Ο καθένας θα δείξει τη νοοτροπία του

Αν λάβουμε ως δεδομένο ότι η (έμμεση) πίεση των FIFA και UEFA για την ολοκλήρωση των εγχώριων ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων έπαιξε ρόλο στην απόφαση επανέναρξης του αντίστοιχου ελληνικού, είναι αλήθεια ότι μέτρησαν δύο ακόμη παράγοντες. Καταρχήν, η ανάγκη επιστροφής όλων στην κανονικότητα. Προφανώς αυτό που εμείς πουλάμε δεν είναι «κανονικό ποδόσφαιρο», αυτό όμως έχουμε και αυτό (οφείλουμε) να αγαπήσουμε. Δεύτερον, η διατήρηση της οικονομικής αλυσίδας, καθώς το Πρωτάθλημα είναι ο βασικός κρίκος κι αν «έσπαγε», οι συνέπειες θα ήταν οδυνηρές για όλους. Ο τηλεοπτικός πάροχος δεν θα πλήρωνε τις ομάδες, αυτές με τη σειρά τους δεν θα ήταν σε θέση να καταβάλλουν χρήματα στους ποδοσφαιριστές και από το όλο σκηνικό θα έχαναν χρήματα κάποιες δεκάδες χιλιάδων ελεύθερων επαγγελματιών οι οποίοι ζουν από το ποδόσφαιρο.

Τα Playoffs δεν έχουν την ίδια αξία για όλους. Ο Ολυμπιακός προσδοκεί στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος, ο ΠΑΟΚ «καίγεται» για τη 2η θέση που οδηγεί στην προκριματική φάση του Champions League και η ΑΕΚ καραδοκεί διαισθανόμενη ότι έχει μια τελευταία ευκαιρία έπειτα από τη συρρίκνωση της βαθμολογικής διαφοράς και νιώθει ότι έχει μια ευκαιρία για την απόλυτη ανατροπή. Αυτές οι τρεις ομάδες έχουν βαθμολογικό κίνητρο. Αντίστοιχο αγωνιστικό, έχουν και οι έξι που συμμετέχουν.

Για τον Άρη, τα Playoffs έχουν περιορισμένη σημασία καθώς η συμμετοχή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση είναι εξασφαλισμένη και στο μυαλό όλων το Κύπελλο Ελλάδας είναι σε κυρίαρχη θέση. Τούτο βέβαια δεν μειώνει το επίπεδο χρησιμότητας αυτών των αγώνων, αν και ο Μίκαελ Ένινγκ θα προτιμούσε να ήταν λιγότεροι (αριθμητικά). Μέσω αυτών θα επιδιώξει την επαναφορά της ομάδας του στην αγωνιστική κατάσταση που βρισκόταν προ της διακοπής, ούτως ώστε να παρουσιαστεί απόλυτα έτοιμη στον δεύτερο αγώνα της ημιτελικής φάσης του Κυπέλλου Ελλάδας με την ΑΕΚ.

Πέραν του βαθμολογικού κινήτρου, ο Άρης έχει να διαχειριστεί και δύο σημαντικά ζητήματα. Το πρώτο δημιουργείται αν βάλει κανείς στην ίδια ζυγαριά των αριθμό των αγώνων και τον αντίστοιχο των παικτών που χρησιμοποιούσε ο Γερμανός προπονητής στους τελευταίους δύο μήνες του Πρωταθλήματος. Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση που κλήθηκε να διαχειριστεί ο Γερμανός προπονητής και τον σοβαρό κίνδυνου εκτροχιασμού (από τους αγωνιστικούς στόχους) που αντιμετώπισε η ομάδα, φέτος ο Άρης πέτυχε με τη λογική του «σφικτού» rotation. Πλέον όμως ο 54χρονος προπονητής (μάλλον) είναι υποχρεωμένος να αλλάξει ρότα. Γιατί, ο αριθμός των 11 αγώνων σε περίπου ενάμιση μήνα είναι «σκότωμα», ειδικά μες το κατακαλόκαιρο.

Αυτό σημαίνει ότι παίκτες οι οποίοι δεν είχαν μεγάλο χρόνο συμμετοχής, θα χρειαστεί να βάλουν πλάτη. Εδώ βρίσκεται το δεύτερο ζήτημα για τον Άρη το οποίο αφορά τον αριθμό (συνολικά 14) των συμβολαίων που λήγουν στις 30 Ιουνίου. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι όλοι είναι στην ίδια σελίδα. Τα συμπεράσματα θα αναδειχθούν στη διάρκεια των αγώνων. Προφανώς θα προκύψουν αυτοί που θα επιδιώξουν να πείσουν τον προπονητή τους μέσα από την καλή αγωνιστική παρουσία στα Playoffs, αλλά και το αντίθετο. Για παράδειγμα, από τον περασμένο Φλεβάρη, ο Άρης διαχειρίζεται την περίπτωση του Φραν Βέλεθ ο οποίος ήδη συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό για συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών. Ο αγωνιστικός ρόλος του Ισπανού δεν άλλαξε, ίσα-ίσα που διατήρησε θέση βασικού κεντρικού αμυντικού ίσως γιατί εκτιμήθηκε ο επαγγελματισμός του, κυρίως όμως γιατί δεν υπήρχε άλλη λύση. Σε επίπεδο αγωνιστικής συμπεριφοράς, ο Βέλεθ δεν παρουσίασε κάτι διαφορετικό σε σχέση με τον πρότερο αγωνιστικό βίο του στον Άρη.

Προς αυτήν την κατεύθυνση, πρόσφατα ο Μίκαελ Ένινγκ συζήτησε με τον Νικολάς Ντιγκινί καθώς ήθελε να διαπιστώσει αν το μυαλό του Γάλλου επιθετικού είναι επικεντρωμένο στη συνέχεια των αγωνιστικών υποχρεώσεών του με τον Άρη ή αν ήδη ταξιδεύει στην Κύπρο. Το ίδιο έκανε και με άλλους ποδοσφαιριστές καθώς η βασική απαίτησή του είναι να είναι όλοι στην ίδια γραμμή. Από τους 14 παίκτες των οποίων τα συμβόλαια λήγουν, ο Άρης προχώρησε σε επίσημες συζητήσεις με μόλις δύο εξ’ αυτών (Ματίγια, Μπρούνο Γκάμα) δίχως να έχει διασφαλίσει την παραμονή τους. Το αυτονόητο συμπέρασμα είναι λοιπόν ότι φέτος αυτή η ομάδα θα κλείσει έναν κύκλο. Μένει να φανεί ο τρόπος. Αν δηλαδή θα καταφέρει να μετουσιώσει την αγωνιστική παρουσία της τελευταίας διετίας ή όχι. Σε πρώτη φάση, ο καθένας θα κληθεί να αποδείξει τη νοοτροπία του και κυρίως, το πόσο αγάπησε το περιβάλλον στο οποίο λειτούργησε στους τελευταίους 24 μήνες.