ΠΑΟΚ: Έκανε την «αχίλλειο πτέρνα του»... πλεονέκτημα κι «εξαφάνισε» την ΑΕΚ!

Θεωρητικά ήταν το πιο αμφίρροπο και ενδιαφέρον ζευγάρι των προημιτελικών, κυρίως λόγω του παρεμφερούς στυλ μπάσκετ που παίζουν αμφότερες οι ομάδες και της μικρής έμφασης που δίνουν στο αμυντικό κομμάτι.

Από την μία πλευρά ήταν ο «δικέφαλος του Νότου» των 5 νικών στα 6 τελευταία ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη, της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα, του πεντακάθαρου 2/2 στον όμιλο της φάσης των «16» του BCL και της ευρείας νίκης με +23 επί του ΠΑΟΚ (91-68) πριν από 25 μέρες για την Stoiximan GBL.

Κι από την άλλη, ήταν ο «δικέφαλος του Βορρά» που στο αντίστοιχο διάστημα δεν είχε καλά αποτελέσματα (μία νίκη στα έξι τελευταία ματς σε όλες τις διοργανώσεις), αλλά συμμετείχε στο λιγότερο ποιοτικό και ανταγωνιστικό FIBA Europe Cup (έχοντας εξασφαλίσει την πρόκριση στους “8”) κι έχοντας καλύτερη ξεκίνημα από την ΑΕΚ στην πάλαι ποτέ Α1 Κατηγορία, είχε κεφαλαιοποιήσει μία αξιόλογη πορεία που τον διατηρεί ζωντανό στο «κόλπο» της 6άδας.

Με βάση, λοιπόν, την εικόνα των τελευταίων εβδομάδων αλλά και το βάθος και την ποιότητα των δύο ρόστερ, η «βασίλισσα» προέβαλε ως το λογικό φαβορί για την πρόκριση. Σε τέτοιο βαθμό, που μετά και την 2η νίκη διαδοχική και πανεύκολη νίκη επί του Προμηθέα για το πρωτάθλημα, ο υπογράφων τη θεώρησε ως την μοναδική υποψήφια για να βάλει δύσκολα στους «αιώνιους αντιπάλους» στην Κρήτη.

Επειδή, όμως, το Κύπελλο ήταν ανέκαθεν ο θεσμός των εκπλήξεων και οι νοκ-άουτ αγώνες στα Final 8 ήταν πάντα υπόθεση πνευματικής προσέγγισης, ψυχολογικής προετοιμασίας και επιθυμίας για το κάτι παραπάνω, μόνο η ομάδα του Μάσιμο Καντσιλιέρι ήταν η μοναδική που έκανε κλικ και στις τρεις προαναφερθείσες παραμέτρους.

Ο ΠΑΟΚ, που κατέβηκε στο Ηράκλειο με την 2η χειρότερη άμυνα της λίγκας (μ.ο. 84,1 πόντους) και την προτελευταία επίδοση στα λάθη, παρουσιάστηκε τόσο συγκεντρωμένος στο αμυντικό κομμάτι, σε βαθμό που αποσυντόνισε πλήρως την πιο ποιοτική αντίπαλό του και την έκανε να μοιάζει με σκιά του πρόσφατου πολύ αξιόλογου αγωνιστικού προσώπου.

Το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα ήταν ότι η ομάδα της Θεσσαλονίκης ανέβασε τους ρυθμούς της και αύξησε την έντασή της στα μετόπισθεν, όταν μετά από ένα αναγνωριστικό (αλλά υπέρ της πρώτο 10λεπτο με 23-18), οι «κιτρινόμαυροι» έβγαλαν αντίδραση και πέρασαν για μία και μοναδική φορά (για 22 δευτερόλεπτα) μπροστά στο σκορ με 28-29.

Τι ήταν να συμβεί αυτό, από την άποψη ότι ο άκρως εκδηλωτικός Ιταλός τεχνικός των «μελανόλευκων» που έχει τεράστια επίδραση στο παιχνίδι της ομάδας, «απασφάλισε» και άρχισε να πιέζει τους παίκτες του σε κάθε κατοχή και να μην αφήνει φάση ασχολίαστη!

Με αυτά και με εκείνα, μέσα σε λιγότερο από 4 λεπτά, ο ΠΑΟΚ πέτυχε 11 αναπάντητους πόντους κι εδραιώνοντας διψήφιο προβάδισμα, ήταν φανερό ότι έβγαζε σταδιακά την «Ένωση» εκτός παιχνιδιού.

Τι εννοώ με αυτό; Ότι σε όλο αυτό αυτό διάστημα, το πάθος των παικτών του Καντσιλιέρι, η μαχητικότητα και η συνεχής πίεση στην μπάλα με τα χέρια μόνιμα απλωμένα στην ντρίμπλα ή το σουτ, επέδρασε πολύ αρνητικά στην ομάδα του Σάκοτα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΑΕΚ τελείωσε το πρώτο 20λεπτο με 10 επιθετικά ριμπάουντ και συνολικά 7 περισσότερα «σκουπίδια» και σούταρε 12 περισσότερες βολές (τελείωσε το ημίχρονο με 35% και 7/20!), και αντί να έχει φέρει το ματς στα ίσα (με τέτοια νούμερα θα έπρεπε να προηγείται), πηγε στα αποδυτήρια με μειονέκτημα 9 πόντων (41-32).

Κι εκεί που όλοι πίστεψαν ότι στο 2ο μέρος ο «δικέφαλος του Νότου» θα γυρίσει τον διακόπτη και θα μπει αποφασισμένος να αντιστρέψει την εις βάρος του εικόνα, η 3η περίοδος άρχισε με τους Θεσσαλονικείς να τρέχει ένα σερί 8-0 και να εκτοξεύει την διαφορά στο +17 (49-32)!

Προσωπικά, θεωρώ ότι αυτό το πρώτο δίλεπτο στο δεύτερο ημίχρονο ήταν το turning point της αναμέτρησης με τον ΠΑΟΚ να καθιστά σαφές ποιο θα ήταν το «αφεντικό» της αναμέτρησης. Για να αντιληφθεί κάποιος ουδέτερος παρατηρητής την χαώδη διαφορά πνευματικής προσέγγισης στο ματς, ακόμη κι όταν η ΑΕΚ ψαλίδισε την διαφορά και την κατέβασε σε μονοψήφιο νούμερο με αρκετό χρόνο να απομένει (64-55 στο 31’07”), o «δικέφαλος του Βορρά» ήταν η ομάδα που έδειξε ότι θέλει περισσότερο τη νίκη απαντώντας με 10 αναπάντητους κι ανοίγοντας την ψαλίδα στο +19 (74-55 στο 33’12”) και λίγο αργότερα στο ανώτατο +21 (78-57)!

Συμπερασματικά, λοιπόν, η ομάδα της Θεσσαλονίκης πήρε μία πεντακάθαρη και πανάξια πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου, επικρατώντας κατά κράτος (84-65) ενός αντιπάλου που θεωρώ ότι έχει μεγαλύτερες δυνατότητες. Και αυτό επετεύχθη γιατί ο κατά πολλούς πρώτο υποψήφιος προπονητής που δεν θα έκανε παρέλαση στην εφετινή σεζόν, μπόλιασε τους νεοφερμένους Αμερικανούς του με την νοοτροπία της αποστολής αυτοκτονίας στα «Δύο Αοράκια». Τους έπεισε ότι πρέπει να παίξουν άμυνα και τους έκανε να φαίνονται «κομάντος» (είχαν συνολικά 61 πόντους με 20/40 σουτ(, ενώ ταυτόχρονα πήρε πολλά από τους δύο Έλληνες (Κατσίβελης με 12 πόντους και Περσίδης με 11) με το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής, οι οποίοι ήταν άκρως επιδραστικοί.

Στην αντίπερα όχθη, ο πολύ πιο έμπειρος Ντράγκαν Σάκοτα φάνηκε να μην έχει προετοιμάσει τους τρεις νεοφερμένους Αμερικανούς που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο (Χέιλ, Γκρέι και Χαμπ), ενώ ακόμη και ο έμπειρος Κουζμίνσκας (οι τέσσερίς τους είχαν 34 πόντους με 11/31 σουτ) ήταν πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό.

Μοιραία, η «Ένωση» γνώρισε μία βαριά ήττα που όποιος θεωρήσει ότι οφείλεται στο ποσοστό ευστοχίας στις βολές (47,6% με 20/42), θα κοιτάξει το δέντρο και θα χάσει το δάσος. Το είπε μέσες άκρες ο 72χρονος Σερβοέλληνας τεχνικός στο flash interview της ΕΡΤ, έστω και αν οι λέξεις που χρησιμοποίησε θα μπορούσαν να θεωρηθούν παρεξηγήσιμες. «Αυτά γίνονται όταν παίζεις σαν το... γυναικείο μπάσκετ, χωρίς επαφές! Ευτυχώς είναι το Κύπελλο!»... Ναι coach αλλά χάθηκε πανηγυρικά, όμως και οι υπόλοιποι στόχοι είναι σαφώς πιο δύσκολοι...