Αν ήμουν πιο ενδιαφέρουσα δεν θα ήμουν μόνη: O μύθος της αξίας

Οι άνθρωποι είμαστε εκ φύσεως κοινωνικά όντα. Από τις πρώιμες σχέσεις προσκόλλησης έως τις ενήλικες συντροφικές και ευρύτερες κοινωνικές σχέσεις, η ανθρώπινη εμπειρία διαμορφώνεται μέσα από τη σχέση με τον άλλον. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ανάγκη για συναισθηματική σύνδεση, για το αίσθημα του «ανήκειν», καθώς και για φροντίδα, υποστήριξη και κατανόηση, αποτελεί βασική ψυχολογική ανάγκη και κεντρικό παράγοντα της ψυχικής μας ευημερίας.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι άνθρωποι περιγράφουν ότι βιώνουν ένα έντονο και επίμονο αίσθημα μοναξιάς. Παρότι ζούμε σε μια εποχή διαρκούς επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης, πολλοί νιώθουν συναισθηματικά αποκομμένοι, αόρατοι ή μη επαρκώς συνδεδεμένοι. Αναφέρουν ότι το να βρουν σχέσεις, φιλικές ή συντροφικές, μέσα στις οποίες να μπορούν να νιώσουν ασφάλεια, σταθερότητα και αυθεντική εγγύτητα μοιάζει όλο και πιο δύσκολο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η μοναξιά συχνά εσωτερικεύεται όχι ως μια εμπειρία που σχετίζεται με κοινωνικές και συναισθηματικές συνθήκες, αλλά ως απόδειξη προσωπικής ανεπάρκειας.

Διαβάστε τη συνέχεια στο jenny.gr