«Ευχαριστούμε που δεν μας στηρίξατε ποτέ»: Το viral «αντίο» Ιταλού εστιάτορα στους πλούσιους γείτονες του

Επιμέλεια:  Newsroom
«Ευχαριστούμε που δεν μας στηρίξατε ποτέ»: Το viral «αντίο» Ιταλού εστιάτορα στους πλούσιους γείτονες του
Το ιταλικό εστιατόριο που δεν άντεξε την αδιαφορία των πλουσίων και το viral «αντίο» του σε όλο το Highgate.

Με ένα πικρό αλλά ειλικρινές μήνυμα αποχαιρέτησε το κοινό του ο ιδιοκτήτης του ιταλικού εστιατορίου Don Ciccio στο Highgate του βόρειου Λονδίνου, ανακοινώνοντας το οριστικό κλείσιμό του μετά από έξι χρόνια λειτουργίας. Ο Μάρκο Κλάουντιο Βαλέντε, πρώην πολιτικός μηχανικός που αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό του στη γαστρονομία, εξαπέλυσε μια σκληρή επίθεση στους πλούσιους κατοίκους της περιοχής, κατηγορώντας τους για «απόλυτη αδιαφορία» και έλλειψη στήριξης προς την τοπική επιχείρησή του.

Στην ανάρτηση που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του εστιατορίου, ο Βαλέντε δεν απέδωσε το τέλος του Don Ciccio σε «κακό φαγητό, κακές κριτικές ή κακή τύχη», αλλά στην ψυχρότητα της τοπικής κοινωνίας: «Κλείνουμε λόγω έλλειψης πελατών. Σε όσους έμεναν λίγα μέτρα μακριά αλλά προτιμούσαν να παραγγείλουν delivery από αλλού. Σε όσους μας στήριξαν στην πανδημία, όταν ήμασταν οι μόνοι ανοιχτοί, αλλά δεν πάτησαν ποτέ ξανά μετά. Ευχαριστούμε που δεν μας στηρίξατε ποτέ».

Το Don Ciccio, που πήρε το όνομά του από χαρακτήρα του «Νονού», λειτουργούσε στην Hampstead Lane, μια από τις πιο ακριβές περιοχές του Λονδίνου, όπου η μέση τιμή κατοικίας αγγίζει το ένα εκατομμύριο λίρες. Το εστιατόριο είχε τιμές που κυμαίνονταν από 10 λίρες για μια πίτσα μαργαρίτα μέχρι 26 λίρες για πιάτα ζυμαρικών. Λογικές για τα δεδομένα της περιοχής. Παρ’ όλα αυτά, ο ιδιοκτήτης υποστήριξε ότι το ενδιαφέρον των ντόπιων υπήρξε σχεδόν μηδενικό.

Το μήνυμα του Βαλέντε συνέχισε σε ιδιαίτερα αιχμηρό τόνο: «Σε όσους έλεγαν το 2019 πως “θα κλείσουν μέσα σε τρεις μήνες” — συγχαρητήρια! Πέσατε έξω μόνο πέντε χρόνια και εννέα μήνες». Και κατέληξε με μια απογοητευμένη, αλλά αξιοπρεπή παραδοχή: «Είμαστε φιλοξενούμενοι σ’ αυτή τη χώρα και, ως φιλοξενούμενοι, δεν θα παραπονεθούμε. Απλώς θα πούμε addio».

 

Παρά τη φανερή ειρωνεία της ανάρτησης, ο ιδιοκτήτης δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τους εργαζομένους του, αναφέροντάς τους ονομαστικά: «Ρομπέρτο, Ντιέγκο, Ντανιέλε, και όλους τους σερβιτόρους και μάγειρες που πέρασαν από την κουζίνα μας, σας ευχαριστούμε για το πάθος και την υπομονή σας, για τις νύχτες που δουλεύατε μπροστά σε άδεια τραπέζια».

text

Το Don Ciccio, παρά το υψηλό επίπεδο φαγητού, δεν κατάφερε να επιβιώσει. Είχε λάβει σταθερά εξαιρετικές κριτικές: Traveller’s Choice στο Tripadvisor από το 2023 έως το 2025 και βαθμολογία 4,7 αστέρων στο Google, ωστόσο, η πελατεία δεν επαρκούσε. Αρκετοί επισκέπτες το αποκαλούσαν «κρυφό διαμάντι» και «αυθεντικό ιταλικό», ενώ άλλοι έκαναν λόγο για μικρές μερίδες και αργό σέρβις, χαρακτηριστικά που ίσως συνέβαλαν στην τελική πτώση του.

Το κλείσιμο του Don Ciccio έρχεται σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης για τον βρετανικό κλάδο της εστίασης. Μόλις λίγες ημέρες πριν, ανακοινώθηκε ότι η Pizza Hut μπαίνει σε καθεστώς εκκαθάρισης, με 68 εστιατόρια και 11 σημεία delivery να κλείνουν και περισσότερους από 1.200 εργαζόμενους να χάνουν τη δουλειά τους. Σύμφωνα με αναλυτές, η πτώση της αλυσίδας αντικατοπτρίζει ένα βαθύτερο πρόβλημα: «Το παραδοσιακό μοντέλο εστίασης έχει καταρρεύσει», δηλώνει ο Gary Hemming της εταιρείας abcfinance.co.uk, εξηγώντας πως οι αυξήσεις στο ενεργειακό κόστος, οι ελλείψεις προσωπικού και η στροφή των πελατών προς delivery apps έχουν κάνει αδύνατη τη βιωσιμότητα πολλών επιχειρήσεων.

london

Οι πιέσεις είναι τεράστιες: το φαγητό σε μεσαίας κατηγορίας εστιατόρια έχει αυξηθεί κατά 4,9% μέσα σε έναν χρόνο, ενώ ένα τυπικό γεύμα για τετραμελή οικογένεια ξεπερνά πλέον τις 100 λίρες. Σύμφωνα με την Ένωση UKHospitality, περισσότεροι από 89.000 εργαζόμενοι στον χώρο έχουν χάσει τη δουλειά τους από τον περασμένο Οκτώβριο.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ιστορία του Don Ciccio μοιάζει με μια ανθρώπινη μικρογραφία της κρίσης: ένα εστιατόριο που γεννήθηκε από πάθος και πίστη στην αυθεντική κουζίνα, αλλά λύγισε μπροστά στην ψυχρή πραγματικότητα μιας κοινωνίας που δεν είχε χώρο -ούτε διάθεση- για ένα ακόμη τραπέζι με άρωμα Ιταλίας.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ