Μια ιστορία μόνος του

Ο τύπος θα μπορούσε να είναι παππούς των περισσότερων παρεβρισκόμενων στο χώρο του κεντρικού κτιρίου της πίστας των Μεγάρων. Είναι ελαφρά νεότερος από τον πατέρα μου. Η φιγούρα του, γεμίζει το χώρο. Φορά αθλητικά παπούτσια, τζιν παντελόνι, κοντομάνικο πόλο και ένα δερμάτινο Dainese με το λογότυπό του. Ago. Ο Τζιάκομο Αγκοστίνι των 15 παγκόσμιων τίτλων και των 123 νικών σε Grand Prix, ολοζώντανος και κεφάτος μου σφίγει το χέρι και μου χαμογελά. Πέθανα και είμαι στον παράδεισο; Tι συμβαίνει; Τσιμπιέμαι και επιστρέφω στην πραγματικότητα... Ψελίζω κάτι μεταξύ «χαίρομαι που σας γνωρίζω...» σε σπασμένα ιταλικά. Αν και με ιταλική καταγωγή, δεν ξέρω παρά ελάχιστα... Ο Τζιάκομο (έγινα κολλητάρι σε 5 λεπτά) κάθεται στον καναπέ, και μου λέει ξεκίνα!

Μετά από μια δυο φιλοφρονήσεις που του τις μεταφράζει ο Αντρέα Παλομπαρίνι που εκτελεί χρέη μεταφραστή ξεκινάω με την πρώτη ερώτηση...

InMotion. Μετά από μια τόσο πετυχημένη καριέρα στους αγώνες μοτοσυκλέτας γιατί δεν συνεχίσατε στους αγώνες αυτοκινήτου;

Ago. Βασικά πρέπει να ξέρεις πότε να σταματάς. Υπάρχει μια ηλικία που πρέπει να κρεμάσεις το κράνος και να αφήσεις στους νεώτερους τον χώρο να διακριθούν εκείνοι. Υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως ο Μάριο Αντρέτι που έτρεχε μέχρι μεγάλη ηλικία αλλά εμένα δεν μου ταίριαζε. Δοκίμασα μερικές φορές αλλά δεν αντλούσα την ικανοποίηση που μου έδινε η μοτοσυκλέτα.

InMotion. Θέλετε να μοιραστείτε την καλύτερη και την χειρότερη στιγμή της καριέρας σας;

Ago. Οι καλύτερες στιγμές της καριέρας μου ήταν όταν ανέβαινα στο βάθρο και με επευφημούσε ο κόσμος. Όταν κέρδιζα όλες οι στιγμές ήταν απολαυστικές και αξέχαστες. Αν πρέπει να ξεχωρίσω κάποια, αυτή είναι όταν κέρδισα το πρώτο μου παγκόσμιο πρωτάθλημα το όποιο το ονειρεύομουνα από μικρό παιδάκι. Το κέρδισα στην Μόντζα μπροστά σε 130.000 θεατές! Μπροστά στο κοινό μου. Αντίστοιχα έχω δύο άσχημες στιγμές που δεν έχω ξεχάσει... Μια το 1965 όταν ήμουν εμπρός στην Suzuka, στην Ιαπωνία και ήμουν παγκόσμιος Πρωταθλητής εκείνη την στιγμή... με 8 δευτερόλεπτα διαφορά με τον 2ο και τότε έσπασε ένα μικρό σύρμα στη μοτοσυκλέτα μου και αναγκάστηκα να εγκαταλείψω χάνοντας το παγκόσμιο πρωτάθλημα! Και άλλη μια στο Tourist Trophy, στο Isle of Man όταν πάλευα με τον Μάικ Χέϊλγουντ και ήμουν 8 πάλι δευτερόλεπτα εμπρός του και καθώς πλησιάζαμε τον τερματισμό και είμασταν στον τελευταίο γύρο, σκεφτόμουν πως να νικήσω τον Χέϊλγουντ στο ΤΤ ήταν αδιανόητο... σχεδόν ακατόρθωτο... και τότε έσπασε η αλυσίδα μου! Και έκλαιγα όλο το βράδυ...

InMotion. Μετά από τόσες νίκες και πρωταθλήματα, πιστεύετε πως η τύχη παίζει σημαντικό ρόλο στην καριέρα ενός οδηγού αγώνων;

Ago. Ναι. Η αλήθεια είναι πως χρειάζεται η τύχη. Αλλά πρέπει να χρησιμοποιείς το μυαλό σου συνεχώς και να χρησιμοποιείς τις τυχερές στιγμές και να ξέρεις πως δεν θα είσαι συνεχώς τυχερός. Κατανοώ αυτό που με ρωτάτε και η απάντησή μου είναι ναι! Παίζει ρόλο. Ιδίως στις πτώσεις. Πρέπει να είσαι τυχερός και να μην τραυματιστείς.

ΙnMotion. Aν είχατε ένα μαγικό ραβδί και μπορούσατε να διαλέξετε την εποχή που θα ζούσατε και θα αγωνιζόσασταν, ποια εποχή θα επιλέγατε;
Ago. Σήμερα η εποχή είναι πιο υποστηρικτική στους αναβάτες, πιο άνετη. Υπάρχουν περισσότερες ευκολίες, στη ζωή, στην πίστα, ταξιδεύεις πιο άνετα, επικοινωνείς πιο εύκολα... Αλλά η εποχή μου ήταν πιο ανθρώπινη, πιο φιλική... ήμασταν μια παρέα. Ήταν το περιβάλλον πιο οικογενειακό. Πάλι θα διάλεγα να ξαναζήσω τότε... και να απολαύσω κάθε στιγμή που δεν της έδωσα την απαιτούμενη σημασία...

ΙnMotion. Ποιός οδηγός της σημερινής εποχής σας πλησιάζει περισσότερο σε οδηγική δεξιότητα, σε αποφασιστικότητα, και σε στρατηγική;
Ago. Μάλιστα. Για μια στιγμή να σκεφτώ γιατί ρώτησες πολλά. Ανάμεσα σε μεγάλους αναβάτες που φέρνουν καλά αποτελέσματα, έχουν νίκες, διακρίνονται και ανεβαίνουν συχνά στο βάθρο, υπάρχουν ομοιότητες. Σήμερα υπάρχει πολύ τεχνολογία. Κάποτε έλεγαν πως πρέπει να έχεις ευαισθησία στον καρπό... να νοιώθεις την μοτοσυκλέτα... Σήμερα ανοίγουν το γκάζι και όλα τα κάνουν τα ηλεκτρονικά...

ΙnMotion. Ποιός οδηγός της σημερινής εποχής θα τον χαρακτηρίζατε ως φυσικό διάδοχό σας;
Ago. Τον Βαλεντίνο Ρόσι. Και τον Μάρκεθ ξεχωρίζω... αλλά ο Βαλεντίνο είναι αυτός έχει τα περισσότερα πρωταθλήματα, πλησιάζει και τις νίκες μου... Σίγουρα ο Βαλεντίνο είναι ο φυσικός διάδοχός μου.

ΙnMotion. Και η τελευταία ερώτηση. Eσείς, με την τεράστια εμπειρία που έχετε, τι θα κάνατε διαφορετικό, αν στον τελευταίο αγώνα στην Μαλαισία, ήσασταν στην θέση του Βαλεντίνο Ρόσι;
Ago. Ε... Ίσως να έκανα και εγώ το ίδιο λάθος με τον Βαλεντίνο. Είναι μεγάλη η πίεση εκείνη την στιγμή. Μέσα στον αγώνα θεωρώ... πρέπει να το παραδεχτώ... πως θα έκανα το ίδιο λάθος. Θα έδειχνα την ενόχλησή μου. Αλλά με καθαρό μυαλό, δίχως να είμαι μέσα στον αγώνα, θα επέλεγα διαφορετική στρατηγική. Βλέποντας την μάχη με τον Μάρκεθ, θα τον είχα αφήσει να περάσει και θα τον ακολουθούσα μέχρι τους τελευταίους γύρους και εκεί θα έκανα την επίθεσή μου.

Κύριε Αγκοστίνι, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον χρόνο σας, ήταν απολαυστική η συζήτηση μαζί σας.