Πρώτη φορά πατέρας: Η μέρα που έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ

Είχε ήδη περάσει η καταιγίδα για την οποία μας είχαν τρομοκρατήσει τα μετεωρολογικά δελτία, πώς θα ήταν κάτι σαν μίνι συντέλεια του κόσμου (ήταν μια βροχή που κράτησε 45 λεπτά) και ο ουρανός στο Μαρούσι είχε βγάλει ένα φανταχτερό φως, που έκανε τις σταγόνες τις βροχές να μοιάζουν με μικρούς παραμορφωτικούς καθρέφτες του προβλέψιμου γκρίζου που έβλεπες σε κάθε γωνιά της Λεωφόρου Κηφισίας.

Είχαμε μόλις τελειώσει το σύντομο σεμινάριο για το πώς θα δώσουμε φαγητό στο παιδί μας, την πρώτη μέρα που θα κοιμόταν στο σπίτι και η μαία μας ρωτούσε αν είχαμε με απορίες.

Προηγουμένως και η γιατρός του μαιευτηρίου είχε περάσει για να εξετάσει την κόρη μας και την είχε βρει υγιέστατη. Με τα χέρια τρεμάμενα τοποθετούσα την κόρη μου στο «αυγό» και ο πατέρας μου προσπαθούσε να σταθεί με alarm στην έξοδο του μαιευτηρίου Ιασώ, μπλοκαρισμένος σε μια τριπλέτα στενών δρόμων γεμάτων από αυτοκίνητα, καθώς η συνέχεια της Black Friday ήταν σε πλήρη εξέλιξη.

Διαβάστε τη συνέχεια στο reader.gr