ΟΦΗ: Οι στιγμές - ορόσημα ενός αιώνα ιστορίας

Το 1925 η Κρήτη ήταν σε μια μεταβατική περίοδο, καθώς δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από την αποχώρηση των τελευταίων μουσουλμάνων του Νησιού και το Ηράκλειο αποτελούσε τόπο εγκατάστασης χιλιάδων προσφύγων από τη Μικρά Ασία, με τον πληθυσμό να αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς.

Στην οδό Ιδομενέως, σε ένα γυμναστήριο της πόλης του Ηρακλείου, γυμνανζόντουσαν αθλητές στίβου, αρσιβαρίστες, παλαιστές και ποδοσφαιριστές. Σταδιακά οργάνωσαν τη δημιουργία ενός συλλόγου. Για την ακρίβεια ενός Ομίλου, όπως οι ίδιοι επιθυμούσαν να λέγεται και θα αποτελούνταν από τους ίδιους τους φιλάθλους του. Και το όνομα αυτού: Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου.

Οι ιδρυτές συνυπέγραψαν το καταστατικό στο σπίτι του μετέπειτα ιατρού, Μηνά Ζαμπόζη. Στο σωματείο ανήκαν αρχικά οι πρόσκοποι του Ηρακλείου και οι τελειόφοιτοι του Γυμνασίου Αρρένων της πόλης. Στα πρώτα βήματα του Ο.Φ.Η. δημιουργήθηκαν τα τμήματα ποδοσφαίρου, αθλοπαιδιών, στίβου, κολύμβησης, ποδηλασίας ενώ το 1928 δημιουργήθηκε η γυναικεία ομάδα βόλεϊ. Χάρη στις μεγάλες επιτυχίες του στον κλασικό αθλητισμό ο Όμιλος έγινε αγαπητός σε όλη την Κρήτη.

Όπως προκύπτει από την απόφαση Πρωτοδικείου Ηρακλείου ο ΟΦΗ ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 1925. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Τηλέμαχος Τσιχλάκης, ενώ ο Γενικός Γραμματέας, εμπνευστής του σήματος στη φανέλα, καθώς και της σφραγίδας του συλλόγου ονομαζόταν Βασίλης Σφακιανάκης.

Τα δρυτικά μέλη του ΟΦΗ (κατ’ αλφαβητική σειρά):

• Αναστασάκης Ιωσήφ
• Ανυφαντάκης Κώστας
• Βαρβεράκης Κώστας
• Γενετζής Μανώλης
• Ζαμπιόζης Μηνάς
• Καρούσος Θεοδόσης και Λέανδρος
• Κατεχάκης Στυλιανός
• Κιρλής Μηνάς
• Κοπιδάκης Βαγγέλης
• Κωνσταντινίδης Νίκος
• Μαρκόπουλος Μηνάς
• Μαυρουδή Αφοί
• Μελισείδης Μηνάς
• Μιστίλογλου Βασίλης και Χρήστος
• Νικηφοράκης Χαράλαμπος
• Ξειδιανάκης Φώτης
• Παπαδάκης Βασίλης
• Παπαδάκης Νίκος
• Παπακαλιάτης Μανώλης
• Πετράκης Νίκος
• Ραμ Βίλι
• Ρωμανάκης Κώστας
• Σαπουντζάκης Βασίλης
• Σεντούκας Ζαφείρης
• Σταμπουλής Στέλιος
• Στεφανάκης Λευτέρης
• Ταμιωλάκης Δημήτρης
• Τρικουράκης Χρήστος
• Φλεριανός Φάνης
• Φωστιέρης Μηνάς
• Ψαρράς Μιχάλης

Πρώτοι ποδοσφαιριστές του ΟΦΗ ήταν οι:

Λάσκαρης Μπούκης, Μηνάς Κιρλής, Βασίλειος Σαπουντζάκης, οι ήρωες του πολέμου Νίκος Κατεχάκης, Νίκος Μαλτεζάκης και Γεώργιος Ελασσάκης, καθώς και οι Μηνάς Κουναλάκης, Κων/νος Μπαλαμπύτσος, Μιχάλης Θεοδοσιάδης, Γεώργιος Διριδής, Γ. Μαραγκουδάκης, Μηνάς Φωστιέρης, Ζαφείριος, Σεντούκας, Μιγκριρδίτης, Ρούντι και Βίλι Ραμ, Ευάγγελος Ρωμανάκης, Αλέκος Βλαστός, Μανώλης Λινάτσας, Μανώλης Αράπης, ο Αθηναίος Πέτρος Λούστρος, Αριστείδης Λουκάκης, Κ. Μανδαλενάκης, Λιάριστος, Χαράλαμπος Νικηφοράκης, Αριστείδης Αλεξίου, Νίκος Δεσίπρης, Χαρίλαος Χατζαναστάσης, Χρήστος Σινάνης, Γιώργος Βασιλαντωνάκης, Σήφης Αναστασάκης, Γεώργιος Δενδρινέλης, Δημήτριος Κεχαγιαδάκης, Εμμανουήλ Σκουλάς, Γιάννης Ρωμάνος, καθώς και οι νεότεροι Σταύρος Εμμανουηλίδης, Νίκος Φερέντζος, Κώστας Παπαδάκης, Νίκος και Σταύρος Κουναλάκης, Μύρων Μαθιουδάκης, Ιωάννης Φρουδαράκης, Μανώλης Λουκάκης, Σταύρος και Αντώνης Πινακουλάκης, Χρήστος Καταρτζόγλου, Δημήτριος Παπαοικονόμου, Γιάννης Ψαράκης, Παράσχος Δαπόντας, Γιάννης Ρήγας, Γιάννης Τσακίρης, Μπιντκάζας, Εμμανουήλ Βούρτσης.

Για περίπου 30 χρόνια η αγωνιστική δραστηριότητα του ποδοσφαιρικού τμήματος του ΟΦΗ περιοριζόταν στο τοπικό πρωτάθλημα της A’ κατηγορίας Hρακλείου (EΠΣH), καθώς δεν είχε κατορθώσει να προκριθεί στην τελική φάση των προκριματικών που θα του επέτρεπαν να διεκδικήσει την συμμετοχή του στο Eθνικό Πρωτάθλημα. Οι πρωταθλήτριες ομάδες της επαρχίας έπρεπε να δώσουν αγώνες μπαράζ για να πάρουν το εισιτήριο για την τελική φάση. Τη σεζόν 1957-58 ο ΟΦΗ κατάφερε στην τρίτη του προσπάθεια να αγωνιστεί στο Εθνικό Πρωτάθλημα, καθώς ξεπέρασε επιτυχώς τη δοκιμασία των προκριματικών. Στην παρθενική του συμμετοχή ο Όμιλος τερμάτισε στη 12η θέση.

Την αγωνιστική περίοδο 1959-60 διοργανώθηκε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, στο οποίο όμως δε συμμετέχει ο ΟΦΗ, ο οποίος έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της ανεπίσημης B’ Εθνικής που είχε πολλούς ομίλους. Οι Κρητικοί είχαν ενταχθεί στον group του νότου μαζί με άλλες επτά ομάδες, καταλαμβάνοντας την 6η θέση. Τo 1962 ο ΟΦΗ βγήκε πρώτος στον Όμιλο του, όμως στους αγώνες μπαράζ που ακολούθησαν δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την παρθενική του συμμετοχή στην Α' Εθνική.

Τη σεζόν 1962-63 ο ΟΦΗ συμμετείχε στο πρώτο επίσημο πρωτάθλημα Β' Εθνικής και τέσσερα χρόνια αργότερα αναδείχθηκε πρωταθλητής, καθώς τερμάτισε στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα του Α’ Ομίλου, όμως στα μπαράζ δεν κατάφερε να πάρει την πολυπόθητη άνοδο.

Ο στόχος της ανόδου στην Α' Εθνική επετεύχθη την αγωνιστική περίοδο 1967-68. Ο ΟΦΗ βγήκε πρώτος στον A’ όμιλο της B’ Εθνικής και στη διαδικασία των μπαράζ κατάφερε να υπερκεράσει το εμπόδιο του Πανελευσινιακού και να πάρει το «εισιτήριο» για τα... σαλόνια.

Ο πρώτος αγώνας έγινε στην Ελευσίνα στις 16 Ιουνίου του1968, όταν ο Όμιλος αν και προηγήθηκε με γκολ του Βουζουνεράκη, ηττήθηκε τελικά με σκορ 2-1. Στις 23 Ιουνίου οι Κρητικοί νίκησαν με 3-0 στο δεύτερο ματς, στο Ηράκλειο, χάρη σε δύο γκολ του Πέτρου Bουζουνεράκη και ένα του Δημήτρη Παπαδόπουλου, στέλνοντας το ζευγάρι σε τρίτο παιχνίδι. Τρεις ημέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε ο τρίτος αγώνας μπαράζ στα Xανιά και ο ΟΦΗ πανηγύρισε τη νίκη - άνοδο, καθώς επικράτησε με 3-0. Τα ιστορικά πέτυχαν οι Σκανδαλάκης, Λεμονής και Παπαδόπουλος.

Κάπως έτσι τη σεζόν 1968-69 ο ΟΦΗ έγινε η πρώτη κρητική ομάδα που αγωνίστηκε στην Elite του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στην παρθενική του συμμετοχή βγήκε 12ος με συγκομιδή 30 βαθμών. Ο Όμιλος παρέμεινε στην κατηγορία μέχρι και το 1971, όταν και υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική ως 17ος.

Το 1976 ο ΟΦΗ επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, καθώς «στέφθηκε» πρωταθλητής της Β' Εθνικής και πανηγύρισε την επάνοδο στην Α' Εθνική. Οι Κρητικοί έγιναν σταθερή δύναμη της κατηγορίας και τη σεζόν 1979-80 ήταν από τις ομάδας που συμμετείχαν στο πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου (11ος - 32 βαθμούς).

Αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του ΟΦΗ είναι το «κάστρο» του και ιστορική του έδρα. Το «Γεντί Κουλέ». Μέχρι το 1951 ο Όμιλος αγωνιζόταν στο γήπεδο «Ελευθερίας», ώσπου το 1949 ο πρόεδρος της τοπικής Ένωσης, Δημήτρης Βουρεξάκης, έδωσε την πληροφορία στους ανθρώπους της ομάδας για την έκταση που υπήρχε στα Καμίνια, η οποία άνηκε στο κράτος και θα μοιραζόταν στους πρόσφυγες.

Οι τότε παράγοντες του ΟΦΗ κινήθηκαν με μυστικότητα, κατέλαβαν τον χώρο και ξεκίνησαν τις εργασίες, ώστε να χτίσουν το «σπίτι» της ομάδας. Μετά από δυο χρόνια σκληρής δουλειάς το γήπεδο ύψωσε τα τείχη του και τα εγκαίνια έγιναν στις 11 Νοεμβρίου του 1951. Μέχρι τοτε η περιοχή που βρισκόταν το «Γεντί Κουλέ» ήταν ένας χώρος στην περιοχή των Καμινίων που χαρακτηριζόταν ως «νεκρόπολη», λόγω της ύπαρξης του νεκροταφείου των Αρμενίων στην ίδια περιοχή.

Το 1996 ο εμβληματικός διοικητικός ηγέτης και ευεργέτης τους ΟΦΗ έφυγε από τη ζωή και μετά τον θάνατο του το «Γεντί Κουλέ» μετονομάστηκε σε «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης», ως φόρος τιμής για την τεράστια προσφορά του στην εξέλιξη του συλλόγου, ως ένας από τους μεγαλύτερους στον ελληνικό αθλητισμό.

Στις 19 Μαρτίου 2019, η χρήση του γηπέδου «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης» παραχωρήθηκε από τον Ερασιτέχνη ΟΦΗ στην ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, για τα επόμενα 10 χρόνια. Tο γήπεδο διαθέτει 7.323 θέσεις σε εννιά θύρες, όμως τα τελευταία χρόνια λόγω προβλήματος στατικότητας δεν ήταν διαθέσιμη η πλήρης χωρητικότητα του.

Λόγω των συνθηκών ο Όμιλος επέστρεψε από την τρέχουσα σεζόν στο Παγκρήτιο έπειτα από 16 χρόνια και εξασφάλισε το μεγαλύτερο Στάδιο της Κρήτης για την επόμενη δεκαετία, με το γηπεδικό ζήτημα να είναι ψηλά στην ατζέντα της διοίκησης του Μιχάλη Μπούση.

Τη δεκαετία του '80, στην εποχή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, ο ΟΦΗ πέρασε στα χέρια ενός οικονομικού Κολοσσού. Ο λόγος για τον Θεόδωρο Βαρδινογιάννη, ο οποίος κατάφερε να «μεγαλώσει» το σύλλογο, κάνοντας τον μια από τις πιο ισχυρούς της χώρας. Πρωτεργάτης και ποδοσφαιρικός δημιουργός αυτού του εγχειρήματος ήταν ο Ευγένιος Γκέραντ.

Το 1985 o Oλλανδός τεχνικός μετακόμισε στο Ηράκλειο, το οποίο έμελλε να γίνει το σπίτι του μέχρι το τέλος της ζωής του. Στην πρώτη του χρονιά έκανε την πιο επιτυχημένη πορεία του συλλόγου στο πρωτάθλημα, καθώς τον έβγαλε στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Στη δεύτερη χρονιά του ο Γκέραρντ πέτυχε τη μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του ΟΦΗ, καθώς οδήγησε τον Όμιλο στην κατάκτηση του μέχρι και σήμερα μοναδικού Κυπέλλου Ελλάδας στην ιστορία του. Στις 21 Iουνίου του 1987 οι Κρητικοί αντιμετώπισαν τον Ηρακλή του Βασίλη Χατζηπαναγή στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας (1-1 Κωφίδης 30' - Χαραλαμπίδης 34') και στα πέναλτι με ήρωα τον σπουδαίο Μύρωνα Σηφάκη, ο οποίος έκανε δυο αποκρούσεις, πήραν το τρόπαιο με 3-1.

Ο ΟΦΗ συνέχισε τις... υψηλές πτήσεις στο πρωτάθλημα και τα επόμενα χρόνια, όντας σταθερά στις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα και πανηγύρισε «ευρωπαϊκά εισιτήρια». Το 1989 ο Όμιλος κατέκτησε αήττητος το Βαλκανικό Κύπελλο. Στις 7 Ιουνίου 1989 στις Σέρρες διεξήχθη ο τελικός με την Ραντνίτσκι, την οποία η ομάδα του Γκέραρντ νίκησε με 3-1, κάνοντας ανατροπή επί των Γιουγκοσλάβων, χάρη στα γκολ των Μπατσινίλα (58΄), Βλαστού (70΄) και Ν. Παπαβασιλείου (90΄).

Το 1990 ο ΟΦΗ έφτασε για δεύτερη φορά στην ιστορία του στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, αλλά αυτήν τη φορά ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό στο Ολυμπιακό Στάδιο με 2-0. Λίγες μέρες μετά οι Κρητικοί πήραν μια... άτυπη ρεβάνς, καθώς πέτυχαν τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Όμιλος έχανε στις αρχές του δεύτερου μέρους με 4-0 και το σφύργιμα της λήξης τον βρήκε θριαμβευτή με 5-4!

Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο υπερηφάνειας για τον ΟΦΗ ήταν οι ευρωπαϊκές του παρουσίες. Tην αγωνιστική σεζόν 1987-88, μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου, ο Όμιλος εκπροσώπησε για πρώτη φορά την Κρήτη και την Ελλάδα στην Ευρώπη, καθώς αντιμετώπισε τη Χάιντουκ Σπλιτ για το Κύπελλο UEFA (1-0/0-4).

Την επόμενη χρονιά (1988-89) αγωνίστηκε και πάλι στη δεύτερη κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της εποχής και μάλιστα έκανε την πρώτη του πρόκριση, καθώς απέκλεισ τη Βιτόσα Σόφιας με συνολικό σκορ 2-3 (1-0, 3-1). Συνολικά ο Γκέραρντ έβγαλε έξι φορές τον ΟΦΗ στην Ευρώπη στα 15 χρόνια που υπηρέτησε το σύλλογο, με τελευταία το 2000, τη σεζόν που ανακοίνωσε το τέλος εποχής.

Αξιοσημείωτο πως από τότε ο Όμιλος έκανε ακόμα δύο ευρωπαϊκές συμμετοχές, το 2007 στο Ιντερτότο και το 2020 στο β' προκριματικό γύρο του Europa League, όπου λόγω Covid αντιμετώπισε τον Απόλλωνα Λεμεσού σε μονό ματς στο κεκλεισμένων των θυρών «Γεντί Κουλέ» (0-1).

Τη σεζόν 1993-94 ο ΟΦΗ έκανε επιτυχημένη πορεία στο Κύπελλο UEFA, όπου έφτασε μέχρι τους «16» της διοργάνωσης. Οι Κρητικοί έκαναν δυο προκρίσεις κόντρα σε Σλάβια Πράγας (1-1 Πράγα και 1-0 Ηράκλειο) και Ατλέτικο Μαδρίτης (1-0 Μαδρίτη και 2-0 Ηράκλειο).

Εκ των πρωταγωνιστών ήταν ο Νίκος Μαχλάς, ο οποίος σκόραρε και στα δυο ζευγάρια. Ο κάτοχος του Χρυσού Παπουτσιού της σεζόν 1997/98 είναι στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ του Ομίλου με 73 γκολ, όσα έχει κι ο recordman συμμετοχών της ομάδας, Νίκος Νιόπλιας.

Μετά τη «χρυσή εποχή» της διοίκησης Βαρδινογιάννη και της τεχνική ηγεσίας Γκέραρντ ο ΟΦΗ μπήκε σε μια δύσκολη περίοδο, καθώς δεν ήταν πλέον διεκδικητής ευρωπαϊκού εισιτηρίου και «μόνιμος» στην top class του ελληνικού πρωταθλήματος.

Την πρώτη χρονιά χωρίς τον Ολλανδό, τη σεζόν 2000-01, ο Όμιλος διεκδίκησε την παραμονή του στην Α’ Εθνική στα μπαράζ με τον ΠΑΣ Γιάννινα, από τα οποία βγήκε νικητής με δύο νίκες ως γηπεδούχος στη Ρόδο (λόγω τιμωρίας) και μια ήττα στα Ιωάννινα.

Την αγωνιστική περίοδο 2004-05 ο Όμιλος τερμάτισε 13ος, μια θέση πάνω από τον Άρη, ο οποίος υποβιβάστηκε στη Β’ Εθνική, ενώ την επόμενη χρονιά κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία, νικώντας στην τελευταία αγωνιστική τον Λεβαδειακό με σκορ 2-0, σε μια αναμέτρηση στην οποία περισσότεροι από 25 χιλιάδες φίλοι της ομάδας μας γέμισαν τις εξέδρες του Παγκρητίου Σταδίου.

Η σεζόν 2008-09 είναι από τις πλέον «μαύρες» στην ομιλίτικη ιστορία, καθώς η ομάδα βγήκε 14η και έπειτα από 33 διαδοχικά χρόνια στα «σαλόνια» του ελληνικού ποδοσφαίρου υποβιβάστηκε στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία.

Ο ΟΦΗ το 2011 με τον εμβληματικό Νίκο Μαχλά στη διοίκηση και τον Νίκο Αναστόπουλο στον πάγκο επανήλθε στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου έπειτα από τη διαδικασία των Play Off. Μετά από 4 χρόνια τα οικονομικά προβλήματα «λύγισαν» τους Κρητικούς και εν τέλει, στις 21 Μαρτίου του 2015, αποχώρησαν από το πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι του 2016 οι Μελανόλευκοι έκαναν την επανεκκίνηση τους από τη Γ' Εθνική.

Η περιπλάνηση στις χαμηλότερες κατηγορίες τελείωσε το 2018, όταν ο ΟΦΗ με προπονητή τον άλλοτε εμβληματικό ποδοσφαιριστή της ομάδας, Νίκο Παπαδόπουλο, κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και επέστρεψε στη φυσική του θέση.

Το 2018 το κλαμπ μπήκε σε μια νέα εποχή, καθώς στις 4 Οκτωβρίου ο Μιχάλης Μπούσης ανέλαβε τα ηνία ως εγγυητής και οραματιστής της επόμενης ημέρας του συλλόγου, με τον γεννημένο στο Σικάγο Ελληνο-Αμερικανό επιχειρηματία να θέτει ως στόχο την επιστροφή του Ομίλου στην Elite.

Ο διοικητικός ηγέτης των Κρητικών σε αυτά τα περίπου οκτώ χρόνια που βρίσκεται στην ομάδα έχει κάνει μια πολυεπίπεδη επένδυση στην ομάδα που ξεπερνάει τα 15 εκατομμύρια ευρώ, η οποία εκτός από το αγωνιστικό μπάτζετ περιλαμβλανει τις υποδομές και την Ακαδημία της ομάδας, η οποία τη δεδομένη χρονική στιγμή θεωρείται από τις κορυφαίες στη χώρα.

Στην πρώτη χρονιά του νέου ιδιοκτήτη ο ΟΦΗ σώθηκε μέσω ενός συγκλονιστικού αγώνα μπαράζ. Στις 22 Μαΐου του 2019 ο Όμιλος υποδέχτηκε στο «Γεντί Κουλέ» τον Πλατανιά στη ρεβάνς της «λευκής» ισοπαλίας στα Χανιά. Στο 69' ο Γιώργος Γιακουμάκης βάλε μπροστά τους γηπεδούχους με 2-1 έπειτα από ασίστ του Χουάν Νέιρα, ο οποίος πλέον αποτελεί «σημαία» της ομάδας και τον ξένο με τις περισσότερες εμφανίσεις με τα ασπρόμαυρα, όμως κατά τον πανηγυρισμό του αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα.

Ο Γιάννης Παπανικολάου «πάγωσε» το γήπεδο στο 90+1' με το 2-2 και λόγω του κανονισμού των εκτός έδρας γκολ έφερε τον ΟΦΗ μια «ανάσα» από τον υποβιβασμό, όμως στο 90+5' ο Αμπίλ Ναμπί με αδιανόητη εκτέλεση φάουλ από διαγώνια θέση έκανε το 3-2 και έσωσε τον Όμιλο των δέκα παικτών, με ένα από τα πιο κρίσιμα γκολ στην αιωνόβια ιστορία του συλλόγου.

Την επόμενη κιόλας χρονιά ο Μιχάλης Μπούσης μετέτρεψε τον ΟΦΗ που παρά ένα... θαύμα δεν υποβιβάστηκε σε ομάδα που πήρε ευρωπαϊκό εισιτήριο, καθώς μέσω των Play Off οι Κρητικοί επέστρεψαν στην Ευρώπη έπειτα από 20 χρόνια!

Τη χρονιά που «100αρισε» ο ΟΦΗ επέστρεψε σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδας ύστερα από 30 χρόνια και 33 έτη μετά το θρίαμβο επί του Ηρακλή. Στις 2 Απριλίου η ομάδα του Μίλαν Ράσταβατς απέκλεισε τον Aστέρα ΑΚΤΟR στη ρεβάνς του «Γεντί Κουλέ» (1-1 Ηράκλειο, 0-1 Τρίπολη) και έκλεισε θέση για το μεγάλο «ραντεβού» της 17ης Μαΐου με τον Ολυμπιακό.

Ο Όμιλος μπορεί να μην κατέκτησε το Κύπελλο, καθώς ηττήθηκε με 2-0, αλλά θα «κουβαλάει» για... ακόμα έναν αιώνα την περηφάνια για το επίτευγμα ότι κατάφερε να φέρει περισσότερους από 17.000 Ομιλίτες στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, στη τελευταία μεγάλη μελανόλευκη βραδιά μέχρι την επόμενη...