Ημέρες ART/TECH by Cosmote Telekom: Τέχνη και Τεχνολογία στην πιο δημιουργική συμβίωση
Πώς μπορείς να μεταφράσεις την τέχνη σε τεχνολογία; Και πώς μπορεί με τη σειρά της η τεχνολογία να μεταφράσει με τον πιο ευκρινή τρόπο την ανάγκη του δημιουργού για τέχνη;
Οι «Ημέρες ART/TECH» που διοργάνωσε η Cosmote Telekom κάλυψαν σε μεγάλο βαθμό αυτό το φάσμα της συνδιαλλαγής, ανάμεσα σε δύο έννοιες και πεδία με ξεχωριστούς κώδικες και διαφορετικά ερεθίσματα.
Το Gazzetta βρέθηκε στην Τεχνόπολη το περασμένο Σάββατο 24 Ιανουαρίου και περιηγήθηκε σε έναν ξεχωριστό κόμβο ψηφιακής δημιουργίας, που περιλάμβανε πλήθος διαδραστικών έργων και καινοτόμων δράσεων για μικρούς και μεγάλους.
Medusa Valley: Η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση απέκτησε τον σωστό «αγγελιαφόρο»
Στον πυρήνα των «Ημερών ART/TECH by Cosmote Telekom» βρέθηκε το Medusa Valley. Το κτίριο των Νέων Φούρνων της Τεχνόπολης κατοικήθηκε για τρεις ημέρες από 300 φωτεινές Μέδουσες, οι οποίες αλληλεπιδρούσαν με το κοινό μέσα από ειδικούς αισθητήρες κίνησης.
Πρόκειται για το μεγαλύτερο Interactive installation στην Ελλάδα σε συνεργασία με το Athens Digital Art Festival. Ένα έργο με πρωτεργάτη σε σύλληψη και εκτέλεση τον Γιάννη Κρανιδιώτη, το οποίο επιχειρεί να απαντήσει με τρόπο ουσιαστικό στη διαρκή κλιματική αλλαγή και να τοποθετήσει στο επίκεντρο την περιβαλλοντική ενσυναίσθηση, μακριά από τον υποκριτικό εντυπωσιασμό των μεγαλεπίβολων διαδραστικών εγκαταστάσεων.
Κατασκευασμένη από κοινά πλαστικά μπουκάλια PET, πλαστικές οπτικές ίνες, LED και μικρά ηχεία, ενσαρκώνει έναν παράδοξο μετασχηματισμό: πλαστικά απόβλητα που επαναχρησιμοποιούνται σε μια διαδραστική, ημι-ζωντανή οντότητα.
Παράλληλα, οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να βυθιστούν ακόμη περισσότερο μέσα στην εμπειρία μέσω της εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας (AR/VR) και των συσκευών VR, όπου τα ολογραφικά θαλάσσια πλάσματα ακολουθούσαν την πορεία του χρήστη.
Μουσική και ήχος στο επίκεντρο
Εκτός από το Medusa Valley, από τα highlights της έκθεσης ήταν δίχως αμφιβολία το The Tipping Point.
Ορισμένο ως το σημείο καμπής που αλλάζει τον ρου σε μια διαδικασία ή πραγματικότητα, πρόκειται για μια κινητική εγκατάσταση ήχου και φωτός, η οποία υπογραμμίζει τον αυξανόμενο κίνδυνο να ξεπεραστούν κρίσιμα όρια στο κλιματικό μας σύστημα, οδηγώντας σε σοβαρές επιπτώσεις.
Το έργο αποτελείται από 24 μετρονόμους και μία βιντεοπροβολή, στη διάρκεια της οποίας η κίνηση των μετρονόμων οδηγείται από πραγματικά περιβαλλοντικά δεδομένα που σχετίζονται με τα πέντε κύρια κλιματικά σημεία καμπής (δάσος, νερό, κλπ).
Με αφετηρία το 1987 και μεταφράζοντας τα δεδομένα σε οπτικό ερέθισμα, ο ρυθμός των μετρονόμων που ξεκίνησε από το ρελαντί προσφέροντας μια οριακά υπνωτιστική ατμόσφαιρα, γίνεται φρενήρης καθώς προσεγγίζεται η δεκαετία του 2010 και κορυφώνεται μέχρι και το 2020, προκαλώντας αμηχανία και ανησυχία στον θεατή.
Οι λάτρεις της μουσικής είχαν την τιμητική τους στις Δεξαμενές Καθαρισμού, εκεί που τα projects από καλλιτέχνες και νέους φοιτητές της μουσικής τεχνολογίας κέρδισαν στο 100% την προσοχή και το ενδιαφέρον των παρευρισκόμενων. Η γωνία των RecycledSoundandMusic ανέδειξε το πώς μπορείς να παραγάγεις μουσική στην πιο σύγχρονη μορφή της, μέσω ψηφιακών δηλαδή προγραμμάτων, χρησιμοποιώντας πρωτογενή και αυτοσχέδια όργανα από 100% ανακυκλώσιμα υλικά.
Οι «Μπόχω» από την άλλη, έδωσαν άλλη διάσταση στην έννοια του jukebox, ενσωματώνοντας σε ένα κουτί τις 5 δεκαετίες της rap μουσικής. Κάθε κουμπί που πατούσες, και ένα γνωστό rap κομμάτι. Κάθε αλλαγή στον κέρσορα, άλλαζε και την παραγωγή του κομματιού ανάλογα με τη δεκαετία που επέλεγες! Missy Elliot με σύγχρονο trap beat, Kendrick Lamar με old school χαρακτήρα από τα 80s. Αξία ανεκτίμητη!
Στο ίδιο πλαίσιο, το Audio Visual Music Machine συνιστούσε μια διαδραστική εγκατάσταση που συγχρονίζει ανθρώπους, αντικείμενα, τοποθεσίες και ήχους σε απόλυτο χρόνο.
Με πάνω από 3 δισεκατομμύρια πιθανούς συνδυασμούς, φέρνει σε συνάντηση τα πειραματικά οράματα του John Cage, της Björk και του Brian Eno με την έννοια των cut-ups του William Burroughs και την προσέγγιση του Alan Lomax στην αρχειοθέτηση της μουσικής από οπτική σκοπιά, δημιουργώντας ένα εντελώς νέο είδος.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακό ήταν και το «Superradiance». Μία συναρπαστική βίντεο-ηχητική εγκατάσταση των Memo Akten & Katie Peyton Hofstadter που συνδυάζει ποίηση, χορό και νευροεπιστημονικά δεδομενα, υφασμένα μαζί με κώδικα, προσομοιώσεις και τεχνητή νοημοσύνη που γεννά σχέδια, και προσκαλεί τον θεατή να επεκτείνει την αισθητηριακή του αντίληψη.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε πολλές ακόμα καινοτόμες δράσεις όπως VR/AR εμπειρίες, το AI in comics workshop, VR προβολές, εργαστήριο εισαγωγής στον κόσμο της ηλεκτρονικής μουσικής, καθώς και την επαφή του κοινού με robots από την ομάδα του IT Innovation Center της COSMOTE TELEKOM, που έφερε το κοινό σε επαφή με τον κόσμο της ρομποτικής. Εκεί, την παράσταση έκλεψαν οι Ίνο και Ντίνο, τα δύο ρομπότ που μεταξύ άλλων πόζαραν, έλεγαν τον καιρό και έκαναν για γυμναστική, ξετρελαίνοντας αναμενόμενα τα μικρά παιδιά.
Οι «Ημέρες ART/TECH by Cosmote Telekom» είχαν έντονο οικογενειακό χαρακτήρα, με με εκπαιδευτικά προγράμματα για την τεχνολογία και δράσεις ψυχαγωγίας, όπως face painting, παιδικές συναυλίες, καθώς και τη διαδραστική μουσικοθεατρική παράσταση «Η Σαββέρια στη χώρα των γρίφων» και το bubble performance «Κοσμοναύτες».
Το μουσικό πρόσημο του event κορυφώθηκε με ένα πλούσιο πρόγραμμα από DJ sets και live συναυλίες. Το τριήμερο άνοιξε με DJ Opening Party από τους TIME FLIES, ενώ συνέχισε με live συναυλία από τις Σκιαδαρέσες το Σάββατο και τη τη Νεφέλη Φασούλη την Κυριακή 25/1.
