
Ολυμπιακοί Αγώνες 2024, Εθνική ομάδα: Η μεγάλη αλήθεια του Μπάλντγουιν

Ξανά μανά τα ίδια. Ξανά μανά ανατροπή. Ξανά μανά να μένουμε με τη «γλύκα» της προσπάθειας για το comeback. Ξανά μανά να φεύγουμε από το παρκέ με την ήττα. Ξανά μανά να επικρατεί η προσδοκία του «πάμε για το επόμενο».
Όμως, όπως συνηθίζεται να λέγεται (και σε τέτοιες) περιπτώσεις, «σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση» και η Εθνική ομάδα έκανε το «repeat» της «γλυκόπικρης» γεύσης σε παιχνίδι των Ολυμπιακών Αγώνων και στην αναμέτρηση κόντρα στον κακό μας... δαίμονα, την Ισπανία.
Σίγουρα δεν φτάνει αυτό. Και θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτό που έγραψε ο Αντώνης Καλκαβούρας λίγο μετά την ήττα από την Ισπανία. Ότι «κάποια στιγμή πρέπει και να μπορούμε να νικήσουμε». Στην τελική enough is enough με την προσπάθεια την οποία (σαφώς και) όλοι χειροκροτούμε και μας κάνει να αισιοδοξούμε.
Αν θυμάστε μετά την αναμέτρηση με τον Καναδά είχε γράψει ότι μπορεί να προκριθεί η Εθνική ομάδα παρά το γεγονός ότι πριν από το τζάμπολ έκανα λόγο για συνολικό απολογισμό στον όμιλο από 0 στα 3 έως (στην καλύτερη των περιπτώσεων) 1 στα 2.
Φυσικά το 1 στα 2 και η νίκη απέναντι στην Αυστραλία όχι μόνο δεν πρόκειται να μας εξασφαλίσει τίποτα αλλά θα πρέπει να περιμένουμε και το αποτέλεσμα από το ματς Καναδά-Ισπανία για να δούμε εάν θα έχουμε προκριθεί στα προημιτελικά ή όχι. Κοινώς τίποτε δεν είναι πια στο χέρι μας και θα πρέπει να περιμένουμε και τις υπόλοιπες ομάδες του ομίλου μας.
Όπως στρώσαμε θα (;) κοιμηθούμε
Εμείς απλά πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας απέναντι σε μια πολύ σκληρή και δυσκατάβλητη ομάδα. Απέναντι σε μια ομάδα η οποία (και παρά την ήττα της από τον Καναδά) έχει παρουσιάσει εξαιρετικό πρόσωπο καθ' όλη τη διάρκεια των αγώνων προετοιμασίας. Απέναντι σε μια ομάδα με «βάθος» και πολλές λύσεις. Απέναντι σε μια ομάδα με υψηλές βλέψεις και στόχους στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Απέναντι σε μια ομάδα που θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια για να την κερδίσουμε (αν την κερδίσουμε).
Καλώς ή κακώς όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε. Και θα υποστούμε τις (όποιες) συνέπειες. Που μακάρι να μην τις υποστούμε εάν μας χαμογελάσει και λίγο η τύχη. Βέβαια θα μπορούσαμε τώρα να μην να επικαλούμαστε τη τύχη αλλά να είχαμε φροντίσει εμείς για το «μέλλον» μας στη διοργάνωση. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και έχουμε μπροστά μας έναν «τελικό» απέναντι στην Αυστραλία. Η «ελπίδα πεθαίνει τελευταία» και οφείλουμε να διεκδικήσουμε όλες τις πιθανότητες για την πολυπόθητη (όσο και δύσκολη πια) πρόκριση.
Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος και υπέρμαχος. ΔΕΝ πρέπει να ισοπεδώνουμε τα πάντα και ούτε να λέμε ότι «ο τάδε είναι άσχετος» ή ότι «δείνα δεν κάνει» και πάει λέγοντας. Σε καμία περίπτωση. Δηλαδή αν αύριο μεθαύριο αυτός ο «άσχετος τάδε» (γιατί δεν θέλω να μπω σε διαδικασία ονοματολογίας) κάνει ματσάρα και φτάσουμε εν τέλει στα προημιτελικά, θα έχει μετατραπεί στην «ελληνική ψυχάρα» που αρνήθηκε να αποκλειστεί;
Τι; Όχι; Έτσι δεν γίνεται (αν όχι πάντα) συνήθως; Γι' αυτό και λέω να υπάρξει στήριξη στην ελληνική ομάδα και όχι αφορισμός. Μια ματιά στο διαδίκτυο και στα social media μετά το ματς με την Ισπανία έφτανε και περίσσευε για να καταλάβει κάποιος ότι είχε ξεκινήσει το «εθνικό σπορ» του πληκτρολογίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε όλοι με όλα και ούτε ότι συμφωνώ και εγώ με όλα όσα βλέπω. Για την τακτική δεν έχω να πω πολλά γιατί όσα ξέρουν ο Σπανούλης και οι συνεργάτες του, εμείς δεν γνωρίζουμε ούτε το 5%. Οπότε θεωρώ περιττό να εμβαθύνουμε σ' ένα σωρό τεχνικές αναλύσεις.
Η έλλειψη του scoring guard
Θα πω ωστόσο κάτι άλλο το οποίο πιστεύω ακράδαντα. Και με αφορμή ένα tweet από πρωτοκλασάτο παίκτη της Euroleague θέλησα να το εκφράσω. Μετά την ελληνική πρεμιέρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες και την ήττα από τον Καναδά, παρατήρησα ένα tweet του Γουέιντ Μπάλντγουιν στο οποίο έγραφε: «Από την Ελλάδα λείπει ένας scoring guard». Bingo! Exactlement όπως θα έλεγαν και στο Παρίσι. «To the point» σχόλιο από τον Αμερικανό γκαρντ ο οποίος θα αγωνίζεται από φέτος στη Φενέρμπαχτσε.
Greece just missing a scoring guard.
— IV (@The_Fourth_Wade) July 27, 2024
Αυτό ακριβώς λέω και εγώ από την πρώτη στιγμή. Ότι από την Εθνική ομάδα λείπει ένας scoring guard. Ένας παίκτης ο οποίος θα πάρει την μπάλα στα χέρια και θα μπορεί να «εγγυηθεί» 15-20 πόντους. Να μου πείτε «έχουμε τέτοιον παίκτη και δεν τον κάλεσαν;» Νομίζετε ότι δεν θα ήθελε έναν... Σπανούλη ο Σπανούλης; Ρητορικό το ερώτημα.
Υπάρχουν πολλές απόψεις. Όπως για παράδειγμα ότι θα μπορούσε να ήταν στην Εθνική «νατουραλιζέ» ο Ντόρσεϊ και όχι ο Γουόκαπ. Και πάλι. Τα πάντα είναι σχετικά. Κάθε, μα κάθε, προπονητής έχει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και ένα συγκεκριμένο πλάνο στο μυαλό του. Αν του ομοσπονδιακού τεχνικού του ταίριαζε ο Γουόκαπ και όχι ο Ντόρσεϊ, εμένα δεν μου πέφτει κανένας λόγος.
Μπορεί να λέμε ότι λείπει το σταθερό σκορ από τα γκαρντ (το οποίο πραγματικά λείπει) αλλά ποιος μου λέει ότι για τον Σπανούλη θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά ο Ντόρσεϊ. Αναφέρω τον Ντόρσεϊ γιατί ουσιαστικά (αλλά και βάσει αριθμών) ήταν εκείνος που είχε προσφέρει σκορ στο Eurobasket 2022 από τα γκαρντ.
Δυστυχώς ΔΕΝ είχαμε διαθέσιμο scoring guard για να βρεθεί στην 12άδα ώστε να υπήρχε και δεύτερος σταθερός πόλος στην επίθεση μετά τον Γιάννη. Ο Τολιόπουλος είναι άκρως φιλότιμος και πολύτιμος και το απέδειξε στα δύο πρώτα ματς, αλλά δεν έχει ούτε τις παραστάσεις, ούτε την εμπειρία από τόσο μεγάλες διοργανώσεις.
Δυστυχώς ο Σλούκας δεν μπορούσε από τη στιγμή που εξακολουθεί να ταλαιπωρείται από οστικό οίδημα. Αν ήταν υγιής και διαθέσιμος, τώρα θα κάναμε άλλη κουβέντα. Και πιστέψτε με. Εάν σε κάποιον στοίχισε αυτή η απουσία, πρωτίστως ήταν στον ίδιο τον παίκτη. Η μοναδική φορά που θα είχε την ευκαιρία να βρεθεί σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Πόσοι αθλητές και αθλήτριες έχουν αυτή τη δυνατότητα στη ζωή και στην καριέρα τους;
Αν και εφόσον είχαμε και έναν ακόμα παίκτη με (όσο το δυνατόν πιο) σίγουρο σκορ, τα πράγματα ενδεχομένως να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά και τώρα η Εθνική να βρισκόταν σε άλλη (και σαφώς καλύτερη) μοίρα. Όσο και αν προσπαθεί, όσο και αν θέλει, όσο και αν υπερβαίνει εαυτόν, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δύσκολα να φέρει μόνος του την άνοιξη χωρίς ουσιαστική συμπαράσταση.
Είπαμε όμως. Όσο ζούμε, ελπίζουμε...
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.
blackkostas
Λαός της υπερβολής είμαστε πάντα! Έκανε ένα καλό παιχνίδι ο Τολιόπουλος αμέσως να τον κάνουμε θεό, μόνο νέος Γκάλης δεν ακούσαμε! Αφήστε να τον δούμε τον άνθρωπο στα δύσκολα και μακάρι να είναι το βαρόμετρο για την Εθνική. Προς το παρόν πάντως απλά είναι ένας καλός σουτέρ και μέχρι εκεί. Αρκεί αυτό για να θεωρηθεί στο σημερινό μπάσκετ ένας παίκτης ολοκληρωμένος? Φυσικά όχι και δυστυχώς τέτοιον παίκτη το ελληνικό μπάσκετ όπως λειτουργεί θα κάνει, αν κάνει, χρόνια να δει. Σε λίγο φεύγει ο Παπανικολάου, ο Σλούκας, ο Καλάθης, πού είναι οι διάδοχοι???
jeferson1
Καλησπέρα σας. Δηλαδή τα παιχνίδια με ΚΑΝΑΔΑ,ΙΣΠΑΝΙΑ ήταν τα λεγόμενα "εύκολα"??? Θυμήστε, σε ποιό σύμπαν βρίσκονταν ο Ντόρσεϊ στο παιχνίδι με την ΓΕΡΜΑΝΙΑ (εύκολο ή δύσκολο παιχνίδι;;) στο 107-96??? Θυμίζω, ξεχώρισαν: Γιάννης-Λαρετζάκης.
ALEPOU
Η ομάδα δεν έχει περιφερειακούς για να σταθούν απέναντι στα θηρία NBAers του Καναδά, κ.ο.κ. Με τον Καναδά οι Καλάθης και Γουόκαπ λόγω pressing των καναδών δεν μπορούσαν να κατεβάσουν την μπάλα. Σε αυτό το τουρνουά οι Γουόκαπ και Λαρετζάκης δεν βλέπονται. Σαφώς και υπάρχουν θέματα με το κοουτσάρισμα του Σπανούλη. Ακατανόητο το γεγονός ότι δεν δίνει τουλάχιστον 20 λεπτά παιχνιδιού στον Τολιόπουλο. Να δούμε αν ο Γιάννης αποδειχτεί ο κούκος που θα φέρει την άνοιξη με νίκη κατά των Αυστραλών.
nikolas_p
Και κάτι τελευταίο για να δείτε πως όπως σας οδηγούν οι δημοσιογράφοι χορεύετε πολλοί σχολιαστές...έχει γίνει τώρα χαμός με Ντόρσεϊ...ν απολαύσουμε και λίγο τους Έλληνες παίκτες συν τον Ντόρσεϊ;;;ας το δούμε συγκριτικά.τις κινήσεις του γέρο Γιούλ και του γέρο Ροντρίγκεζ , το τρόπο σκέψης που έχουν , το τρόπο που αμύνονται που ενώ δεν είναι αμυντικοί παίκτες είναι πανέξυπνοι , το πως παίζουν επίθεση είτε γρήγορη είτε αργή μόνο ο Σλούκας μπορεί να τα κάνει ...κανένας άλλος είτε μωραιτης είτε Λούντζης είτε μουρατος είτε Ντόρσεϊ .κανένας..από κει και πέρα έχουμε μόνο έναν Καλάθη που ναι μεν είναι Ρομποτής σε διάβασμα και άμυνα αλλά μέχρι εκεί..και πάμε και στον Ντόρσεϊ που το μπάσκετ του είναι όπως όλων των Αμερικανών που έρχονται σε ομάδες α1 και που θα πιάσουν ή όχι.επιθετικος ναι μεν αλλά θέλει πολύ τη μπάλα και από και και πέρα τίποτα άλλο.αρα έχουμε και λέμε για να τελειώνει το θέμα γουοκαπ .δεν έχουμε Έλληνες παίκτες απλά και όμορφα..δεν έχουμε .όσους έχουμε είναι για α1 και μόνο.απο κει και πέρα είτε Ντόρσεϊ είτε γουοκαπ μια η άλλη θα ήταν..τέλος για τολιοπουλο που λέτε καλός χρυσός αλλά όταν κουράστηκε και έκανε τα αιρμπολ , ή όταν στην άμυνα από την αρχή σκουντουφλαγε αυτά δείχνουν ότι άλλο η ά1 άλλο η εθνική άλλο η Ευρωλίγκα άλλο οι ολυμπιακοί ..βλέπετε 4 εύστοχα σουτ και τους βαφτίζεται όλους Τζόρνταν ..
nikolas_p
Πολύς χαμός για πράγματα που είναι απλά αλλά τα βλέπουν κάποιοι μόνο οπαδικα και είναι δυστυχώς αυτοί που κάνουν πολύ θόρυβο.οταν επιλέχθηκε ο γουοκαπ η ομάδα είχε και Σλούκας.αρα καλώς επιλέχθηκε ασχέτως αν βόλευε μια ομάδα ή οτιδήποτε παιζόταν από πίσω.φετος λοιπόν έπρεπε να επιλεχθεί ή ο παίκτης που έχει μια σταθερά την άμυνα ή ένας παίκτης που μπορεί να γίνει πολύ όλο στην επίθεση αλλά έχει περισσότερες πιθανότητες να τα καταστρέψει όλα..άρα ορθά επιλέχθηκε ο γουοκαπ.βεβαια τώρα κατόπιν εορτής όλοι το παίζουμε κριτικοί..ε ναι λοιπον ο γουοκαπ και ο Καλάθης είναι αυτή τη στιγμή οι δυο πιο έμπειροι και καλοί άσσοι που θαπορουσε να πάρει ο Σπανούλης .το αν είχαμε Ντόρσεϊ ή αν έβαζε μωραιτης ή τα υπόλοιπα σενάρια είναι για τα καφενεία των άσχετων φιλάθλων που ζουν με τα αν μια τα θα.απλα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι Έλληνες παίκτες που να είναι διεθνούς βεληνεκούς είναι ελάχιστοι και δεν είναι ο μωραιτης ή ο Ντόρσεϊ είναι μόνο οι Καλάθης και Σλούκας και Γιάννης και μετά από Μήτρογλου Παπαπέτρου .αυτους έχουμε.πισω από αυτούς όλοι οι άλλοι που θα μπαίνουν ή θα βγαίνουν ανάλογα τις ανάγκες της ομάδας αν είχαμε καλό άσσο ναι να πάρεις Ντόρσεϊ αν όχι τι ν στον κάνεις.πρωτα κοιτάς τα θεμέλια του σπιτιού και μετά τα κουφώματα..αναγκαία και τα δύο άλλα χωρίς τα σωστά θεμέλια τα κουφώματα δε σε σώζουν από τίποτα.
Μεμφιστοκλής
Το ένα ζήτημα, είναι ότι ως σχολή το μπάσκετ που παίζεται σήμερα μας πάει κόντρα - μην πω και ότι μας ξεπερνάει. Η Εθνική σαφώς και ξέρει να παίζει άμυνα, σαφώς και προσπαθεί να ελέγξει τα παιχνίδια απλώς ο τρόπος ίσως να είναι λάθος ή και να μην μπορούν να το κάνουν σωστά. Με το ρυθμό που παίζεται σήμερα το μπάσκετ, είναι δύσκολο να βασίζεσαι σε λίγους παίχτες και είδαμε και στα δύο ματς ότι ,όταν βγήκαν οι βασικοί για ξεκούραση οι παγκίτες δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν όπως έπρεπε. Επίσης, έχουμε πολλούς παίχτες που ως συμπαίκτες και ρολίστες είναι εξαιρετικοί αλλά από μόνοι τους δεν μπορούν να δημιουργήσουν φάσεις και σκοράρισμα επειδή στα βασικά [σουτ, ντρίμπλα, πάσα] υστερούν, και φυσικά εξαιρέσεις είναι ο Γιάννης κ ο Τολιόπουλος. Ωραία τα συστήματα, η εγκεφαλικότητα, η αυταπάρνηση και η παλικαριά αλλά δεν αρκούν. Τέλος, δεν μπορείς πλέον να κερδίσεις αν δεν χρησιμοποιείς θαρραλέα και στοχευμένα το τρίποντο. Και αν δεν μπορείς να απειλείς σταθερά ώστε να σε φοβούνται κ να σε υπολογίζουν, οι ελπίδες σου μειώνονται δραματικά. Και στα δύο ματς, είχαμε εξίσου καλά σουτ με τους αντιπάλους μόνο που εκείνοι τα έβαλαν ενώ εμείς όχι. Κακώς κοροϊδεύουν και ισοπεδώνουν κάποιοι. Δεν είμαστε κακή ομάδα, απλώς είμαστε πολύ ''μονόπλευροι'' και δεν υπάρχει γενικότερα ποιότητα. Αυτό φαίνεται από το ότι τα παιδιά τα παλεύουν τα παιχνίδια (δεν βλέπω ούτε σκορποχώρι ούτε αδιαφορία ούτε χάος εντός παρκέ) αλλά δεν μπορούν παραπάνω. Ας τους παραδεχθούμε τουλάχιστον για την πρόκριση, κάτι που έχει συμβεί μόνο δύο ακόμη φορές στην ιστορία μας. Κι ας τους κρίνουμε μόλις τελειώσει το τρίτο παιχνίδι.
OrfEfs
οι γκρινιαρηδες τοξικοι και αδαης έλεγαν πριν τους Ολυμπιακους Αγωνες οτι "ζησαμε να δουμε 5αδα με Καλαθη και Γουόκαπ" ... εξαιρετικοί παίκτες οχι ομως για να παιζουν μαζι , οχι για να πλαισιώσουν Γιάννη..... Και ναι απόντος Σλούκα η επιλογή νατουραλιζε έπρεπε να είναι ο Ντορσει !!! και ας πηγαιναμε με εναν ασσο στο τουρνουα....
Prince Calender 2
Το ότι 26" πριν το τέλος κάνουμε επίθεση για τρίποντο και οι δύο ψηλοί (Παπαγιαννης Αντετοκούμπο) είναι στο τρίποντο και το σουτ το παίρνει ο Γιάννης είναι λάθος του προπονητή. Τι κάνει ακριβώς ο Παπαγιάννης να βαράει τρίποντα; Έβαλε 5 πόντους τη στιγμή που οι δύο σέντερ της Ισπανίας είχαν 11 και 7. Που είναι ο κοουτς να φτιάξει ένα σχέδιο επίθεσης; Αντίστοιχα στο τρίποντο του Λορέντσο Μπραουν από ασίστ του Γιουλ, είναι κάτω από τη ρακέτα μας ο Καλάθης και ο Λαρεντζάκης γιατί παίζουμε με τον Γιάννη στο 5 που έχει μείνει στην περιφέρεια. Και προφανώς ο Λαρεντζάκης αφήνει τον Μπράουν για να πάει να κόψει τον γιουλ γιατί δεν υπάρχει 5αρι κάτω από τη ρακέτα να δώσει σιγουριά. Αυτά είναι λάθη του κοουτς (που ο άνθρωπος μια χαρά είναι, απλά κι αυτός είναι στην αρχή και παλεύει με ένα ανισοκατανεμημενο ίσως και μέτριο υλικό). Επίσης προσωπική άποψη, ο Λαρεντζάκης νιώθω ότι έχει σοβαρή έλλειψη αυτοπεποίθησης κ κόμπλεξ. Λίγο οι εξυπνάδες με τις κόμπρες (χωρίς καν να σουτάρει τόσο καλά) λίγο που τον βρίζει ο μπαρτζωκας κ τον έχει καρπαζοεισπρακτορα (με τα δίκια του κι αυτός) καταλήγει ο Λάρυ να χάνει ο ίδιος τον παίκτη του κ να βρίζει τους συμπαίκτες του η να πάρει το τελευταίο σουτ εκτός ισορροπίας και να κάνει κάτι θεατρινιστικα για φαουλ. Το παιδί ανεξάρτητα αν μπορεί η όχι, νιώθω πως είναι τοξικ. Ας πάει τουλάχιστον ο κοουτς με πεντάδα καλαθη-τολιο-γιαννη-μητογλου-παπαγιαννη, να τους έχει μισή ώρα μέσα (γιατί δεν έχουμε καλούς αναπληρωματικούς) και rigid δηλαδή οι ψηλοί πλην Γιάννη κοντά στη ρακέτα. Τουλάχιστον να έχουμε physicality
Iamwhatiam
Εγώ με τον παίκτη που απαγοητευτηκα πιο πολύ είναι ο Λαρεντζάκης. Που είναι η κόμπρα οεο;; Χρυσό έπιανε και .... ξερετε τι... γινότανε. Με Καναδά είχε δυο ευκαιρίες από το τρίποντο (τζίφος) και μια χαμένη μπάλα. Με Ισπανία μια από τα ίδια. ΑΠΑΓΟΗΤΕΥΣΗ. Πρέπει να δει σοβαρά το μέλλον του ως επαγγελματίας στο κορυφαίο επίπεδο (εκτός nba εννοώ κορυφαίο). Αν το είχα μπροστά μου θα του τα λεγα γιατί ΛΥΠΑΜΑΙ για αυτον. Να περάσει gazzeta, δεν βρίζω. Ευχαριστώ
Petros Do
Ας έπαιρνε περισσότερα λεπτά συμμετοχής ο Τολιόπουλος και θα σου έλεγα για scoring guard. Είναι παίκτης ρυθμού και με τα 2αρια που έχουμε πρέπει να παίρνει 20-25 λεπτά τουλάχιστον. Με την Ισπανία έβαλε 14 ποντους σε 17 λεπτά. Μετά από δύο άστοχα σουτ τον έβγαλε ο Σπανουλης (λανθασμένα) και δεν τον ξαναέβαλε.