Οι δικές μας καλοκαιρινές στιγμές

Η γεμάτη τσάντα με πετσέτες, καπέλα, αντηλιακά και ρακέτες που πετάς κάθε πρωί στο αμάξι. Η άμμος στα πόδια που φεύγει με το λάστιχο και το παγωμένο νερό στον κήπο. Τα γεμιστά που βγαίνουν παγωμένα στο τραπέζι και εσύ κάθεσαι με το μαγιώ στην καρέκλα για να τα απολαύσεις. Το τάβλι στην αυλή του εξοχικού που ηχεί σαν μουσική στα αυτιά σου κάθε μεσημέρι. Οι παγωμένες μπύρες που στην πρώτη γουλιά σου φέρνουν στο μυαλό όλες τις εικόνες που θες να ξαναζήσεις.

Για εσένα τι σημαίνει καλοκαίρι; Εσένα ποιος σου το έμαθε άραγε;

Με αφορμή το βίντεο της ΑΛΦΑ, που τα τελευταία χρόνια μιλάει σταθερά στις καρδιές μας για όλα αυτά που αφορούν τις ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις που μας καθορίζουν και μας οδηγούν, αποφασίσαμε στο Gazzetta να θυμηθούμε τις δικές μας καλοκαιρινές στιγμές. Εκείνες που περιμένουμε κάθε χρόνο. Εκείνες που θέλουμε να ζήσουμε και φέτος, αυτό το ιδιαίτερο καλοκαίρι που με τις δικές του πρωτόγνωρες ιδιαιτερότητες θα μας κάνει να εστιάσουμε σε εκείνα που έχουν αξία, στα πιο σημαντικά πράγματα σε αυτή τη ζωή που δεν απαιτούν συνωστισμό ή φοβερές μετακινήσεις. Αλλά απαιτούν ουσιαστικές σχέσεις, συναισθήματα, μυρωδιές και φυσικά... καλοπέραση.

Η ΑΛΦΑ, λοιπόν, με τη νέα της ταινία «Ποιος σου έμαθε το καλοκαίρι;», παραμένει πιστή στις αξίες της, μιλώντας στο κοινό με πηγή έμπνευσης όλα αυτά που μας έχουν μάθει για το καλοκαίρι οι δικοί μας άνθρωποι. Όλα αυτά που θα μας συντροφεύσουν και φέτος, παρά τις αλλαγές που έχουν συμβεί στην καθημερινότητά μας.

Και αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι δικοί μας άνθρωποι με τους οποίους έχουμε περάσει αμέτρητα καλοκαίρια μαζί, εκείνοι που μας έμαθαν τι σημαίνει καλοκαίρι, αυτοί που μοιραστήκαμε στιγμές ευτυχίας, θα είναι και φέτος εκεί.
Γιατί για το φετινό καλοκαίρι μπορεί να μην ξέρουμε πολλά. Ξέρουμε όμως ότι έχει έρθει. Και αυτό μας αρκεί.

Κατερίνα Καλού - Ποιος σου έμαθε νησιώτικο;

«Το αριστερό πόδι κάνει ένα βήμα και το δεξί έρχεται μπροστά του. Ένα βήμα πίσω στη συνέχεια, λυγίζεις τη μέση και ξανά από την αρχή. Άκου τον ρυθμό, ακολούθησε τον διπλανό σου και όλα θα έρθουν μόνα τους».

Μερικά απλά βήματα, τόσα πολλά σύνθετα συναισθήματα. Όποτε ακούω αυτή τη μουσική, αυτές τις νότες από το νησιώτικο τραγούδι, οπουδήποτε και αν είμαι αισθάνομαι την ευτυχία να με πλημμυρίζει. Ταξιδεύω με το μυαλό μου και μέχρι να φτάσει το ρεφρέν βρίσκομαι στην πλατεία του χωριού, στη Στενή της Τήνου, να αγκαλιάζομαι με τους φίλους μου που μεγαλώσαμε μαζί και να χορεύουμε μέχρι να ξημερώσει. Θυμάμαι να πιανόμαστε από τα χέρια – ακόμη και μέρα μεσημέρι – και να κάνουμε τον κύκλο σε δευτερόλεπτα γιατί έτυχε να παίξει το αγαπημένο μας τραγούδι: το τραγούδι που χαρακτήριζε εκείνο το καλοκαίρι. Γιατί κάθε χρονιά ήταν ένα νησιώτικο που ξεχώριζε ανάμεσα στα άλλα. Ένα που θα έκανε τη διαφορά και που έδινε το σύνθημα να σηκωθούμε όλοι μονομιάς για να χοροπηδήξουμε σαν να μην υπάρχει αύριο.

Και μπορεί το στέκι να άλλαζε: στην αίθουσα της πλατείας, στο bar, στο πάνω καφέ, αυτό που δεν άλλαζε όμως ήταν η παρέα, τα χαμόγελα, το κέφι και η ζωντάνια.

Γι’ αυτό όποτε ακούω ένα νησιώτικο τραγούδι δεν μπορώ παρά να ζήσω μέσα σε λίγα λεπτά ξανά και ξανά όλα εκείνα τα ταξίδια στο νησί, να χτυπήσω παλαμάκια και να πιω μια γουλιά – όπως έκανα πάντα στο τέλος του χορού – από την αγαπημένη μου ΑΛΦΑ για να δροσιστώ και να απολαύσω τη γεύση του δικού μου καλοκαιριού.

Φέτος δεν ξέρω αν θα έρθουμε πολύ κοντά, μάλλον όχι, αλλά και μόνο που θα ακούγεται από κάποιο σπίτι αυτή η μουσική και μόνο που θα χαιρετήσω έστω και από μακριά τους παιδικούς μου φίλους, θα ξέρω ότι το καλοκαίρι μου έχει έρθει. Και θα είναι το ίδιο όμορφο με όλα τα προηγούμενα.

Δημήτρης Τομαράς – Χανιά, metal, μπύρες και την ψυχή μας πήρες!

Δεν θα ήθελα να βάλω τα Χανιά στις τοπ διακοπές. Στις κορυφαίες που έχω κάνει ποτέ. Στη Νο1 θέση. Υπάρχουν αρκετές διακοπές για μένα που μπορώ να τις αναφέρω ως κορυφαίες και δεν μπορεί να είναι μία μόνο περίσταση ή περίπτωση. Ωστόσο τα Χανιά με το ροκ / metal φεστιβάλ των τελευταίων ετών υπήρξαν μία από τις δυνατές και καλές εμπειρίες.

Καλή παρέα, καλό φαγητό, καλή μουσική και απολαυστικά παγωμένη μπύρα. Και όλα αυτά σε μία πόλη που ξέρει να σε μαγεύει και να σε... ταξιδεύει! Τι άλλο να θελήσεις;

Αιμιλία Χονδρογιάννη – Επιστροφή στις ρίζες!

Το περασμένο καλοκαίρι ήταν ένα από τα πιο ξεχωριστά των τελευταίων χρόνων για μένα, γιατί αποφάσισα για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια να το περάσω στον τόπο καταγωγής μου, την Ιθάκη. Η αλήθεια είναι πως είχα αρκετά χρόνια να πάω εκεί, θέλω βλέπετε κάθε χρόνο να ανακαλύπτω από ένα καινούργιο μέρος και γι’ αυτό τελευταία δεν την επέλεγα για τις καλοκαιρινές μου αποδράσεις. Πέρυσι, όμως, κάτι με τράβηξε πάλι προς τα εκεί. Ήθελα πολύ να δω την οικογένειά μου, τους συγγενείς μου και όσους παιδικούς μου φίλους έχουν παραμείνει μέχρι σήμερα στο νησί. «Πάει πολύς καιρός, φέτος πρέπει να πάω», σκέφτηκα και μόλις πάτησα το πόδι μου στο λιμάνι κατάλαβα ότι είχα πάρει την πιο σωστή απόφαση. Μπορεί να άλλαξαν πολλά τα τελευταία χρόνια, όμως η καρδιά του νησιού έμεινε η ίδια. Κι αυτό γιατί η καρδιά του νησιού για μένα είναι οι δικοί μου άνθρωποι.

Όταν έφτασα στο πατρικό μου, είδα το τραπέζι στρωμένο στην αυλή με πάνω από 10 καρέκλες. «Έμαθαν όλοι ότι έρχεσαι και κανονίσαμε να φάμε μαζί» μου είπε η γιαγιά μου. Σε εκείνο το τραπέζι, μαζί με την οικογένειά μου, θυμήθηκα μετά από πολλά χρόνια τι σημαίνει για μένα το καλοκαίρι. Σημαίνει γέλια και πλάκες με τον πατέρα μου, σημαίνει ιστορίες του θείου μου από τον στρατό, σημαίνει παιχνίδια με τα ανίψια μου (που πλέον έχουν μεγαλώσει πολύ), σημαίνει βραδινό μπάνιο με τα ξαδέρφια μου, σημαίνει οικογένεια. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα, αυτοί οι άνθρωποι μου έμαθαν το καλοκαίρι, μου έμαθαν τη ζωή.

Δημήτρης Βέργος – Μπάνιο στο Σκάλωμα, ήλιος και ποικιλίες

Καλοκαίρι, θάλασσα και μπύρα. Παγωμένη μπύρα ΑΛΦΑ. Τρεις λέξεις που σου φέρνουν στο μυαλό αναμνήσεις διακοπών στην Ελλάδα. Είτε αφορά κάποιο από τα όμορφα νησιά του Αιγαίου ή του Ιονίου είτε αφορά το μέρος της καταγωγής σου, αν είσαι τυχερός και αυτό είναι παραθαλάσσιο. Όπως η Ναύπακτος για παράδειγμα. Ένα δεκαπεντάλεπτο έξω από τη Ναύπακτο, περνώντας στη Φωκίδα, συναντάς το παραθαλάσσιο χωριό που ονομάζεται Σκάλωμα. Τα νερά είναι το κάτι άλλο, χωρίς υπερβολές. Αγαπημένη παραλία για μπάνιο με τους καλούς φίλους, Θέμη και Νίκο, οι οποίοι μένοντας μόνιμα στη Ναύπακτο έχουν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν το μπανάκι τους εκεί μέχρι και τον Οκτώβριο παρακαλώ! Και εκτός από τη θαλασσινή δροσιά, απολαμβάνουμε μετά και την μπύρα μας κάτω από τις μουριές. Γιατί αφού έχουμε καεί από τον ήλιο και την αλμύρα, μετά συνεχίζουμε για κρύες μπύρες και ποικιλία σε ένα από τα ταβερνάκια που υπάρχουν στην παραλία.

Αυθεντικές καλοκαιρινές στιγμές, τις οποίες ζηλεύω, όταν δεν είμαι εκεί. Ειδικά όταν κάτι καλοκαιρινά κυριακάτικα απογεύματα στο γραφείο, είτε ο Θέμης, είτε ο Νίκος, ανεβάζουν καμιά φωτογραφία από τη σκιά με το τραπέζι γεμάτο μεζεδάκια και δυο μπύρες, με φόντο τον κόλπο της παραλίας στο Σκάλωμα... Λες και το κάνουν επίτηδες ρε παιδί μου!

Κάτια Πετροπούλου – Το καλύτερο καλοκαίρι έχει φίλους, θάλασσα και καλό φαΐ!

Τα πιο ωραία καλοκαίρια είναι αυτά που βάζεις πίσω τις έγνοιες και αφήνεσαι στην «αγκαλιά» του ήλιου και της θάλασσας. «Salt in the air, sand in my hair», που λέει και το... γνωστό ρητό! Που θα κάνεις το μπανάκι σου, θα βάλεις το αντηλιακό σου ευλαβικά και θα παραγγείλεις την παγωμένη ΑΛΦΑ σου, για να την απολαύσεις κάτω από την σκιά της ομπρέλας σου, τη στιγμή που συζητάς με τους φίλους για όλα όσα σας προβληματίζουν στη ζωή ή για τις ιστορίες που θυμάστε από το σχολείο και τις βλακείες που κάνατε. Στο... τσακίρ κέφι μπορεί και να ανέβεις μέχρι το πάνω μέρος του beach bar, για να συνεχίσεις τα... beer rounds και να ευχαριστηθείς την αγαπημένη σου μουσική. Η συνέχεια έχει ξέβγαλμα από το αλάτι και χαλάρωμα στο σπίτι, για να έρθουν τα δροσερά βράδια στην πλατεία και οι πλάκες με την παρέα ή το μπασκετάκι στο «ξεχασμένο» γηπεδάκι του χωριού, να παίζουν τα αγόρια βάζοντας στοίχημα με τους άλλους ποιος - χαμένος - θα κεράσει τις μπύρες και τα σουβλάκια μετά. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο καλοκαίρι, γιατί για όλα είναι απαραίτητα αυτή η «συνταγή»: φίλοι, μπύρα, θάλασσα και φαΐ. Και αυτά τα... συστατικά δεν λείπουν από τα τελευταία καλοκαίρια!

Γιώργος Ντυμένος - Γιατί όλα τα καλοκαίρια είναι ξεχωριστά!

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο καλοκαίρι. Γιατί τη διαφορά δεν την κάνει αν πήγες διακοπές με την κοπέλα σου ή με τους κολλητούς, αν ήσουν στη Μύκονο και σε υπερλούξ ξενοδοχεία ή σε κάμπινγκ στην Ελαφόννησο και αν βλέπεις αγκαλιά/χουχουλιάζοντας το ηλιοβασίλεμα, κατά το κοινώς λεγόμενο «μπλουγούρης», ή τριγυρνάς μπακουροπαρέα στα κλαμπ. Όλα τα παραπάνω έχουν τη χάρη τους και μας μένουν πάντα χαραγμένα στο μυαλό.

Το καλοκαίρι, εν γένει ως έννοια μοιάζει με ιεροτελεστία. Είναι η αίσθηση που αποκτάς όταν πηγαίνεις στην παραλία και εκεί προς το απόγευμα παραγγέλνεις μία παγωμένη μπύρα ατενίζοντας τη θάλασσα. Αυτό. Τόσο απλό.

Ναι, ναι, πρόκειται για τη στιγμή που έχεις λιώσει στην παραλία και το μυαλό σου έχει αδειάσει από κάθε έννοια. Ανεξάρτητα αν είσαι με τη σχέση σου ή την παρέα σου.¨όλα ωραία είναι εκείνη τη στιγμή. Αλλά φέρε την εικόνα στο μυαλό σου. Έχεις βουτήξει, βγαίνεις και έρχονται παγωμένες, στα κρυσταλλωμένα ποτήρια από την κατάψυξη! Αυτό είναι καλοκαίρι!