Οι χαμένες ανάσες του Παναθηναϊκού
Ο Παναθηναϊκός κρατούσε με νύχια και με δόντια, πέντε λεπτά πριν το τέλος του αιωνίου ντέρμπι, πράγματα πολύ πιο σημαντικά από τους τρεις βαθμούς που θα τον έφερναν πιο κοντά στην κορυφή και θα κάλυπταν την μία από τις δύο μεγάλες γκέλες της εκκίνησης με Λεβαδειακό και Κηφισιά. Είχε στα χέρια του οξυγόνο για την συνέχεια, ανάσες για κάθε επίπεδο. Να μπορέσει να ηρεμήσει τον κόσμο του, να φτιάξει την αυτοπεποίθησή του, να βγει από τον κυκεώνα της εσωστρέφειας και της αυτοκαταστροφής και να κοιτάξει το μέλλον με αισιοδοξία, ελπίδα και πάνω από όλα καθαρό μυαλό. Από το γκολ του Σίριλ Ντέσερς κι έπειτα, περισσότερο έπαιξε με τον χρόνο παρά με το δεύτερο γκολ που θα κλείδωνε την νίκη. Ο Ελ Κααμπί μπορεί να έχασε ένα. Να του πιάσει και ο Ντραγκόφσκι το δεύτερο, να κάνει ο Τουμπά τον... Καναβάρο στο τρίτο. Την τέταρτη φορά θα ήταν σπάνιο να αστοχήσει.
Η είσοδος του Ποντένσε άλλαξε τον Ολυμπιακό προς το καλύτερο σε ένα σημείο του παιχνιδιού(60'-90') όπου το Τριφύλλι κυριεύθηκε από άγχος, φόβο να παίξει με τον τρόπο που ήθελε ο προπονητής και παράλληλα είδε αρκετούς από τους βασικούς να υποφέρουν από κράμπες κι έλλειψη ενέργειας. Ο ένας πάγκος είδε τους παίκτες που έφερε στο ματς, να είναι απόλυτα επιδραστικοί, να κάνουν την διαφορά, ποδοσφαιριστές που ήταν έτοιμοι για την συνθήκη του αγώνα. Ο Ποντένσε μέσα σε όλες τις καλές φάσεις, ο Ταρέμι στην ασίστ. Κι ο άλλος πάγκος, παρότι έκανε ορθολογικές κι αναγκαστικές αλλαγές, να βρίσκει μοιραίους. Τον Σιώπη που ήταν υποχρεωμένος να κάνει ένα ρημαδιασμένο φάουλ στον Πορτογάλο την ώρα που έτρεχε κάθετα το γήπεδο για να σταματήσει την επίθεση και τον Κώτσιρα που είναι εκτός θέσης στο 1-1, έχοντας παρασυρθεί από την μπάλα, αφήνοντας αμαρκάριστο τον σκόρερ των Πειραιωτών. Συν τον Σφιντέρσκι που μετά την απίθανη μεταβίβαση του Κυριακόπουλου, παίρνει ένα μέτριο κοντρόλ, με την μπάλα να του φεύγει λίγο, τόσο όσο να χάσει την ευκαιρία για την άμεση εκτέλεση. Στιγμές και λεπτομέρειες, αυτές καθορίζουν τα ντέρμπι.
Ο Χρήστος Κόντης για τα δεδομένα της εποχής και των τριών του προπονήσεων στο Κορωπί, παρουσίασε μία καλά τακτοποιημένη ομάδα, ένα σύνολο που έβγαλε κάποιες συνεργασίες στο επιθετικό τρίτο και κατάφερε να προηγηθεί, χάρη σε μία άριστη μετάβαση και δύο ποιοτικές επαφές. Του Μπακασέτα και του Ντέσερς που αν συνεχίσει να σκοράρει με αυτή την συχνότητα, θα είναι ποδοσφαιρική ευλογία για τον σύλλογο. Μετά το γκολ, όμως, σε μεγάλο διάστημα του ημιχρόνου, ο Παναθηναϊκός φοβήθηκε, τον ίδιο του τον εαυτό.
Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά των δύο ομάδων τούτη την εποχή. Ούτε η ατομική ποιότητα, ούτε η αθλητικότητα, τίποτα δεν είναι τόσο σημαντικό όσο το πως αισθάνεται κάθε ομάδα για τον εαυτό της. Ο Ολυμπιακός μετά το 1-0, έφτιαξε δύο μεγάλες φάσεις, πίεσε μέχρι το τέλος, συνέχισε να αναζητά το γκολ και μετά το 1-1. Ο Παναθηναϊκός μετά το άνοιγμα του σκορ, αντί να επενδύσει πάνω σε αυτό, δεν είχε την αυτοπεποίθηση, την πίστη, την σιγουριά πως θα μπορέσει να βρει ένα δεύτερο τέρμα για να τελειώσει το ματς. Αυτός ο οργανισμός λειτουργεί κάτω από αδιανόητο καθεστώς πίεσης και τοξικότητας, αλλά αυτός ο σύλλογος, δεν πρόκειται να αλλάξει. Θα έπρεπε, αλλά είναι αδύνατο, όταν το τελευταίο πρωτάθλημα ήρθε το 2010! Οπότε η κατάσταση είναι λίγο ''σκάσε και κολύμπα''.
Μετά από τρεις αγωνιστικές, το Τριφύλλι έχει 2 πόντους, καμία νίκη. Πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο. Χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία το βράδυ της Κυριακής στη Λεωφόρο, όχι βάσει εικόνας αλλά βάσει αποτελέσματος μέχρι το 92'. Είναι το τρίτο σερί ματς στη Super League, όπου ο Παναθηναϊκός είναι μπροστά στο σκορ στο τελευταίο τέταρτο και δεν καταφέρνει να πάρει το τρίποντο. Τα παιχνίδια με Παναιτωλικό και Ατρόμητο δεν είναι απλά τελικοί, είναι ματς ποδοσφαιρικής ζωής ή θανάτου, ώστε να πάει στην διακοπή με το θεωρητικό -5(αν υποθέσουμε πως θα πάρει το εξ αναβολής με τον ΟΦΗ) και μετά να μαζέψει την κατάσταση μέχρι τα Χριστούγεννα.
Δύο λόγια για την διαιτησία: Ο Ολυμπιακός όλα αυτά τα χρόνια έχει πάρει πέναλτι που ήταν πολύ πιο... αμφισβητούμενα(να είμαστε ευγενικοί) από αυτό που ζητά στη φάση του Καμπελά με τον Τετέ. Οπότε είναι λογικά τα παράπονα. Υπό νορμάλ συνθήκες ο Γάλλος πέφτει πάνω στο πόδι του Βραζιλιάνου που είναι στο έδαφος και μετά ''βουτά'' για να πάρει την παράβαση. Δεν είναι για περισσότερη συζήτηση, εξάλλου.
Τουλάχιστον βρέθηκε ένας άνθρωπος του Παναθηναϊκού όλα αυτά τα χρόνια, ο Γιώργος Τζαβέλλας, να βάλει ένα stop στο... καροτσάκι που πηγαίνουν τους διαιτητές οι άνθρωποι των Πειραιωτών, όταν κάτι δεν τους αρέσει, κι όταν θεωρούν πως έχουν αδικηθεί. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
