Θοδωρής Βλάχος στο Gazzetta: «Δεν υπάρχει αποτυχία στον αθλητισμό»

Έχει περάσει κάτι λιγότερο από ένας χρόνος και έχετε ζήσει με την Εθνική ομάδα πόλο ανδρών τρία συνεχόμενα βάθρα (World Cup, Παγκόσμιο πρωτάθλημα, Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα). Ο Θοδωρής Βλάχος ονειρευόταν κάτι τέτοιο;

«Και πριν συμβεί αυτό, δηλαδή μέχρι και το 24', εγώ ως προπονητής έβλεπα μία ομάδα που έχει μία καλή δυναμική. Μία σταθερότητα να βρίσκεται ανάμεσα στις 4-5 καλύτερες ομάδες του κόσμου. Σε αυτό βασίστηκα για να κάνω τον προγραμματισμό ενόψει συνέχειας. Στόχος ήταν να παραμείνουμε εκεί που είμαστε και να διεκδικούμε μετάλλια.

Συνέβη αυτό, μετά το Παρίσι! Σίγουρα, υπήρχε ένα ερωτηματικό σε όσους δουλέψαμε για τον προγραμματισμό, δηλαδή την Κολυμβητική Ομοσπονδία και τους συνεργάτες μου. Και αυτό γιατί, όταν κάνεις ένα προγραμματισμό τεσσάρων χρόνων με αλλαγές και με νέα πρόσωπα, δεν ξέρεις πώς θ' ανταποκριθεί όλο αυτό και τι δυναμική θα έχει.

Προς το παρόν αυτά που έχουμε πετύχει με έχουν αφήσει ικανοποιημένο. Αποδεικνύεται πως ό,τι έχουμε προγραμματίσει έχει προοπτική. Δείχνει να έχει καλά σημάδια, αν κρίνουμε τα τρία διαδοχικά μετάλλια. Οπότε ναι, είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος».

Θα κάνω ένα... βήμα πίσω και θα πάω στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Εκεί γνωρίσαμε μία αρκετά ψυχοφθόρα ήττα από την Ισπανία. Από εκείνη την ήττα ο κορμός της Εθνικής δεν άλλαξε πολύ. Θεωρείται πως ό,τι συνέβη στη γαλλική πρωτεύουσα έδωσε έξτρα κίνητρο στους «παλιούς» και η αντίδραση φαίνεται στα τρία διαδοχικά βάθρα;

«Η ομάδα αγωνίζεται σε πολύ υψηλό επίπεδο. Πάντα υπάρχει μία πολύ καλή στιγμή ή μία πολύ κακή στιγμή, όπως ήταν ο τρόπος που αποκλειστήκαμε από την τετράδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τόσο το ένα, όσο και το άλλο πρέπει να τα ξεπεράσεις γρήγορα.

Στο Παρίσι ήταν μια άσχημη στιγμή, αλλά εκεί φαίνεται η ποιότητα και οι βάσεις μιας ομάδας. Δηλαδή τα στοιχεία που μπορούν να μετατρέψουν μια ήταν σε έξτρα κίνητρο για τη συνέχεια. Νομίζω αυτό το έχουμε όλοι στην Εθνική. Οι παίκτες, το προπονητικό staff, η Ομοσπονδία που μας στηρίζει.

Το κακό αποτέλεσμα το ξεπεράσαμε με σωστό τρόπο και μας έκανε πιο δυνατούς. Αν μία τέτοια στιγμή σε καταβάλλει, τότε πάει να πει πως δεν υπήρχαν σταθερές βάσεις. Επιβαλλόταν να βγάλουμε αντίδραση.

Τώρα όσον αφορά το κίνητρο, τα παιδιά αυτά έχουν τεράστια θέληση να πετύχουν πράγματα κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Με την Εθνική, με τις ομάδες τους. Αυτό δίνει σε εμάς μία... ασφάλεια να μπορούμε να προγραμματίζουμε πράγματα με περισσότερες απαιτήσεις και υψηλά τον πήχη».

Στο Παρίσι δεν καταφέραμε αυτό που θέλαμε και ζήσαμε μία άσχημη στιγμή. Στον αθλητισμό και συγκεκριμένα στον πρωταθλητισμό, υπάρχει αποτυχία;

«Δεν υπάρχει αποτυχία στον αθλητισμό! Αποτυχία υπάρχει, όταν βγεις εκτός στόχων από μία υποδεέστερη ομάδα και εσύ φάνηκες κατώτερος των δυνατοτήτων σου. Δηλαδή, αν είχαμε αποκλειστεί από τη Γαλλία ή την Ιαπωνία θα ήταν αποτυχία.

Αποκλειστήκαμε από μία ομάδα, η οποία πήρε το χρυσό. Σε αυτό το επίπεδο οι λεπτομέρειες παίζουν ρόλο. Οι ομάδες είναι αρκετά ισάξιες. Δεν νομίζω πως αυτός ο τρόπος σημαίνει "αποτυχία". Σημαίνει ένα αποτέλεσμα που μας ξάφνιασε και εμάς, αλλά μέχρι εκεί.

Τώρα αν αναφέρουμε ως αποτυχία ένα χάλκινο μετάλλιο, γιατί δεν ήταν το χρυσό, νομίζω πως αυτό είναι αχαριστία εκ μέρους μας. Καθενός η άποψη είναι σεβαστή, αλλά εμείς ως ομάδα το θεωρούμε αχαριστία και απληστία αυτό.

Η Εθνική ομάδα πόλο ανδρών δεν έχει μία ιστορία με πάρα πολλά μετάλλια και ιδίως χρυσά, για να επιβάλλεται να κατακτήσει κάτι. Δεν επιβάλλεται τίποτα! Κάνουμε μία προσπάθεια τα τελευταία χρόνια για να γράψει αυτή η ομάδα τη δική της ιστορία και να καθιερωθεί στις κορυφαίες του κόσμου και της Ευρώπης.

Ό,τι αξίζεις στον αθλητισμό, το παίρνεις. Εμείς, μέχρι στιγμής, δεν «αξίζαμε» να πάρουμε το χρυσό σε κάποια διοργάνωση. Ναι μεν, δείχναμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε, αλλά δεν ήμασταν τέλειοι. Θα ήμασταν τέλειοι, αν ήμασταν πολύ καλοί και στο ματς με την Ουγγαρία.

Η Σερβία, μπορεί να έκανε μέτρια πρεμιέρα που δεν της στοίχισε, αλλά στο υπόλοιπο του τουρνουά ήταν τέλεια και κατέκτησε το χρυσό. Εμείς δεν το κάναμε αυτό... Ήμασταν πολύ καλοί, μπορούσαμε να το κάνουμε, αλλά για κάποιους λόγους δεν το κάναμε».

Η Εθνική ομάδα, σε όλα τα παιχνίδια της στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, ξεκινούσε με τον Τζωρτζάτο βασικό. Πώς φτάσατε στην απόφαση να ξεκινήσετε με άλλο τερματοφύλακα στον ημιτελικό; Όχι πως έφταιξε αυτή η αλλαγή στο τελικό αποτέλεσμα, αλλά το λέω από την άποψη πως η θέση του τερματοφύλακα είναι κομβική καθώς μιλάμε για τον πυλώνα της άμυνας.

«Δεν θέλω ν' αναφερθώ σε αθλητές, γιατί αν το κάνω θ' αδικήσω κάποιους. Όπως έχω δύο παίκτες δεξιά, δύο ή τρεις φουνταριστούς, έτσι υπάρχουν και δύο τερματοφύλακες. Αμφότεροι είναι ικανοί να κάνουν το καλύτερο παιχνίδι τους ή το χειρότερο ή ένα κακό. Κανείς παίκτης δεν είναι σίγουρο πως θα αποδώσει "10". Στη διάρκεια ενός τουρνουά βλέπεις την κατάσταση των παικτών.

Ο Τζωρτζάτος έκανε ένα πολύ καλό τουρνουά στη Σιγκαπούρη. Είναι έτοιμος δηλαδή να προσφέρει τα μέγιστα στην ομάδα. Παρόμοια έχει κάνει και ο Ζερδεβάς σε προηγούμενες διοργανώσεις, ο οποίος συνεχίζει να είναι ένας πολύ καλός τερματοφύλακας.

Η απόφαση δεν έχει να κάνει με... λαγό από το καπέλο. Είναι μέσα στην ευχέρεια που έχω να μπορέσω να χρησιμοποιήσω ανά πάσα στιγμή έναν από τους δύο».

Παρατηρούμε πως μετά από «βαριές» ήττες, πως η Εθνική ομάδα ανδρών παρουσιάζει ένα πρόσωπο που σε κάνει ν' απορείς πόσο κρίμα είναι που δεν βρίσκεται στον τελικό. Πιστεύετε πως υπάρχει κάποιο... βάρος στα κομβικά ματς;

«Αρχικά να ξεκαθαρίσω πως όλοι στην ομάδα δεν σκεφτόμαστε αν κάποιος θα μας κρίνει ή όχι. Προσπαθούμε να κατακτήσουμε, ό,τι μπορούμε να κατακτήσουμε με την καλύτερη απόδοση. Σίγουρα, το γεγονός ότι βρισκόμαστε ανάμεσα στις κορυφαίες δημιουργεί πίεση και άγχος στο να κερδίσουμε και να αποδώσουμε το καλύτερο.

Αλλά σε αυτό το επίπεδο, σε οποιοδήποτε άθλημα, δεν υπάρχει αθλητής που να παίζει χαλαρός. Σε όλους τους αθλητές υπάρχει η σωστή πίεση, το σωστό και δημιουργικό άγχος. Όχι το άγχος που σε καταβάλλει και σου... κόβει τα πόδια. Άρα το θέμα πίεσης είναι ένα δεδομένο, το οποίο δεν εξετάζουμε.

Πίεση υπήρχε και με την Ιταλία, αλλά καμιά φορά είναι και ο αντίπαλος που σε οδηγεί να παίξεις μέτρια. Στο δεύτερο ημίχρονο με την Ουγγαρία, ο αντίπαλος έβγαλε πολύ καλές άμυνες και φάνηκε ότι εμείς δεν ήμασταν καλοί επιθετικά κάτι που κάναμε στο πρώτο μέρος. Εμείς, από την άλλη δεν τους πιέσαμε αμυντικά.

Πέρα από αυτό, όμως, πιστεύω πως πάντα μετά από μία ήττα υπάρχει αντίδραση! Είναι νόμος. Αυτό συμβαίνει και σε εμάς. Η ήττα, καλώς ή κακώς, είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμη από μία ήττα. Μπορείς να τη διαβάσεις και να τη διορθώσεις. Σε μία μεγάλη νίκη, από την άλλη, πρέπει να παραμείνεις συγκεντρωμένος ώστε στο επόμενο παιχνίδι να επαναλάβεις την ίδια εμφάνιση, γιατί ο επόμενος αντίπαλος θα σε αντιμετωπίσει πιο προσεκτικά».

Είπατε πως μετά από ήττα υπάρχει αντίδραση. Βέβαια, υπάρχει και η «κακή» αντίδραση. Δηλαδή να πέσει η ομάδα ψυχολογικά, να το δει ως αγγαρεία. Φοβηθήκατε κάτι τέτοιο στις τελευταίες διοργανώσεις;

«Στο Ευρωπαϊκό, όχι. Το επόμενο παιχνίδι μετά την Ουγγαρία ήταν με την Ιταλία και ο στόχος ήταν το μετάλλιο. Νομίζω πως κανείς δεν σκέφτηκε "άντε πάμε να τελειώσει το ματς", όλοι είχαν κίνητρο.

Αν κάπου το φοβήθηκα ήταν στο Παρίσι. Μετά την ήττα από τη Σερβία παίξαμε για τις θέσεις "5" έως "8". Εκεί δεν ήμουν σίγουρος ότι θα κάνουμε καλά παιχνίδια, αλλά τα παιδιά έβγαλα εξαιρετική αντίδραση. Σε παιχνίδια που δεν είχαν σημασία, γιατί κανείς δεν τον 5ο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, δείξαμε πως η ομάδα μπορεί να επανέλθει και έχει τους μηχανισμούς για να το κάνει.

Κάθε αθλητής ξεχωριστά και στη συνέχεια όλοι μαζί. 15 μεγάλοι αθλητές με 15 διαφορετικές προσωπικότητες που με το προπονητικό team δουλεύουν για να παρουσιάσουν κάτι καλύτερο στο επόμενο παιχνίδι».

Θα μείνω στις 15 διαφορετικές προσωπικότητες... Με γνώμονα ότι δεν έχει γίνει ένα καλό παιχνίδι, ειδικά στο δεύτερο μέρος. Πώς το διαχειριστήκατε; Γιατί καλώς ή κακώς πρέπει να πείτε και τα αρνητικά σε μία τέτοια ήττα.

«Η πρώτη αντίδραση ήταν να τους μιλήσω και να τους πως κάποια πράγματα που ξέρουν. Δεν λέω καινούρια πράγματα, αλλά κάποιες φορές χρειάζεται να το ακούσουν από τον άνθρωπο που ηγείται της προσπάθειας.

Τους υπενθύμισα πως δεν γίναμε ξαφνικά μία κακή ομάδα από έναν αποκλεισμό. Την επόμενη μέρα είδαμε τι έφταιξε. Είδαμε τι ωραία πράγματα κάναμε κόντρα στον επόμενο αντίπαλο (Ιταλία) και τονίσαμε τη σημασία του παιχνιδιού. Ότι ήταν ένας τελικός.

Δεν του άλλαξα την κοσμοθεωρία, αλλά αυτές τις στιγμές θέλουν την επιβεβαίωση! Ξέρω πως δεν μιλάω σε παιδιά, τα οποία εύκολα απογοητεύονται. Ξέρω τους αθλητές μου και νομίζω πως το ότι επανήλθαν με περισσότερη θέληση και πάθος ήταν κάτι που περιμέναμε όλοι».

Και εν τέλει η Εθνική ομάδα πόλο ανδρών φτάνει στο πρώτο μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ποια είναι τα συναισθήματα;

«Σαν στατιστικό στοιχείο είναι ένα ιστορικό μετάλλιο. Ένα μετάλλιο που αποτέλεσε ένα έξτρα κίνητρο. Αυτό λειτούργησε θετικά σε όλους μας. Είναι μια ιστορική στιγμή, όταν κάνεις κάτι για πρώτη φορά. "Ανοίξαμε λογαριασμό" που λέμε. Ελπίζουμε να υπάρχει και συνέχεια και να κατακτήσουμε ακόμη περισσότερα μετάλλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα».

Πιστεύετε πως το πόλο αδικείται στην Ελλάδα, βάσει των επιτυχιών που έχει φέρει;

«Όχι δεν αδικείται. Το πόλο πιστεύω έχει κάνει μεγάλη βήματα στη χώρα μας. Και σε θέμα αμοιβών, γιατί αν αδικούνται κάποιοι αυτοί είναι οι αθλητές, μιας και ένας μέτριος παίκτης του μπάσκετ λαμβάνει καλύτερα έσοδα από τον καλύτερο Έλληνα πολίστα.

Στο θέμα της προβολής δεν αδικούμαστε. Πιο πολλά μέσα μας προβάλλουν. Το παρακολουθεί περισσότερος κόσμος. Βέβαια, υπάρχουν και δυσκολίες. Όπως οι μεγάλοι χορηγοί, οι οποίοι τώρα τελευταία έρχονται. Δεν υπάρχουν εύκολα άνθρωποι που θα... εκτινάξουν τα μπάτζετ των ομάδων.

Εγώ πιστεύω, όμως, πως κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται καλύτερα. Γίνονται βήματα οργανωτικά, τα οποία θέλουν χρόνο. Σίγουρα, δεν θα φτάσουμε ποτέ να είμαστε εφάμιλο άθλημα με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Προφανώς για να μην μπαίνουν τα κανάλια να δείχνουν κάθε μέρα πόλο, για κάποιο λόγο το κάνουν. Δεν είναι δουλειά μου να το κρίνω. Δεν θα παραπονεθώ ότι θα έπρεπε να μας αποδώσουν περισσότερα πράγματα».

Ως προς το θέμα της προβολής... Λέμε πως ένας θεατής θα παρακολουθήσει ένα άθλημα, το οποίο καταλαβαίνει περισσότερο. Τα σφυρίγματα, τους κανονισμούς, το παιχνίδι γενικά. Πιστεύετε ότι το γεγονός πως αλλάζουν οι κανονισμοί στο πόλο τακτικά, σε ένα άθλημα που είναι φύσει δύσκολο να καταλάβεις κάποιος που δεν έχει παίξει, οφείλεται σε αυτό;

«Πιστεύω πως οι κινήσεις που γίνονται για τις αλλαγές των κανονισμών γίνονται για να βελτιώσουν και να απλοποιήσουν το άθλημα. Όσοι εργάζονται πάνω σε αυτό, το κάνουν για να γίνει πιο τηλεοπτικό. Να γίνει πιο κατανοητό στον θεατή και πιο αρεστό στο μάτι.

Το ότι έγιναν κάποιες αλλαγές τα τελευταία 3-4 χρόνια, προφανώς θα έπρεπε να γίνουν. Αν παραμείνουν και δεν έχουμε άλλες αλλαγές, ο κόσμος θα το συνηθίσει. Πράγματι το πόλο είναι δύσκολο άθλημα, γιατί πολλά γίνονται μέσα στο νερό και δεν υπάρχει ο ίδιος αριθμός παραστάσεων όπως στο μπάσκετ και το ποδόσφαιρο.

Προσωπικά δεν το αλλάζω με τίποτα! Είναι ένα θεαματικό άθλημα και πιστεύω πως σε έναν άνθρωπο που το βλέπει για πρώτη φορά αυτό θ' αναζητήσει. Δεν χρειάζεται να γνωρίζει τέλεια τους κανονισμούς. Πιστεύω πως οι αλλαγές στους κανονισμούς έγιναν για να γίνει το άθλημα πιο προσιτό».

Επόμενη... στάση για την Εθνική η προκριματική φάση στο World Cup.

«Θα έλεγα πως το επόμενο μεγάλο ραντεβού είναι του χρόνου. Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Βουδαπέστη. Βέβαια τη Μεγάλη Εβδομάδα θα γίνει στη χώρα μας η προκριματική φάση του World Cup. Μία ευκαιρία για την Εθνική ομάδα πόλο ανδρών να παίξει μπροστά στο ελληνικό κοινό. Μία διοργάνωση για εμάς που πρέπει να εμφανιστούμε πολύ καλοί.

Θέλουμε να παίξουμε τους αγώνες, να προκριθούμε και να παίξουμε στην τελική φάση που θα γίνει στην Αυστραλία. Να διατηρηθεί το σύνολο με τις προπονήσεις, τις προετοιμασίες ενόψει των δύο τελευταίων χρόνων πριν το Λος Άντζελες, όπου ξεκαθαρίζουν και οι προκρίσεις».

Ως αναφορά την προετοιμασία για την προκριματική φάση του World Cup. Πέρα από το γεγονός ότι θα γίνει στην Ελλάδα, το ότι η τελική φάση θα γίνει στην Αυστραλία αποτελεί κίνητρο; Το λέω γιατί τώρα το πόλο ξεκίνησε να «παγκοσμιοποιείται». Είδαμε έναν τελικό Super Cup Ευρώπης στις ΗΠΑ.

«Έχουμε φύγει από αυτό τον τρόπο σκέψεις. Δεν θ' ακούσεις από κανέναν να πει ότι είναι ωραίο ταξίδι, θέλω να πάω. Είναι μια διοργάνωση που θέλουμε να πάμε να κερδίσουμε. Δεν πάμε με μεγαλύτερη όρεξη στην Αυστραλία απ' ότι στο Μαυροβούνιο όπου πήγαμε πέρυσι.

Αν το πάρουμε κι από την άλλη πλευρά, η Αυστραλία είναι ένα πάρα πολύ μακρινό ταξίδι. Θα ταξιδέψουμε 24+ ώρες για να παίξουμε ουσιαστικά τρία παιχνίδια. Αλλά όπως και να 'χει, θέλουμε να προκριθούμε στην τελική φάση και να μην μείνει η Εθνική άπραγη το καλοκαίρι».

Σαφώς ένα τόσο μεγάλο ταξίδι θα προκαλέσει κούραση στους παίκτες σε συνδυασμό με τα σερί ματς. Πόσο καθοριστικό ρόλο παίζει η σωστή διατροφή στο υψηλό επίπεδο τόσο στην περίοδο προετοιμασίας όσο και κατά τη διάρκεια των αγώνων;

«Όταν θες να φτάσεις στην κορυφή και όταν βρίσκεσαι στις κορυφαίες ομάδες του κόσμου, πολλά πράγματα κρίνονται από τις λεπτομέρειες. Οι λεπτομέρειες αυτές δεν αφορούν μόνο το αγωνιστικό και το τακτικό κομμάτι, αλλά και την καθημερινότητα των αθλητών.

Πλέον οι αθλητές έχουν μία καλύτερη παιδεία στο να προσέχουν το σώμα τους και ν' ακολουθούν τους σωστούς κανόνες στο θέμα της ξεκούρασης και της διατροφής. Αυτή τη στιγμή είμαστε σε σημείο να έχουμε την υποστήριξη της Herbalife, η οποία είναι και χορηγός μας, και μας στηρίζει με προϊόντα κορυφαία στο τομέα αυτό τα οποία έχουμε πάντα μαζί μας και δίνουν το κάτι παραπάνω στην διατροφική καθημερινότητα των αθλητών».

Στην καθημερινότητά σου ως προπονητής, υπάρχει κάποιο προϊόν της Herbalife που ξεχωρίζεις και θεωρείς ότι βοηθά περισσότερο σε επίπεδο απόδοσης ή αποκατάστασης;

«Τα προϊόντα που ξεχωρίζω, τα οποία βοηθούν τα μέγιστα στη γρήγορη αποκατάσταση, είναι τo ρόφημα αποκατάστασης Rebuild Strength αλλά και οι μπάρες πρωτεΐνης H24 Achieve».

Ας πάμε και σε κάτι πιο προσωπικό. Πώς ο Θοδωρής Βλάχος περνάει τον ελεύθερο χρόνο του;

«Όσο δεν έχω υποχρεώσεις με την Εθνική ομάδα περνάω χρόνο κυρίως με την οικογένειά μου. Ως μπαμπάς θα πάω την κόρη μου στο σχολείο, θα την πάω προπόνηση, θα την παρακολουθήσω.

Βέβαια, δεν παύει να υπάρχει στο μυαλό μου το επόμενο βήμα της Εθνικής, ας είναι και μακριά. Πάντα θέλω να παρακολουθώ τα παιχνίδια που πρέπει να παρακολουθήσω. Θέλω να βλέπω τους αθλητές που έχω στο μυαλό μου είτε βρίσκονται στην ομάδα, είτε θέλω να κάνω κάτι διαφορετικό.

Όσο ελεύθερο χρόνο κι αν έχω το μυαλό είναι στο πόλο και την Εθνική ομάδα. Αλλά πλέον μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω για τον εαυτό μου, μια γυμναστική, ένα διήμερο με την οικογένειά μου».

Έχετε βρεθεί στο παρελθόν ως προπονητής του Ολυμπιακού και της Εθνικής παράλληλα. Πλέον είστε αμιγώς προπονητής της «γαλανόλευκης». Όπως το ζείτε τώρα, τι είναι καλύτερο; Να έχετε την άνεση του σκάουτινγκ ως προπονητής Εθνικής μόνο ή η καθημερινή τριβή;

«Έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του. Το έχω σκεφτεί πολλές φορές.

Με τα τωρινά δεδομένα δεν έχω την καθημερινή τριβή. Δηλαδή να προετοιμάσω μία ομάδα, να παρακολουθήσω αντιπάλους. Βέβαια, η καθημερινή τριβή προσέδιδε πνευματική κούραση και όταν έφτανε η επόμενη διοργάνωση με την Εθνική μπορεί να μην είχα και το καθαρό μυαλό και την ενέργεια που ήθελα.

Δεν μπορώ ν' απαντήσω ξεκάθαρα αν είναι καλύτερο ή όχι. Αυτή τη στιγμή είμαι πολύ ικανοποιημένος και χαρούμενος με αυτό που κάνω και τον τρόπο που το κάνω. Νιώθω πολλή ενέργεια, όταν έρχεται η στιγμή να προπονήσω την Εθνική ομάδα.

Δόξα τω Θεώ το υπόλοιπο κομμάτι το έκανα για πολλά χρόνια και δεν είναι κάτι που μου λείπει».