Η μουσική των 17 μας χρόνων χαράσσεται για πάντα στον εγκέφαλο
Υπάρχει ένας λόγος που ένα τραγούδι από τα μαθητικά μας χρόνια μπορεί, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, να μας μεταφέρει πίσω σε μια σχολική αυλή, σε ένα πρώτο πάρτι ή σε μια έντονη εφηβική σχέση/φιλία. Η μουσική που ακούμε μεταξύ 15 και 17 ετών δεν είναι απλώς μια ευχάριστη ανάμνηση. Συχνά αποτελεί κομμάτι της ίδιας μας της ταυτότητας, του χαρακτήρα μας.
Κατά την εφηβεία, ο ανθρώπινος εγκέφαλος βρίσκεται σε φάση έντονων βιολογικών και συναισθηματικών αλλαγών. Τα αισθητήρια κέντρα λειτουργούν με αυξημένη ευαισθησία, ενώ οι μηχανισμοί σχηματισμού μνήμης καταγράφουν τις εμπειρίες με μεγαλύτερη ένταση. Αυτό σημαίνει ότι όσα βιώνουμε εκείνη την περίοδο -και κυρίως η μουσική που συνοδεύει τις στιγμές μας- αποκτούν ξεχωριστό βάρος.
Διεθνής έρευνα που πραγματοποιήθηκε υπό την καθοδήγηση επιστημόνων του University of Jyväskylä έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που πολλοί διαισθητικά γνωρίζουν: τα τραγούδια που ακούμε γύρω στα 17 μας χρόνια δημιουργούν τις πιο ισχυρές και διαχρονικές συναισθηματικές συνδέσεις σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη ηλικιακή φάση.
Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως «reminiscence bump» και περιγράφει την τάση των ανθρώπων να θυμούνται με μεγαλύτερη ζωντάνια γεγονότα από την ύστερη εφηβεία και την πρώιμη ενήλικη ζωή.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι εκείνη την περίοδο διαμορφώνονται βασικά στοιχεία της προσωπικότητας, των κοινωνικών σχέσεων. Η μουσική λειτουργεί ως «ηχητικό αποτύπωμα» αυτής της διαμόρφωσης, συνδέοντας ήχους και στίχους με έρωτες, φιλίες, όνειρα και απογοητεύσεις.
Ίσως, τελικά, δεν είναι τυχαίο που οι λίστες αναπαραγωγής της εφηβείας μας παραμένουν οι πιο αγαπημένες... Όχι μόνο για τη μελωδία τους, αλλά γιατί κουβαλούν μέσα τους ένα κομμάτι από αυτό που υπήρξαμε και από αυτό που γίναμε.
Οπότε...
