Τι θα πει επιστροφή στην κανονικότητα;

Χρήστος Κιούσης Χρήστος Κιούσης
Τι θα πει επιστροφή στην κανονικότητα;
Θέλω να πιστεύω όπως και οι περισσότεροι ότι είμαστε κοντά ή ότι τουλάχιστον φάγαμε τον γάιδαρο και μένει η ουρά. Ήδη τα πρώτα σενάρια με πιθανές ημερομηνίες επαναλειτουργίας των καταστημάτων λιανικής, αργότερα των εκπαιδευτηρίων και τέλος των καταστημάτων εστίασης έχουν δημοσιευτεί. Φυσικά είναι απλά σενάρια και πάντα υπό ένα αισιόδοξο πρίσμα, η πραγματικότητα σχεδιάζεται πίσω από κλειστές πόρτες και με νούμερα και προβλέψεις στα οποία δεν έχουμε πρόσβαση.

Ακούμε συχνά, συχνότερα τελευταία τη φράση περί «επιστροφής στην κανονικότητα» αλλά η προηγούμενη κανονικότητα ίσως ήταν και λίγο αντικανονική, ίσως αξίζει να την αναθεωρήσουμε.

Όλοι μαζί στο σπίτι

Σίγουρα αυτό που ζήσαμε κι ακόμα ζούμε είναι πολύ μακριά από την καθημερινή κανονικότητα πριν τον κορονοιό. Όλοι μαζί, όλη την ημέρα στο σπίτι; Θα αστειεύεστε! Κατ’ αρχάς γνώρισαν τα παιδιά τον μπαμπά τους, τον Μεγάλο Άγνωστο της ελληνικής οικογένειας. Ούτε μια ούτε δύο ούτε τρεις δουλειές, ούτε αντρική έξοδος το βράδυ, ούτε χάσιμο τα Σαββατοκύριακα, ούτε εκτός σπιτιού χόμπι. Όλοι μαζί σε μια στέγη είτε με τηλεόραση, είτε με βιβλία, είτε με επιτραπέζια, είτε με γκρίνια, είτε με τηλε-εργασία, πάντως όλοι μαζί.

Αγάπη μου η οθόνη κατάπιε το παιδί

Αυτοί που εξελίσσονται στους μεγάλους απόντες της καθημερινότητας είναι τα παιδιά. Ξέρω ξέρω δε φταίνε ποτέ τα παιδιά. Η πραγματικότητα όμως θέλει τα πιτσιρίκια απορροφημένα στα video games, στο YouTube, στο tik tok, οπουδήποτε πλην της πραγματικής ζωής. Αν βάζαμε ένα ερώτημα στους εφήβους και όχι μόνο για το τι θα προτιμούσαν, ζωή χωρίς τον ιό, χωρίς απαγόρευση εξόδου, χωρίς περιορισμούς ή τον ασφυκτικό περιορισμό σε data και wifi τι απάντηση λέτε θα παίρναμε; Ίσως πανομοιότυπη με την απάντηση της γιαγιάς και του παππού αν τους κόβαμε την τηλεόραση!

Να πιω λίγο από το ποτό σου;

Φαντάζομαι όταν επιστρέψουμε στα αγαπημένα μας μπαράκια να πιούμε κανένα cocktail, θα έχουμε μαζί μας και καμιά mini συσκευή σάρωσης του ποτηριού για ανίχνευση απολύμανσης και το ποτό θα το τσεκάρουμε σαν το Ιερό Δισκοπότηρο, δε θα το χάνουμε από τα μάτια μας! Αγαπημένα κλασικά cocktails θα περιέχουν και κανένα αντιβακτηριδιακό – αντιβιοτικό συστατικό στυλ cuba libre με ρεμντεσιβίρη ή mohito με χλωροκίνη. Ομοίως θα συμβαίνει και στις ταβέρνες. Στην ερώτηση «να τσιμπήσω μια πατάτα από σένα» η απάντηση πλέον θα είναι, «βεβαίως αν την πάρεις με χειρουργική λαβίδα από αντιμικροβιακό τιτάνιο την οποία θα αποστειρώσεις σε κλίβανο πριν τσιμπήσεις δεύτερη πατατούλα». Το πιάσατε το υπονοούμενο, θα τρώμε και θα πίνουμε πολύ σχολαστικά που λέει κι ο Σπύρος Παπαδόπουλος.

Τα μπλουζάκια στο Zara ποιος θα τα δοκιμάζει ;

Πάντα το είχα απορία ειδικά στο γυναικείο τμήμα των Zara – μαγαζάρα, όταν κυρίες πετούσαν δεξιά κι αριστερά τα μπλουζάκια και τα τοπάκια και τα πουκάμισα κι έτρεχαν οι επόμενες να προλάβουν το κομμάτι το καλό, ενώ ασθμαίνουσες οι πωλήτριες προσπαθούσαν να τα διπλώσουν και να δώσουν μια εικόνα καταστήματος αντί του Καπαλί Τσαρσί σε μέρα ξεπουλήματος. Τώρα; Τώρα με πόση άνεση θα βάλουν πάνω τους αυτό που ανεξιχνίαστης απολυμαντικής συνήθειας προηγούμενη κυρία έχει αποχωριστεί; Περισσότερο από ποτέ προτείνω tablets – εικονικά δοκιμαστήρια πριν την επιλογή της μπλούζας, που θα έρθει αργότερα σε συσκευασία τύπου NASA. Κι όσο για το προαιώνιο ερώτημα «και πως θα στρώνει άραγε πάνω μου;» ας το ανακαλύψουμε σε συνθήκες coronavirus – free στο σπίτι!

Μπα, πλένουμε και τα χεράκια τώρα;

Ειδικά οι συνάνθρωποι που χρησιμοποιούν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς το ξέρουν πολύ καλύτερα από μένα. Δεν είμαστε ο λαός με τις καλύτερες συνήθειες προσωπικής υγιεινής. Από την τσιγαρίλα μέχρι τη φαγητίλα κι από την ιδρωτίλα μέχρι … μην πω ποια -ιλα, μια διαδρομή με γεμάτο ελληνικό λεωφορείο θα καταρρίψει τον μύθο περί του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Δεν είμαστε πιο κοντά στη Δανία και στη Σουηδία απ’ ότι σε ανατολικότερες της Τουρκίας χώρες. Τώρα βέβαια που καταναλώνουμε περισσότερο αντισηπτικό από νερό, ελπίζω ότι οι δημόσιοι χώροι θα μυρίζουν περισσότερο σαν νοσοκομείο παρά σαν στρατιωτικό φυλάκιο που χάλασε η παροχή νερού. Ελπίζω αλλά δεν το πιστεύω, για να είμαι ειλικρινής.

Η αλήθεια είναι ότι πριν ξαναευχηθούμε να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, καλό θα ήταν να βεβαιωθούμε ότι μιλάμε όλοι για την ίδια κανονικότητα κι ότι την επιθυμούμε ομοίως. Νομίζω ότι η «σταδιακή απελευθέρωση» θα μας υποχρεώσει να απολαύσουμε ένα ενδιάμεσο στάδιο ικανοποίησης, που πάλι θα χάσουμε μόλις τα μέτρα αρθούν πλήρως. Και μια που μας αρέσει να μετράμε την ελευθερία μας, την ευημερία μας και τη ζωή μας όλη με νούμερα, θα επανέλθω προσεχώς με νούμερα που φοβάμαι ότι καθόλου δε θα σας αρέσουν. Ως τότε #ΜένουμεΣπίτι και #Καλή Ανάσταση.

Χρήστος Κιούσης
Χρήστος Κιούσης