«Ούτε μια συγγνώμη!»

Ο ξυλοδαρμός του Μάκη Ευθυμιάδη μετά από ντέρμπι «αιωνίων» το 2002 έχει μείνει χαραγμένος στη μνήμη του. Ο ίδιος σε συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα» επισήμανε πως «ο Παναθηναϊκός επίσημα ως διοίκηση δεν μου ζήτησε ποτέ συγγνώμη. Δυστυχώς, καμιά φορά ξεχνάμε ότι είμαστε άνθρωποι».

Ο Ευθυμιάδης είχε δεχθεί άγρια επίθεση που καταγράφτηκε μάλιστα από την τηλεοπτική κάμερα μετά από πεναλτι που έδωσε σε ανατροπή του Βενετίδη από τον Κωνσταντίνου. «Δεν υπάρχει αμφισβήτηση για την ορθότητα της υπόδειξης. Το χρονικό σημείο της υπόδειξης, στις καθυστερήσεις, ξεσήκωσε τον κόσμο. Δεν ξεχνώ ότι βρέθηκα μόνος μου απέναντι στον όχλο. Με έβρισαν αισχρά και με χτύπησαν. Ήμουν απροστάτευτος. Ξέρω πολύ καλά, το ένιωσα τότε και μέχρι τώρα γνωρίζουν όλοι πως αυτά που έγιναν, ο ξυλοδαρμός, δεν είχε καμία σχέση με τη διαιτησία μου. Δεν μπορεί μια στιγμιαία αγανάκτηση ή πίκρα να προκαλεί τόσο ωμή βία», σχολίασε ο ίδιος στη συνέχεια.

Για το αν του ζήτησε η οικογένεια του να σταματήσει ο διαιτητής είπε: «Δεν μου είπαν να σταματήσω και ούτε ένιωσα την ανάγκη να σταματήσω και ούτε ένιωσα την ανάγκη να σταματήσω εξαιτίας εκείνων των γεγονότων. Όλοι στάθηκαν στο πλευρό μου με πρώτη και καλύτερη την γυναίκα μου. Απλά εκείνα τα γεγονότα ήταν τέτοια που λειτούργησαν ανασταλτικά για την εξέλιξη της καριέρας μου. Σφύριξα για άλλα τέσσερα χρόνια, αλλά δεν είχα την εξέλιξη που πιστεύω ότι άξιζα».

Για τις ώρες αγωνίας που πέρασε η οικογένειά του: «Η αλήθεια είναι ότι η οικογένεια βίωσε την κατάσταση αυτή πιο δύσκολα. Εγώ κατά κάποιο τρόπο, είχα τον έλεγχο, αφού ήμουν εκεί. Όμως οι δικοί μου άνθρωποι δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί μου και δεν γνώριζαν αν είμαι καλά ή όχι. Καταλαβαίνεις πόση αγωνία είχαν μέχρι να μιλήσουμε και να τους καθησυχάσω. Ευτυχώς τα παιδιά μου ήταν μικρά σε ηλικία και δεν κατάλαβαν τι έγινε τότε».

Όσον αφορά στον Δημήτρη Καλόπουλο ο Ευθυμιάδης επισήμανε: «Σε πόσα παιχνίδια δεν έχουν γίνει λάθη; Δεν υπάρχει περίπτωση να μην γίνουν λάθη. Έτσι έγινε και εκείνο το Σάββατο. Απλά στο εξωτερικό, η ομάδα, το ποδόσφαιρο γενικότερα, προσφέρει κάτι στο κοινό. Ξέρεις ότι θα πας στο γήπεδο και θα δεις μπάλα. Δεν θα ασχοληθούν με τον διαιτητή γιατί περνάει σε δεύτερη μοίρα και είναι απλά μέρος του αγώνα, όχι πρωταγωνιστής. Οι ποδοσφαιριστές δεν θα προκαλέσουν τον κόσμο. Και πάνω από όλα οι φίλαθλοι στο εξωτερικό πάνε για να δουν μπάλα και να ξεσκάσουν. Όχι για να βγάλουν τα απωθημένα τους. Βλέπουν μπάλα και μετά φεύγουν, σαν να πήγαν στο θέατρο για να διασκεδάσουν. Στη Γερμανία και στην Ιταλία υπήρχαν σκάνδαλα με στημένα ματς, οπού εμπλέκονται και διαιτητές. Ο κόσμος όμως συνεχίζει να γεμίζει τα γήπεδα, γιατί απολαμβάνει θέαμα».