«Δεν θα μας πιστέψει κανείς»: 'Οταν οι αστροναύτες του Apollo 10 άκουσαν «μουσική» πίσω από τη Σελήνη
Όταν πραγματοποιήθηκε η αποστολή Apollo 10 το μακρινό 1969, λειτούργησε ως η τελική πρόβα πριν από την ιστορική προσελήνωση του Apollo 11. Ήταν μια αποστολή υψηλής ακρίβειας, σχεδιασμένη να δοκιμάσει κάθε βήμα, πριν ο άνθρωπος πατήσει για πρώτη φορά στο φεγγάρι.
Ωστόσο, χρόνια αργότερα, όταν δόθηκαν στη δημοσιότητα οι απομαγνητοφωνήσεις της NASA, αποκαλύφθηκε ότι το πλήρωμα είχε βιώσει και κάτι που δεν συμπεριλαμβανόταν στο αρχικό... μενού της αποστολής. Κάτι περίεργο, σχεδόν ανεξήγητο και (κυρίως) αλλόκοσμο.
Ο παράξενος ήχος στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης
Καθώς το σκάφος περνούσε από τη λεγόμενη «σκοτεινή πλευρά» της Σελήνης, δηλαδή το σημείο όπου δεν υπάρχει επικοινωνία με τη Γη, οι αστροναύτες βρέθηκαν εντελώς μόνοι. Εκεί, μέσα στη σιωπή του διαστήματος, άκουσαν έναν ήχο που δεν περίμεναν.
Ένα σφύριγμα, έναν παράξενο, συνεχόμενο τόνο που, όπως περιέγραψαν, έμοιαζε με «μουσική από ταινία επιστημονικής φαντασίας».
Ο Gene Cernan ήταν από τους πρώτους που το σχολίασαν. «Αυτή η μουσική ακούγεται… διαστημική, έτσι; Το ακούς; Αυτό το σφύριγμα;», ακούγεται να λέει, σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία της NASA. Σε άλλο σημείο, προσπαθεί να το περιγράψει με έναν ήχο που θυμίζει «γουουου».
Το πλήρωμα συνέχισε κανονικά την αποστολή του, χωρίς να θεωρήσει ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος. Όμως ο ήχος επανερχόταν στη συζήτηση, σαν κάτι που δεν μπορούσαν να αγνοήσουν.
«Δεν θα μας πιστέψει κανείς»
Οι αστροναύτες αναρωτήθηκαν τι μπορεί να ήταν αυτό που άκουγαν, γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι αν το μετέφεραν, ίσως να μην τους έπαιρνε κανείς στα σοβαρά. Η απομόνωση στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης ενίσχυε ακόμη περισσότερο την αίσθηση του «ανεξήγητου».
Δεν ήταν, πάντως, οι μόνοι που το βίωσαν. Κατά την αποστολή Apollo 11, ο Michael Collins, ο άνθρωπος που έμεινε μόνος σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, άκουσε τον ίδιο ήχο καθώς περνούσε πίσω από το φεγγάρι.
Σε εκείνη την περίπτωση, οι αστροναύτες είχαν ήδη ενημερωθεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί. Όπως έγραψε ο ίδιος αργότερα, αν δεν είχε προειδοποιηθεί, πιθανότατα θα είχε τρομάξει πολύ περισσότερο.
Η εξήγηση
Παρότι για χρόνια η ιστορία τροφοδοτούσε σενάρια και εικασίες, η εξήγηση αποδείχθηκε πολύ πιο «γήινη». Οι τεχνικοί της NASA κατέληξαν ότι ο ήχος προερχόταν από παρεμβολές μεταξύ των ραδιοσυχνοτήτων των δύο σκαφών, του σεληνιακού και του μητρικού.
Με άλλα λόγια, δεν ήταν κάτι μυστηριώδες, αλλά ένα τεχνικό φαινόμενο επικοινωνίας που, μέσα στη σιωπή του διαστήματος, ακουγόταν πολύ πιο… εξωπραγματικό απ’ ό,τι ήταν στην πραγματικότητα.
Το 2018, η NASA έδωσε στη δημοσιότητα και το σχετικό ηχητικό απόσπασμα, επιτρέποντας για πρώτη φορά στο κοινό να ακούσει τον ήχο που κάποτε έκανε το διάστημα να μοιάζει λίγο πιο… «ζωντανό».
