Με την Ιντερ στην καρδιά!

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΕ ΜΗ ΙΤΑΛΟ Η ΙΝΤΕΡ

Με την Ιντερ στην καρδιά!

Με την Ιντερ στην καρδιά!

Η Ιντερ αλλάζει σελίδα και το gazzetta.gr γράφει για τα χρόνια του Μάσιμο Μοράτι από το 1995 μέχρι σήμερα.

Σε ένα από τα αφιερώματα του Sky Sport Italia για το περσινό πρωτάθλημα, πριν τις φάσεις και τα γκολ από το Ιντερ-Γιουβέντους στο Μιλάνο, έπαιξε ένα εκπληκτικό βίντεο που περιγράφει ιδανικά τον χαρακτηρισμό του derby d' Italia. Το βίντεο ξεκινούσε με στιγμιότυπα των Τζιάνι Ανιέλι, Ουμπέρτο Ανιέλι και Αντζελο Μοράτι, συνέχιζε με τον Μάσιμο για τους Νερατζούρι και τελείωνε με τον Αντρέα για τους Μπιανκονέρι.

«Due famiglie, una vita», ήταν ο τίτλος στο βίντεο. Μετά από μία... vita ολόκληρη, τελικά, η Ιντερ ζει τη μεγαλύτερη αλλαγή. Πού θα βγάλει όλο αυτό, θα το δείξουν τα επόμενα χρόνια. Οπως έδειξαν, όλα αυτά από το 1995 μέχρι και φέτος, ποιος ήταν ο Μάσιμο Μοράτι.

Μοράτι και μεταγραφές
Οι... άγριες διαθέσεις του Μάσιμο Μοράτι σε ό,τι αφορά τις μεταγραφές, φάνηκαν από την πρώτη στιγμή. Λίγο πριν το τέλος της σεζόν 1994-95 πήρε τις μετοχές των Νερατζούρι και εκείνο το καλοκαίρι προχώρησε σε 15 μεταγραφές. Ανάμεσα σε αυτούς που ήρθαν, οι Χαβιέ Ζανέτι, Ρομπέρτο Κάρλος και Πολ Ινς. Από εκείνο το καλοκαίρι, οι Ιταλοί περίμεναν κάθε χρόνο να δουν πόσα λεφτά θα ρίξει στις μεταγραφές ο Μοράτι και ποιους θα αποκτήσει.

Στην αναζήτηση του Scudetto, το οποίο η Ιντερ είχε να κατακτήσει από το 1989, ο Μοράτι δεν υπολόγιζε το χρήμα και κάθε χρόνο έκανε (μάλλον περισσότερες από όσες έπρεπε) μεταγραφές ουσίας και εντυπωσιασμού. Το καλοκαίρι του 1996 απέκτησε, μεταξύ άλλων, τους Νουάνκο Κανού, Ιβάν Ζαμοράνο, Γιούρι Τζορκαέφ, Ντιέγκο Σιμεόνε, Ααρον Βίντερ και Τσιριάκο Σφόρτσα ενώ η συνέχεια ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή.

Το καλοκαίρι του 1997 το «Τζιουζέπε Μεάτσα» πλημμύρισε για να αποθεώσει τον Ρονάλντο, δύο χρόνια μετά ντύθηκε Νερατζούρο και ο Κριστιάν Βιέρι με το ποσό-ρεκόρ, ως τότε, των 48 εκατ. ευρώ και γενικά κάθε καλοκαίρι, μέχρι και πριν λίγα χρόνια, αν υπήρχε μία βεβαιότητα στο calcio, ήταν ότι ο Μοράτι θα ρίξει βόμβες. Δεν έχει νόημα να αναφέρουμε όλους τους ποδοσφαιριστές που αποκτήθηκαν επί προεδρίας του. Τα λέει όλα το γεγονός ότι έδωσε, όπως τα έχουν υπολογίσει οι Ιταλοί, περίπου 1,2 δισ. ευρώ!

Ζοσέ, «Μάντσιο» και απολύσεις
Ο Μοράτι ήταν ο καλύτερος πρόεδρος που μπορούσε να φανταστεί ένας προπονητής, όταν ερχόταν η ώρα των μεταγραφών. Και ο χειρότερος όταν ερχόταν η ώρα των αγώνων... Το γεγονός ότι η Ιντερ δεν κατακτούσε το πολυπόθητο πρωτάθλημα, είχε ως συνέπεια κάθε χρονιά ο πρόεδρος να προχωράει σε μεγάλες αλλαγές στο ρόστερ και στον πάγκο. Σε αυτόν τον πάγκο, από τον οποίο πέρασαν προπονητές και... προπονητές.

Ο Μοράτι εμπιστεύθηκε, χωρίς αποτέλεσμα, τους Ρόι Χόντγκσον, Τζίτζι Σιμόνι, Μιρτσέα Λουτσέσκου, Μάρκο Ταρντέλι, Αλμπέρτο Τζακερόνι και Εκτορ Ραούλ Κούπερ. Ολοι αυτοί, συνολικά επτά προπονητές, σε οκτώ χρόνια...

Εκείνα τα χρόνια, ο ιταλικός Τύπος ασκούσε έντονη κριτική στον πρόεδρο των Νερατζούρι για το γεγονός ότι δε βοηθάει, με τις συνεχείς μεταγραφές-προσλήψεις-απολύσεις την ομάδα του να φτιάξει ένα κορμό και ο ίδιος αποφάσισε να δείξει μεγαλύτερη υπομονή με τον Ρομπέρτο Μαντσίνι. Τις πρώτες χαρές τις πήρε με αυτόν. Εκεί που απογειώθηκε, ήταν με τον Ζοσέ Μουρίνιο!

Μετά τον Πορτογάλο, ο Μοράτι θυμήθηκε τα παλιά καθώς μέσα σε τρία χρόνια πέρασαν από τον πάγκο οι Ράφα Μπενίτεθ, Λεονάρντο, Τζιαν Πιέρο Γκασπερίνι, Κλαούντιο Ρανιέρι, Αντρέα Στραματσιόνι, για να φτάσουμε στον Βάλτερ Ματσάρι.  

Ο εχθρός Μότζι
Ο αντίπαλος που έχει στιγματίσει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο τα χρόνια του Μοράτι στην Ιντερ, δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Λουτσιάνο Μότζι. Οι δυο τους... πλακώθηκαν για πρώτη φορά το 1998 μετά το ντέρμπι του «Ντέλε Αλπι» με τη φάση του Ρονάλντο με τον Ιουλιάνο και από εκείνη τη στιγμή δεν σταμάτησαν ποτέ να ασχολούνται, άμεσα ή έμμεσα, ο ένας με τον άλλον.

Παρά την κόντρα και τα όσα έλεγε ή πίστευε για τον απέναντι πάντως ο Μοράτι, το φθινόπωρο του 2005 έκανε μια τρελή, σύμφωνα με τους Ιταλούς, πρόταση στον Μότζι για να αναλάβει το κουμάντο στην Ιντερ από το καλοκαίρι του 2006. Η απάντηση ήταν αρνητική και τη συνέχεια της ιστορίας την ξέρουμε όλοι...

Ακόμη και τώρα, που τα πράγματα ανάμεσα στους Νερατζούρι και τη Γιουβέντους ηρεμούν κάπως σε σχέση με τα πρώτα χρόνια μετά το Calciopoli, ανάμεσα σε Μοράτι και Μότζι δεν υπάρχει «ειρήνη». Οταν ο πρόεδρος θέλει να διαμαρτυρηθεί για ένα σφύριγμα κάνει αναφορά σε «αναμνήσεις από τα παλιά άσχημα χρόνια», όταν ο Μότζι στα άρθρα του θέλει να φέρει σαν παράδειγμα εναν αποτυχημένο παράγοντα, χρησιμοποιεί το όνομα του Μοράτι.

Μοράτι vs Μπερλουσκόνι
Στα 18 χρόνια προεδρίας του Μάσιμο Μοράτι στην Ιντερ, οι σχέσεις με τη Μίλαν πέρασαν από διάφορα στάδια αλλά γενικά θεωρούνται καλές. Σημαντικό ρόλο σε αυτό, φυσικά, έπαιξε ο Αντριάνο Γκαλιάνι, που ήταν και είναι αυτός που τρέχει ουσιαστικά τους Ροσονέρι. Οι δύο ομάδες συνεργάστηκαν στις μεταγραφές όταν έκριναν ότι χρειάζεται, προσπάθησαν να μην κοντραριστούν ανοιχτά στη Lega και γενικά πέρασαν... αναίμακτα αυτά τα χρόνια.

Με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, επίσης, δεν υπήρξε ποτέ κόντρα ανοιχτά, αν και τα πράγματα χειροτέρεψαν τη διετία '10-'11, με τον Μοράτι να αποφασίζει το 2011, για να πάει κόντρα στον Καβαλιέρε, να μην στηρίξει για δήμαρχο στο Μιλάνο, στις εκλογές, την -νύφη του- Λετίτσια Μοράτι, που κατέβαινε με τη στήριξη του Μπερλουσκόνι.

Το μαγικό 2010
Σε μια από τις συνεντεύξεις του τα τελευταία χρόνια, ο πρόεδρος της Ιντερ παραδέχθηκε ότι θα θυμάται πάντα με πολύ θετικά συναισθήματα τα πρώτα του χρόνια στην ομάδα. Τίτλοι δεν έρχονταν αλλά ο ίδιος ήταν στα ντουζένια του και ζούσε πολύ πιο έντονα το παραμικρό. Η κορυφαία στιγμή της παραγοντικής του ζωής αλλά και η εκπλήρωση ενός ονείρου της... κανονικής ζωής του, ήρθε προς το τέλος -όπως αποδείχθηκε- της θητείας του.

Η σεζόν 2009-10 δεν είναι μόνο η πιο επιτυχημένη στην ιστορία της Ιντερ αλλά και αυτή στην οποία ο Μάσιμο Μοράτι πάτησε στην κορυφή που είχε πατήσει και ο πατέρας του, Αντζελο. Ο τρόπος με τον οποίο πανηγύρισε αμέσως μετά το σφύριγμα της λήξης στον ημιτελικό στο «Καμπ Νου», το πώς σηκώθηκε από τη θέση του, το χαμόγελο που φόρεσε και το πώς έτρεχε για να πάει από τα επίσημα στα αποδυτήρια, περιγράφονται μόνο με τη φράση... ευτυχισμένος άνθρωπος!

Στις 22 Μαΐου 2010 η Ιντερ επέστρεψε, μετά από 45 χρόνια, στην κορυφή της Ευρώπης. Μοράτι ήταν ο πρόεδρος το 1965, Μοράτι ήταν και το 2010.

Σεβασμός στον Τύπο
Σε άρθρα Ιταλών δημοσιογράφων που γνωρίζουν προσωπικά τον Μάσιμο Μοράτι, αυτός περιγράφεται ως ένας αριστοκράτης. Ευγενής, χαμογελαστός, με σεβασμός σε κάθε επαγγελματία. Στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν ανέλαβε τους Νερατζούρι, το να περιμένουν οι δημοσιογράφοι έξω από τα γραφεία της επιχείρησης για μία δήλωση, ήταν φυσιολογικό. Ακόμη και τώρα, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά, αυτό δεν άλλαξε για τον Μοράτι.

Κάθε Δευτέρα πρωί, όταν υπάρχει δράση το σαββατοκύριακο, είναι αρκετοί αυτοί που περιμένουν έξω από τα γραφεία της Saras για μια δήλωση, ένα σχόλιο για το ματς και γενικά για την κατάσταση της Ιντερ ή του πρωταθλήματος γενικότερα. Ποτέ σε αυτά τα 18 χρόνια ο Μοράτι δεν αρνήθηκε να κάνει δηλώσεις. Οχι απλά μετά από νίκες αλλά και μετά από ήττες ή συντριβές, όπως για παράδειγμα το 0-6 από τη Μίλαν...

Σε κάποιες περιπτώσεις, πάντως, κατηγορήθηκε για τις υπερβολικά πολύ καλές σχέσεις του με τη Gazzetta dello Sport.

Μοράτι και Ανιέλι
«Από την πλευρά μου υπάρχει σεβασμός προς την οικογένεια Ανιέλι, που έχει προσφέρει πάρα πολλά στη Γιουβέντους, στην πόλη του Τορίνο και γενικά στην Ιταλία. Ειδικά με τον Ουμπέρτο, πατέρα του Αντρέα, οι σχέσεις της οικογένειας μου ήταν οι καλύτερες», είπε ο ίδιος σε συνέντευξη του πέρυσι. Μετά από όσα έγιναν το 1998 και το 2006, η αλήθεια είναι ότι οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να ξεφύγουν για τα καλά. Δεν το έκαναν.

Μπηχτές ή και κάποιες δηλώσεις με χαρακτηρισμούς, από τους μεν και τους δε, υπήρξαν. «Νομίζω ότι ο Αντρέα Ανιέλι είναι κουρασμένος και χρειάζεται διακοπές», έλεγε ο Μοράτι το καλοκαίρι του 2011 κι ενώ έπαιζε δυνατά ξανά στα ΜΜΕ το θέμα του Calciopoli μετά το πόρισμα του εισαγγελέα, «ο Μοράτι είναι παππούς οπότε κάτι περισσότερο θα ξέρει», ήταν η απάντηση από το Τορίνο.

Την περσινή σεζόν, πάντως, υπήρξαν... καλές δηλώσεις και από τις δύο πλευρές ενώ η αγκαλιά που είχαν οι δυο τους στο ντέρμπι του «Τζιουζέπε Μεάτσα» θεωρήθηκε από τον Τύπο σαν... ανακοίνωση εκεχειρίας.

Η πρόκληση του εισαγγελέα
Είτε το ήθελε είτε όχι, το όνομα του Μοράτι θα είναι πάντα ταυτισμένο με όσα έγιναν το καλοκαίρι του 2006. Πέντε χρόνια μετά, αρχές καλοκαιριού 2011, ο πρόεδρος της Ιντερ βρίσκεται σε μια θέση που δεν ήθελε ποτέ. Το πόρισμα του εισαγγελέα Στέφανο Παλάτσι, που είχε τιμωρήσει Γιουβέντους και Μότζι λίγα χρόνια πριν, έλεγε ότι τα νέα στοιχεία που είδαν το φως, εμπλέκουν και τους Νερατζούρι στο όλο θέμα.

Ο Μοράτι, που το καλοκαίρι του 2006 είχε μιλήσει για το πρωτάθλημα της τιμιότητας, αντέδρασε έντονα και ζήτησε από τον Παλάτσι να κάνει καλύτερα τη δουλειά του. Ο εισαγγελέας τον... προκάλεσε να παραιτηθεί του δικαιώματος παραγραφής και να πάει σε δίκη αφού δεν είχε τίποτα να φοβηθεί αλλά αυτό δεν έγινε.

Ηταν ή όχι μπλεγμένος ο Μοράτι, δε θα αποδειχθεί ποτέ και σε Τορίνο και Μιλάνο θα λένε πάντα δύο διαφορετικά πράγματα. Θα μπορούσε να ξεκαθαρίσει εντελώς η κατάσταση αν ο πρόεδρος δεν επέλεγε την παραγραφή αλλά πήγαινε σε δίκη κόντρα σε όσους -όπως υποστήριζε- προσπαθούσαν να τον μπλέξουν. Αυτό, φυσικά, δεν το χρωστούσε στους Γιουβεντίνους. Ισως το χρωστούσε στους Ιντερίστι...

Η λατρεία σε Ζανέτι
Οπως και να έχει, τώρα που η εποχή του φτάνει στο τέλος, ο Μοράτι θα ακούσει πολλούς στην Ιταλία να του πλέκουν το εγκώμιο. Κανείς δε θα εννοεί περισσότερο τα λόγια του, από τον Χαβιέ Ζανέτι. Ανάμεσα στους δύο, άλλωστε, είναι γνωστή η αγάπη που υπάρχει και είχε φροντίσει η μοίρα για αυτό. Η πρώτη μεταγραφή που έκανε ο Μοράτι ως πρόεδρος των Νερατζούρι, ήταν ο Αργεντίνος δεξιός μπακ. Από τότε, μετά από 18 χρόνια, ο Ζανέτι έχει παίξει και σε... κάμποσες άλλες θέσεις, κάνοντας το επόμενο βήμα στην καριέρα του: Δεν είναι απλά ένας πολύ καλός παίκτης, δεν είναι απλά ο αρχηγός. Είναι, πλέον, ένα σύμβολο της Ιντερ. Της Ιντερ του Μάσιμο Μοράτι!

Το τέλος...
Η πρώτη φορά που κυκλοφόρησε στην Ιταλία το σενάριο για πώληση της Ιντερ, ήταν τον χειμώνα του 2011. Υποψήφιοι, τότε, κάποιοι Κινέζοι, που θα αναλάμβαναν και το θέμα του νέου γηπέδου. Οι μήνες πέρασαν, η υπόθεση δεν προχώρησε αλλά ήταν φανερό ότι ο Μοράτι θα συνέχιζε να ψάχνει για επενδυτές. Λεφτά, άλλωστε, σταμάτησε να βάζει σε σχέση με το παρελθόν, επιλογές σωστές δεν γίνονταν την προηγούμενη διετία, διαμαρτυρίες από την Curva Nord εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια...

Το ψάξιμο από την πλευρά του προέδρου συνεχίστηκε και τελικά, μετά από συζητήσεις μηνών, αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα της πώλησης στον Ινδονήσιο Ερικ Τοχίρ. Το θέμα από εδώ και πέρα, κυρίως, είναι αν ο Μοράτι θα παραμείνει ή όχι ως πρόεδρος της ομάδας.

Η τελική απόφαση, φυσικά, ανήκει στον ίδιο αλλά η αλήθεια είναι ότι έναν Μοράτι που θα πρέπει να παίρνει αποφάσεις για τη δική του Ιντερ υπό την ηγεσία κάποιου άλλου, δε θα ήθελε να το δει ούτε ο... Μότζι. Σε τέτοιες περιπτώσεις, λένε, η καλύτερη επιλογή είναι η απόλυτη αποχώρηση από τη διοίκηση.

Οπως απόλυτη είναι η αλλαγή εποχής σε ό,τι αφορά το calcio καθώς για πρώτη φορά στα χρονικά, ένας από τους τρεις του βορρά δε θα ανήκει σε Ιταλό. Οχι τυχαία, ίσως. Η ομάδα που λατρεύουν οι Μοράτι, άλλωστε, ονομάζεται F.C. Internazionale...