Οι «Έλληνες» της Αργεντινής (pics)

Ροδόλφο Αρουαμπαρένα (προπονητής Μπόκα Τζούνιορς): Το 2007 η διοίκηση Νικολαϊδη κάνει το μεγάλο μπαμ και φέρνει από την Βιγιαρεάλ τον Ροδόλφο Αρουαμπαρένα με συμβόλαιο 800.000 ευρώ ετησίως σε μία από τις μεγαλύτερες μεταγραφές της ΑΕΚ. Οι προσδοκίες πολλές αλλά ο Αρουαμπαρένα δεν θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη που θαύμασε ο κόσμος τόσο στην ισπανική ομάδα όσο και στην Μπόκα Τζούνιορς. Η πρόσληψη του Γιώργου Δώνη έφερε και το τέλος του Αργεντινού από την Ένωση. Ακολούθησε μία διετία στην Τίγκρες και η Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα πριν ξεκινήσει την προπονητική του καριέρα. Αρχικά η Τίγκρες και στη συνέχεια η Νασιονάλ του Μοντεβιδέο. Από το 2014 έχει αναλάβει το δύσκολο έργο να επαναφέρει την ιστορική Μπόκα στην κορυφή.

Νάτσο Σκόκο (Νιούελς Ολντ Μπόις): Ότι και να να γράψεις για τον «υδραυλικό» είναι λίγο. Ο Σκόκο από την πρώτη του χρονιά στην ΑΕΚ κατάφερε να δείξει την σπάνια ποδοσφαιρική του κλάση και εξελίχθηκε σε ηγέτης της ομάδας του. Πολύ γρήγορα έγινε ο αγαπημένος της «κιτρινόμαυρης» εξέδρας όχι μόνο επειδή αναλαμβάνει στα δύσκολα να σηκώνει στις πλάτες του την ΑΕΚ, αλλά και για τα σπάνιας ομορφιάς γκολ που σημειώνει. Το 2011 παραχωρείται στην Αλ Αϊν πριν επιστρέψει στο Ροζάριο και την Νιούελς την οποία οδήγησε στην κατάκτηση του τίτλου Φινάλ το 2013, αλλά και στα ημιτελικά του Κόπα Λιμπερταδόρες. Ακολούθησε η Ιντερνασιονάλ κι ένα αποτυχημένο πέρασμα από την Σάντερλαντ πριν επιστρέψει ξανά στο «Μαρσέολο Μπιέλσα».

Σεμπάστιαν Σάχα (Ράσινγκ Κλουμπ): Ήρθε το καλοκαίρι του 2008 στην ΑΕΚ με στόχο να αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί στην Ευρώπη και τρία χρόνια αργότερα αποχώρησε έχοντας πετύχει τον στόχο του. Ο Σεμπάστιαν Σάχα κατάφερε επί τρία χρόνια να υπερασπιστεί την εστία της ΑΕΚ κάνοντας το καλύτερο δυνατόν και κατάφερε να κερδίσει την εκτίμηση όλων. Δεν κατέκτησε τόσους τίτλους όσους θα ήθελε, δεν ήταν θεατής... σχεδόν σε κανένα ματς καθώς αυτά τα τρία χρόνια δεν ήταν και τα καλύτερα για την Ένωση, αλλά ο ίδιος προσπάθησε για το καλύτερο και κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για το αντίθετο. Επέστρεψε στην Ράσινγκ κι έγινε σημαία και αρχηγός της Ακαδημίας κατακτώντας μάλιστα το Δεκέμβριο το πρωτάθλημα Αργεντινής.

Σεμπάστιαν Λέτο (Λανούς): Ο αγαπημένος των οπαδών του Παναθηναϊκού αποφάσισε μετά από οκτώ χρόνια παρουσίας σε Αγγλία-Ελλάδα και Ιταλία να επιστρέψει στην ομάδα η οποία τον ανέδειξε με στόχο να δώσει νέα ώθηση στην καριέρα του. Παρόλα αυτά η μοίρα του έπαιξε άσχημο παιχνίδι με τον ίδιο να τραυματίζεται σοβαρά κατά την διάρκεια άσκησης στο γυμναστήριο. Ο Λέτο θα υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση προκειμένου να μην διατρέξει κίνδυνο η ζωή του και θα μείνει εκτός δράσης για 3-4 μήνες περίπου.

Ίσραελ Νταμόντε (Εστουδιάντες): Ήταν από τους πρώτους παίκτες που έκαναν το ταξίδι από Μπουένος Άιρες για Τρίπολη. Ο 33χρονος πλέον μέσος μετακόμισε από την Άρσεναλ Σαραντί με την οποία είχε κατακτήσει το Κόπα Σουνταμερικάνα στον Αστέρα Τρίπολης για δύο χρόνια πριν επιστρέψει στην Λατινική Αμερική. Αναδείχτηκε καλύτερος ξένος ποδοσφαιριστής με την Νασιονάλ στο πρωτάθλημα Ουρουγουάης και τώρα βγάζει το ψωμί του στην Εστουδιάντες.

Μπρούνο Ουριμπάρι (Ρίβερ Πλέιτ): Στην ίδια κατηγορία με τον Νταμόντε, ήταν από τους πρώτους Αργεντινούς με τους οποίους άνοιξε παρτίδες ο Αστέρας Τρίπολης. Προϊόν των ακαδημιών της Μπόκα Τζούνιορς με ένα μικρό πέρασμα στην Αρχεντίνος Τζούνιορς, μετακόμισε το 2008 στο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» και μετά από τρεις γεμάτες χρονιές επέστρεψε στην χώρα του αρχικά για την Κολόν. Εκεί με τις εμφανίσεις του προκάλεσε το ενδιαφέρον της Ρίβερ Πλέιτ η οποία τον απέκτησε.

Κάρλος Αραούχο (Λανούς): Το 2009 αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα και να αφήσει την Ουρακάν η οποία είχε φτάσει μία ανάσα από την κατάκτηση του πρωταθλήματος για την ΑΕΚ. Υπογράφει τριετές συμβόλαιο συνεργασίας και γίνεται ο πέμπτος Αργεντινός της παρέας (Σκόκο, Σάχα, Μπλάνκο, Άρτσε οι άλλοι τέσσερις) αλλά μετά από μόλις μία χρονιά αποφασίζει να γυρίσει στην πατρίδα του ελέω κι ενός οικογενειακού προβλήματος. Αποχώρησε από την Ένωση μετά από διαμάχη με την ελληνική ομάδα (κι ένα μαυρισμένο μάτι από τον Εστογιανόφ) για την Λανούς με την μορφή δανεισμού μέχρι να ολοκληρωθεί το συμβόλαιό του με την ελληνική ομάδα.

Νίκολας Μπιάντσι Άρτσε (Μπάνφιλντ): Ο 28χρονος αμυντικός θα ακούει Ελλάδα και θα τρέχει. Και αυτό γιατί η εμπειρία του στην ΑΕΚ ήταν με διαφορά η χειρότερη στην καριέρα του. Ήρθε ως αντικαταστάτης του Κυργιάκου δανεικός από την Σαν Λορέντζο αλλά δε έπιασε ποτέ. Τραγικό το ντεμπούτο του στην τεσσάρα με την Έβερτον, ενώ έκανε δώρο το γκολ στο ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Αγωνίστηκε σε δύο ματς πρωταθλήματος και δύο του Γιουρόπα Λιγκ, αλλά η καριέρα του τελείωσε μετά τον αποκλεισμό κόντρα στον Θρασύβουλο. Παρόλα αυτά ο Άρτσε δεν το έβαλε κάτω, δούλεψε, πραγματοποίησε αρκετές συμμετοχές με την Ολίμπο και την Σαν Λορέντζο, με αποτέλεσμα να πάρει μεταγραφή στην Serie A και την Πεσκάρα, πριν επιστρέψει ξανά πίσω στην πατρίδα του και την Μπάνφιλντ.

Αγουστίν Πελετιέρι (Τίγκρες): Ήταν μέλος της αργεντίνικης παροικίας της ΑΕΚ (Σάχα, Σκόκο, Μπλάνκο). Εντάχθηκε στους «κιτρινόμαυρους» το καλοκαίρι του 2008, την τελευταία ημέρα της μεταγραφικής περιόδου, ως δανεικός από τη Λανούς. Βασικός και από τους καλύτερους της ομάδας την σεζόν 2008-09 με 28 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 5 στο Κύπελλο συνέβαλε τα μέγιστα ώστε η ΑΕΚ να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου απέναντι στον Ολυμπιακό αστοχώντας σε πέναλτι. Ο δανεισμός του κράτησε ένα χρόνο αφού δεν υπήρξε συμφωνία με την Λανούς. Μετά την Λανούς ακολούθησε η Ράσινγκ, αλλά και το MLS. Τον προηγούμενο μήνα συμφώνησε σε όλα και θα αγωνιστεί με την Τίγκρες.

Αντριάν Μπαστία (Ατλέτικο Ραφαέλα): Ο Αστέρας Τρίπολης είχε ανοίξει καλό δίαυλο επικοινωνίας με την Αργεντινή και το 2008 σκάει σαν βόμβα η απόκτηση του πρώην αρχηγού της Ράσινγκ Κλουμπ. Μία γεμάτη τριετία ο Μπαστία έβαλε τις βάσεις για την εδραίωση των Αρκάδων στην μεγάλη κατηγορία. Την παρουσία του στην Ελλάδα σημάδεψε το περιστατικό στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ όταν κι έκανε τάκλιν (!) σε οπαδό του «τριφυλλιού» ο οποίος είχε εισβάλει στον αγωνιστικό με αποτέλεσμα να αντικρίσει την κόκκινη κάρτα. Μετά τον Αστέρα αγωνίστηκε για μία διετία στην Κολόν (μαζί με τον Ουριμπάρι), και από το 2013 αγωνίζεται στην Ατλέτικο Ραφαέλα.