Γκρέιβις Βάσκες της Βενεζουέλα ή και ο …Σκοπιανός Μπο ΜακΚάλεμπ.

Το φαρμακερό σουτ του Βασιλειάδη του δίνει πόντους έναντι του Μπράμου, αλλά ο τελευταίος ταιριάζει γάντι στο αθλητικό και σβέλτο στυλ της ομάδας.

Για τις απαντήσεις στα παραπάνω διλήμματα και τριλήμματα θα πρέπει μάλλον να περιμένουμε τα φιλικά στη Βραζιλία για να βγάλουμε συμπεράσματα.

Θα δεήσει άραγε η ΕΡΤ να τα μεταδώσει –έστω μέσα στη μαύρη νύχτα- ή θα μας υποχρεώσει πάλι να βγάλουμε τα μάτια μας στο διαδίκτυο, όπως το περασμένο Σαββατοκύριακο;

Το ρημάδι το ποδοσφαιρικό Euro τελειώνει στις 31 του μήνα και οι τελευταίες 9 ημέρες του μπορεί να κυλήσουν (αν και το απεύχομαι) χωρίς ελληνικό ενδιαφέρον. Δεν είναι καιρός να στρέψουμε έναν προβολέα και στην …άλλη Εθνική, φίλτατε μεσιέ Χατζηγεωργίου;