Ετσι δουλεύει ο Γιαννίκης, τι θα αλλάξει στην ΑΕΚ και ο μεγάλος κίνδυνος

Ετσι δουλεύει ο Γιαννίκης, τι θα αλλάξει στην ΑΕΚ και ο μεγάλος κίνδυνος

Μιχάλης Τσόχος Μιχάλης Τσόχος
Ετσι δουλεύει ο Γιαννίκης, τι θα αλλάξει στην ΑΕΚ και ο μεγάλος κίνδυνος

bet365

Ο Μιχάλης Τσόχος μίλησε με πρώην παίκτες και συνεργάτες του Αργύρη Γιαννίκη και γράφει για το ποδόσφαιρό του, την προπόνηση, το σύστημα, τους απαράβατους κανόνες, αλλά και τους κινδύνους και όσα θα του λείψουν από το υπάρχον ρόστερ της ΑΕΚ.

Είναι γνωστό το μότο «το γήπεδο είναι ο καθρέπτης της δουλειάς του προπονητή». Για τον Αργύρη Γιαννίκη ισχύει 100% αυτό, με την μόνη διαφορά ότι «γήπεδο» ο Γιαννίκης δεν θεωρεί αυτό όπου παίζει η ομάδα του, αλλά αυτό στο οποίο την προπονεί!

Οι εξοντωτικές προπονήσεις…

Για εκείνον η δουλειά αρχίζει και σχεδόν τελειώνει στο προπονητικό κέντρο. Στο γήπεδο όπου παίζονται τα ματς, απλώς μπαίνουν κάποιες πινελιές. Η βασική του φιλοσοφία είναι ότι η προπόνηση δεν πρέπει απλώς να είναι δυνατή ή σκληρή, ή επίπονη. Πιστεύει και το ακολουθεί πιστά, ότι η κάθε προπόνηση πρέπει να είναι πάντα δυσκολότερη από τον αγώνα, διότι μόνο έτσι ο παίκτης θα μπορεί να αισθάνεται άνετα μέσα στα ματς, σίγουρος για τον εαυτό του και τις δυνάμεις του.

Ακούγεται σίγουρα ωραίο, αλλά είναι και κομμάτι επικίνδυνο… Τι εννοώ; Προφανώς κανείς δεν θα διαφωνήσει με αυτή τη λογική, αλλά λίγοι προπονητές την εφαρμόζουν σε απόλυτο βαθμό. Επιπλέον είναι και ένα δεύτερο μεγάλο ερώτημα το κατά πόσο μπορείς να την εφαρμόσεις σε μία ομάδα στα μέσα της σεζόν και χωρίς να την είχες στα χέρια σου κατά την διάρκεια της προετοιμασίας. Τρίτον, είναι διαφορετικό να την εφαρμόζεις με άγνωστα και νεαρά παιδιά στον ΠΑΣ Γιάννινα και άλλο με αναγνωρίσιμους και σε ορισμένες περιπτώσεις και βεντέτες στην ΑΕΚ.

Προφανώς όλα θέλουν την ισορροπία τους, αλλά η προπόνηση που θα κάνουν από εδώ και στο εξής οι παίκτες της ΑΕΚ αναμένεται με βάση τη φιλοσοφία και την ως τώρα δουλειά του Γιαννίκη να είναι αρκετά διαφορετική και σίγουρα πιο δύσκολη. Ολο αυτό δεν συμβαίνει γιατί ο Γιαννίκης είναι αυστηρός ή λάτρης της πειθαρχίας ή τρελός με τη φυσική κατάσταση. Ολο αυτό συμβαίνει γιατί το ποδόσφαιρο που παίζει ο Γιαννίκης βασίζεται στα τρεξίματα, στο πρέσινγκ ψηλά, στην κάλυψη των χώρων, στην πίεση στην μπάλα, στην άμεση διεκδίκηση της δεύτερης μπάλας, στην άμεση ανάκτηση της κατοχής. Όλα αυτά προϋποθέτουν μία εξαιρετικά γυμνασμένη ομάδα και τέτοια ήταν χωρίς αμφιβολία ο δικός του ΠΑΣ. Ενας ΠΑΣ που ήταν δομημένος πάνω σε αυτή τη λογική, αλλά και οι επιλογές των παικτών ήταν τέτοιες. Ο Παμλίδης, ο Ελευθεριάδης, οι οποίοι έγιναν γνωστοί στα χέρια του Γιαννίκη ήταν παίκτες που βασίζονται στην ταχύτητα και την έκρηξη στο παιχνίδι τους. Είναι ένα θέμα πόσους ποδοσφαιριστές με τέτοια χαρακτηριστικά έχει η ΑΕΚ. Πόσο μπορεί με το καλημέρα ο Γιαννίκης να στηριχτεί στην ταχυδύναμη, η οποία είναι βασικό χαρακτηριστικό του ποδοσφαίρου του, για την ακρίβεια πυλώνας στον τρόπο με τον οποίο θέλει να παίζει η ομάδα του. Παντού χρειάζεται μία ισορροπία και σίγουρα χρειάζεται χρόνος.

Ο κίνδυνος…

Η αλλαγή του τρόπου προπόνησης σε μία ομάδα μέσα στη σεζόν μπορεί να δημιουργήσει μια σειρά από προβλήματα. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε μυϊκούς τραυματισμούς, αν αλλάξει η ένταση και ο τρόπος της προπόνησης. Αναφέρομαι ακόμη και σε απλή κόπωση. Είναι αυτό το... περίφημο «βαριά τα πόδια των παικτών» που διαβάζετε στα πρώτα φιλικά ή επίσημα ματς της σεζόν, λόγω της προετοιμασίας.

Βεβαίως όλα αυτά γίνονται με σχέδιο, με πρόγραμμα, με επιστημονικό τρόπο, με μετρήσεις. Ο Γιαννίκης και οι συνεργάτες του προφανώς θα δουν τις μετρήσεις και θα ανεβάσουν την ένταση, όσο χρειάζεται, όσο μπορούν και σε ορισμένες περιπτώσεις ενδεχομένως και σε όποιους μπορούν. Παρά ταύτα ο κίνδυνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πάντα υπαρκτός να υπάρξουν είτε τραυματισμοί είτε επιπλέον κόπωση, που θα κάνει την ΑΕΚ να παίζει τα ματς και να δείχνει ότι έχει έλλειμμα ενέργειας, τουλάχιστον τώρα στην αρχή.

Ο τρόπος παιχνιδιού…

Σαν γνήσιο τέκνο της καλύτερης σχολής προπονητών στον κόσμο, αυτή της Κολωνίας και σαν γνήσιος πρεσβευτής αυτής της νέας γενιάς Γερμανών ή γερμανοθρεμμένων προπονητών, ο Γιαννίκης έχει ορισμένες σταθερές στην φιλοσοφία του, ορισμένους πυλώνες στον τρόπο παιχνιδιού των ομάδων του. Λίγο πολύ έχετε ακούσει ή έχετε διαβάσει για αυτές. Ο ίδιος στις πρώτες του δηλώσεις στο ΑΕΚ TV μίλησε για «ταχύτατη ανάπτυξη παιχνιδιού, άμεσο πρέσινγκ χάνοντας τη μπάλα και πρέσινγκ ψηλά». Λίγο πολύ μας τα είπε όλα. Η ΑΕΚ όταν ο Γιαννίκης θα την έχει έτοιμη, θα παίζει αρκετά ψηλά στο γήπεδο και με τις γραμμές της κοντά και κλειστές. Φανταστείτε την γραμμή της άμυνας ελάχιστα μέτρα πριν από την μεσαία γραμμή και την επίθεση λίγα μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή του αντιπάλου. Σε αυτά τα πάνω κάτω 25 μέτρα τοποθετούνται όλοι οι παίκτες πλην του τερματοφύλακα, προκειμένου να μπορούν να πιέζουν ψηλά, αλλά κυρίως να μπορούν να επιχειρούν και την περίφημη άμεση ανάκτηση μπάλας, όταν την χάνουν στη φάση της επίθεσης. Φυσικά δεν θα «ζει» εκεί η ομάδα σε όλη την διάρκεια του ματς. Θα την δείτε και σε φάση άμυνας να είναι αρκετά πιο πίσω, αλλά πάντα κοντά οι γραμμές. Για παράδειγμα η άμυνα λίγο έξω από την μεγάλη περιοχή του τερματοφύλακα της ΑΕΚ και η επίθεση λίγο κάτω από την σέντρα. Πάλι σε ένα μήκος, πάνω κάτω 25 μέτρων και οι 11 ποδοσφαιριστές.

Η πίεση στη μπάλα είναι επίσης χαρακτηριστικό του παιχνιδιού του Γιαννίκη και το σημαντικότερο όλων, είναι η άμεση επίθεση όταν κλέψει την μπάλα. Ποδοσφαιριστές που κρατούν την μπάλα, επιχειρούν ντρίπλες και καθυστερούν την ανάπτυξη δεν θα περάσουν καλά μαζί του. Οι ομάδες του Γιαννίκη πιέζουν στην μπάλα και μετά το κλέψιμο, επιχειρούν με δύο το πολύ τρεις πάσες και σε χρόνο από 5-8 δευτερόλεπτα να βρεθούν σε θέση για εκτέλεση. Αυτός είναι απαράβατος κανόνας και όποιος δεν τον τηρεί δεν θα περάσει καλά μαζί του.

Στην οργανωμένη επίθεση ο Γιαννίκης απαιτεί από όλους να συμμετέχουν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού και οι δύο ακραίοι μπακ της ομάδας οφείλουν να κάνουν σύνθετη δουλειά. Όχι μόνο τα κλασικά overlaps (περάσματα στην πλάτη του εξτρέμ για να πάρουν μπάλα και να σεντράρουν), αλλά και underlaps προκειμένου να δίνουν στήριγμα στο παιχνίδι των εξτρέμ και να τελειώνουν ακόμη και τις φάσεις για γκολ. Οι επιθετικοί πρέπει να μετέχουν στην ανάπτυξη και την δημιουργία και σε καμία περίπτωση να μην είναι στατικοί, ενώ στη φάση άμυνας, τα εξτρέμ που δεν γυρίζουν να μαρκάρουν και οι επιθετικοί που δεν πιέζουν τα αντίπαλα στόπερ, δύσκολα θα βρουν θέση στην ομάδα για πολύ καιρό.

Το σύστημα

Ο Γιαννίκης στον ΠΑΣ έπαιξε κατά βάση 4-4-2, για να μην πω σχεδόν αποκλειστικά, αλλά δεν νομίζω ότι είναι δογματικός σε αυτό. Και ο ίδιος αν ερωτηθεί θα πει ότι δεν δίνει μεγάλη σημασία στο σύστημα, την διάταξη, αλλά στην κάλυψη των χώρων. Με βάση τα χαρακτηριστικά των παικτών του ΠΑΣ είχε καταλήξει στο 4-4-2, αλλά αυτό δεν αποκλείει ακόμη και την τριάδα στην άμυνα. Αν μπορώ να υποθέσω στην ΑΕΚ, με βάση τα χαρακτηριστικά των παικτών, θα διατηρήσει την τετράδα στην άμυνα, αλλά δεν αποκλείεται εκτός από το 4-4-2, να δούμε και το 4-1-4-1 και 4-2-3-1 και 4-3-3, ενώ εξαιρετικά πιθανό είναι, όταν ο Γιαννίκης θα νιώθει σίγουρος για την ομάδα και ότι οι παίκτες έχουν κατανοήσει την δουλειά του, να δούμε άλλη διάταξη σε φάση επίθεσης (π.χ. 4-2-3-1) και άλλη διάταξη σε φάση άμυνας (π.χ 4-4-2) μέσα στο ίδιο ματς.

Τι θα του λείψει από το ρόστερ…

Αν υπάρχει ένας παίκτης από το ρόστερ της ΑΕΚ που θα μπορούσε να λάμψει στο παιχνίδι του Γιαννίκη και δυστυχώς είναι διπλά άτυχος και θα του λείψει, αυτός είναι ο Γαλανόπουλος. Στα χέρια του Γιαννίκη ο διεθνής μέσος είναι πιθανόν να απογείωνε την καριέρα του, δυστυχώς όμως θα χάσει όλη τη σεζόν. Ο Αραούχο είναι μία μεταγραφή που ο Γιαννίκης σίγουρα θα την έκανε, αφού είναι στις προδιαγραφές του ποδοσφαίρου του. Ακόμη περισσότερο ο Τσούμπερ φυσικά, τον οποίο δεν αποκλείεται να δούμε και στον άξονα, πίσω ή δίπλα στον φορ. Ο Λε Ταλέκ δεν ξέρω αν θα ήταν ένας παίκτης για τον οποίο θα έλεγε «ναι» ο Γιαννίκης, ή αν θα προτιμούσε έναν σαφώς πιο γρήγορο κεντρικό χαφ. Ο Μοχαμαντί μοιάζει να είναι ακριβώς το μπακ που ζητάει ο Γιαννίκης, ενώ και με τον Μισλέν δεν θα έχει θέμα, αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι ο Αμραμπάτ είναι ο εξτρέμ που θα ήθελε. Ισως και αυτόν να τον δούμε στον άξονα (πίσω ή δίπλα στον φορ). Αν μπορούσε να πάρει έναν παίκτη τώρα, νομίζω ο Γιαννίκης θα διάλεγε έναν κεντρικό χαφ στη θέση του Σάκχοφ ή του Λε Ταλέκ με σαφώς μεγαλύτερη ταχύτητα, ενέργεια και ένταση στο παιχνίδι του. Αλλά όλα αυτά είναι ασφαλώς εντελώς θεωρητικά και ποτέ δεν ξέρει κανείς ποιους και πώς θα τους ξεχωρίσει μέσα από τις προπονήσεις…

Μιχάλης Τσόχος
Μιχάλης Τσόχος