«Μαύρη πέτρα»: Στου χρόνου τα στενά… (vid)
Ρε σεις, ξέρετε πότε ένα κομμάτι μουσικό, ένας πίνακας, ένα γλυπτό, ένα θεατρικό έργο, ένα κινηματογραφικό, ένα λογοτεχνικό είναι καλό; Όταν σου προκαλεί ρίγη στο κορμί και σε κάνει να ψιθυρίζεις, να λες, να φωνάζεις, να τραγουδάς αυτό που άκουσες, είδες, ένιωσες. Να «κάθεται» η μελωδία κάτω από το δέρμα σου και να σε κάνει λίγο άφυλο άγγελο που ζει τα ανθρώπινα και θυμάται τα θεϊκά, τα άχρονα, τα παντοτινά. Και όταν γίνεσαι αυτός που δεν θα υπάρξεις ποτέ, βλέπεις τον πόνο και την ομορφιά που κουβαλά το πλάσμα που λέγεται «άνθρωπος». Και τον συμπονάς, τον συντρέχεις, τους δίνει ένα χέρι να πιαστεί, μια αγκαλιά να ζεσταθεί και γλυκόλογα να πάρει μαζί του για να απαλύνει το μαράζι. Και επειδή αυτός ο άνθρωπος είναι Έλληνας, είναι Τούρκος, είναι Ιταλός, είναι μετανάστης, πιστός, άπιστος, ταξιδευτής και πρόσφυγας παντοτινός, λαϊκά παραμύθια και αγνή σοφία των συνανθρώπων του του πρέπουν. Και επειδή τα λόγια μερικές φορές τα παίρνει ο αέρας ενός ατσάλινου συρμού, οι νότες είναι αυτές που γεμίζουν το κενό ανάμεσα στον μύθο και την αλήθεια, τον καημό και την ξεγνοιασιά. Και όταν ο άγγελος χωρίζεται στα δύο, ένας μάγκας Δημήτρης, ο Μυστακίδης, και μια λεβέντισσα κυρά, η Μάρθα, η Φριντζήλα, καταλαμβάνουν τον χώρο και στου χρόνου τα στενά αφηγούνται, τραγουδούν, τη «Μαύρη πέτρα».
Βγαλμένο από τους μύθους και τα παραμύθια
Οι δυο καλλιτέχνες γνωρίζονται πολύ καλά. Έχουν συνυπάρξει και πάντα θα συνυπάρχουν. Δεν γίνεται αλλιώς. Ο Μυστακίδης αγγίζει τις χορδές των οργάνων και της ψυχής. Και η Φριντζήλα δίνει πνοή στις ευγενικές δυνάμεις, στον ερμηνευτή που έχουμε μέσα μας, στο ήθος που ανεβαίνει στη σκηνή, στο πάλκο και συναντά, φτιάχνει, ξανά τους ανθρώπους. Αμφότεροι ξέρουν τον κόπο της δημιουργίας, της προάσπισης της ελευθερίας και της μοναδικότητας και μέσα από τη συνεργασία τους βγαίνουν κομμάτια γεμάτα πόνο, αίμα, δίχως ψέμα και με την αλήθεια πάνω απ’ όλους, από τον καθένα.
Το τραγούδι «Μαύρη πέτρα» δημιουργήθηκε από τον Δημήτρη Μυστακίδη (στίχοι, μουσική). Η δική του φωνή, η υπό εξέλιξη, επεξεργασία, στάθηκε δίπλα στην αγέρωχη και κρυστάλλινη της Μάρθας Φριντζήλα. Και πριν από τις φωνές, αυτές της κρητικής λύρας, του λαούτου, του νέι, της κιθάρας, του μαντολίνου, των κρουστών. Και κάπως έτσι πήρε χρώμα, γραμμές, πορεία και συναισθήματα ένα κομμάτι βγαλμένο από τους μύθους και παραμύθια που μας μεγάλωσαν και μας δυνάμωσαν. Ακούς τη «Μαύρη πέτρα» και είναι σαν να σου λέει ο Μυστακίδης ρε αλάνι, πιες ένα τσίπουρο μαζί μου και άκου. Και έρχεται μετά Φριντζήλα και σου λέει φάε το συναίσθημά σου φίλε, γιε, αδερφέ, κόρη, φίλη μου. Αυτό το ψωμί δεν τελειώνει ποτέ.
Να υπάρχεις μέσα στη συγκίνηση
Το τραγούδι «Μαύρη πέτρα» βασίζεται στην σχεδόν ωμή, μα και γλυκιά, αφήγηση του Μυστακίδη και στην καθάρια φωνή της Φριντζήλα που το σηκώνει λίγο πιο πάνω από το έδαφος. Τα παραδοσιακά εκφραστικά, αφηγηματικά, μοτίβα μεταφράζονται σε εσωτερικά ερημικά ηχοτοπία. Τα μουσικά όργανα δίνουν τη φωνή της ευαίσθητης, ψιθυριστής σκέψης και η αίσθηση είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα δημιούργημα της δημοτικής μουσικής. Άγνωστοι δημιουργοί, μα οι φωνές και ο χρόνος διέδωσαν, διέσωσαν το δημιουργημένο. Και όμως… Ο Δημήτρης Μυστακίδης πήρε την πέτρα και την έστυψε μουσικά-στιχουργικά και με τη Μάρθα Φριντζήλα μας έδωσαν να καταλάβουμε τι σημαίνει συγκίνηση και τι αξία έχει να υπάρχεις μέσα σε αυτήν.
INFO
Δημήτρης Μυστακιδης – Μάρθα Φριντζήλα
«Μαύρη πέτρα»
Νέο Single & Lyric Video
Συντελεστές:
Τραγούδι: Δημήτρης Μυστακίδης, Μάρθα Φριντζήλα
Κρητική λύρα: Πάρης Περυσινάκης
Ney: Χάρης Λαμπράκης
Κιθάρα - μαντολίνο - λαούτο - κρουστά: Δημήτρης Μυστακίδης
Στίχοι - Μουσική: Δημήτρης Μυστακίδης
Σκίτσα: Νεκτάριος Βάλβης
Μίξη - mastering: Δημήτρης Μυστακίδης
Ευχαριστούμε την Μαρία Παπαγεωργίου για την ευγενική παραχώρηση του σκίτσου της καρδιάς. Το σκίτσο βρίσκεται στο βιβλίο της Μαρίας “Το γάβγισμα” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Fishbowl Music Tank
Επικοινωνία – προβολή στα media: Zuma Communications
