Καθαρός ορίζοντας προς την έρημο

Με αυστηρώς βαθμολογικό κριτήριο, η αναμέτρηση της Εθνικής με τους Πορτογάλους στα πέριξ του Πόρτο μπορεί να αποδειχθεί κομβικής σημασίας στην οικονομία των δύο Ομίλων που θα βγάλουν τρία εισιτήρια για το Μουντομπάσκετ του Κατάρ.

Εφ’ όσον η ελληνική ομάδα τελειώσει την α’ φάση με 6-0, θα ξεκινήσει τον β’ γύρο με το ένα πόδι ακουμπισμένο στο αεροπλάνο προς την Ντόχα, αφού θα είναι σχεδόν απίθανο να την προσπεράσουν και οι τρεις αντίπαλοι που θα έρθουν από τον διπλανό Όμιλο (Ισπανία, Ουκρανία, Γεωργία) για να συμπληρώσουν την παρέα.

Συνεπώς, το νερό για το ταξίδι σε αυτή την άνυδρη χώρα μπήκε από σήμερα στο αυλάκι, μόλις στη 2η αγωνιστική μίας κούρσας που έχει δώδεκα ετάπ και θα ολοκληρωθεί τον Μάρτιο του 2027. Το αγωνιστικό τεστ, η υπηρεσιακή Εθνική (με 4+2 από τους ήρωες της Ρίγα και μία μικρή στρατιά από «παραθυράτους») το πέρασε με τα λάβαρα να ανεμίζουν.

Εμφανίστηκε σοβαρή και συγκεντρωμένη, εκμεταλλεύτηκε τα πλεονεκτήματά της, έδωσε τη σκυτάλη στους έμπειρους παίκτες όταν χρειάστηκε, έκοψε τον βήχα των αντιπάλων της έκανε τους δύο αγώνες να φαίνονται ευκολότεροι από ότι ήταν. Ναι, ειδικά ο αποψινός.

Μάλλιασε η γλώσσα μου να το λέω στα Gazz Floor της εβδομάδας που πέρασε, ότι η Πορτογαλία που παρατάχθηκε απέναντι στην Εθνική μας απόψε στο Ματοσίνιος ήταν η ίδια ομάδα που χειροκροτήθηκε στο Ευρωμπάσκετ, μείον τον Νεεμίας Κουέτα των Μπόστον Σέλτικς. Δέκα λεπτά πριν από το φινάλε του νοκ-άουτ αγώνα με τους πρωταθλητές Γερμανούς, στη φάση των «16» στη Ρίγα, το σκορ ήταν 52-51. Απόψε ήμασταν 59-62 στο 36ο λεπτό και ο κίνδυνος της ήττας ήταν υπαρκτός.

Ο Βασίλης Σπανούλης είδε την εφεδρική πεντάδα να αναλώνεται σε ρεσιτάλ επιπολαιότητας μετά από το κρεσέντο του Λαρεντζάκη που έφερε την Εθνική στο +8 και έσκισε μία σελίδα από το τετράδο του …Ταμπελίνι: τέσσερις αλλαγές μαζεμένες, σε ένδειξη οργής και διαμαρτυρίας επειδή οι παίκτες του δέχθηκαν αιφνιδιασμό χωρίς να αξιοποιήσουν τα φάουλ που είχαν να δώσουν.

«Τέλος τα αστεία», έγραφε στο κούτελο η «Ευρωλιγκάτη» πεντάδα που επέστρεψε στο παρκέ: Ναζ Μήτρου-Λονγκ, Τολιόπουλος, Καλαϊτζάκης, Παπανικολάου, Σαμοντούροφ. Οι υπόλοιποι είδαν το τελικό σπριντ από τον πάγκο, με εξαίρεση τον Γιαννούλη Λαρεντζάκη που με την απόδοσή του είχε κερδίσει το δικαίωμα να παίξει κι άλλο. Οι Πορτογάλοι δεν ξανάφτασαν σε απόσταση βολής.

Η ανασταλτική λειτουργία ήταν κάπως ευάλωτη όταν η μπάλα περνούσε στην πίσω γραμμή της, ιδίως όταν απουσίαζαν τα ελατήρια του Κώστα Αντετοκούνμπο, αλλά έκλεισε τους διαδρόμους μετά το χλιαρό πρώτο πεντάλεπτο και κράτησε τον αντίπαλο κάτω από τους 70 πόντους, επιεικώς 68 αφού μπήκαν και κάποια απίθανα σουτ.

Στην άλλη άκρη του γηπέδου, η Εθνική έπαιξε με τον ελληνικό τρόπο, τον «σκεπτόμενο» που έλεγε μία ψυχή για να βουρλίζει τους προφήτες της νέας εποχής: διάβασμα του παιχνιδιού, έλεγχος του ρυθμού, αναζήτηση της καλύτερης λύσης.

Σύμφωνοι, η επιμονή στο τρίποντο έκανε τα μάτια να δακρύζουν, αλλά η καλή κυκλοφορία της μπάλας έφερε ένα συμπαθητικό 36 τοις εκατό, με 13 επιτυχημένες προσπάθειες από τα 6,75 μ. (όχι πολύ μακριά από το 39% με 10,2 του Ευρωμπάσκετ). Παρ’ όλο που το κοντέρ απόψε έγραψε 72% στα δίποντα, οι προσπάθειες για τρίποντο ήταν διπλάσιες: 36 έναντι 18.

Και τι άλλο να έκαναν οι διεθνείς; Να περνούσαν τη μπάλα στον Μήτογλου; Να έψαχναν την προσωπική φάση του Ντόρσεϊ; ΄'Η μήπως να περίμεναν τις ασίστ του Σλούκα, του Γουόκαπ και του Καλάθη;

Η «επίσημη αγαπημένη» άξιζε απόλυτα το 2-0 με την εικόνα που παρουσίασε αυτό το τετραήμερο (όταν οι περισσότεροι μεγαλόσχημοι στραπατσαρίστηκαν ή απειλήθηκαν), η Ομοσπονδία πάλι όχι.

Σε ένα «παράθυρο» που για μια φορά δεν συνέπιπτε με αγώνες Euroleague, συνεπώς έδινε τη δυνατότητα να παρουσιαστεί η ομάδα πλήρης -πλην Γιάννη- ώστε να δώσει ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις και παράλληλα να μειωθούν οι πιθανότητες στραβοπατήματος, η διοίκηση της ΕΟΚ προτίμησε να ακροβατήσει στο παιχνίδι της διπλωματίας και να κάνει τα χατίρια των «αιωνίων», παρ’ ολίγον και της Μονακό.

Ευτυχώς για όλους, το σκουντούφλημα αποφεύχθηκε. Ο Βασίλης Σπανούλης κοουτσάρισε κανονικά και στους δύο αγώνες, ενώ οι παίκτες που φόρεσαν τα μπλε αποδείχθηκαν -όπως πάντοτε- αντάξιοι της αποστολής. Κατά πάσα πιθανότητα, το καλοκαιρινό γαλάζιο θα φορεθεί και στον Περσικό Κόλπο. Ακόμα και από την πέρα άκρη της Ευρώπης, το Κατάρ φαινόταν απόψε καθαρά.

Ώσπου να ξαναρχίσουν οι …εχθροπραξίες στα ευρωπαϊκά γήπεδα του μπάσκετ, μπορείτε να απολαύσετε το Old School, ακολουθώντας αυτόν εδώ τον σύνδεσμο. Το αγαπημένο σας Gazz Floor, με τον Ιωάννη Παπαπέτρου στην πρώτη γραμμή, επιστρέφει για τα περαιτέρω το μεσημέρι της Τρίτης, και ξανά της Πέμπτης, στις 16.15, πάντοτε στο YouTube του Gazzetta.