Champions League: Αυτή την κούπα ποιος θα την πάρει;

Μη ρωτήσετε γιατί μπορεί να το πάρει η Ρεάλ Μαδρίτης. Αρκεί που είναι η… Ρεάλ. Φαβορί δίχως “αν” και “ναι, μεν”, το έχει αποδείξει επανειλλημένα. Στην πρώτη σεζόν του νέου Champions League η Βασίλισσα πληγώθηκε από την Άρσεναλ στα προημιτελικά, σε μια χρονιά πολύ κακή για την ίδια. Φέτος βέβαια τα πράγματα δείχνουν διαφορετικά. Γύρισε σελίδα, έδωσε το χρίσμα του πάγκου της στον… φρέσκο αλλά άξιο ενθουσιασμού Τσάμπι Αλόνσο και ήδη τα πρώτα της δείγματα είναι πολύ ενθαρρυντικά.

Τέσσερα στα τέσσερα στο ισπανικό πρωτάθλημα με έναν Μπαπέ που… πετάει και μετρά τέσσερα γκολ και μια ασίστ και μια συναρπαστική χορωδία από πίσω του. Πέρα από τους… συνήθεις υπόπτους Βινίσιους, Ροντρίγκο και Μπέλινγκχαμ (που μετρά αντίστροφα για την επιστροφή του), φέτος δίπλα στους σταρς υπάρχουν και πολλά υποσχόμενοι νέοι που δεν αστειεύονται, όπως ο Γκιουλέρ και ο Μασταντουόνο. Σίγουρα, η άμυνά της θα μπορούσε να είναι λίγο πιο γεμάτη σε πρόσωπα, ωστόσο, ελπίζει αυτή τη φορά δεν σταθεί άτυχη με τους τραυματισμούς. Ο Τσάμπι Αλόνσο ήταν εκεί ως παίκτης όταν ο Αντσελότι στην πρώτη του σεζόν στη Μαδρίτη μπόρεσε να οδηγήσει τη Ρεάλ στη δέκατη κατάκτησή της και πλέον ως προπονητής φιλοδοξεί να… αντιγράψει τον Ιταλό κόουτς.

Ποτέ δεν της αρέσει να μένει για πολύ μακριά από την κορυφή της Ευρώπης. Έχει τον Μπαπέ στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, έχει ασυναγώνιστο… DNA σε αυτή τη διοργάνωση, πιο μοντέρνα προσέγγιση και ανανεωμένη δίψα. Άρα η Ρεάλ έχει κάθε λόγο να πιστεύει πως μπορεί για ακόμη μια φορά να ορίσει τον νόμο της στα αστέρια.

Το… αχ αντηχεί ακόμα στη Βαρκελώνη. Στο δοκάρι του Λαμίν Γιαμάλ μέσα στο Μιλάνο, στο γκολ του Ατσέρμπι λίγο αργότερα, σε αυτό του Φρατέζι στην παράταση. Ο αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα από το περυσινό Champions League ήρθε στα ημιτελικά και τη χτύπησε πολύ σκληρά. Ήταν τρομακτική η σεζόν της, θα μπορούσε να είχε γίνει και απόλυτα θρυλική αν συνδυαζόταν με έναν θρίαμβο στα αστέρια. Κι αυτό άφησε μια πληγή στο κορμί της, ανοιχτή ακόμα, τσούζει σαν απωθημένο και μπορεί να κλείσει με έναν και μόνο τρόπο. Με την επιστροφή της στην κορυφή της Ευρώπης μετά από έντεκα χρόνια.

Ο Λαμίν Γιαμάλ εξακολουθεί να είναι ο παίκτης που σπέρνει τον πανικό και δίπλα του δεν έχει μόνο τον Λεβαντόφσκι και τον Ραφίνια, αλλά και τον αναγεννημένο Φεράν Τόρες, τον Ράσφορντ. Ας μη μιλήσουμε για τον απόλυτο Πέδρι από πίσω. Και όλοι αυτοί έχουν στον πάγκο για στρατηγό τον Χάνσι Φλικ που μεταμόρφωσε τους Μπλαουγκράνα εν ριπή οφθαλμού. Τους έκανε μια ομάδα που αρνούταν να αφήσει το πόδι της από το γκάζι. Και δεν θέλει να το αφήσει ούτε φέτος. Αντίθετα, θέλει να γκαζώσει ακόμα περισσότερο για να καταφέρει ό,τι δεν κατάφερε πέρυσι.

Έχει φρεσκάδα, μικρούς και μεγάλους σταρς, έναν ηγετικό κόουτς που το… έχει κάνει ξανά. Η Μπαρτσελόνα ξέρει πως μπορεί να κατακτήσει και πάλι το Champions League και για αυτό διψά για αυτό περισσότερο από ποτέ. Μένει να κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να… ξεδιψάσει.

Δεν έγινε Slot Machine γιατί χτύπησε… τζακ ποτ στην τύχη, αλλά επειδή ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Η Λίβερπουλ στην πρώτη σεζόν του Άρνε Σλοτ θύμισε πραγματική μηχανή. Ήταν μακράν η καλύτερη ομάδα στο πρωτάθλημα, έκανε περίπατο και επέστρεψε επάξια στον θρόνο της Αγγλίας. Στην επόμενη πίστα της βέβαια ο θρόνος δεν είναι μόνο εγχώριος, αλλά ευρωπαϊκός. Φυσικά, υπάρχει φιλοδοξία για την κατάκτηση του Champions League στους Reds, φυσικά και η κούπα με τα μεγάλα αυτιά αποτελεί στόχο τους και μάλιστα σημαντικό.

Είναι μια διαφορετική ομάδα φέτος η Λίβερπουλ, υπήρξε σημαντική ανανέωση με σκόρπισμα εκατοντάδων εκατομμυρίων και βαρβάτες μεταγραφές. Προς το παρόν δεν έχει βρει πλήρως τα πατήματά της, όμως η ποιότητά της είναι αναμφίβολα τρομακτική. Αυτή λοιπόν, το πολύ σοβαρό της βάθος σε κάθε θέση, αποτελεί και το μεγαλύτερο όπλο της στον πόλεμο των αστεριών. Μιλάμε για μια ομάδα που έχει την πολυτέλεια να βγάζει τον Εκιτικέ και να βάζει τον Ίσακ. Ο Άρνε Σλοτ καλείται να βρει την κόλλα που θα κάνει όλα τα λαμπερά της κομμάτια να συνδεθούν αρμονικά ώστε να παρουσιάσουν ένα ακόμα πιο λαμπερό σύνολο. Πρόκληση μεν, όμως ο Ολλανδός κόουτς στην πρώτη του σεζόν έδειξε πως έχει τον τρόπο. Άλλωστε πέρυσι η ομάδα του τερμάτισε πρώτη στη League Phase και αποκλείστηκε στα πέναλτι από την κορυφαία του θεσμού και μετέπειτα πρωταθλήτρια Παρί Σεν Ζερμέν.

Έξι χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Λίβερπουλ φόρεσε το ευρωπαϊκό της στέμμα. Υπάρχει θέληση, εξαιρετικό υλικό κι ένας γίγαντας που θα κάνει τα πάντα για το επόμενο βήμα στην πορεία του, την επιστροφή στην κορυφή της σπουδαιότερης διασυλλογικής διοργάνωσης.

Για να το πούμε απλά, βούλωσε στόματα πέρυσι η Παρί Σεν Ζερμέν. Αυτά τα περί… φανέλας τα άκουσε βερεσέ και μίλησε στο γήπεδο. Εκεί όπου δεν άφησε περιθώριο αμφισβήτησης. Ξύπνησε στο τέλος της League Phase και έπειτα έβγαλε νοκ-άουτ κατά σειρά τις Μπρεστ, Λίβερπουλ, Άστον Βίλα και Άρσεναλ μέχρι να παραδώσει παράσταση στον τελικό κόντρα στην Ίντερ και να πάρει το πρώτο της Champions League με εντυπωσιακή πεντάρα. Απελευθερωμένη από το μποτιλιάρισμα των σταρς, ήταν γεμάτη διαφορετικούς πρωταγωνιστές με μεγαλύτερο αυτόν στον πάγκο, τον Λουίς Ενρίκε, που επανεφηύρε τον εαυτό του και κέρδισε τον σεβασμό όλων ξανά.

Το καλύτερο για τους Παριζιάνους είναι πως όλα τα στοιχεία που την οδήγησαν στην κορυφή της Ευρώπης βρίσκονται και σήμερα στις θέσεις τους. Οι υπέροχοι Ντεμπελέ, Ντουέ, Κβαρατσχέλια και Μπαρκολά, οι τεράστοι βραχύσωμοι μετρονόμοι Ζοάο Νέβες και Βιτίνια, φυσικά ο Ισπανός καθηγητής στην πλαϊνή γραμμή. Όλοι τους εκεί, μαζί με περισσότερη δίψα για νέες απαντήσεις.

Είναι γλυκιά η δόξα του Champions League και εθιστική, ειδικά για έναν σύλλογο που δεν έχει χορτάσει ευρωπαϊκές επιτυχίες. Αντίθετα, τώρα του άνοιξε για τα καλά η όρεξη και όλες οι υποσχέσεις ότι θα καταφέρει και πάλι να… τραφεί από την πιατέλα των αστεριών είναι εκεί. Μαζί με φιλόδοξη δίψα για ένα δύσκολο αλλά και ιστορικό repeat στη διοργάνωση που για χρόνια πλήγωνε την Παρί Σεν Ζερμέν.

Το Champions League ωστόσο δεν θα ήταν... Champions League αν έπαιζαν σε αυτό μόνο τέσσερις ομάδες για την κατάκτηση. Αντίθετα, είναι γεμάτο επίδοξους μνηστήρες της ομορφότερης κούπας, μνηστήρες που προς το παρόν δεν γεμίζουν το μάτι, αλλά έχουν τις δικές τους αρετές και θα κάνουν τα πάντα για να φτάσουν μέχρι τέλους. Άλλωστε, πέρυσι και πρόπερυσι η Ίντερ και η Ντόρτμουντ γέμιζαν το μάτι από την αρχή;

Φυσικά, υπάρχουν οι υπόλοιπες αγγλικές ομάδες που έχουν τους δικούς τους λόγους να ευελπιστούν σε κάτι καλό. Η Άρσεναλ διψά για επιτυχία. Και γενικά. Και ειδικά, ευρωπαϊκά. Πολλοί θεωρούν πως έχει έρθει η ώρα ο Μικέλ Αρτέτα να βρει πανηγυρίσει τίτλους, οι Gunners θα ήθελαν όσο τίποτα ένα Champions League και έχουν αποδείξει πως με τη στιβαρή τους άμυνα μπορούν να την πάνε μακριά τη βαλίτσα. Πέρυσι έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά, ενώ φέτος είναι και πιο ενισχυμένοι επιθετικά.

Από την άλλη, ποιος μπορεί να αφήσει εκτός κουβέντας τη Μάντσεστερ Σίτι; Οκέι, δεν... εντυπωσιάζει μέχρι τώρα. Αλλά έχει σπάσει την ευρωπαϊκή της κατάρα, έχει παίκτες με τρομερή ποιότητα, όπως ο Χάαλαντ και οι Φόντεν - Ράιντερς από πίσω του, αλλά και... ολόκληρο Πεπ Γκουαρδιόλα στον πάγκο! Έναν Πεπ που έχει ακόμα δύο χρόνια συμβόλαιο στο «Έτιχαντ» και έπειτα το μέλλον του είναι αβέβαιο. Δεδομένα θα ήθελε ακόμα ένα Champions League.

Κάτι παρόμοιο ισχύει και για την Τσέλσι. Τα δόντια της η ομάδα του Έντσο Μαρέσκα τα έδειξε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Κοτζάμ Παρί Σεν Ζερμέν νίκησε στον τελικό. Επιπλέον έχει κι ένα μοναδικό... άστρο στη διοργάνωση των αστεριών.

Από εκεί και πέρα, η αρένα είναι γεμάτη από υπολογίσιμες δυνάμες. Η Μπάγερν Μονάχου του Χάρι Κέιν, η πρωταθλήτρια Νάπολι που αποπνέει μια σπάνια συνέχεια, η πάντα ψυχωμένη Ατλέτικο Μαδρίτης. Ο καθένας μπορεί να δώσει την ψήφο του στο δικό του... μαύρο άλογο. Το μόνο σίγουρο είναι πως στο τέλος της σεζόν πάλι θα έχουμε χορτάσει θέαμα.