Οι καλοί λογαριασμοί...

Πέρασε καιρός από τη μέρα που ανέβηκε στον αέρα αυτό το blog. Και νομίζω ότι – από συμμετοχή τουλάχιστον - όντως τα πάμε καλά. Θα πηγαίναμε και καλύτερα αν δεν έκοβα καθημερινά τα μισά από τα μηνύματά σας αφού το μπινελίκι έρρεε άφθονο. Ίσως πολλοί εδώ μέσα έχετε παρεξηγήσει τη λειτουργία της συγκεκριμένης μορφής επικοινωνίας. Καταρχήν τους περισσότερους (για να μην πω όλους) δεν σας ξέρω. Θέλω να πω ότι ανάμεσά σας υπάρχουν 100% και άτομα ΣΤΗΜΕΝΑ. Μπαμ κάνουν κάποιοι. Ξεφτιλίζονται βέβαια με αυτά που γράφουν (δεν τους νοιάζει, αφού εντολές εκτελούν), τους παίρνετε στο... κυνήγι οι περισσότεροι και εξαφανίζονται έχοντας ολοκληρώσει την... αποστολή τους. Ή μάλλον νομίζοντας. Τρομάρα τους... Λογικό είναι λοιπόν να εμφανίζομαι και εγώ είτε επιφυλακτικός, είτε και επιθετικός απέναντι στα άτομα αυτά. Επαναλαμβάνω, για να μην ψάχνεστε μεταξύ σας πως οι περισσότεροι δεν έχουν καν βγει στον «αέρα». Κόβονται με το που σκάει το μέιλ. Θα ψάχνουν για...μακάκες προφανώς, αλλά δεν τους είπαν ότι το κάνουν σε λάθος μέρος. Μιλάμε για άτομα που δεν αντέχουν να χαμογελάσουν και γουστάρουν σε όλη τους τη ζωή τα μούτρα και τη μιζέρια. Ε αυτά λοιπόν έχουν πεθάνει. Και τους χαλάει τόσο πολύ... Αυτοί οι τύποι μάλιστα, οι στημένοι δηλαδή, έχουν καταντήσει το τελευταίο διάστημα χειρότεροι και από τους Ολυμπιακούς με όσα γράφουν. Τα «ερυθρόλευκα» σχόλια αναγκάστηκα να το κόψω επειδή έβριζαν ή ειρωνεύονταν, αλλά τουλάχιστον εκεί υπήρχε το αντίπαλο δέος. Τους καταλάβαινα τους ανθρώπους (γιατί και εγώ παραμένω – και - οπαδός), καλά κάνουν και παθιάζονται με την ομάδα τους, αλλά από τη στιγμή που ξεφεύγουν εδώ δεν έχουν θέση. Και νομίζω ότι το είπα ευγενικά και δίχως να προσβάλω κανέναν. Για να μην σας κουράζω, θέλω απλά να πω κάποια πράγματα. Να εξηγηθούμε για να μην (ξανά) παρεξηγηθούμε. Εχω επιλεγεί από τη διεύθυνση για να γράφω ένα σχόλιο. Καλό ή κακό αυτό είναι. Ούτε αποθέωση θέλω, ούτε ξεφωνητό χωρίς επιχειρήματα. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να πεις αυτό που θέλεις. Και επιπλέον δεν θα γίνει το blog αυτό πεδίο μάχης για ομοϊδεάτες. Αλλοι μπορεί να ηδονίζονται με το διχασμό και να έχουν «αρρωστήσει» τον τελευταίο καιρό με την επιστροφή του κόσμου και της ηρεμίας. Επειδή εγώ όμως βγάζω σπυριά (γι’ αυτό και έκανα τα πάντα πέρσι για να αλλάξουμε την πορεία της ομάδας), δεν συνεχίζω σε αυτό το μοτίβο. Και επειδή λέω να μην φύγω και να παραμείνω στο (μακράν) κορυφαίο αθλητικό σάιτ σας λέω ότι θα τα λέμε όπως μιλούσαμε τον πρώτο καιρό. ΥΓ1: Για το γήπεδο εκείνο που με καίει (εμένα προσωπικά και δεν εκπροσωπώ κανέναν) είναι πάνω απ’ όλα να γίνει. Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε.. ΥΓ2: Περιμένω να δω πόσοι από εσάς πήραν μόνο για την Ίντερ εισιτήριο και πόσοι θυμήθηκαν τον Πανθρακικό ή να "ψαχτούν" για τη Θεσσαλονίκη. Όχι, τίποτα άλλο, μα αν χάσουμε (κούφια η ώρα) κανένα πρωτάθλημα και «απλά» κάνουμε πορεία στην Ευρώπη να μην γκρινιάζουν οι... σεντονάτοι. Εχω άδικο;