Ολυμπιακός: Δεν πρέπει να παραγραφούν οι αδυναμίες…

Θα επιμείνω ότι το πιο σημαντικό μετά από κάθε παιχνίδι, νικηφόρο, ισόπαλο η, χαμένο, είναι η σωστή ανάλυση του. Ειδάλλως, τα προβλήματα που ως ομάδα είχες, θα συνεχίσεις να τα έχεις.

Ο Ολυμπιακός κέρδισε στο Άμστερνταμ. Όχι, δεν κυρίευσε κανένα κάστρο-ο Άγιαξ υπέστη την έκτη σερί εντός έδρας ήττα του στα Κύπελλα Ευρώπης. Η επιτυχία, όμως, για τον Ολυμπιακό ήταν μεγάλη. Διότι, πρώτον δεν είχε κάνει ποτέ στην ιστορία του διπλό στην Ολλανδία και δη μέσα στο Άμστερνταμ ούτε γκολ δεν είχε βάλει. Και δεύτερον, γιατί κλήθηκε να κάνει κάτι μοναδικό, που δεν είχε ξανακάνει: Να πάρει μία πρόκριση με εκτός έδρας νίκη σε τελευταία αγωνιστική φάσης ομίλων η, League Phase!

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει, ιδιαίτερα ενόψει των ντέρμπι με ΑΕΚ και ΠΑΟ, αλλά και των αγώνων με την Μπάγερ Λέβερκουζεν, ότι πρέπει να παραγραφούν οι αδυναμίες που έβγαλε η ομάδα του Μεντιλίμπαρ και σε αυτό το παιχνίδι. Ειδικά η αδιαφορία των εξτρέμ (Ζέλσον, Ρόντινεϊ στο συγκεκριμένο ματς, αλλά και του Ποντένσε γενικά) στα ανασταλτικά καθήκοντα, γίνεται πλέον εξαιρετικά ενοχλητική. Δείτε δύο φωτογραφίες και θα καταλάβετε.

Στην πρώτη, ο Ολλανδός αριστερός μπακ πλαγιοκοπεί-ο Ρόντινεϊ δεν υπάρχει πουθενά. Στην απέναντι πλευρά είναι εντελώς αμαρκάριστος ο Ολλανδός δεξιός μπακ (το 3)-ο Ζέλσον δεν υπάρχει πουθενά.

Στη δεύτερη, πάλι ο Ολλανδός αριστερός μπακ πλαγιοκοπεί-πάλι ο Ρόντινεϊ δεν υπάρχει πουθενά. Στην απέναντι πλευρά είναι πάλι εντελώς αμαρκάριστος ο Ολλανδός δεξιός μπακ-ο Ζέλσον πάλι δεν υπάρχει πουθενά.

Κάποια στιγμή ο Ρέτσος δεν άντεξε και ο τηλεοπτικός φακός τον έπιασε να φωνάζει για την τρύπα που είχε η ομάδα σε σχεδόν όλο το α΄ ημίχρονο από δεξιά. Από εκεί, εξάλλου, ήρθε και το γκολ του Άγιαξ, που ακυρώθηκε ορθά, αλλά ήταν οριακό όσο δεν γίνεται το οφσάϊντ. Από καθαρά θέμα τύχης γλίτωσε ο Ολυμπιακός το εις βάρος του σκορ στο 32’. Ο δε Ρόντινεϊ εάν είχε μία πιο γρήγορη επιστροφή, θα μπορούσε αν μη τι άλλο να εμποδίσει τον Ολλανδό που σούταρε ερχόμενος από πίσω, στο πέναλτι.

Να πάμε και στη φάση του 86’, στην οποία ο Ρέτσος έσωσε το 2-2 και τον Ολυμπιακό πιθανότατα από τον αποκλεισμό. Εδώ πήγε να γίνει ό,τι με την PSV στο Καραϊσκάκη, με το γκολ της ισοφάρισης στο 92ο λεπτό από μία στημένη φάση. Τότε ήταν ένα φάουλ, τώρα ήταν ένα κόρνερ. Κι είναι απορίας άξιον, πώς μάρκαρε ο Ορτέγκα σε ένα τόσο κρίσιμο χρονικό σημείο τον αντίπαλο σέντερ φορ, τον Βέγκχορστ, που είναι 20 πόντους (!!!) πιο ψηλός.

Υπήρχε περίπτωση να χάσει την κεφαλιά ο Ολλανδός; Αντί να ήταν εκεί ο Μπιανκόν η, ο Ταρέμι η, ο Ρέτσος, δηλαδή ένα από τα τρία πιο ψηλά παιδιά, βρέθηκε ο Ορτέγκα, επειδή ήταν η σέντρα στο δεύτερο δοκάρι. Μα γι΄ αυτό πάει ο ψηλός φορ στο δεύτερο δοκάρι, για να μην τον μαρκάρει κάποιος στόπερ. Τόσο δύσκολο είναι στα τελευταία λεπτά να μαρκαριστεί με ένα μαν του μαν ένας δίμετρος φορ; Δεν έγινε μάθημα το πάθημα με την PSV και οι δύο τόσο άδικα χαμένοι βαθμοί; Το ίδιο θα συνέβαινε και με τον Άγιαξ, μηδέ της υπερπροσπάθειας του Ρέτσου.

Και κάτι ακόμη: ο Μουζακίτης έχει βελτιωθεί σε αυτό το κομμάτι, αλλά όχι όσο πρέπει. Πρέπει να παίρνει καλύτερες τοποθετήσεις όταν πάει να παίξει ως 3ος στόπερ. Μερικές φορές είναι σαν να κολλάει και να αφήνει αμαρκάριστους τους παίκτες που έρχονται σαν τρέϊλερ από πίσω. Έγινε και στο Άμστερνταμ, απλά έτυχε κι αστόχησε ο Ολλανδός.

Παρεμπιπτόντως, ο Μούζα την Τετάρτη ενώ είχε ένα καλό πρώτο ημίωρο, και με κοψίματα και με μπαλιές, μετά άρχισε να ρίχνει πολύ τις στροφές του. Σε σημείο που εύλογα έγινε αλλαγή μετά κι από το πέναλτι που έκανε, σε μία φάση στην οποία επίσης πρέπει να πήρε το μάθημα του και να πηγαίνει να κοντράρει τα αντίπαλα σουτ με τα χέρια κολλημένα στο σώμα.

Άσχετο: Ο περισσότερος κόσμος λέει ότι οι δύο ομάδες που θα διεκδικήσουν ως το τέλος το πρωτάθλημα θα είναι ο ΠΑΟΚ κι ο Ολυμπιακός. Εγώ δεν το ξέρω αυτό, και δεν υποτιμάω καθόλου την ΑΕΚ, που φέτος έχει σταθερότητα, αλλά και ρέντα που είναι μεγάλο πράγμα στο ποδόσφαιρο. Αυτό που ξέρω είναι ότι ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 18η θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ, ο δε ΠΑΟΚ στην 17η θέση του Γιουρόπα Λιγκ, δηλαδή στην ίδια ουσιαστικά θέση, αλλά σε δύο διοργανώσεις με τεράστιες διαφορές μεταξύ τους. Με τον Ολυμπιακό πέρυσι στην 7η θέση της League Phase του Γιουρόπα Λιγκ, ε;

Η φωτογραφία της ημέρας:

Για να μην γίνω άδικος με τον Ρόντινεϊ, στο δημιουργικό κομμάτι ήταν άλλος παίκτης. Πραγματικά πολύτιμος. Μάλιστα, συγκυριακά δεν πιστώθηκε ασίστ, σε αντίθεση με το 2-0 επί της Μπάγερ Λέβερκουζεν, όταν είχε τις πάσες (κόρνερ κι ασίστ) και στα δύο γκολ.

Με τον Άγιαξ είχε πάλι κόρνερ για γκολ (ξανά για το κεφάλι του Κοστίνια, που όμως αυτή τη φορά σημάδεψε γκολκίπερ κι όχι γωνία), είχε πάλι πάσα για γκολ (στον Ταρέμι, το σουτ του οποίου από πολύ καλή θέση μπλοκαρίστηκε από αμυνόμενο), όπως είχε κι άλλη πάσα για γκολ και δη παρόμοια με εκείνη προς τον Ταρέμι για το δεύτερο γκολ στη Λέβερκουζεν! Τώρα, προορισμός της έξοχης κάθετης πάσας ήταν ο Ελ Κααμπί, που όμως ήταν σε τόσο κακή βραδιά που δεν την κατάλαβε καν, αν και βρέθηκε σε ιδανική θέση για να προχωρήσει και να βγει σε θέση τετ α τετ.

Εξίσου σημαντικό είναι ότι ο Ρόντινεϊ είχε για πρώτη ίσως φορά τόσο πολλά κλεψίματα κι ανακτήσεις μπάλας! Σε δύο μάλιστα από τα κλεψίματα πέρασε επικίνδυνες μπαλιές, η μία στον Ταρέμι που ανέφερα πιο πάνω. Το κακό είναι ότι κόντρα στον Άγιαξ ο Βραζιλιάνος είχε κακές όλες τις σέντρες του. Αλλά αυτό δεν θα μας απασχολούσε αν έβαζε έστω λίγη ισορροπία στο παιχνίδι του, βοηθώντας πίσω τον Κοστίνια.

Και για το τέλος ένα ιμότζι 🤔

Καλύτερα Λεβερκούζεν που την ξέρουμε παρά Αταλάντα. Όπως επίσης καλύτερα με γερμανική ομάδα παρά με ιταλική. Στη League Phase αντιμετωπίσαμε επιτυχώς Λεβερκούζεν αλλά και PSV και Άγιαξ (ένα επίπεδο κάτω μεν, με παρόμοιο τρόπο παιχνιδιού δε) και τα πήγαμε πολύ καλά.#OlympiacosFC

— 𝒞𝐻𝐼𝐸𝐹 (@thrylos_chief) January 30, 2026