Γυναίκες στα γήπεδα!
Ενόψει της αυριανής (το γράφω και το υπογράφω - αυριανής, είμαστε άντρες και το λόγο μας τον κρατάμε) «ρετρό ιστορίας της Τρίτης» κι επειδή η πρωταγωνίστρια αυτής της ιστορίας θα μας διδάξει ότι υπάρχουν γυναίκες που μπορεί να ξέρουν τόση μπάλα όση ο ...Στράτος Σεφτελής, λέω να πάρω την ευκαιρία μου για να κατηγορηθώ ως φαλλοκρατικό γουρούνι ή, ακόμα, και μισογύνης. Εκ των προτέρων ζητώ άφεση αμαρτιών: δεν είμαι τίποτα από τα ...τρία (ε, όλο και κάτι ακόμα θα μου προσάψουν)! Τουλάχιστον, έτσι νομίζω κι έτσι φαίνεται να πιστεύουν και οι γυναίκες που με έχουν συναναστραφεί κατά καιρούς. Ή δεν έχουν βρει το θάρρος να μου το πουν κατάμουτρα (ξέρετε εσείς καμιά τέτοια; το καλύτερό τους είναι όταν σου πετάνε στα μούτρα το ρεφραίν περί «φαλλοκρατικών γουρουνιών που έχουν την ίδια μούρη»).
Λοιπόν, στο θέμα «γυναίκες και ποδόσφαιρο» έχω άποψη! Παρότι η γυναίκα μου γνωρίζει τι νούμερο παπούτσι φόραγε ο Γιάννης Βονόρτας τη σεζόν 1985-86 και πόσα σουτ βάραγε στην προπόνηση ο Σάκης Μουστακίδης ένα απόγευμα θλιμμένο (σε θυμήθηκα) του Γενάρη του 1988, θεωρώ πως οι έννοιες «γυναίκα» και «ποδόσφαιρο», πέραν της «μόδας» της εποχής και του γεγονότος ότι η παρουσία τους στα γήπεδα ομορφαίνει τα ημίχρονα, μάλλον συμβαδίζουν «υποχρεωτικά» και για άλλους λόγους από την πιθανή(;) λατρεία των θηλυκών στο αντικείμενο. Προσοχή: δεν αναφέρομαι σε αθλήτριες ή γυναικείες ομάδες. Σε γυναίκες «οπαδούς» και σε κάποια -λίγα- κορίτσια του αθλητικού ρεπορτάζ αναφέρομαι.
Οι περισσότερες από τις πρώτες, τις γυναίκες - οπαδούς δηλαδή, πάνε στο γήπεδο κυρίως επειδή (διαλέγετε και παίρνετε):
α) παίζει μπάλα ο αδερφός τους.
β) παίζει μπάλα ο σύζυγός τους.
γ) παίζει μπάλα ο γκόμενός τους.
δ) θέλουν να συναντήσουν τον Περικοκλέα τον Βασιλάκη και να τού αναλύσουν την έννοια του παθητικού οφσάιντ.
Πολλές φορές τις βλέπεις στο γήπεδο να αντιδρούν με χρονοκαθυστέρηση, σαν τα χρηματοκιβώτια, περιμένοντας να δουν πώς θα αντιδράσει ο διπλανός τους. «Άσε ρε τον Ντριστιλιάρη να το χτυπήσει», λέει ο διπλανός όταν η ομάδα του ετοιμάζεται να εκτελέσει κόρνερ. «Πώς τον είπες;», ρωτάνε και μόλις κάνουν την αποκωδικοποίηση του ονόματος του σπεσιαλίστα των κόρνερ σηκώνονται και φωνάζουν: «Άσε ρε τον Ντριστιλιάρη να το χτυπήσει». Εκείνη τη στιγμή, βέβαια, ο αντίπαλος τερματοφύλακας ετοιμάζεται να χτυπήσει το άουτ, επειδή ο σπεσιαλίστας Ντριστιλιάρης έστειλε την μπάλα στα περιστέρια. Φυσικά, υπάρχουν και οι γυναίκες οπαδοί που ξέρουν μπάλα και που, βλέποντας ένα ματς στην τηλεόραση, δεν αναρωτιούνται «τι τρώνε αύριο;» ξύνοντας το κεφάλι μπροστά στον Ντριστιλιάρη που ετοιμάζεται να χτυπήσει το επόμενο κόρνερ. Αναρωτιούνται «τι τρώνε μεθαύριο;» γιατί έχουν ξεκαθαρίσει μέσα τους ότι «αύριο θα φάμε ό,τι περίσσεψε από χτες»...
Όσον αφορά στις γυναίκες του αθλητικού ρεπορτάζ, παρότι γνωρίζω κάποιες που ξέρουν τόση μπάλα όση όλο το αθλητικό τμήμα μιας εφημερίδας μαζί ή και κάποιες άλλες που μπορούν να ανακαλύψουν τον μάνατζερ του Μπέιλ κάτω από έναν κάκτο στο Μεξικό και να τού πάρουν μια πραγματικά αποκλειστική συνέντευξη, μάλλον τις «αδικώ» μαζικά επειδή πάντα στο μυαλό μου έρχεται πρώτη μια συγκεκριμένη, παλιά παρουσιάστρια της Κρατικής που πλέον βγάζει το παντεσπάνι της ως εθνοσωτήρας.
Για τη συγκεκριμένη είχα πάντα την εντύπωση-βεβαιότητα πως αν στην κάρτα με τα αποτελέσματα μιας υποτιθέμενης Γ΄ Εθνικής η κάρτα έγραφε «Αγία - Παρασκευή - Χαϊδάρι 2-0, Άγιος Παντελεήμοντας - Μεγάλη η Χάρη Του 4-2, Βύζας Μεγάρων - Σουτιέν Ελευσίνας 0-1 και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ - Πυρσός Γρεβενών 0-4», θα διάβαζε το κείμενο αυτολεξεί, θα ενημέρωνε για τις ολονυχτίες στον Άγιο Πεντελιέμονα, θα αποκάλυπτε τι νούμερο σουτιέν φοράει η Ελευσίνα και θα σχολίαζε ...«Αντώνη, μεγάλη νίκη πέτυχε ο Πυρσός μέσα στο ...Μπερναμπέου». Εννοείται πως στην επόμενη καρτέλα, με τα ματς της άλλης Κυριακής, θα μπορούσε να διαβάσει τους Βίους των Αγίων (σύμφωνα με το σύνθημα, «Άγιε Δημήτρη ...βάμα την Αγία Ελεούσα τη ...ρουφιάνα») και να σχολιάσει την επερχόμενη αναμέτρηση Πυρσού Γρεβενών - Μπορούσια Ντόρτμουντ, «στην οποία, Αντώνη, για να μην ξεχνιόμαστε, παίζει ο Σωκράτης... Σωκράτης... χμμμ...χμμμ...»...
...Μάλαμας!
Η πρωταγωνίστρια της αυριανής ρετρό ιστορίας, λοιπόν, είχε περάσει τα αρχικά τεστ, όπως αυτό με την τηλεοπτική κάρτα. Δεν θα έφτανε ποτέ στο διπλό του Πυρσού Γρεβενών στο «Μπερναμπέου» επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Θα σταμάταγε στα «Σουτιέν Ελευσίνας». Ήξερε πως δεν έπαιζαν στη Γ΄ Εθνική! «Καλά, αυτά δεν είχαν υποβιβαστεί από πέρυσι στη Δ΄ Εθνική».
Εμ, δεν είχαν;
Μέχρι να διαβάσετε τη σχετική(;) ρετρό ιστορία της Τρίτης, εγώ, ο Μίλτος, να ΄μαι καλά...
Υ.Γ.: Για να μην ξεχνιόμαστε, περισσότερα για τον Μίλτο μπορείτε να διαβάσετε στο μυθιστόρημά μου, «Είναι στημένο», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εμβιπή (MVPublications) με υπογραφή Χρήστου Ελευθερίου. Για αυτό και ό,τι άλλο επιθυμείτε, θα τα λέμε στην ιστιοσανίδα μου στο φέισμπουκ.
