Ολυμπιακός, Champions League: Λεβερκούζεν και Αταλάντα... φοβίζουν αλλά δεν τρομάζουν
Ο Ολυμπιακός έγραψε ιστορία. Όχι απλώς με μια μεγάλη νίκη, αλλά με μια πρόκριση που αλλάζει επίπεδο και αφήγημα για το ελληνικό ποδόσφαιρο στο νέο φορμάτ της UEFA. Το 2-1 στο Άμστερνταμ απέναντι στον Άγιαξ δεν ήταν μόνο η πρώτη «ερυθρόλευκη» νίκη επί ολλανδικού εδάφους, ήταν η απόδειξη ότι τα όνειρα μπορούν να πάρουν σάρκα και οστά όταν συνοδεύονται από πίστη, ένταση και καθαρό μυαλό. Η κεφαλιά του Έσε στο 79’ επισφράγισε μια βραδιά που ο Ολυμπιακός στο δεύτερο ημίχρονο παρουσίασε μία από τις πιο ώριμες ευρωπαϊκές εμφανίσεις του.
Και τώρα, μπροστά του ανοίγεται ένα σταυροδρόμι γεμάτο προκλήσεις αλλά και φιλοδοξίες. Αταλάντα ή Λεβερκούζεν. Δύο αντίπαλοι διαφορετικοί, αλλά εξίσου απαιτητικοί. Η Αταλάντα κουβαλά πια βαριά ευρωπαϊκή εμπειρία, με σταθερή παρουσία τα τελευταία χρόνια, μεγάλες νίκες, αλλά και εμφανή σκαμπανεβάσματα στη φετινή League Phase. Ομάδα έντασης, εκρήξεων και ταλέντου, ικανή για το καλύτερο και το χειρότερο, ψάχνει ακόμη ισορροπία στη μετά-Γκασπερίνι εποχή.
Η Λεβερκούζεν, από την άλλη, παραμένει ένα σύνολο ποιότητας, αλλά με έντονη αστάθεια. Ικανή να κερδίσει τη Σίτι και να διαλυθεί από την Παρί, πλήρωσε φέτος τις αλλαγές και την απώλεια της παλιάς της ταυτότητας. Το Καραϊσκάκη άλλωστε της άφησε ήδη ένα πικρό μάθημα.
Όποιος κι αν βρεθεί στον δρόμο του, ο Ολυμπιακός δεν έχει λόγο να φοβηθεί. Έχει ήδη κερδίσει κάτι πιο σημαντικό από μια πρόκριση: το δικαίωμα να ονειρεύεται, κοιτώντας την Ευρώπη στα μάτια. Και τα όνειρα, όταν τρέφονται με τέτοιες βραδιές, αποκτούν δύναμη.
Η αστάθεια και τα... περσινά
Το νέο φορμάτ των διασυλλογικών διοργανώσεων της UEFA, με league phase και ενδιάμεσο γύρο νοκ άουτ πριν τη φάση των «16» επιτρέπει τόσο την εκ νέου συνάντηση ομάδων που τα... είπαν νωρίτερα μέσα στη σεζόν, όσο και εκείνη ανάμεσα σε συλλόγους της ίδιας χώρας. Πέρυσι, η Μπάγερ Λεβερκούζεν την πάτησε από την Μπάγερν Μονάχου στους «16» παρότι είχε τερματίσει στην οκτάδα. Φέτος, θα ήθελε να αποφύγει το πρώτο σενάριο, αντιμετωπίζοντας εκ νέου τον Ολυμπιακό στα playoffs! Κι όλα αυτά, ενώ υπάρχει επίσης το σενάριο να πετύχει την Ντόρτμουντ...
Οι Ασπιρίνες είδαν την αστάθεια που τις χαρακτηρίζει φέτος να παίζει τον ρόλο της και στο Champions League, με την ομάδα του Κάσπερ Χιούλμαντ να εξασφαλίζει την πρόκριση στην επόμενη φάση την τελευταία αγωνιστική με το ευρύ 3-0 ενάντια στην τραγική Βιγιαρεάλ. Μια νίκη που διαδέχτηκε το ζόρικο 1-0 ενάντια στη Βέρντερ Βρέμης για την Bundesliga, με το οποίο η Λεβερκούζεν έβαλε τέλος στο σερί τριών ηττών που έτρεχε σε όλες τις διοργανώσεις - και που είχε για... κερασάκι στην άνοστη τούρτα την ήττα στο Καραϊσκάκη.
Άλλωστε όλη η φετινή πορεία του γερμανικού συλλόγου χαρακτηρίζεται από αποτελέσματα... ή του ύψους, ή του βάθους. Από διπλά ενάντια σε Μάντσεστερ Σίτι και Μπενφίκα, μέχρι εντός έδρας επτάρα από την Παρί Σεν Ζερμέν και ισοπαλίες ενάντια σε Αϊντχόφεν και Κοπεγχάγη. Μια αστάθεια που εντέλει δεν στοίχισε, όσον αφορά στην πρόκριση της ομάδας στα νοκ άουτ. Ωστόσο από εδώ και πέρα, τα λάθη πληρώνονται πολύ πιο ακριβά και ο Χιούλμαντ καλείται να βρει την ισορροπία που απαιτείται.
Λίγα πράγματα από μεταγραφές
Το περασμένο καλοκαίρι, οι άνθρωποι της Μπάγερ προχώρησαν σε δεκάδες προσθαφαιρέσεις, οι οποίες συνόδευσαν την αποχώρηση του πρωτομάστορα των επιτυχιών, Τσάμπι Αλόνσο, ο οποίος αντικαταστάθηκε ανεπιτυχώς από τον Έρικ Τεν Χαγκ. Οι μεγάλες διαφοροποιήσεις στο ρόστερ έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην προαναφερθείσα αστάθεια, με την ομάδα να αλλάζει ριζικά και να χρειάζεται χρόνο για να βρει τα πατήματά της.
Σε αντίθεση με την προηγούμενη μεταγραφική περίοδο, σε αυτή που διανύουμε και ολοκληρώνεται σύντομα, οι Ασπιρίνες έχουν υπάρξει πολύ μαζεμένες. Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι μόνες αφίξεις ήταν αυτές του έμπειρου τερματοφύλακα Όμλιν με δανεισμό από την Γκλάντμπαχ προκειμένου να καλυφθεί ο τραυματισμός του Φλέκεν και του 18χρονου στόπερ Τραορέ, που ήρθε από το Μάλι ως επένδυση για το μέλλον. Από την άλλη, ολοκληρώθηκε πρόωρα ο δανεισμός του Ετσεβέρι από τη Μάντσεστερ Σίτι.
Με την προθεσμία για τις μεταγραφές των γερμανικών ομάδων να εκπνέει την προσεχή Δευτέρα (2/2), μένει να δούμε τι άλλες κινήσεις ενδέχεται να γίνουν, με τον δαιμόνιο αθλητικό διευθυντή, Σίμον Ρόλφες, να το... ξεκόβει ερωτηθείς πριν από μερικές εβδομάδες, λέγοντας χαρακτηριστικά όσον αφορά στον τραυματισμό του εξτρέμ Τέλα πως «δεν θα γίνει κάποια κίνηση». Τότε μάλιστα άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο για απόκτηση γκολκίπερ, όπως και έγινε. Την ίδια ώρα, από την άλλη, ο φετινός πρώτος σκόρερ της Λεβερκούζεν, Γκριμάλδο, βλέπει ομάδες του βεληνεκούς της Μπάγερν Μονάχου αλλά και αρκετών από την πατρίδα του, Ισπανία, να τον έχουν στη λίστα τους, με το συμβόλαιό του να ολοκληρώνεται το 2027 και τον Ρόλφες να αντιλαμβάνεται πως ίσως θα πρέπει να αποφασίσει σύντομα τι θα γίνει με τον Ίβηρα μπακ χαφ, προκειμένου να αποφευχθεί ένα φιάσκο τύπου Τα...
Αυτοκτονία…
Ο Σκαμάκα με ιδανικό τελείωμα ανοίγει το σκορ για την Αταλάντα και οι Μπεργκαμάσκι εκτοξεύονται στην 3η θέση της League Phase. Μέχρι και το 58ο λεπτό της αναμέτρησης με την Αθλέτικ, οι Ιταλοί ήταν η ευχάριστη έκπληξη της League Phase και απόλυτο φαβορί για την απευθείας πρόκριση στους «16». Κι όμως ένα εφιαλτικό μισάωρο κόντρα στους Βάσκους (2-3) κι ένα κάκιστο 90λεπτο απέναντι στην Ουνιόν Σεν Ζιλουάζ την προσγείωσαν απότομα στην πραγματικότητα του Champions League. «Δεν είμαι ούτε ανήσυχος ούτε απογοητευμένος. Είμαι λυπημένος. Ηταν το χειρότερο μου ματς, γιατί κάναμε πολλά λάθη στο τεχνικό κομμάτι και το χειρότερο ήταν πως δεν έχουμε καταλάβει πως συνέβη αυτό» τόνισε ο κόουτς, του συλλόγου.
Για τον σύλλογο ο αρχικός στόχος ήταν η παρουσία στην επόμενη φάση, όμως σερί μπλακ άουτ δεν έφεραν την υπέρβαση. Η παρουσία της στη League Phase άρχισε με συντριβή 4-0 από την Παρί, όμως ακολούθησε εντός έδρας νίκη 2-1 επί της Μπριζ, η ισοπαλία… σοκ με την Σλάβια στο Μπέργκαμο (0-0), το διπλό στη Μασσαλία (1-0), αλλά και αυτό στη Φρανκφούρτη (3-0). Η εντός έδρας νίκη 2-1 επί της Τσέλσι την εκτόξευση, όμως η συνέχεια ήταν κάκιστη. Η ομάδα του Μπέργκαμο ανέβηκε για πρώτη φορά στη «μεγάλη σκηνή» μόλις το 2019 και έμοιαζε απρόσκλητη. Κι όμως, οι αριθμοί είναι ήδη αυτοί ενός πρωταγωνιστή: στην πέμπτη της συμμετοχή– η ομάδα της περιφέρειας έχει ήδη δώσει 41 αγώνες, εκ των οποίων κέρδισε τους 16 και έφερε 10 ισοπαλίες, με σπουδαία «θύματα» (Λίβερπουλ, Άγιαξ, Μαρσέιγ, Τσέλσι), μεγάλους αντιπάλους που κράτησε υπό έλεγχο (Σίτι, Μπαρτσελόνα, Άρσεναλ, Γιουνάιτεντ) και κορυφαίες ομάδες που αντιμετώπισε επί ίσοις όροις (Ρεάλ Μαδρίτης). Οδηγός για τον σύλλογο το απίθανο 2020, όταν είχε φτάσει στα προημιτελικά και στο Final Eight της Λισαβόνας, όπου απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν το όνειρο της πρόκρισης στα ημιτελικά έσβησε μόλις ένα εκατοστό πριν από τη γραμμή τερματισμού.
Εκείνη ήταν η θαυματουργή ομάδα του Γκασπερίνι, του «βασιλιά Μίδα» της Αταλάντα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ικανού να κατακτήσει το Europa League το 2024, μόλις πριν από 19 μήνες. Αυτή εδώ, που συνεχίζει να κατοικεί στα ψηλά πατώματα της Ευρώπης με τη διοίκηση των Ιταλοαμερικανών Περκάσι–Παλιούκα, είναι όμως η ομάδα της μετά-Γκασπερίνι εποχής και προσπαθεί να απελευθερωθεί από τη σκιά του δασκάλου. Η πρώτη απόπειρα, με τον πρώην μαθητή Γιούριτς –που πάντως έβαλε το δικό του λιθαράκι με τη νίκη στην έδρα της Μαρσέιγ του Ντε Τσέρμπι– δεν ευδοκίμησε. Η δεύτερη, ανατεθειμένη στον άλλο πρώην μαθητή, τον Παλαντίνο, ξεκίνησε καλά, όπως αποδεικνύουν και τα συνθήματα της Curva Pisani αφιερωμένα στον νέο προπονητή.
Άλλη ομάδα με Παλαντίνο
O Ιταλός τεχνικός μέχρι πριν από δυο – τρεις μήνες ήταν άνεργος μετά το διαζύγιο με τη Φιορεντίνα, όμως τώρα βλέπει τον Ντε Τσέρμπι εκτός, τον Κόντε εκτός και τον Σπαλέτι να μην πλησιάσει καν την οκτάδα. Ο Παλαντίνο δεν παίζει τον ταπεινό: απλώς γνωρίζει καλά ότι βρίσκεται σε ένα καθοριστικό σημείο της καριέρας του. Ωστόσο, ο ίδιος δεν μπορεί να βρει ακόμα την ισορροπία ανάμεσα σε Champions League και Serie A. Το πρόβλημα είναι ξεκάθαρο: πώς μπορεί μια ομάδα να μεταμορφώνεται μέσα σε λίγες ημέρες, ταλαντευόμενη ανάμεσα στην ασχήμια με τη Βερόνα και στην όμορφη μεταμόρφωση απέναντι στην Τσέλσι; Ή μετά την τεσσάρα στην Πάρμα να μην κάνει σχεδόν ούτε φάση κόντρα στην Ουνιόν; Στην Ιταλία ανέβασε στροφές, αλλά στο Champions League έχασε την αυτοπεποίθησή της. Η έντασή της ανεβοκατεβαίνει, δεν μένει σταθερή και το… πληρώνει. Στην Ιταλία άρχισε να φουλάρει και προσπαθεί να καλύψει τοι χαμένο έδαφος. Στο League Phase πάλι… κατέρρευσε στην τελική ευθεία.
Ο Ντε Κετελάερε, δεν αποποιείται τον ρόλο του ηγέτη: «Θέλαμε να μετρηθούμε με τους παγκόσμιους πρωταθλητές και καταλάβαμε κάτι σημαντικό: είμαστε στο ύψος τους» είχε πει μετά τη νίκη με την Τσέλσι. Ίσως και γιατί στο dna της Αταλάντα δεν υπάρχει μόνο η ένταση, αλλά και το Champions League. Το κύπελλο στο οποίο επέστρεψε σκόρερ ο Σκαμάκα, ο σέντερ φορ που ξέρει να παίζει για την ομάδα και γι’ αυτό αρέσει σε όλους τους προπονητές, αλλά που μέχρι τώρα έχει σταματήσει πάντα λίγο πριν από τη δόξα. Η επιστροφή του Ρασπαντόρι (ξοδεύτηκαν περισσότερα από 20 εκατ. ) κάνει την ομάδα που δυνατή, πιο γρήγορη. Το 3-4-2-1 ενέπνευσε ξανά την ομάδα, οι κακές σχέσεις με τον Γιούριτς αποτυπώθηκαν στο γήπεδο και η ομάδα έβγαζε έντονο εκνευρισμό. Ομάδα γρήγορη, με τρομερές εκρήξεις, δύναμη και παίκτες κλειδιά όπως ο Λούκμαν, ο Σουλεμανά, ο Ντε Κετελάερε, ο Ζαλέφσκι, ο Εντερσον, ο Μπερνασκόνι δημιουργούν ένα εξαιρετικό υλικό από τη μέση και μπροστά.