Σπάνιος πορτοκαλί καρχαρίας εντοπίστηκε στην Κόστα Ρίκα: Η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση στον κόσμο (vid)
- Δεν πίστευαν στα μάτια τους με τον πορτοκαλί καρχαρία οι ψαράδες: «Θεέ μου, τι είναι αυτό;»
- Η πρώτη καταγεγραμμένη εμφάνιση πορτοκαλί καρχαρία: Μείγμα δύο σπάνιων γενετικών συνθηκών
- «Ήταν τυχερός που έζησε σε αυτό το περιβάλλον»: Ο καρχαρίας απελευθερώθηκε αμέσως
Καρχαρίας με έντονο πορτοκαλί χρώμα εντοπίστηκε στην Καραϊβική ακτή της Κόστα Ρίκα, προκαλώντας ενθουσιασμό στους ψαράδες που τον εντόπισαν και μετέπειτα στους ερευνητές. Πρόκειται για την πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη εμφάνιση τέτοιας γενετικής ανωμαλίας, σε αυτό το είδος.
Οι ψαράδες πάλευαν μισή ώρα να τραβήξουν αυτό το πλάσμα προς την επιφάνεια. Γαντζωμένο κάτω από το νερό, θα μπορούσε να είναι συναγρίδα ή μαγιάτικο, σκέφτηκαν, μεγάλα και δυνατά ψάρια, γνωστά για την αντίστασή τους. Αυτό που βγήκε, όμως, ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Δεν πίστευαν στα μάτια τους με τον πορτοκαλί καρχαρία οι ψαράδες: «Θεέ μου, τι είναι αυτό;»
«Είδαμε ένα πορτοκαλί φως κάτω από το νερό και είπα: "Θεέ μου, τι είναι αυτό;"», θυμάται ο Γκάρβιν Γουάτσον, επαγγελματίας οδηγός αλιείας και ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στην Barra del Parismina, μια μικρή πόλη στις ακτές της Καραϊβικής στην Κόστα Ρίκα. «Φωνάζαμε όλοι σαν τρελοί», κατέληξε.
Δίπλα στο σκάφος σπαρταρούσε ένας καρχαρίας nurse σε έντονο πορτοκαλί χρώμα. Ήταν κάτι που ο Γουάτσον, απόγονος μακράς γενιάς ψαράδων, δεν είχε ξαναδεί ποτέ. «Ακόμα ανατριχιάζω όταν το θυμάμαι», είπε.
Η πρώτη καταγεγραμμένη εμφάνιση πορτοκαλί καρχαρία: Μείγμα δύο σπάνιων γενετικών συνθηκών
Ερευνητές γρήγορα αντιλήφθηκαν ότι ίσως επρόκειτο για την πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση πορτοκαλί καρχαρία: «Είδα τις φωτογραφίες και εντυπωσιάστηκα», είπε ο θαλάσσιος βιολόγος Ντάνιελ Αράουθ Ναράνχο, διευθυντής του Rescue Center for Endangered Marine Species στην Κόστα Ρίκα. «Σκέφτηκα: "Ουάου, αυτό είναι πραγματικά παράξενο"».
Αυτόν τον μήνα, ο ίδιος και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν σχετική μελέτη στο περιοδικό Marine Biodiversity. Το πόρισμα ήταν ότι η ασυνήθιστη χρωστική του καρχαρία, το έντονο κίτρινο-πορτοκαλί σώμα και τα σχεδόν λευκά μάτια χωρίς ίριδα, μπορεί να οφείλεται σε συνδυασμό δύο σπάνιων γενετικών συνθηκών: αλμπινισμού και ξανθισμού.
Η πρώτη «σβήνει» όλες τις χρωστικές από το σώμα, ακόμα και από τα μάτια. Η δεύτερη προκαλεί υπερβολική παραγωγή κίτρινων χρωστικών. Ο συνδυασμός και των δύο είναι εξαιρετικά σπάνιος, κυρίως επειδή κάνει τα ζώα εύκολους στόχους για θηρευτές. «Είναι σαν να κουβαλάς ένα προειδοποιητικό σήμα επάνω σου συνεχώς», εξηγεί ο ιχθυολόγος Αρτούρο Άνγκουλο από το Πανεπιστήμιο της Κόστα Ρίκα.
Οι καρχαρίες nurse βασίζονται συνήθως στο καφέ τους χρώμα για να καμουφλάρονται στον βυθό, σημαντικό τόσο για να κρυφτούν από απειλές όσο και για να αιφνιδιάζουν τα θηράματα που ρουφούν με τον μεγάλο τους λαιμό. Ο Άνγκουλο έχει δει παρόμοια χρωματική ανωμαλία σε κιχλίδες, ψάρια του γλυκού νερού και θεωρεί ότι οι μεταλλάξεις γονιδίων είναι η πιο πιθανή εξήγηση, αν και στρες, διατροφή ή ρύποι ίσως παίζουν ρόλο. Παρ’ όλα αυτά, ο συγκεκριμένος καρχαρίας έδειχνε να τα καταφέρνει μια χαρά.
«Ήταν τυχερός που έζησε σε αυτό το περιβάλλον»: Ο καρχαρίας απελευθερώθηκε αμέσως
Ο Αράουθ Ναράνχο εκτιμά ότι τα θολά νερά της περιοχής ίσως βοήθησαν το ζώο στα πρώτα του χρόνια, κρύβοντας τα εντυπωσιακά του χρώματα από πεινασμένους θηρευτές. «Ήταν τυχερός που έζησε σε αυτό το περιβάλλον και δεν έπεσε πάνω σε μεγαλύτερους καρχαρίες», είπε.
Η ανακάλυψη άνοιξε ένα μεγάλο ερώτημα. Πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό ή μήπως είναι ένδειξη μιας νέας γενετικής τάσης στον τοπικό πληθυσμό; «Είναι απίστευτο πως, ακόμα και σήμερα, μπορεί κάποιος να βγει στη θάλασσα, κοντά στην ακτή, και να ανακαλύψει κάτι που η επιστήμη δεν έχει ξανακαταγράψει», λέει ο Αράουθ Ναράνχο.
Όσο για το πού βρίσκεται τώρα ο πορτοκαλί καρχαρίας, μόνο ο ίδιος και οι θαλάσσιοι οργανισμοί που ξαφνιάζονται από την παρουσία του το γνωρίζουν. Ο Γουάτσον λέει ότι βιολόγοι τον έχουν ήδη προσεγγίσει, με σκοπό να καταδυθούν ξανά στην περιοχή για να τον εντοπίσουν ή να μελετήσουν το περιβάλλον του.
Ωστόσο, η ιδέα να τον κρατήσει δεν του πέρασε ποτέ από το μυαλό. Πριν τον απελευθερώσει, πλησίασε το ζώο και φίλησε την τραχιά ράχη του. «Σε ευχαριστώ που έκανες αυτό το ταξίδι τόσο ξεχωριστό. Σε ευχαριστώ που ήσουν εδώ, τη σωστή στιγμή, δίπλα στη βάρκα μου. Σε ευχαριστώ που τσίμπησες το δόλωμα», του είπε. «Σε αγαπάμε».
