Ολυμπιακός - Ερυθρός Αστέρας: Σαράντα χρόνια αδερφικής φιλίας

Ήταν το πλέον ξεχωριστό φιλικό του Ολυμπιακού με τον Ερυθρό Αστέρα αυτό που διεξήχθη το 1994 στο Βελιγράδι. Δύο ομάδες που μοιράζονται τα ίδια χρώματα, την ίδια αγάπη και το ίδιο πάθος για το ποδόσφαιρο.

Πρόκειται για 2 συλλόγους με μεγάλη και λαμπρή ιστορία. Δύο σύλλογοι που έχουν πάρα πολλά κοινά: που έχουν τόσα πολλά που τους ενώνουν.

Όπως συνέβη στις 12 Νοέμβρη του 1994 όταν ο Ολυμπιακός αποτέλεσε τον αντίπαλο του Ερυθρού Αστέρα στο πρώτο διεθνές παιχνίδι (έστω και φιλικό) μετά τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί στους Σέρβους λόγω των εξελίξεων της εποχής.

Ο Ολυμπιακός ταξίδεψε στο Βελιγράδι, ουσιαστικά, εν καιρώ πολέμου και σε περίοδο που η πρώην, πια, ενωμένη Γιουγκοσλαβία προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της. «Τα σπορ ενώνουν τους ανθρώπους. Ειρήνη στα Βαλκάνια», ήταν το πανό που κρατούσαν οι παίκτες των δύο ομάδων πριν από τη σέντρα στέλνοντας το μήνυμα προς όλο τον κόσμο.

Το φιλικό αυτό είχε τεράστιο αντίκτυπο. Πολύ μεγάλη απήχηση. Διεξήχθη παρουσία περίπου 40.000 θεατών, που χαρακτηρίστηκε ως το άνοιγμα της ευρωπαϊκής πόρτας για τους Σέρβους.

Μερικούς μήνες μετά ο Ερυθρός Αστέρας θα έδινε ξανά επίσημο ευρωπαϊκό παιχνίδι. Πέρα από το σπουδαίο μήνυμα ειρήνης, ο Ολυμπιακός βοήθησε και ουσιαστικά τον σέρβικο λαό.

Η τότε διοίκηση επισκέφτηκε τραυματίες του πολέμου, μοίρασε συμβολικά δώρα και έστειλε και ιατροφαρμακευτική βοήθεια στο Βελιγράδι. Για την ιστορία και μόνο, ο Ερυθρός Αστέρας νίκησε τότε με 4-1. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε στο 11' με τον Τσαλουχίδη για να ακολουθήσουν γκολ από τους Πέροβιτς (24' και 65'), Πέτκοβιτς (28') και τον Ντάρκο Κοβάσεβιτς (50').

Ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε τότε με τους: Τοχούρογλου, Χαντζίδη (75' Τρούπκο), Μπαλμπόα (67' Παχατουρίδη), Καραταΐδη, Καλαντζή, Τσαλουχίδη, Αμανατίδη, Αλεξανδρή, Μαρινάκη (75' Καραπιάλη), Εστάι (46' Γκώνια) και Ίβιτς.

Ο Γιώτης Τσαλουχίδης μίλησε με αγάπη, νοσταλγία αλλά και ξεχωριστό τρόπο στο Gazzetta για εκείνα τα χρόνια αλλά και τον συγκεκριμένο αγώνα. Στάθηκε εκτός των άλλων και στην φοβερή του σχέση με τον Ίλια Ίβιτς.

Αρχικά τόνισε πώς «ήταν τότε το ματς που είχα βάλει και γκολ. Οι Σέρβοι και οι Έλληνες είναι ό,τι καλύτερο σε επίπεδο χωρών ως προς τον αθλητισμό. Οι Έλληνες και οι Σέρβοι έχουν φοβερό ταλέντο.

Ήταν δύσκολα τα τότε χρόνια και όλα αυτά δείχνουν την αγάπη των λαών και των ομάδων. Θυμάμαι μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Ήταν κάπως περίεργη καθώς η χώρα είχε πολλά προβλήματα. Εμείς πήγαμε σε μία κίνηση στήριξης».

Ερωτηθείς για τις μνήμες του από εκείνον τον αγώνα στάθηκε και στον αδερφικό του φίλο Ίλια Ίβιτς: «Ήταν πολύ θερμή υποδοχή. Σκεφτείτε πώς ως προς εμένα ο πιο καλός και αδερφικός μου φίλος είναι ο Ίλια Ίβιτς, που είναι Σέρβος.

Ήταν πολύ βροχερός ο καιρός τότε. Παίξανε 2 πολύ καλές ομάδες. Έπαιζε και ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς τότε στον Ερυθρό Αστέρα. Θυμάμαι την φιλοξενία και την αγάπη που μας έδειξαν. Μου έκανε φοβερή εντύπωση αυτό.

Είναι 2 τεράστιοι σύλλογοι για μένα. Είναι πολύ σημαντικό να έχουν πολύ καλές σχέσεις και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον. Είναι μία σχέση που υπάρχει πολλά χρόνια.

Ένας αλληλοσεβασμός που φαίνεται και στα γήπεδα όπου δεν παίζουν οι 2 τους αλλά είναι άλλες αναμετρήσεις τους και παρόλα αυτά ακούγονται συνθήματα για τους 2 συλλόγους. Οι φιλίες αυτές δημιουργούν πολλές προοπτικές. Αυτή η σχέση όχι μόνο κρατάει αλλά μεγαλώνει όλο και περισσότερο με τον χρόνο».

Κλείνοντας δεν γινόταν να μην συζητήσουμε για τον Ολυμπιακό και ο Γιώτης πάντα μιλά για το δέσιμό του μαζί του: «Στον Ολυμπιακό ανδρώθηκα. Έδωσα τα πάντα και πήρα μεγάλη αγάπη. Για μένα ήταν αυτός ο σύλλογος που με ανέδειξε.

Προσέφερα και ως προς στην θέση που έπαιζα. Εμείς ζήσαμε τα δύσκολα χρόνια και εκεί φαίνεται το πόσο αγαπάς έναν σύλλογο. Ήταν και δύσκολα τα διοικητικά τότε. Έπαιξα στον μεγαλύτερο σύλλογο και έδειξα μεγάλο σεβασμό και μεγάλη αγάπη προς αυτόν και εισέπραξα το ίδιο. Συνεχίζω να εισπράττω πολύ αγάπη από φιλάθλους του Ολυμπιακού και όχι μόνο».

Ο Ίλια Ίβιτς ήταν ένα από τα κεντρικά πρόσωπα εκείνης της εποχής αλλά και της φιλίας των Ολυμπιακού και Ερυθρού Αστέρα. Ο Σέρβος άλλοτε παίκτης και των Πειραιωτών ήταν ένας εκ των βασικών παικτών σε εκείνο το φιλικό παιχνίδι του 4-1 στη Σερβία. Ήταν στις 12 Νοεμβρίου του 1994 όταν ο Ολυμπιακός είχε βρεθεί στο γήπεδο του Ερυθρού Αστέρα και ο Ίλια ακόμα το θυμάται σαν να ήταν... χθες.

«Από τότε που ήμουν εγώ στον Ολυμπιακό είχαν ξεκινήσει αυτές οι πολύ καλές σχέσεις. Μου δίνει χαρά, μεγάλη χαρά, που ήμουν - και μπορώ να είμαι έως και σήμερα - ένα μέρος, ένα κομμάτι από αυτή την σχέση του Ολυμπιακού με τον Ερυθρό Αστέρα», σχολίασε αρχικά.

Τι θυμάται όμως από τότε; «Ήταν πολύ ωραία η ατμόσφαιρα στο γήπεδο. Ο κόσμος μας υποδέχθηκε πολύ όμορφα. Ήταν σαν μία γιορτή. Σαν να γινόταν μία φιέστα», απάντησε.

Όταν του αναφέραμε το όνομα του Γιώτη Τσαλουχίδη και το τι είπε για εκείνον ο Ίβιτς σχολίασε: «Τι να πω για τον Γιώτη. Είναι φίλος μου και τον αγαπάω. Γενικότερα έχω εισπράξει τεράστια αγάπη από τον κόσμο (των Ολυμπιακού και Ερυθρού Αστέρα) και από τις 2 αυτές ομάδες».

Ο Μηνάς Χαντζίδης - που αυτήν την περίοδο βρίσκεται στη Γερμανία - έχει και εκείνος έντονες μνήμες από εκείνη την εποχή και το συγκεκριμένο φιλικό αγάπης, ανθρωπιάς αλλά και στήριξης. Μίλησε και εκείνος για όλα αυτά στο Gazzetta.

«Θυμάμαι πώς τότε είχαν τιμωρηθεί οι Σέρβοι με 5 χρόνια αποκλεισμού. Ήταν ο πρώτος φιλικός αγώνας - για τον Ερυθρό Αστέρα - με ομάδα από την Ευρώπη και αυτή η ομάδα ήμασταν εμείς. Ήταν πολύ ωραία να πάμε να παίξουμε αυτόν τον αγώνα. Ήταν κάτι πολύ όμορφο.

Είχαν φέρει στην ομάδα τότε από την Αμερική τον Μπαλμπόα, που έκανε δοκιμαστικό τελικά δεν έμεινε. Χάσαμε με 4-1 και ο Ερυθρός Αστέρας ήταν τότε μία πολύ καλή ομάδα», μας μετέφερε αρχικά.

Μιλώντας με τον Χαντζίδη για το τι άλλο θυμάται ή αναπολεί από τότε είχε και άλλα πράγματα να διηγηθεί: «Ο Ολυμπιακός είχε παίξει στο Champions League με αντίπαλο τη Μπορούσια Ντόρτμουντ και είχαν έρθει τότε 20 φίλοι του Ερυθρού Αστέρα από τη Σερβία. Θυμάμαι το πόσο ψηλοί ήταν και πώς φορούσαν όλοι μπότες».

Το μήνυμα που στέλνουν οι ομάδες σε τέτοιες περιστάσεις είναι σαφές σύμφωνα με τον ίδιο: «Για μένα ο αθλητισμός και το ποδόσφαιρο ενώνουν. Αυτό είναι το μήνυμα που παίρνουμε και από αυτήν την σχέση και γενικότερα.

Εμένα με πίκραιναν πάντα όλα τα παρασκήνια στο ποδόσφαιρο ή οι τσακωμοί οπαδών. Εγώ μπορούσα να πάω σε οποιοδήποτε γήπεδο να δω ποδόσφαιρο, όπως έκανε και ο πατέρας μου. Δεν του είχαν δημιουργήσει ποτέ πρόβλημα, όπως και δεν είχα και εγώ.

Να δώσω και παραδείγματα. Όταν ο Μπέιλ είχε πρόβλημα τραυματισμού και ήταν στη Ρεάλ ο Μέσι του είχε κανονίσει ραντεβού σε κορυφαίο γιατρό - δικό του γιατρό - για να του λύσει το θέμα του.

Αυτό και μόνο τα δείχνει όλα. Και σε εμάς είναι το ίδιο. Εμείς οι παίκτες δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Εμείς φυσικά είχαμε κατά καιρούς παίκτες από τη Σερβία όπως τον Ίλια Ίβιτς. Εκείνο το ματς θα μου μείνει όπως όλα και τα άλλα. Είναι όμορφες αναμνήσεις για μένα.

Είναι το μήνυμα ότι οι παίκτες δεν έχουν να χωρίσουν κάτι. Είναι μόνο τα 90 λεπτά παιχνιδιού. Δηλαδή εάν κάποιος αντίπαλος κάνει φοβερή ενέργεια θα τον χειροκροτήσεις όσο και να σε 'πονέσει' ή όσο και να σε έχει 'πονέσει'. Είσαι στεναχωρημένος αλλά εάν έχει κάνει ο άλλος φοβερή ενέργεια πρέπει να την επικροτήσεις».

Το Gazzetta με αφορμή και τους εορτασμούς από πλευράς Ερυθρού Αστέρα στις 9 Μαϊου και του Ολυμπιακού στις 10, δηλαδή ανήμερα του αγώνα με τον ΠΑΟΚ, αναδεικνύει και άγνωστες ιστορίες και λεπτομέρειες από τότε που ξεκίησαν όλα.

Πρακτικά την 1η Οκτωβρίου του 2026 θα κλείσουν τα 40 χρόνια φιλίας των 2 ομάδων και των φιλάθλων τους και ας τα γιορτάζουν τώρα. Ήταν μία τυχαία συνάντηση φίλων του Ολυμπιακού με εκείνους με τον Ερυθρό Αστέρα πριν από τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό. Υπήρχε τότε στο Μοναστηράκι ένα μαγαζί, το Clock, που ήταν σαν στέκι των φίλων του Ολυμπιακού και μάλιστα τότε από εκεί (από το Μοναστηράκι) ξεκινούσαν οι πορείες τους για το γήπεδο.

Τότε τα πράγματα μεταξύ των φιλάθλων ήταν αλλιώς. Πιο ρομαντικά και ακόμα και η... καζούρα καιι το πείραγμα είχαν άλλη υπόσταση. Με αφορμή αυτήν την συνάντηση οι φίλοι του Ολυμπιακού ζήτησαν τότε από τους φιλάθλους του Ερυθρού Αστέρα να πάνε μαζί στο γήπεδο και έτσι και έγινε.

Οι φίλοι των Πειραιωτών βρήκαν πολλά κοινά στοιχεία με εκείνους του Ερυθρού Αστέρα. Εκτός από το κόκκινο και το λευκό της φανέλας υπήρχε η ορθοδοξία και άρα η κοινή θρησκεία. Σε εκείνο το ματς με τον Παναθηναϊκό είχαν βρεθεί περίπου 30 φίλοι των Πειραιωτών και στήριξαν σε μεγάλο βαθμό τους φίλους του Ερυθρού Αστέρα τόσο στο πλαίσιο εκείνου του αγώνα όσο και μετά σε κάποιες δύσκολες καταστάσεις που βίωσαν.

Για τους Σέρβους ήταν πολύ πιο εύκολο να έρχονται στην Ελλάδα εκείνες τις εποχές καθώς οι Έλληνες χρειάζονταν βίζα και άλλες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Οι φίλοι του Ολυμπιακού έφτιαξαν και άλλο τις σχέσεις τους με εκείνους του Ερυθρού Αστέρα.

Έφτασαν στο να έχουν οικογενειακές σχέσεις και να γίνουν κουμπαριές και δυνατές φιλίες. Προέκυψαν μέχρι και γάμοι από αυτήν την φιλία και όλα αυτά εξελίχθηκαν. Προέκυψε και το ματς τότε με τη Ραντ όπως και ο αγώνας του 1992 με τον Παναθηναϊκό. Τότε στο πλευρό των φίλων του Ερυθρού Αστέρα βρέθηκαν 200 φίλαθλοι του Ολυμπιακού και υπήρξαν και δύο πανό.

Το ένα - το οποίο η αστυνομία διχάστηκε στο εάν έπρεπε να το αφήσει ή όχι και τελικά δεν το άφησε - έγραφε ότι η Μακεδονία είναι ελληνική και το άλλο έγραφε: Καλή τύχη Ερυθρέ Αστέρα, Θύρα 7. Όλα αυτά εκτός από τον αντίκτυπο που είχαν έδεσαν ακόμα πιο πολύ σε επίπεδο σχέσεων τους φιλάθλους των 2 ομάδων. Την ίδια χρονιά φίλοι του Ολυμπιακού είχαν βρεθεί και στο Ερυθρός Αστέρας - Παναθηναϊκός.

Η στήριξη δεν ήταν μόνο στο γήπεδο. Πολλοί φίλοι του Ολυμπιακού άνοιξαν τα σπίτια τους εν καιρώ πολέμου και φιλοξένησαν οικογένειες που δεν είχανε που να μείνουν αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις μικρά παιδιά. Βοήθησαν με φάρμακα και ότι άλλο χρειάστηκε.

Το bonding των 2 ομάδων έγινε ακόμα πιο δυνατό από το 2000 και μετά όταν κάποια γκρουπ νέων παιδιών και υποστηρικτών του Ερυθρού Αστέρα αναζήτησαν και βρήκαν αντίστοιχα (των φίλων του Ολυμπιακού) στην Αθήνα, τον Πειραιά και γενικά στην Ελλάδα.

Bratstvo se uči od malih nogu!
Ovako klinci iz omladinske škole Olimpijakosa slave pobedu svojih vršnjaka iz Crvene zvezde.

Vidimo se 9. maja u 18:00 na proslavi bratstva!

🔴⚪️ #fkcz pic.twitter.com/ipkcHksXo0

— FK Crvena zvezda (@crvenazvezdafk) May 5, 2026

Με την δύναμη της επικοινωνίας μέσω του internet τα νούμερα μεγάλωναν και ενώ υπήρχε και η στήριξη των φιλάθλων των 2 ομάδων σε ευρωπαϊκούς αγώνες εκτός Ελλάδας (και για τους 2 συλλόγους).

Και όλα αυτά ξεκίνησαν με πέντε - έξι Έλληνες και έξι με επτά Σέρβους. Φιλίες που κρατάνε έως και σήμερα και αριθμοί που χρόνο με τον χρόνο μεγάλωναν.

Οι παλιοί έχουν να θυμούνται και την εποχή του Ολυμπιακού με το 1-1 με τον Εδεσσαϊκό επί Νταϊφά. Τότε υπήρξε κοινή πορεία των φίλων των 2 ομάδων για τον αγώνα μπάσκετ του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό στη Γλυφάδα (σε εποχές με Νάκιτς, Τόμιτς και Τάρλατς στον Ολυμπιακό). Υπήρξε τότε μία τεράστια σερβική σημαία για τις ανάγκες του αγώνα που διατηρείται έως και σήμερα.

Οι παλιοί φίλαθλοι της τότε περιόδου θυμούνται ακόμα και περιπτώσεις που οι φίλοι του Ερυθρού Αστέρα πήγαιναν και σε αγώνες - που δεν τους περίμενε κανείς - όπως το Ιωνικός - Ολυμπιακός και το Πιερικός - Ολυμπιακός ή και σε ματς Κυπέλλου. Υπήρχε μέχρι και κοινή παρουσία των φιλάθλων των 2 ομάδων στον τελικό του Champions League του 1994, το Μίλαν - Μπαρτσελόνα (4-0). Ήταν 150 άτομα στα ερυθρόλευκα με τον κόσμο που τους αντίκριζε να του έκανε εντύπωση αυτό που έβλεπε τότε. Τα άτομα αυτά έκαναν τότε κοινή εξέδρα στην Θύρα 12 του ΟΑΚΑ. Και η ιστορία θα συνεχίσει φυσικά να γράφεται και για τους 2 αυτούς συλλόγους. Τους 2 αυτούς πολύ καλούς φίλους.