«Απαλό»: Το άκουσες, χαμογέλασες
Έξω ο κόσμος πνίγεται, καίγεται, άνθρωποι δολοφονούνται εν ψυχρώ από ψυχρούς δολοφόνους-«προστάτες», οι έχοντες την εξουσία κάνουν τον Μάικλ Κορλεόνε να ντρέπεται και ο πλανήτης γίνεται μια μεγάλη ζούγκλα που κουμάντο κάνουν τα ανθρώπινα θηρία. Εγκλωβισμένος/η/ο στη στιγμή που δεν πάει παρακάτω και μόνο την άβυσσο σκάβει και μεγαλώνει, ο άνθρωπος χάνεται στο μικρόκοσμό του και στη θέα που δεν του ανήκει. Το κρύο έρχεται απ’ έξω και περνά τα διπλά τζάμια. Η ζέστη που ακολουθεί έχει χάσει το χάδι της και γίνεται θηλιά στον λαιμό παραιτημένων ανθρώπων. Οι λευκές σελίδες γεμίζουν απλά για να γεμίσουν και την αληθινή ζεστασιά την παίρνεις τελικά από τη μουσική που ακούς στην πλατφόρμα ροής περιεχομένου.
Και αφού άκουσες τους γλυκούς, μελαγχολικούς, ήχους, είδες το όνομα της δημιουργού και σκέφτηκες πως νεράιδες αγγίξαν αυτή την κοπέλα και τα παιδικά βλέμματα που βούτηξαν στο χιόνι και θάφτηκαν στην άμμο σε κάποιο νησί του Αιγαίου. Και όσο ο χρόνος προχωρούσε και απομακρυνόταν, έμενε ο ψίθυρος και ο κόσμος δεν καταστρεφόταν, μα έμενε και προχωρούσε, κι ας πονούσε. Και αν άκουγες λίγο πιο προσεκτικά τα «σβηστά» λόγια γίνονταν νανούρισμα για την αρχή και το τέλος που δεν έρχεται. Στο τέλος έμαθες ότι η μουσική ήταν το «Απαλό», το νέο άλμπουμ της Nalyssa Green. Xαμογέλασες.
Ιστορίες μπροστά στη φωτιά
Η «γλώσσα» του ήχου που κυριαρχεί σε αυτή τη δουλειά της Nalyssa Green είναι αυτή του παραμυθιού. Δεν είναι, όμως, αυτή που ξεκινά με το μια φορά κι ένα καιρό… Όχι, εδώ η μουσική ιστορία αρχίζει μπροστά στη φωτιά. Η διαχρονική, με την έννοια της επιστροφής, ηχητική έκφραση γεννιέται μέσα στο βαθύ, προσωπικό, βίωμα και στη διαγενεακή σταθερότητα. Οι άνθρωποι πάντα ήθελαν να λένε και να ακούνε ιστορίες, αφηγήσεις αυθεντικές, κι ας μην ήταν απόλυτα αληθινές. Η πύρινη εικόνα σε καλούσε σε ένα άχρονο, νοσταλγικό, αθώο και ασφαλές ταξίδι. Και όπως κάθονταν οι άνθρωποι γύρω της, τόσο έχαναν και κέρδιζαν την αίσθηση του χρόνου και μια ελαφριά μετατόπιση προς το φως της ψυχής τους ένιωθαν.
Αυτό ακριβώς κάνει και το «Απαλό». Το τοπίο που έχει φτιαχτεί έχει τα χρώματα τα παιδικά που μπορεί να ξεθώριασαν, αλλά μένουν εκεί, στη ζωή σου. Απαλές γραμμές, ψιθυριστές απευθύνσεις και μελωδίες που «πατάνε» στα δάχτυλα και κάθε νότα είναι φροντισμένη και προορισμένη να σε αγκαλιάσει. Ο ακροατής κλείνει τα μάτια, αφήνεται και προχωρά στον κόσμο που χωρά σε ένα παιχνίδι και μέσα στο ξύπνημα της φύσης. Το λευκό σεντονάκι του λαϊκού ήρωα τυλίγεται στη μνήμη και την προσμονή του αύριο.
Λυρισμός για το δύσκολο παρόν
Το άλμπουμ αποτελείται από οκτώ κομμάτια και είναι το story telling, η αφηγηματική ροή, που σε συνεπαίρνει. Η Nalyssa Green βάζει στο μουσικό σύνολο την ευαισθησία και τη γενναιοδωρία της. Αυτό μεταφράζεται σε χαμηλές φωνές, αφυπνιστικές, απαλές, καθαρές, μελωδίες και ηλεκτρονικό «χαλί» που αποτυπώνει τη θέρμη της δημιουργού. Το ερμηνευτικό μέρος αφήνει χώρο στο μουσικό δημιούργημα και λειτουργεί υποστηρικτικά. Το «Απαλό» θα μπορούσε να είναι ένα πολύ όμορφο ορχηστρικό LP που σου δίνει έναν λυρισμό για το δύσκολο παρόν. Όλο αυτό συνδυάζεται με μια space ατμόσφαιρα και με μια προσεκτική συνομιλία με τις μουσικές, ηχητικές, μορφές του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Τα ηλεκτρονικά κομμάτια δένουν με πλήκτρα, τύμπανα, έγχορδα, εμβόλιμα spoken word και τη mumble ευγενική φωνή της Nalyssa Green. Το «Απαλό» είναι άλμπουμ που σίγουρα θα ζεστάνει την καρδιά και τη μνήμη σας. Ο δίσκος κυκλοφορεί από την «Inner Ear Records»
