Εθνική ομάδα: Σκληρό μεν, αλλά μάθημα

Από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και έπειτα, η Εθνική μας ομάδα δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε κάποιο μεγάλο ραντεβού. Δεδομένο πρώτο. Από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και έπειτα, η Δανία έχει συμμετάσχει σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις, είτε πρόκειται για Μουντιάλ, είτε για ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, με μοναδική εξαίρεση το Euro του 2016. Δεδομένο δεύτερο. Τι μας βοηθούν να καταλάβουμε τα δύο παραπάνω δεδομένα; Ότι κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν η ομάδα που είχε απέναντί του το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, το βράδυ της Δευτέρας στο Φάληρο.

Οι Δανοί δεν έχουν πάει τυχαία και στις τέσσερις μεγάλες διοργανώσεις, από το 2016 και μετά. Έχουν αποκτήσει μέταλλο, έχουν μάθει τον τρόπο. Φυσικά, διαθέτουν και ποιότητα στο ρόστερ τους, έχοντας ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης. Από την άλλη, η Εθνική μας είναι ένα γκρουπ που επιδιώκει πέραν της δεδομένης ποιότητας που διαθέτει, να θυμηθεί τον τρόπο. Να ανοίξει και πάλι τον δικό της δρόμο. Να επιστρέψει.

Για να μπορέσεις, λοιπόν, να πάρεις ένα θετικό αποτέλεσμα, απέναντι σε μία ομάδα με το προφίλ της Δανίας, χρειάζεται ο κάθε ένας από τους παίκτες που θα πατήσουν το χορτάρι, να φτάσει σε πολύ ψηλά στάνταρ απόδοσης. Αυτό, δεν συνέβη ποτέ. Οι Έλληνες διεθνείς δεν έπαιξαν, όπως έχουν δείξει σε προηγούμενα ματς, ότι μπορούν να παίξουν.

Πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις και τσάμπα πουλήματα της μπάλας, απέναντι σε μία ομάδα που πρέπει κανείς να δει πολλές φορές το βίντεο του αγώνα, για να βρει έστω ένα λάθος της στο ματς. Από ανορθογραφίες των ποδοσφαιριστών της Εθνικής μας ήρθαν και τα τρία γκολ των Δανών. Οι φιλοξενούμενοι ήταν εξαιρετικά προσηλωμένοι στο πλάνο τους και δεν άφησαν σε κανένα χρονικό σημείο την ελληνική ομάδα να πιστέψει πως μπορεί να διεκδικήσει κάτι από τον αγώνα. Βγήκαν νικητές σε όλες τις μονομαχίες, έδειξαν ακούραστοι από το πρώτο ως και το τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, πως κλασική ευκαιρία σε όλο το 90λεπτο, οι Έλληνες διεθνείς, δεν δημιούργησαν.

Παρακολουθώντας το ματς, ξύπνησαν μνήμες από την αναμέτρηση του περασμένου Νοέμβρη στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας κόντρα στην Αγγλία. Τότε, δηλαδή, που και πάλι η αντίπαλος της Ελλάδας ήταν, εμφανώς, ανώτερη και δεν επέτρεψε σε κανέναν να το αμφισβητήσει. Στην πραγματικότητα το μόνο χρονικό σημείο στο οποίο οι παίκτες του Ιβάν Γιοβάνοβιτς έδειξαν να πατούν κάπως καλύτερα, ήταν το πρώτο δεκάλεπτο του δευτέρου μέρους.

Η αλήθεια είναι πως δύσκολα κάποιος μπορούσε να προβλέψει πως ο αγώνας με αντίπαλο την Δανία στο «Γ. Καραϊσκάκης» θα είχε αυτήν την κατάληξη. Κάτι η θετική αύρα από την «πεντάρα» της Παρασκευής στο ματς με την Λευκορωσία, κάτι η «ξερή» ισοπαλία των φιλοξενούμενων απέναντι στη Σκωτία στην Κοπεγχάγη, είχαν δημιουργήσει την προσδοκία για ένα θετικό αποτέλεσμα.

Όπως και να ‘χει, το θετικό αποτέλεσμα δεν ήρθε. Οι Δανοί φεύγουν από τη χώρα μας με μία πολύ σπουδαία νίκη που τους πάει στην κορυφή του ομίλου με 4 βαθμούς. Κάθε άλλο παρά ευνοϊκά ήταν και τα μαντάτα από την Ουγγαρία. Οι Σκωτσέζοι επικράτησαν των Λευκορώσων και εκεί που η Εθνική είχε βλέψεις πρωτιάς μετά το φινάλε της δεύτερης αγωνιστικής, το τέλος της βραδιάς την βρίσκει στην τρίτη θέση.

Ασφαλώς και τίποτα δεν χάθηκε από την δεύτερη αγωνιστική. Όπως, ακριβώς, η Ελλάδα δεν κέρδισε κάτι το βράδυ της Παρασκευής, μετά την ευρεία νίκη επί των Λευκορώσων, έτσι, ακριβώς, δεν καταστράφηκε μετά την ήττα από τους Δανούς. Είναι, όμως, πλέον απαιτούμενο, τουλάχιστον, ένα θετικό αποτέλεσμα στις δύο back to back εξορμήσεις του Οκτώβρη σε Γλασκώβη και Κοπεγχάγη.

Σε αντίθετη περίπτωση, η Εθνική κινδυνεύει να δει πέραν της πρωτιάς να τίθεται εν αμφιβόλω και η δεύτερη θέση που οδηγεί στα μπαράζ. Πριν από λίγους μήνες η Ελλάδα έδειξε πως έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες ως σύνολο από την Σκωτία, τώρα θα κληθεί να το επιβεβαιώσει για να μείνει «ζωντανή» στην μάχη της πρόκρισης.