Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: Ο ένας θυμήθηκε το μπάσκετ του και ο άλλος ξέχασε το πάθος του!

Σε έναν τελικό Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού και στην εποχή της απίστευτης τοξικότητας που διανύουμε (ειδικότερα μετά από όσα συνέβησαν πριν και μετά τo Game 2 και τα οποία επέσυραν την προσωρινή διακοπή των τελικών), ήταν ευθύς εξαρχής δύσκολο να δούμε ποιοτικό μπάσκετ.

Αυτό φάνηκε στον εναρκτήριο αγώνα, στον οποίο οι «πράσινοι» έπαιξαν πολύ επιθετική άμυνα κι επικράτησαν εύκολα (80-68), χωρίς να πιάσουν σπουδαία απόδοση, περνώντας το μήνυμα ότι ο εφετινός τίτλος, θα εξαρτώνταν από την δική τους απόδοση.

Η ένταση που προκλήθηκε πριν την έναρξη του 2ου τελικού, όμως, και η απομάκρυνση του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ Παναθηναϊκός από το ΣΕΦ και όσα «θλιβερά» ακολούθησαν στις επόμενες μέρες απειλώντας ακόμη και την οριστική διακοπή του πρωταθλήματος, φαίνεται ότι είχαν εντελώς δυσανάλογη επίδραση στην καθεμία από τις ομάδες ξεχωριστά.

Ωστόσο, η μεγάλη αγωνιστική μεταστροφή των Πειραιωτών, δεν φάνηκε τόσο στο παιχνίδι του Φαλήρου, όπου η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα βρήκε επιθετικό και αμυντικό ρυθμό από τα τέσσερα guard της (Γουόκαπ, ΜακΚίσικ, Ντόρσεϊ και Λι), που σκόραραν 41 περισσότερους πόντους από το πρώτο παιχνίδι του ΟΑΚΑ και συμπαρέσυραν μαζί τους τον Βεζένκοβ και τον Φουρνιέ (στο 2ο μέρος)...

Τα 15 λάθη του «τριφυλλιού» και το συνεχιζόμενο πολύ κακό φεγγάρι του Ναν και του Ερνανγκόμεθ ήταν πολύ ανησυχητικά δείγματα...

Η τεράστια διαφορά και το ολοκληρωτικό γύρισμα του διακόπτη, όμως, αποτυπώθηκαν στο Game 3 της τελικής σειράς των playoffs, όπου οι «ερυθρόλευκοι» έπαιξαν το καλύτερο μπάσκετ των τελευταίων 4 μηνών, θυμίζοντας μετά από πολύ καιρό την ομάδα που πέτυχε 13 νίκες σε 14 παιχνίδια στην Euroleague (από τις 18 Δεκέμβρη έως και τις 14 Μάρτη), με αποκορύφωμα το «διπλό» της 5ης Φλεβάρη στο Παρίσι (90-73 επί της Παρί) με 19 ασίστ έναντι 8 λαθών και 54,4% εντός πεδιάς.

Το ότι μέσα σε λίγες μέρες, στην δεδομένη χρονική στιγμή της σεζόν και υπό το βάρος της γενικής κατακραυγής στο σενάριο της αποτυχίας και στις τρεις διοργανώσεις της σεζόν, ο αποκαρδιωτικός Ολυμπιακός του πρώτου τελικού κατάφερε να μεταμορφωθεί στην ομάδα των 95 πόντων και των σχεδόν 22 ασίστ, που είναι ο μέσος όρος του στα δύο τελευταία ματς, δείχνει τόσο τα ψυχικά αποθέματα και την επιθυμία των παικτών, αλλά και την δουλειά που έγινε στο πνευματικό και το ψυχολογικό κομμάτι από τον προπονητή, το staff και φυσικά την διοίκηση.

Μία ομάδα που αγωνιστικά φαινόταν σχεδόν ξεγραμμένη και ψυχικά κατεβεβλημένη και απογοητευμένη, βρήκε τον τρόπο να «αναστηθεί» και να παρουσιάσει εικόνα νικήτριας σε ένα από τα πιο δύσκολα ματς της σύγχρονης ιστορίας της.

Χωρίς τον βασικό της point-guard (Γουίλιαμς-Γκος) από τα μέσα της σεζόν και μετά και με τον αναγεννημένο Φαλ των τελικών, να τίθεται νοκ άουτ στο πεντάλεπτο του 3ου τελικού (οι πληροφορίες λένε ότι τραυματίστηκε σοβαρά) κι ενώ είχε γυρίσει μόνο του το ματς (με δύο γκολ-φάουλ μέσα ένα λεπτό, μετέτρεψε το 2-8 του 3ου λεπτού σε 8-8 στο 4')...

Μέχρι εκείνο το σημείο, ο Παναθηναϊκός είχε μπει πιο δυναμικά και πιο επιθετικά στο ματς, με τον Όσμαν να δείχνει ικανός να τιμωρήσει όλα τα ρίσκα της «ερυθρόλευκης» άμυνας. Το ότι οι γηπεδούχοι δεν είχαν συνέχεια στην παθιασμένη αγωνιστική εικόνα που παρουσίασαν στο πρώτο 7λεπτο, όμως, ήταν το μεγάλο τους λάθος.

Ο Μιλουτίνοφ πάτησε παρκέ αποφασισμένος να κάνει ένα ακόμη «ματς της ζωής του» στο ΟΑΚΑ, ο Γουόκαπ έπαιξε έπαιξε με αυτοπεποίθηση και χωρίς να είναι φοβισμένος, ενώ ο Μπαρτζώκας δεν φοβήθηκε να αποσύρει τον αρνητικό Φουρνιέ και να ρίξει στην φωτιά τον Ντόρσεϊ, τον ΜακΚίσικ και τον Λι, που έδωσαν στην ομάδα τους ταχύτητα στο transition, παιχνίδι ένας εναντίον ενός και καλή κυκλοφορία (δηλαδή αξιοποίηση του Βεζένκοβ), ταυτόχρονα με την αμυντική ισορροπία.

Το επιμέρους 10-1 με το οποίο η ομάδα του Αταμάν μάζεψε το ματς και πήρε ξανά το προβάδισμα πριν την ανάπαυλα, ήταν η τελευταία της αναλαμπή. Το ότι οι φιλοξενούμενοι πήγαν στα αποδυτήρια υπολειπόμενοι στο σκορ (45-44) με 13 ασίστ και μόλις ένα λάθος στο πρώτο 20λεπτο, οφείλονταν αποκλειστικά στην αστοχία τους στα ελεύθερα μακρινά σουτ (5/15 τριπ.) και στην ανυπαρξία του Φουρνιέ στο πρώτο μέρος.

Όταν ο Γάλλος συνειδητοποίησε πόσο κομβικός θα ήταν αν πλησίαζε λίγο τα standards του, το παιχνίδι άνοιξε για τα καλά με το πιο ποιοτικό εφετινό δεκάλεπτο του Ολυμπιακού στις εγχώριες διοργανώσεις να έχει την τιμητική του.

Οι 34 πόντοι (24 έβαλαν μαζί ο Βεζένκοβ με τον Φουρνιέ) με 12/19 σουτ και 8/12 τρίποντα και οι 9 ασίστ έναντι μόλις ενός λάθους, έφεραν τους Πειραιώτες μέχρι και στο +13 και αν ο πρώην παίκτης των Πίστονς, δεν έχανε την ψυχραιμία του και δεν αποβάλλονταν (λόγω μίας ανεπίτρεπτα απρεπούς χειρονομίας στον κόσμο), φρονώ ότι η ομάδα του μπορεί να κέρδιζε ακόμη πιο εύκολα.

Η ουσία είναι ότι ο Ολυμπιακός έκανε το break (99-88) και το συνδύασε με μπασκετάρα, φτάνοντας πιο κοντά από ποτέ σε έναν στόχο, που προ λίγων ημερών, μόνο μία μικρή μειοψηφία των φίλων του πίστευε ότι μπορεί να κατακτήσει.

Ο Παναθηναϊκός πληρώνει την σταθερά πτωτική πορεία που έχει ο Κέντρικ Ναν (από την ανανέωση του συμβολαίου του και μετά), που ήταν ο παίκτης που έβαλε την μεγαλύτερη πλάτη μετά τον τραυματισμό του Λεσόρ, αλλά και το επώδυνο ντεφορμάρισμα του Ερνανγκόμεθ από το Game 1 της σειράς με την Εφές και μετά.

Με μία προσωπικότητα σαν τον Λορέντζο Μπράουν να έχει μείνει εκτός ενεργής λίστας, ο Αταμάν ήταν δύσκολο να τα βγάλει πέρα απέναντι στην ξαφνική ποιοτική εκτόξευση του Ολυμπιακού, έχοντας σε αγωνιστική συνέπεια μόνο τον Όσμαν και του Σλούκα, αλλά και τις εκλάμψεις των Παπαπέτρου και Μήτογλου.

Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι το πρωτάθλημα έχει κριθεί. Σαν οργανισμός, ο Παναθηναϊκός έχει αποδείξει ότι ό,τι δεν τον σκοτώνει τον κάνει πιο δυνατό, ενώ αγωνιστικά έχει τα «εργαλεία» για να επαναφέρει την σειρά στο ΟΑΚΑ. Θα πρέπει να το θελήσει περισσότερο από τον Ολυμπιακό την Κυριακή (08/06, 21.00), κάτι που έχει αποδείξει αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν.

Κοντός ψαλμός αλληλούια...

Υγ.1: Όσο απαράδεκτός ήταν ο Φουρνιέ σε επίπεδο συμπεριφοράς, άλλο τόσο ήταν και ο Ναν, που φαίνεται να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ελέγχου στον θυμό. Το φάουλ στον Γάλλο ήταν από τα χειρότερα και τα πλέον εκούσια αντιαθλητικά που θυμάμαι (αφήνω ασχολίαστο το πως φέρθηκε στον διαιτητή Θεονά) και ευτυχώς που ο ΜακΚίσικ ήταν ψύχραιμος γιατί το ματς θα είχε γίνει ροντέο!

Yγ.2: Όταν ο γηπεδούχος επιτρέπει στον φιλοξενούμενο να τελειώσει το ματς με 24 ασίστ και μόλις 5 λάθη, είναι σχεδόν αδύνατον να κερδίσει.

Υγ.3: Μετά από την τριήμερη ταλαιπωρία και το «πινγκ-πονγκ» κυβέρνησης- «αιωνίων αντιπάλων» για το αν θα τελειώσει ή όχι το πρωτάθλημα, αρνούμαι να σχολιάσω ο,τιδήποτε μη μπασκετικό. Ειδικά μετά από ένα τόσο ποιοτικό παιχνίδι. Ας αφήσουμε επιτέλους πίσω μας την τοξικότητα...

Υγ.4: Απόλυτη δικαίωση Μπαρτζώκα με την αλλαγή του ΜακΚίσικ αντί του Βιλντόζα!

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

• Και στο τέλος κερδίζει το μπάσκετ
• Ολυμπιακός: Πάρτι στο ΣΕΦ μετά το «διπλό» των ερυθρόλευκων στο ΟΑΚΑ (vid)
• Μιλουτίνοφ: «Μερικές φορές οι δημοσιογράφοι δεν έχετε σωστές πληροφορίες» (vid)