Κωστούλας και Τζίμας στο Gazzetta: «Έχουμε πάθει πλάκα με την Μπράιτον, δεν θέλουν να μας 'κάψουν'»!
Κανένα φορτίο, κανένα βαρίδι στους ώμους τους. Μόνο χαμόγελα στα πρόσωπά τους, μόνο δουλειά στο κεφάλι τους. Και πολλά, πολλά γέλια, πολλή καζούρα, πολλή πλάκα. Δύο νέα παιδιά που το απολαμβάνουν. Ζουν το όνειρό τους άλλωστε, και είναι αρκετά τυχεροί ώστε να το ζουν παρέα. Όχι απλά ως wonderkids, αλλά ως φίλοι πλέον. Δύο Έλληνες στο Μπράιτον, μια ομάδα που χρύσωσε με δεκάδες εκατομμύρια τον Ολυμπιακό και - έστω έμμεσα - τον ΠΑΟΚ όχι βλέποντάς τους ως στοιχήματα, αλλά ως το μέλλον της. Κι όμως το βάρος των προσδοκιών, το βάρος των εκατομμυρίων και των υποσχέσεων, των προκατειλημμένων δαχτύλων που βιάζονται να τεντωθούν εξυπνακίστικα, εκείνοι δεν δείχνουν να το αισθάνονται. Μόνο χαμογελούν, νιώθοντας σίγουροι πως, όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν, θα ξεδιπλώσουν στο γήπεδο το ποιοι είναι.
Σφυρηλατήθηκαν διαφορετικά, αλλά το ίδιο σκληρά, κλήθηκαν και οι δύο να… σκάσουν και να κολυμπήσουν. Και τώρα βρέθηκαν στο ίδιο μέρος, καλούνται να κολυμπήσουν ξανά, αυτή τη φορά στον πιο βαθύ ωκεανό, αυτόν της Premier League, αυτή τη φορά δίπλα-δίπλα, να αρπάξουν την ευκαιρία τους και να συνθέσουν μια γαλανόλευκη γραμμή κρούσης στα γαλανόλευκα της Μπράιτον. Ήμασταν εκεί, στην απαρχή της ιστορίας τους, είδαμε τον Μπάμπη Κωστούλα και τον Στέφανο Τζίμα, τον Στέφανο Τζίμα και τον Μπάμπη Κωστούλα να μοιράζονται για πρώτη φορά την επίθεση των Γλάρων κόντρα στη Γουέστ Μπρομ για την Premier League 2. Πρώτη από τις - καλά να’ναι τα παιδιά - πολλές και πιο λαμπερές που θα έρθουν. Και λίγο μετά, τους ακούσαμε, ακόμα ριγμένους στις μπλε και λευκές ρίγες των εμφανίσεών τους, να μιλούν για το δέσιμό τους, τα κοινά τους βιώματα, τη νέα τους πρόκληση, τον τρόπο που την αντιμετωπίζουν, τους στόχους τους. Μα κυρίως τους απολαύσαμε, η θετικότητα και η αύρα τους είναι μεταδοτικές.
Το Gazzetta τρύπωσε στο προπονητικό κέντρο της Μπράιτον και, αφού μίλησε με τους δύο πιο ελπιδοφόρους επιθετικούς του ελληνικού ποδοσφαίρου, έφυγε από το Λάνσινγκ με το βουητό του γέλιου τους στα αυτιά του και τυφλωμένο από τα χαμόγελά τους, αυτά που δείχνουν να μην αποχωρίζονται ποτέ, τα πιο δυνατά φτερά για τις πιο υψηλές πτήσεις που είναι αποφασισμένοι να πετάξουν.
Αποστολή στο Μπράιτον: Ιάσονας Θεριός - Θοδωρής Σανιδάς
«Άντε ρε αγόρι μου, τι κάνεις;»: Η αρχή μιας φιλίας
Έγιναν και οι δύο παίκτες της Μπράιτον με λίγους μήνες διαφορά, οι πρώτοι Έλληνες της ιστορίας της, δύο θαυματουργοί, νεαροί στράικερ. Κάτι τα… δύσκολα ονόματά τους, κάτι τα κοινά τους χαρακτηριστικά, οι οπαδοί της ομάδας τους ξέρουν ως «Greek guys». Και αν κάτι έχουν λατρέψει μέχρι στιγμής σε αυτούς, όσο ανυπομονούν να τους δουν στο χορτάρι, αυτό είναι το ταμπεραμέντο τους και η τρομερή αλληλεπίδρασή τους. Κι όμως αυτό το δέσιμο κάποιους μήνες πριν δεν υπήρχε.
«Εγώ τον Μπάμπη τον ήξερα από όταν έπαιζα στον ΠΑΟΚ κι εκείνος έπαιζε στον Ολυμπιακό, ουσιαστικά οι δύο μεγάλες ομάδες της Ελλάδας, οι δύο μεγαλύτερες. Γενικά είχαμε παίξει και κάποιες φορές αντίπαλοι αλλά η πρώτη μας γνωριμία έγινε στην Εθνική ομάδα, ξεκινήσαμε να είμαστε μαζί από τις μικρές εθνικές, πρώτη φορά Κ16 νομίζω. Μετά συνεχίσαμε Κ17, Κ19, Κ21 και γενικά εγώ τον ήξερα από τον Ολυμπιακό, είχε κάνει το όνομά του. Είχα υπογράψει εγώ και άκουγα το καλοκαίρι ‘Ο Κωστούλας είναι κοντά στην Μπράιτον’, του είχα στείλει και μήνυμα και του λέω ‘Άντε ρε αγόρι μου, τι κάνεις;’. Εδώ κολλήσαμε. Δύο Έλληνες σε μια ξένη χώρα, είμαστε κοντά και με τα υπόλοιπα παιδιά, είμαστε ένα πολύ καλό γκρουπ, όλα τα παιδιά είναι εξαιρετικά, μας βοηθάνε πολύ να προσαρμοστούμε και είμαστε πολύ χαρούμενοι, ανυπομονούμε», μάς λέει ο Τζίμας και ο Κωστούλας προσθέτει: «Ναι, στην εθνική σμίξαμε πρώτη φορά».
Πλέον είναι εκεί ο ένας για τον άλλον, στήριγμα προσαρμογής σε μια εντελώς νέα πραγματικότητα, που σιγά σιγά γίνεται καθημερινότητα. «Σίγουρα ήταν μια μεγάλη αλλαγή και για τους δυο μας, ο Στέφανος είχε φύγει από πέρυσι από τη χώρα μας, για μένα ήταν πρώτη φορά που βγαίνω στο εξωτερικό μόνιμα. Τώρα είμαστε κοντά δυο μήνες, νιώθω ότι έχω προσαρμοστεί τελείως πλέον», δηλώνει ο Μπάμπης. Ο Στέφανος συμφωνεί, λέγοντας πως οι τραυματισμοί που κουβαλούσαν από την περυσινή σεζόν, τους έχουν αναγκάσει να κάνουν λίγη παραπάνω υπομονή:
«Εγώ είμαι εδώ από τον Ιούνιο, κάνω την αποθεραπεία μου, οπότε είμαι έναν μήνα παραπάνω ουσιαστικά. Ναι, έχω προσαρμοστεί αρκετά καλά. Μας βοηθάνε πολύ και τα παιδιά στην ομάδα, οι γυμναστές, όλοι, το κλίμα είναι πολύ καλό. Σίγουρα είναι πολύ δύσκολα, επίπεδο Premier League, το πιο δύσκολο πρωτάθλημα στον κόσμο. Θέλουμε λίγο ακόμα στο physical κομμάτι, είμαστε λίγο πίσω λόγω των τραυματισμών μας, μας άφησαν πίσω. Αλλά είμαστε ενθουσιασμένοι. Ουσιαστικά αυτούς τους δύο μήνες μέχρι να μπούμε κανονικά με την ομάδα κάναμε μαζί όλη την αποθεραπεία», προσθέτει ο Τζίμας. «Ήμασταν κάθε μέρα μαζί», λέει ο Μπάμπης. «Μας βοήθησε να δέσουμε αυτό. Είχαμε διαφορετικές ώρες σε σχέση με την υπόλοιπη ομάδα, ήμασταν όλη την ώρα μαζί, ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα», ο Τζίμας.
Τα δύσκολα «αντίο» σε ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό
Στέφανος και Μπάμπης ωστόσο, δεν μοιράστηκαν μόνο τα μικροπροβληματάκια τους το καλοκαίρι, μοιράστηκαν και κάτι πολύ πιο μεγάλο, την απόφαση του «αντίο» στις αγαπημένες τους ομάδες. Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν μια ακόμα ομάδα για τον Τζίμα, ο Ολυμπιακός δεν ήταν μια ακόμα ομάδα για τον Κωστούλα.
«Στον ΠΑΟΚ έπαιζα από το 2013, είναι η ομάδα που μεγάλωσα εκεί και διαμορφώθηκα σαν παίκτης και σαν προσωπικότητα. Και γενικά ο ΠΑΟΚ ήταν το σπίτι μου, η οικογένειά μου αλλά όλα έγιναν τόσο γρήγορα που από τη μια στιγμή στην άλλη είχα φύγει στη Γερμανία. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει, άφησα πίσω τους φίλους μου, το σπίτι μου, την οικογένειά μου και πήγα για μια νέα αρχή στην καριέρα μου, να πάρω παιχνίδια. Είναι δύσκολο, πάντα είναι δύσκολο να αποχαιρετάς την αγαπημένη σου ομάδα, την ομάδα που έχεις μεγαλώσει», λέει ο Τζίμας. Έχει μείνει κάτι ανολοκλήρωτο σε αυτό το κεφάλαιο της ζωής του; Ναι.
«Το όνειρό μου ήταν να παίξω σε μια γεμάτη Τούμπα, το ήθελα πάντα, δεν έχω παίξει σε ένα πολύ μεγάλο παιχνίδι, σε ένα ντέρμπι. Αυτό θα έλεγα ότι είναι που δεν έχω εκπληρώσει με τον ΠΑΟΚ, να παίξω σε μια γεμάτη έδρα», ομολογεί και ο Κωστούλας δεν χαραμίζει την… ασίστ. «Έπαιξα εγώ πέρυσι», λέει με ύφος χιλίων… πειραχτηρίων για τα τρομερά πράγματα που έκανε στο εκτός έδρας ντέρμπι κόντρα στον ΠΑΟΚ τον Νοέμβρη του 2024. Σκάμε στα γέλια και οι τρεις.
Και για τον Μπάμπη εννοείται δεν ήταν απλό το να βγάλει τα ερυθρόλευκα: «Ήταν και για εμένα δύσκολο να αποχαιρετήσω τον Ολυμπιακό. Κι εγώ ήμουν αρκετά χρόνια, από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου υποστηρίζω την ομάδα από μικρό παιδί. Πήγαινα στο γήπεδο όποτε μπορούσα με τον πατέρα μου, παρακολουθούσα τον Ολυμπιακό σε οποιοδήποτε άθλημα. Να φανταστείτε όταν ακουγόταν στην αρχή ότι ενδιαφέρονται, ότι με παρακολουθούσε κάποια ομάδα εγώ έλεγα ότι δεν το σκέφτομαι και ότι θέλω να μείνω στον Ολυμπιακό, ότι νιώθω καλά εδώ, θέλω να συνεχίσω εδώ, αλλά εντάξει μετά σίγουρα όσο μεγάλωνε το ενδιαφέρον από συλλόγους και κυρίως και της Μπράιτον ήταν μια ευκαιρία να είμαι εδώ που είμαι τώρα και την άρπαξα. Και τώρα κοιτάω μπροστά.
Αυτό που με ξενέρωσε λίγο ήταν ο τραυματισμός μου που είχα χάσει τους τελευταίους δύο μήνες και είχα χάσει σχεδόν όλα τα παιχνίδια στα play-offs και είχα χάσει και τον τελικό του Κυπέλλου κιόλας. Αν και πήραμε το νταμπλ, εγώ έλειπα από τα ματς τα τελευταία, τα γιορτινά, που νικούσαμε κι εγώ ήμουν με τα πολιτικά. Σίγουρα έδειξα κάποια πράγματα, όμως δεν έδειξα τελείως τον εαυτό μου, όσο θα ήθελα. Μπορούσα να δείξω περισσότερα».
Και οι δύο κοιτούν μπροστά τώρα, όμως… κοιτώντας πίσω, κανείς τους δεν περίμενε να βρίσκονται τόσο σύντομα στην Premier League και μια ομάδα σαν την Μπράιτον. «Το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει, όλα γίνονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς, το ξέρουμε αυτό, τον έναν χρόνο παίζεις κάπου, τον άλλον δεν ξέρεις πού θα βρίσκεσαι. Εγώ έφυγα από τον ΠΑΟΚ δανεικός γιατί θα έμενα τρίτος και πήγα στη Νυρεμβέργη με τον Κλόζε. Και χάρη σε αυτόν νομίζω, με τη βοήθειά του είμαι εδώ που είμαι σήμερα», λέει ο Τζίμας και ο Κωστούλας προσθέτει:
«Πάντα εμένα το όνειρό μου ήταν να παίξω στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού, από μικρό παιδί. Κι εγώ πέρυσι θα ξεκινούσα ως τρίτος στο ρόστερ του Ολυμπιακού, αλλά με γέμιζε ως πρώτη μου χρονιά, μου αρκούσε. Πάντα πιστεύω πολύ στον εαυτό μου, πίστευα ότι θα μου δοθεί η ευκαιρία, μου την έδωσαν, τους ευχαριστώ όλους στον σύλλογο, με βοήθησαν όλοι πάρα πολύ και πίστευα ότι όταν μπω στον αγωνιστικό χώρο θα δείξω ποιος είμαι και θα έρθει και η μεταγραφή άμα… Που ήρθε. Αλλά όταν ξεκίνησα το καλοκαίρι δεν σκεφτόμουν μια μεταγραφή μετά από δέκα μήνες, ούτε καν χρόνο. Σκεφτόμουν κάθε Σαββατοκύριακο να παίρνω κάποια λεπτά, να παίζω, να γίνομαι καλύτερος. Αυτός ήταν ο στόχος μου, να γίνομαι καλύτερος κάθε μέρα».
«Η Μπράιτον μάς δουλεύει σαν να μας δημιουργεί, πρέπει να είμαστε δυνατοί πνευματικά»
Έχει φτιάξει το όνομά της, έχει εισπράξει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και έχει δώσει καύσιμο στην τρομερή της άνοδο χάρη - εκτός των άλλων - στη δουλειά της με μερικά από τα σπουδαιότερα ταλέντα του κόσμου. Η Μπράιτον πλέον έχει και δύο από τα σημαντικότερα ελληνικά ταλέντα και τα προσέχει σαν… τα μάτια της, φροντίζοντας να τα αφομοιώσει στην πρώτη της ομάδα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Με υπομονή και… know-how. Το έχει κάνει ξανά άλλωστε με παίκτες όπως ο Μόισες Καϊσέδο και ο Χούλιο Ενσίσο, για παράδειγμα.
«Έχουμε πάθει πλάκα με αυτά που έχουμε δει εδώ πέρα. Και το προπονητικό κέντρο και το πώς δουλεύουν και οι προπονήσεις. Και τους δυο μας οι άνθρωποι της αποκατάστασης, που είμαστε συνέχεια μαζί, μας έχουν βοηθήσει πολύ να βρούμε τον ρυθμό που είχαμε και να τον ανεβάσουμε, να έρθουμε κοντά στον ρυθμό της Premier League. Γιατί είναι διαφορετική προπόνηση, διαφορετική ένταση, τα παιχνίδια σίγουρα σε άλλο επίπεδο», λέει ο Κωστούλας και ο Τζίμας δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει: «Ναι, αυτά τα πράγματα που έχουμε δει εδώ δεν τα έχουμε δει ξανά, αλλά από την άλλη είναι και το τοπ επίπεδο, οπότε προφανώς δουλεύουν κορυφαία σε ένα τόσο μεγάλο club. Κι εγώ για αυτό επέλεξα την Μπράιτον, γιατί είχα κι άλλες προτάσεις από άλλες ομάδες, αλλά ο στόχος μου ήταν το να δω το καλύτερο περιβάλλον για να εξελιχθώ και για αυτό αποφάσισα να έρθω στην Μπράιτον, γιατί είναι κατάλληλη για αυτό που θέλω αυτή τη στιγμή, για το next step».
Οι Γλάροι ξέρουν καλά τι κάνουν και πώς. Άλλωστε, έχουν επενδύσει πολλά στον Κωστούλα και τον Τζίμα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, και τους πιστεύουν πολύ. Δεν είναι μόνο τα δεκάδες εκατομμύρια που δαπάνησαν αλλά και το γεγονός πως ουσιαστικά οι δυο τους αποτελούν το 50% της επιθετικής δύναμης της ομάδας φέτος μαζί με τον Τζεορτζίνιο Ρούτερ και τον 34χρονο Ντάνι Γουέλμπεκ. Ο 20χρονος Έβαν Φέργκιουσον για παράδειγμα έφυγε δανεικός στη Ρόμα.
Stef and Babis are on with 30 minutes to go. 🇬🇷 pic.twitter.com/lyfOPzJD16
— Brighton & Hove Albion Academy (@BHAFC_Academy) August 17, 2025
Είναι έμπρακτη η πίστη της Μπράιτον. «Μας πιστεύουν και φαίνεται και από τα λεφτά που έδωσαν όταν μας αγόρασαν αλλά και από το ότι, όταν ήρθαμε εδώ πέρα, από την πρώτη στιγμή με υπομονή ήθελαν να μας φτιάξουν, να μας μάθουν πρώτα σωματικά. Σίγουρα μας ήξεραν, αλλά είναι αλλιώς να δουλεύουμε μαζί και με τον προπονητή και με τους γυμναστές, να μάθουν το κορμί μας. Από εδώ και πέρα μας δουλεύουν σαν να μας δημιουργούν ουσιαστικά, μας ανεβάζουν επίπεδο σωματικά. Και τακτικά κιόλας σαν προπονητής ο Φαμπιάν είναι σίγουρα άλλο στυλ από από αυτό που έπαιζα εγώ», μάς λέει ο Μπάμπης.
«Μας προσέχουν πάρα πολύ, ο τρόπος που μας δουλεύουν για να μας ετοιμάσουν, δεν θέλουν να μας κάψουν. Γιατί κι αυτοί γνωρίζουν τις δυσκολίες μιας μετάβασης από αυτό το επίπεδο που ήμασταν, στην Premier League, που είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα. Γενικά, μέχρι στιγμής έχουμε μια πολύ καλή αντιμετώπιση», προσθέτει ο Στέφανος.
Η Μπράιτον ξέρει ότι πρέπει να κάνει υπομονή αλλά οι οπαδοί της είναι… ανυπόμονοι και το ίδιο και αρκετοί φίλαθλοι στην Ελλάδα. Πίεση, προσδοκίες, υποσχέσεις. Και δύο παιδιά που δείχνουν απόλυτα συνειδητοποιημένα, έχουν τα πόδια τους στο έδαφος και επωφελούνται από το περιβάλλον του συλλόγου και των οικογενειών τους για να μείνουν προσηλωμένοι στους στόχους τους.
«Όσον αφορά στις υψηλές προσδοκίες που υπάρχουν για εμάς, μας βοηθάει το ότι έχουμε τόσο έμπειρους παίκτες στην ομάδα, οπότε ό,τι χρειαστούμε είναι εκεί για να ζητήσουμε συμβουλές για ό,τι προβληματισμό έχουμε. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο το physical, είναι και το mental, πρέπει να είσαι πολύ δυνατός πνευματικά για να τα διαχειριστείς όλα αυτά. Αλλιώς δεν μπορείς. Είναι εύκολο να χαθείς, να καείς, οπότε με το κατάλληλο περιβάλλον γύρω από εμάς, με την οικογένειά μας, με την ομάδα είμαστε καλυμμένοι», λέει ο Τζίμας και ο Κωστούλας συμφωνεί απόλυτα.
«Συμμετοχές, γκολ, Εθνική, Μουντιάλ»
Είχαν την ατυχία να ζήσουν τα μαγικά πράγματα που έκανε την άνοιξη η Εθνική Ελλάδος ως απλοί οπαδοί και όχι ως πρωταγωνιστές. Αν ήταν απόλυτα υγιείς δεδομένα θα διεκδικούσαν τουλάχιστον τη θέση τους στις κλήσεις της. Άλλωστε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει αποδείξει πως σε νέα παιδιά που τις αξίζουν, θα τις δώσεις τις ευκαιρίες. Και φυσικά το μυαλό του Τζίμα και του Κωστούλα βρίσκεται εκτός από τα γαλανόλευκα της Μπράιτον και στα γαλανόλευκα της Ελλάδας, ειδικά με την προοπτική - αν όλα πάνε καλά - ενός Μουντιάλ στον ορίζοντα.
«Το να παίζεις με την Εθνική σου ομάδα είναι η μεγαλύτερη τιμή, το να παίζεις για το εθνόσημο, το να εκπροσωπείς τη χώρα σου. Σίγουρα υπάρχουν πολλοί παίκτες στην επίθεση αυτή τη στιγμή. Τώρα ο πρώτος μας στόχος είναι το να προσαρμοστούμε εδώ στην ομάδα μας. Αλλά σίγουρα όλοι όταν μεγαλώνουμε ονειρευόμαστε να παίξουμε σε ένα παιχνίδι Μουντιάλ, οπότε δεν έχω να πω κάτι άλλο, νομίζω τα λόγια περισσεύουν όταν μιλάμε για ένα Μουντιάλ, για μια τόσο μεγάλη διοργάνωση. Ένα Μουντιάλ δεν μπορεί να το αλλάξει τίποτα. Βήμα-βήμα, να περάσουμε πρώτα τα προκριματικά, να είμαστε στην Εθνική και βλέπουμε», λέει ο Τζίμας.
«Το Μουντιάλ μένει για πάντα, ό,τι κι αν γίνει θα το θυμάσαι. Είναι μακριά σίγουρα. Εμείς τώρα επανερχόμαστε στους ρυθμούς μας και σίγουρα με τη δουλειά εδώ πέρα και, αν είμαστε καλά, θα έχουμε θέση στην Εθνική και μπορούμε να βοηθήσουμε και την Εθνική να πετύχει τους στόχους που θέλει. Το Μουντιάλ είναι Μουντιάλ, άλλο πράγμα», δηλώνει ο Μπάμπης. Και οι δύο έβγαλαν το καπέλο τους στα ενεργά μέλη της «γαλανόλευκης». «Οι περισσότεροι είναι φίλοι μας», λέει ο Στέφανος κι ο Κωστούλας συμπληρώνει: «Η χαρά και ο ενθουσιασμός που προκάλεσε η Εθνική, εμείς δεν είχαμε την τύχη να είμαστε στις προηγούμενες κλήσεις, είναι κάτι που μας χαροποιεί κι εμάς που το βλέπαμε απέξω. Τα παιδιά έχουν κάνει καταπληκτική προσπάθεια και υπάρχει και το προπονητικό κέντρο που θα γίνει. Όλα αυτά είναι κάτι καλύτερο για το μέλλον. Δεν κοιτάμε μόνο τη διοργάνωση αυτή κι αυτό είναι κάτι που νομίζω δεν γινόταν σωστά τα προηγούμενα χρόνια. Κοιτάμε πιο μπροστά και όλα γίνονται».
Άρα ο Μάιος πώς μπορεί να τους βρει για να είναι οι ίδιοι ικανοποιημένοι από τους εαυτούς τους; Πώς στοχεύουν να κυλήσει η πρώτη τους σεζόν στην Premier League;
«Προσωπικά, θέλω να το πηγαίνω βήμα-βήμα. Τώρα θέλω να προσαρμοστώ, να παίρνω λεπτά με την ομάδα και στη συνέχεια να παίξω όσους περισσότερους αγώνες μπορώ, να σκοράρω όσο πιο πολύ μπορώ, να βοηθήσω την ομάδα με όποιον τρόπο. Αν πρέπει να απαντήσω ακριβώς θα πω το να κάνω μερικές συμμετοχές, να είμαι στην Εθνική και να σκοράρω και κάποια γκολ. Συμμετοχές, γκολ, Εθνική. Τότε θα πω ότι είμαι ευχαριστημένος από την πρώτη μου χρονιά. Και σίγουρα υγεία που είναι το πιο σημαντικό», μάς λέει ο Στέφανος.
«Σίγουρα θα ήθελα κι εγώ μια υγιή χρονιά, σίγουρα θα ήθελα την κλήση στην Εθνική ανδρών. Και μην ξεχνάμε ότι ήρθαμε εδώ πέρα και για να μας βελτιώσουν και για να βοηθήσουμε την ομάδα. Γιατί έχει πολύ υψηλούς στόχους, στοχεύει σε μια θέση στην Ευρώπη, το πρωτάθλημα είναι πολύ ανταγωνιστικό. Θα ήθελα να είμαι καλά, να βρω τον ρυθμό, να προσαρμοστώ και σίγουρα στο γήπεδο να δείξω ποιος είμαι. Σίγουρα θέλω Μουντιάλ. Ε και σίγουρα θέλω κι εγώ κάποια γκολ», δηλώνει ο Κωστούλας, πριν ο Τζίμας πεταχτεί και μοιράσει γέλια.
«Ε, και κάποιες ασίστ σε εμένα», λέει ο Στέφανος. «Μακάρι, μακάρι», του απαντά χαμογελαστός ο Μπάμπης. «Μακάρι, μακάρι», θα πούμε κι εμείς. Μακάρι αυτοί οι δύο χαμογελαστοί τύποι να ζήσουν όσα ονειρεύονται, όλα αυτά για τα οποία έχουν δουλέψει και δουλεύουν σκληρά. Στο Μπράιτον κι ακόμα παραπέρα.
