Ξέρει ότι έχει υπέρβαση μπροστά του...

Ξέρει ότι έχει υπέρβαση μπροστά του...

Ξέρει ότι έχει υπέρβαση μπροστά του...

bet365

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την παγίδα των κληρώσεων και την αντικειμενικά δύσκολη αποστολή του Άρη απέναντι στην Αστάνα…

«Για να γίνεις βασιλιάς στη ζούγκλα θα πρέπει να σκοτώσεις το λιοντάρι», είχε πει κάποτε ο αγαπητός Λάζαρο Λέσιτς κι αν στην προκειμένη περίπτωση δεν διακυβεύεται η πρωτοκαθεδρία σε κάποια ζούγκλα, το πραγματικό μήνυμα αυτής της άποψης κρύβεται στις υπερβάσεις που οφείλει να κάνει κάθε ομάδα προς απόδειξη της εξέλιξής της. Γιατί, πραγματικές προϋποθέσεις ανάπτυξης δημιουργούνται όταν αντιμετωπίζεις και κερδίζεις καλύτερους από εσένα. Τα κακά μαντάτα για τον Άρη φάνηκαν αργά το βράδυ της 15ης του Ιούνη, μέσα από τον καθορισμό των γκρουπ δυναμικότητας όπου μια ματιά στους υποψηφίους αντιπάλους ήταν αρκετή για να αντιληφθεί κανείς τη δυσκολίας του πράγματος.

Η κληρωτίδα έφερε στον δρόμο του μια ομάδα η οποία υπερέχει σε ευρωπαϊκή εμπειρία (με 76 αγώνες σε Champions League και Europa League στα τελευταία επτά χρόνια), προφανώς και σε αγωνιστικό προϋπολογισμό, η οποία (όταν φθάσουν οι ημέρες των αγώνων) θα μετρά 22 επίσημα παιχνίδια και θα είναι σε φουλ αγωνιστικό ρυθμό. Γιατί το Πρωτάθλημα στο Καζακστάν έχει μια προσωρινή παύση στις 2 Ιουλίου, τότε όμως θα πραγματοποιηθεί η φάση των ομίλων αλλά και η τελική στο Κύπελλο Καζακστάν, όπου το δικό της πρόγραμμα περιλαμβάνει αγώνες ανά περίπου μία εβδομάδα.

Το τελευταίο στοιχειοθετεί (ίσως) το πιο σοβαρό μειονέκτημα του Άρη καθώς στην ίδια χρονική περίοδο αυτός δεν θα απαριθμεί περισσότερα από 4-5 φιλικά παιχνίδια και ο αντίπαλός του θα είναι ακριβώς στα μέσα της αγωνιστικής χρονιάς. Αυτό έχει τη σημασία του διότι σε παιχνίδια 180 αγωνιστικών λεπτών δεν προκρίνεται πάντα η καλύτερη ομάδα αλλά η πιο έτοιμη, συνεπώς ο Άρης θα πρέπει να ανακαλύψει αντίβαρο για να ισορροπήσει τη ζυγαριά. Αυτό σημαίνει ότι η προετοιμασία του θα πρέπει να κυλήσει στην εντέλεια αν και αυτό μοιάζει ουτοπικό με το πρόβλημα που προέκυψε με τον Λούκας Σάσα, αυτό που «έρχεται» με τον Λίντσεϊ Ροζ και το γενικότερο κλίμα αμφιβολίας για το κατά πόσο η εταιρία θα έχει τη δυνατότητα πραγματοποίησης μεταγραφών. Έως ότου ξημερώνει η 1η του Ιούλη, άπαντες θα είναι σε αγρυπνία. Στα αξιοσημείωτα συμπεριλαμβάνεται επίσης το ότι το γήπεδο της Αστάνα έχει πλαστικό χλοοτάπητα, γεγονός που αποτελεί μειονέκτημα για την ελληνική ομάδα.

Το γήπεδο της Αστάνα

Ο Άρης μπορεί να ποντάρει στις αυτοκαταστροφικές τάσεις της Αστάνα

Το ισχυρό πλεονέκτημα του Άρη είναι η κατάσταση που επικρατεί στην ίδια την Αστάνα, μια ομάδα που έχει στο αίμα της τον Πρωταθλητισμό (έξι τίτλοι στα τελευταία επτά χρόνια και έτος πηγαίνει για τον έβδομο) κι όταν δεν κατακτά τον εγχώριο τίτλο αντιδρά σπασμωδικά έως και αυτοκαταστροφικά. Αυτός είναι ο λόγος της πτωτικής πορείας που διαγράφει στην τελευταία διετία όπου προχώρησε σ’ ένα σωρό αλλαγές, σε σημείο να ψάχνεις να βρεις κοινά πρόσωπα μεταξύ της φανταστικής χρονιάς του 2018 με την τωρινή. Η ευρωπαϊκή αποτυχία σε συνδυασμό με την περσινή απώλεια του τίτλου, οδήγησε σε βαθιές τομές και σε αποφάσεις οι οποίες δεν είχαν αγωνιστική λογική, όπως το ξήλωμα μιας πετυχημένης ομάδας. Βέβαια, σημαντικό ρόλο έπαιξε και η μείωση του αγωνιστικού προϋπολογισμού η οποία μοιραία οδήγησε στην πτώση του ποιοτικού επιπέδου της ομάδας. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, το ότι η τωρινή Αστάνα δεν είναι η ομάδα του 2018 δε σημαίνει ότι καταρρίπτονται οι σημερινές αγωνιστικές ισορροπίες. Αν εξάλλου ήταν η ομάδα του 2018, τα δάχτυλα της μιας παλάμης θα ήταν αρκετά για να δείξουν τις ρεαλιστικές πιθανότητες πρόκρισης του Άρη.

Υπάρχει αμφισβήτηση για τον Τιχόνοφ

Μιλώντας με άνθρωπο ο οποίος (επί σειρά ετών) λειτούργησε στα γρανάζια αυτού του οργανισμού (έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στο αγωνιστικό κομμάτι), γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες, τις σκέψεις των ιδιοκτητών αλλά και τη μεθοδολογία τους, στάθηκε στην ταχύτητα αλλά και στην ευκολία λήψης πολύ σημαντικών αποφάσεων που δεν φοβούνται να πάρουν στην Αστάνα όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται βάσει του οργανογράμματός τους. Δηλαδή, δεν διακρίνονται για την ηρεμία τους στη διαχείριση μιας δύσκολης κατάστασης ή τουλάχιστον, αυτό απέδειξαν στα δύο τελευταία χρόνια. Γι’ αυτόν τον λόγο επέμεινε στις αποχωρήσεις της τελευταίας τριετίας οι οποίες είχαν ως συνέπεια την αλλοίωση του αγωνιστικού dna της. Για τον ίδιο λόγο ενδεχομένως, μόλις προχθές, δημοσίευμα της ιστοσελίδας sports.kz, έγραψε η θέση του Αντρέι Τιχόνοφ στην τεχνική ηγεσία είναι επισφαλής! Παρότι η Αστάνα είναι πρωτοπόρος στη βαθμολογία με δέκα νίκες σε 15 αγώνες και δίχως ήττα.

Η προετοιμασία του Άρη

Παίξε μπάλα για να προκριθείς

Αυτή τη στιγμή, ο Άρης δεν έχει την πολυτέλεια να σταθεί στην Αστάνα περισσότερο απ’ όσο πρέπει γιατί είναι υποχρεωμένος να φτιάξει τη δική του ομάδα και να φροντίσει να προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλύτερα. Προφανώς, άπαντες έχουν αντιληφθεί ότι η πρόκριση επί της ομάδας από το Καζακστάν προϋποθέτει αγωνιστική υπέρβαση η οποία όμως θα έχει και μεγάλο όφελος καθώς θα στείλει τους «κίτρινους» στους ισχυρούς στον τρίτο προκριματικό γύρο του Conference League. Τούτη την περίοδο, αυτά φαίνονται πολύ μακρινά καθώς μόλις χθες (15/6) άρχισε η προετοιμασία του Άρη, υπό δύσκολες συνθήκες καθώς παραμένει ανοιχτό το ζήτημα των μεταγραφών και της ποιοτικής ενίσχυσης που έχει ανάγκη αυτή η ομάδα για να κυνηγήσει το ευρωπαϊκό όνειρό της, σε σημείο μάλιστα να χαρακτηρίζεται προϋπόθεση. Σε κάθε περίπτωση, οφείλει να ξέρει ότι για να προχωρήσει στην Ευρώπη θα πρέπει να ξεπεράσει τον εαυτό της, να αποδείξει τη φιλοδοξίας της και να μην μπει σε διαδικασία συγκέντρωσης άλλοθι.

Είδαμε τι έγινε με την Κοβαλίβκα

Σε τελική ανάλυση, οι προκρίσεις δεν κρίνονται στις κληρωτίδες αλλά στο χορτάρι. Αυτό αποδείχθηκε και πέρυσι όπου με το άκουσμα της… παγκοσμίως άγνωστης Κόλος Κοβαλίβκα, αναπτύχθηκε η βεβαιότητα για την πρόκριση της ομάδας στην επόμενη (προκριματική) φάση του Europa League, γι’ αυτό ο κρότος (από τον αποκλεισμό) ήταν τόσο ισχυρός που έναν χρόνο μετά, κανείς στον Άρη δεν έχει συνέλθει. Θεωρητικά, οι «κίτρινοι» είχαν τον τίτλο του απόλυτου φαβορί, αλλά αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι αυτός δεν ταιριάζει στο dna αυτού του συλλόγου. Ανταποκρίνεται καλύτερα όταν μπαίνει σε μια μάχη με αυτόν του απόλυτου αουτσάιντερ, δεν είναι τυχαίο εξάλλου το γεγονός ότι οι χρυσές σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας του γράφτηκαν ότι δεν τον περίμενε κανείς…

Βασίλης Βλαχόπουλος
Βασίλης Βλαχόπουλος

Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία στα τελευταία χρόνια της… λαδόκολλας. Χάριν οικονομίας, το λευκό χαρτί χρησιμοποιούταν σε έκτακτες και ιδιαιτέρως σοβαρές καταστάσεις, ούτως ή άλλως ήταν δυσεύρετο. Πρόλαβε τη διαδικασία αποστολής των φαξ, αλλά και τις πρώτες συσκευές κινητής τηλεφωνίας με τη λαστιχένια κεραία που θύμιζαν στρατιωτικούς ασυρμάτους.

Παρακολουθεί όλες… τις μπάλες, αλλά η αδυναμία του είναι η πορτοκαλί, η σπυριάρα, λόγω της ειδοποιού διαφοράς μεταξύ ποδοσφαίρου και μπάσκετ. Στο μπάσκετ ΠΑΝΤΑ κερδίζει ο καλύτερος. Στο ποδόσφαιρο, μπορεί να κερδίσει ο πιο τυχερός.

ΥΓ: Οσα χρόνια κι αν περάσουν, όσα περιοδικά κι αν πέσουν στα χέρια του, το «Τρίποντο» ήταν, είναι και θα είναι το κορυφαίο forever and ever.