Εθνική ομάδα: Πρέπει να «διαβάσει» καλά όσα έκανε λάθος

Ένα γήπεδο «παγωμένο», ένα ματς που παίχτηκε πίσω από κλειστές πόρτες. Βαθμολογικό κίνητρο, δεν υπήρχε. Σε αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, είναι δύσκολο να βρεις το κουράγιο και την δύναμη να παίξεις καλά. Και η αλήθεια είναι πως η Εθνική ομάδα στο φινάλε αυτής της διαδρομής στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, δεν παρουσίασε ένα καλό πρόσωπο απέναντι στη Λευκορωσία στην Ουγγαρία. Ασφαλώς και δεν ήταν αυτό το κλείσιμο που θα ήθελαν οι διεθνείς μας, σε αυτό τους το ταξίδι.

Ένα ταξίδι που ξεκίνησε με μεγάλα όνειρα, μετά και την εξαιρετική πορεία στο Nations League και την άνοδο στην πρώτη κατηγορία. Κατέληξε όμως σε έναν πρόωρο αποκλεισμό από την τέταρτη αγωνιστική, που έφερε απογοήτευση στις τάξεις των διεθνών. Δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς πως κάτι που ήθελες και περίμενες τόσο πολύ, δεν θα συμβεί. Και αν το Σάββατο κόντρα στη Σκωτία, υπήρχε και το κίνητρο του κόσμου που πήγε στο γήπεδο για να χειροκροτήσει αυτά τα παιδιά, κόντρα στη Λευκορωσία, όλο το σκηνικό θύμιζε περισσότερο φιλικό προετοιμασίας.

Η Ελλάδα πραγματοποίησε μία εμφάνιση μουδιασμένη. Ελάχιστες αξιόλογες καλές στιγμές, απέναντι σε ένα συγκρότημα που από πλευράς ταλέντου, δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε πως οι Λευκορώσοι παρουσίασαν από την πλευρά τους ένα αξιοπρεπέστατο πρόσωπο, έδειξαν πως διαθέτουν αγωνιστική ταυτότητα, αποτέλεσμα της δουλειάς του προπονητή τους. Όμως, δεδομένα πρόκειται για μία ομάδα που υπολείπεται σε ποιότητα της Ελλάδας.

Η ελληνική ομάδα εμφάνισε ένα καλό πρόσωπο, ουσιαστικά, για δέκα μόνο λεπτά, στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου. Σε εκείνο το χρονικό διάστημα σπατάλησε και τις δύο από τις τρεις συνολικά καλές φάσεις που δημιούργησε στην επανάληψη.

Αν πρέπει να κρατήσουμε ένα καλό νέο από το ματς, είναι ότι για πρώτη φορά σε αυτή τη σειρά, η Ελλάδα κράτησε το μηδέν παθητικό. Αν δεν βελτιωθεί αυτό το στατιστικό, δεν θα μπορέσει η Εθνική να πετύχει τους στόχους της στο μέλλον και να επιστρέψει σε μία μεγάλη διοργάνωση.

Έχουμε δει στην ιστορία πως για να μπορέσεις να πάρεις νίκες, πρέπει να είσαι συμπαγής. Να μην επιτρέπεις στον αντίπαλο να δημιουργεί εύκολα ευκαιρίες μπροστά στα καρέ σου. Σε αυτή τη σειρά των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου, η Εθνική δέχθηκε συνολικά 12 γκολ σε έξι παιχνίδια. Δύο γκολ ανά ματς, κατά μέσο όρο. Νούμερο απαγορευτικό, όταν αναζητάς την διάκριση.

Αυτή η φουρνιά της Εθνικής ομάδας έχει σπουδαίο επιθετικό ταλέντο. Όμως, θα χρειαστεί να δουλέψει σκληρά για να μπορέσει να βελτιώσει την ανασταλτική της λειτουργία, ειδικά ενόψει και των αγώνων του Nations League που είναι και οι επόμενες επίσημες υποχρεώσεις του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος. Σε αυτά τα ματς, η Ελλάδα θα κοντραριστεί με κάποιες από τις καλύτερες ομάδες της Γηραιάς Ηπείρου. Για να σταθεί, λοιπόν, καλά απέναντί τους, αποτελεί προϋπόθεση η καλή ισορροπία ανάμεσα σε άμυνα κι επίθεση.

Πλέον, το κεφάλαιο των προκριματικών του Μουντιάλ μπαίνει οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Ο μεγάλος στόχος για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είναι η πρόκριση στα τελικά του Euro 2028. Ένας στόχος που αν με το καλό επιτευχθεί, θα σημάνει και το τέλος σε ένα αρνητικό σερί 14 ολόκληρων χρόνων. Για να συμβεί αυτό, όμως, η Εθνική πρέπει να μάθει από τα λάθη που έγιναν σε αυτήν την προκριματική σειρά του φθινοπώρου του 2025 και να δουλέψει πάνω σε αυτά, ώστε να εμφανιστεί πιο έτοιμη, αλλά και πιο ώριμη στον δρόμο για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Το γεγονός πως η Σκωτία είναι, τελικώς, η ομάδα που εξασφάλισε το απευθείας εισιτήριο για το Μουντιάλ, πρέπει να αποτελέσει οδηγό για την Εθνική. Αν μία λέξη μπορεί να περιγράψει την παρουσία των Σκωτσέζων στο γκρουπ, αυτή είναι «κυνισμός». Βρήκαν τον τρόπο να πάρουν παιχνίδια, ανεξάρτητα του αν ήταν καλύτεροι στο χορτάρι ή όχι.

Αν, άλλωστε, η πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 απαιτούσε και μία μικρή (ή μεγάλη, ανάλογα με το πως «διάβαζε» ο καθένας τον όμιλο) υπέρβαση, η πρόκριση στο Euro συνοδεύεται από ένα τεράστιο «πρέπει». Και το «πρέπει» πάντοτε συνεπάγεται και πίεση. Συνεπώς, οι Έλληνες διεθνείς θα πρέπει πρώτα και κύρια να εμφανιστούν πνευματικά έτοιμοι, στην πρόκληση που έχουν μπροστά τους. Αρχής γενομένης από τις αναμετρήσεις της Λίγκας των Εθνών.