Suzuki Swift: Με το μικρό Ιάπωνα στην Κύθνο
Μέσα από μια πλειάδα μικρών και μεγάλων αυτοκινήτων, με διάφορα συστήματα κίνησης και κορυφαία απόδοση, την ώρα της απόφασης των διακοπών ένα και μόνο αυτοκίνητο τριγύριζε στο μυαλό μου: Το Suzuki Swift.
Λέει η Suzuki: «Waku – Waku είναι η ενέργεια που σας κατακλύζει όταν βρίσκεστε στο πικ (εγώ θα το μεταφράσω ως απόγειο) του ενθουσιασμού σας, περιμένοντας με ανυπομονησία για το επόμενο μεγάλο βήμα, την επόμενη μεγάλη περιπέτεια». Εντυπωσιακή η ταύτιση που ένοιωσα με το ιαπωνικό Waku – Waku λοιπόν, όταν κατέληξα ότι το Swift θα ήταν το μέσο των διακοπών μου στην Κύθνο. Ένα αυτοκίνητο που θεώρησα ότι δεν θα ήταν καθόλου «πρόβλημα», αλλά το αντίθετο, η λύση σε κάθε ανάγκη πρόσβασης.
Με αυτοκίνητο, αλλά όχι όποιο νάναι, πάμε Κύθνο
Το πόσο δίκιο είχα που άρπαξα το Swift και έφυγα, φάνηκε ήδη από τη στιγμή που αντίκρισα το ποστάλι της Γούτος, το ηρωικό Μακεδών, στο λιμάνι του Λαυρίου. Ένα πλοίο του 1972, στο οποίο η φόρτωση των αυτοκινήτων θυμίζει χωροταξία κονσέρβας σαρδέλας. Φανταστείτε ότι για να περάσει το Swift των 3,86 μέτρων μήκους και 1,735 μέτρων πλάτους στο άνω γκαράζ, μου ζητήθηκε να... κλείσω του καθρέφτες.
Το ζήτημα του μικρού μεγέθους λοιπόν, το οποίο πολύ καλά γνωρίζουμε οι αστοί πόσο πολύτιμο είναι στην εύρεση στάθμευσης και στους ελιγμούς γενικότερα, ανακηρύχθηκε σε κεφαλαιακό ζήτημα όλη την εβδομάδα στην Κύθνο. Στις δημοφιλείς παραλίες δεν χώραγε καρφίτσα, αλλά κάπου έβρισκε χώρο το Swift. Στο χώρο στάθμευσης της χώρας υπήρχαν στιγμές που μπορούσες να βγεις μόνο από το παράθυρο. Σαν τους Ντιουκς του Χάζαρντ. Στις δρόμους δε που ενώνουν όλα τα παραπάνω, η διασταύρωση με αυτοκίνητο πλάτους άνω των 1,85 μέτρων σήμαινε ασκήσεις ακριβείας -όχι όμως για το Swift.
Ένα ακόμα στοιχείο που με έκανε να βλέπω το Swift και να χαμογελάω, ήταν η κατανάλωσή του. Με κόστος λίτρου αμόλυβδης στο νησί στα 2,3 ευρώ, το γεγονός ότι έφυγα από Αθήνα με γεμάτο ρεζερβουάρ και γύρισα με το μισό -με το μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης των 5,4 λίτρων/ 100 χλμ. να έχει να κάνει με τη διαδρομή Αθήνα – Λαύριο – Αθήνα- αποδείχτηκε σωτήριο για την τσέπη μου.
Προσέξτε επίσης ένα ακόμα σημείο που πολλοί αγνοούν. Ένα ελαφρύ αυτοκίνητο σε νησί, ακόμα και όταν δεν είναι SUV ή 4X4, έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα πρόσβασης σε δύσκολους χωματόδρομους και σε αμμώδη σημεία. Κατά τη διάρκεια του πενθημέρου στην Κύθνο, χρειάστηκε να βοηθήσω στην αποκαθήλωση από την άμμο μίας BMW X1 και ενός Audi A3. Το Swift, αν το άφηνες προσεκτικά σε σημείο με παχιά άμμο, χωρίς περιττά εμπρός πίσω που θα έσκαβαν το έδαφος, τα 950 περίπου κιλά του αποκαθηλώνονταν εύκολα με ευθεία το τιμόνι και τον κινητήρα στο ρελαντί.
Αντιστοίχως, με τη δέουσα προσοχή σε πέτρες και νεροφαγώματα, το ελαφρύ Swift ανέβαινε και κατέβαινε χωματόδρομους με μεγάλη κλίση, στο δρόμο για τις πιο απόμερες και δύσβατες παραλίες του νησιού. Οι επιτόπου δε αναστροφές ακόμα και στα πιο στενά σημεία, ήταν βούτυρο στο ψωμί του.
Η σχεδίαση του Swift αποτελεί έναν ακόμα κρίσιμο παράγοντα απολαυστικής συμβίωσης στο σκληρό ελληνικό καλοκαίρι, ειδικά στα κυκλαδίτικα νησιά όπου το μαρούλι θεωρείται αιωνόβιο δέντρο. Σκιά ούτε ως ανέκδοτο λοιπόν στην Κύθνο, αλλά οι κάθετες γυάλινες επιφάνειες και το μεγάλο μήκος της οροφής του Swift αφήνουν ελάχιστη ηλιακή ενέργεια να «τσιγαρίζει» το εσωτερικό. Μπορούσες, έτσι, να μπεις και να ενεργοποιήσεις τον κλιματισμό χωρίς να νομίζεις ότι σε πέταξαν ξαφνικά στα καζάνια της κόλασης.
Και καθώς κάναμε στάση στο θέμα της σχεδίασης, αξίζει να σημειώσω ότι αυτό το υπέροχο μπλε που η Suzuki ονομάζει Frontier Blue Pearl Metallic σε συνδυασμό με το Super Black Pearl της οροφής, καθιστούν το Swiftάκι χάρμα οφθαλμών -αλλά και ορατό από χιλιόμετρα. Στοιχείο, το τελευταίο, το οποίο αναβαθμίζει και την ασφάλεια, ειδικά σε συνθήκες έντονου ηλιακού φωτός ή το αντίθετο.
Στην Κύθνο δεν μπορείς να οδηγήσεις για πολλά χιλιόμετρα -και να θες- καθώς οι μεγαλύτερες αποστάσεις από σημεία πολιτισμού δεν ξεπερνούν τα 12-15 χιλιόμετρα. Σε αυτά όμως θα συναντήσεις κάθε ανωφέρεια, κατωφέρεια και στενωπό που μπορείς να φανταστείς. Άναρχα σταθμευμένα αυτοκίνητα ακόμα και σε «κεντρικές οδικές αρτηρίες» -εντός εισαγωγικών γιατί θυμίζουν σοκάκια με το ελάχιστο πλάτος τους- κάθε λογής παιχνίδια θαλάσσης να πετάγονται από πίσω τους -συνοδευόμενα ή μη από ανθρώπους- και ουκ ολίγοι γκρεμοί καθιστούν το ζήτημα της οδήγησης περισσότερο ζήτημα επιβίωσης, παρά μετακίνησης.
Σε αυτές τις συνθήκες η αμεσότητα των αντιδράσεων του Swift, το κοφτερό του τιμόνι, η άριστη ορατότητα, ο ελαστικός κινητήρας και η εξαιρετική του οδική συμπεριφορά, αποτελούν τον ιδανικό συνδυασμό για να επιστρέφεις χαλαρός στη βάση σου και όχι με την πίεση στο 16. Με το Swift απολαύσαμε το νησί πραγματικά, παρότι οι κυκλοφοριακές συνθήκες ήταν το λιγότερο δυστοπικές. Αν ψάχνετε ιδανικότερο μέσο μετακίνησης, θα πρέπει να σκεφτείτε σκάφος ή... ελικόπτερο.
«Μα πόσο απολαυστικό μπορεί να είναι με 81 αλογάκια» μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Πολύ αντιτείνω, διότι κουβαλάει ελάχιστο βάρος και το μοτέρ του είναι ταυτόχρονα ελαστικό και ταχύστροφο. Αν ξεπεράσει κανείς το γεγονός ότι η ροπή δεν είναι πανταχού παρούσα και δεν λυπηθεί να φτάσει στις 6.000 σ.α.λ., τότε το Swift θα δείξει το δρόμο -ακόμα και τον ανηφορικό- σε πολύ πιο ισχυρά σύνολα. Αρκεί αυτός να έχει στροφές και να το λέει, επίσης, η περδικούλα του οδηγού. Τα παραπάνω μάλιστα με 5άρι χειροκίνητο κιβώτιο. Το οποίο μπορεί να δείχνει αναχρονισμός σε πρώτη ανάγνωση, αλλά τελικά τα καταφέρνει υπέροχα -καθώς και ο επιλογέας έχει υπέροχη αίσθηση.
Χωροταξικά το εσωτερικό του Swift είναι άρτιο, παρότι σχετικά μικρό για τις αποσκευές, με διαθέσιμο όγκο στα 265 λίτρα. Οι χώροι για τους εμπρός επιβάτες είναι αυτοκρατορικοί συγκριτικά με το συνολικό μέγεθος, υπάρχουν πολλές και άνετες θήκες για μικροπράγματα, ενώ και πίσω θα βολευτούν εύκολα δύο ενήλικα άτομα ή τρία μινιόν. Ο κατά βάση αναλογικός πίνακας οργάνων είναι ευμεγέθης και πλήρης, ενώ το σύστημα πολυμέσων υποστηρίζει και ασύρματα Android Auto και Apple CarPlay, ενώ έχει ένα πολύ φιλικό και εύκολο στη χρήση interface. Ο κλιματισμός τέλος έχει εξαιρετική απόδοση, χωρίς ο ανεμιστήρας να χρειάζεται να ξυπνήσει πεθαμένους με την έντασή του για να καλύψει το χώρο.
Το νησί πώς είναι;
Κατ' αρχάς, κρανίου τόπος όπως τα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων, με κυρίαρχα στοιχεία τις πέτρες, τις πέτρες και τις πέτρες. Έχει όμως ένα φως, που σου παίρνει το μυαλό. Η Χώρα του νησιού είναι μικρή και κουκλίστικη, με δωρεάν και μεγάλο χώρο στάθμευσης αλλά σημαντικά υψομετρικά. Έχει, επίσης, πέντε συνολικά θέσεις φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Αν υπάρχει θέμα κινητικότητας, θέλει σκέψη να μείνεις εντός της χώρας, καθώς οχήματα δεν επιτρέπονται. Πέραν της «περατζάδας», του ενός δηλαδή κεντρικού σοκακιού που περιλαμβάνει και τα περισσότερα καταστήματα είναι επίσης πολύ ήσυχη. Όπως, άλλωστε και ολόκληρο το νησί, ακόμα και στις πλέον πολυσύχναστες παραλίες.
Πολύ θετικό είναι το γεγονός ότι στις περισσότερες παραλίες υπάρχουν αρμυρίκια αρκετά μεγάλα και πυκνά και αν τις επισκεφτείς μεταξύ 10 και 12 το πρωί, θα βρεις να βάλεις το κεφάλι σου από κάτω. Από όλες τις παραλίες που είδα, προτείνω την Αποσκοπή, που βρίσκεται πολύ κοντά στη Χώρα και έχει το μέγεθος και τις υποδομές για να μην νιώθεις ούτε μοναξιά, αλλά ούτε και ενόχληση. Φτάνεις δε ως εκεί από άσφαλτο. Το λιμάνι του νησιού, ο Μέριχας, παρότι δείχνει γραφικό και ήσυχο από μακριά, είναι το πλέον πολύβουο και επιβαρυμένο κυκλοφοριακά σημείο του νησιού. Προσωπικά δεν θα το επέλεγα για διαμονή.
Αναφορικά με την εστίαση, υπάρχουν τα πάντα. Όχι σε επίπεδο Μυκόνου, αλλά αν δεν ψάχνεις εξεζητημένα γκουρμέ εδέσματα, θα ικανοποιηθείς απόλυτα. Εμείς γευματίσαμε απολαυστικά με 25 ευρώ το άτομο στη «Θερμιώτισσα» που βρίσκεται στο χωριό Κανάλα -μακράν το ωραιότερο περιβάλλον σε εξωτερικό χώρο- δειπνήσαμε με 22 ευρώ το άτομο στο «Εν Πλω» που βρίσκεται στην παραλία Αποσκοπή και με το ίδιο κόστος επίσης γευματίσαμε νόστιμα μαγειρευτά στη «Μεσσαριά», στην πλατεία Δημαρχείου στη Χώρα.
Από άποψη θέας «Θερμιώτισσα» και «Εν Πλω» είναι τα κορυφαία. Για γλυκάκι στη Χώρα δοκιμάσαμε το «Πανωχώρι» και το «Tratamento», αλλά παρότι το δεύτερο δείχνει πιο προσεγμένο αισθητικά και gourmet, το πρώτο έχει τη χάρη.
Ο ιδανικός συνδυασμός
Τόσο η Κύθνος όσο και το Suzuki Swift ταιριάζουν και οικονομοτεχνικά, καθώς αξίζουν το έξοδο που θα κάνετε μέχρι το τελευταίο ευρώ. Πήγαμε και ήρθαμε στο νησί με 168 ευρώ δύο άτομα και το αυτοκίνητο. Από το Λαύριο μεν, αλλά στη θάλασσα σπαταλήσαμε μόλις 1 ώρα και 50 λεπτά. Τα δωμάτια είναι κάπως τσιμπημένα, -εμείς ωστόσο κλείσαμε ένα πολύ μικρό και με βασικές ανέσεις με μόλις 60 ευρώ τη βραδιά- ενώ και το κόστος του φαγητού, με βάση την ποσότητα και την ποιότητα, ήταν απολύτως ικανοποιητικό.
Το Suzuki Swift, με 17.000 και 90 ευρώ επιπλέον γίνεται δικό σου και μπορεί να συνοδευτεί και από 10 χρόνια εγγύηση με το πρόγραμμα Suzuki Care+, το οποίο σε καθιστά Βούδα όσον αφορά το άγχος των μηχανολογικών προβλημάτων -που δεν παρουσιάζονται άλλωστε. Σε πάει παντού, σε χαλαρώνει, σου φτιάχνει την ημέρα και δεν ζητάει παρά «σταγόνες» καυσίμου. Αν ήταν άνθρωπος, θα ήταν ο ψυχοθεραπευτής σου. Το ίδιο και το νησί.
Εκτυφλωτικό φως, καταγάλανη θάλασσα, λιτότητα στην αρχιτεκτονική, πληθώρα παραλιών και σχετική ηρεμία. Χρειάζεται κάτι παραπάνω κανείς για να περάσει υπέροχα στις διακοπές του; Λιγότερα αυτοκίνητα ίσως και ειδικά θηριώδη SUV. Γι' αυτό, άλλωστε, με το Swift νοιώθαμε ότι αντί να βιάζουμε το τοπίο της Κύθνου, γινόμαστε ένα μαζί του.
Ακολουθήστε την σελίδα του gMotion στο Facebook!
